Кіріспе

Батыс Хартфорд – Коннектикут штатындағы, АҚШ-тың Хартфорд округіне қарасты қала, Хартфорд қаласының орталығынан батысқа қарай 5 миль (8 км) қашықтықта орналасқан. Қала Капитолий жоспарлау аймағының құрамына кіреді. 2020 жылғы халық санауы бойынша, қаланың халқы 64 083 адамды құрайды. Қаланың танымал орталық аймағы бұлжыңдамалы түрде «Батыс Хартфорд орталығы» немесе жай ғана «Орталық» деп аталады және Фармингтон авенюі мен Оңтүстік/Солтүстік Мейн көшесінің төңірегінде шоғырланған. Батыс Хартфорд орталығы 17 ғасырдың соңынан бері қауымдастықтың негізгі сауда орталығы болып табылады. 1854 жылы қала ретінде құрылған Батыс Хартфорд бұрын 1672 жылы негісталған Хартфордтың шіркеулік округі болған. Хартфорд-Спрингфилд білімдік дәлізінің метрополиялық аймағындағы ең оңтүстік қалалардың бірі – Батыс Хартфорд Хартфорд университеті мен Сент-Джозеф университетіне үйірмек. Батыс Хартфордта көршілес қалалардан көптеген адамдарды тартатын тұрақты іс-шаралар өтеді, олардың ішінде Элизабет паркіндегі концерттер циклы және жыл сайын өткізілетін «Батыс Хартфордты тойлау» фестивалі бар, онда көңіл көтеру аттракциондары, тағам сатушылар, музыкалық өнерлеулер мен жергілікті кәсіпкерлердің стендтері ұйымдастырылады.

Тарих

Археологиялық мәліметтерге сүйенсек, вампаноаг халқы Батыс Хартфордты қысқы лагерь ретінде пайдаланған. Коннектикут өзені бойында балық аулау және аң аулау, Батыс Хартфорд аймағы вампаноаг халқына қысқы суық желден және өзеннің көктемгі су тасқынынан пана берді. 1636 жылы пастор Томас Хукер қазіргі Кембридж, Массачусетс штатынан ізбасарлар тобын «Ұлы өзенге» бастап келді және Хартфорд, Коннектикут және Коннектикут колониясын құрды. Колония өскен сайын, қосымша жерлер қажет болды. 1672 жылы Хартфордтың иелері батысқа қарай бөлуді құруға бұйрық берді. Шығыстағы қазіргі Квакер-лейн мен батыстағы Маунтин-роуд аралығында барлығы «72 Ұзын учаске» бөлінді. Солтүстік шекарасы Блумфилд, ал оңтүстік шекарасы – қазіргі Нью-Британ даңғылы болды. (Батыс шекарасы 1830 жылы Фармингтонның бір бөлігін қосу үшін кеңейтілді). 1670 жылдары бұл аймақ Хартфордтың «Батыс бөлімі» деп аталды. Бұл ресми атау 1806 жылға дейін сақталды, содан кейін Коннектикут штатының Бас Ассамблеясы оны «Батыс Хартфорд қоғамы» деп атауды бастады. Батыс Хартфордқа алғашқы қоныс аударған адам Стивен Хосмер болды деп есептеледі, оның әкесі Хукердің Хартфордтағы алғашқы қоныс аударушылар тобында болды және кейіннен қазіргі Орталықтың солтүстігіне иелік етті. 1679 жылы Стивен Хосмердің әкесі оны мүлікте ағаш кесетін тісқақ құруға жіберді. Жас Хосмер ақырында Хартфордқа оралды, бірақ 1693 жылғы мүлік тізімінде Батыс Хартфордта үйі мен тісқағы тізімделген. Шамамен бір ғасыр бойы мүлік отбасы мүшелеріне беріліп келді. Қаланың алғашқы өнеркәсібінің куәлігі әлі де сақталған, өйткені Стивен Хосмердің тісқақ тоғаны мен бөгеті Солтүстік Негізгі көшенің батыс жағында бүгін де кездеседі. Америка революциясы кезінде бұрынғы қиын-қыстау дала көбінесе тазаланып, 1000-нан астам тұрғыны және 3000 қойы бар жаңа ауыл шаруашылығына негізделген қауым қалыптасты. Оның ядросы – шіркеу жиналыс үйі болды. Бірінші қауымдық жиналыс үйі шамамен 1712 жылы салынған. Қазіргі таңда шіркеудің бесінші ғимараты Майн-стрит пен Фармингтон даңғылының оңтүстік-шығыс бұрышында тұр. Ертедегі діни, саяси және әлеуметтік өмірдің орталығы болғандықтан, жиналыс үйі осы аймаққа атау беруге көмектесті, ол бүгінге дейін «Орталық» деп аталады. Хартфорд Курантындағы және 1790 жылдардағы санақтағы мәліметтер бай шаруалардың кейбіреулері дала жұмыстарына және үй шаруасына жұмысшылар мен құлдарға сүйенгенін көрсетеді. Сара Уитман Хукер үйі осындай тұрғын үйлердің бірі болды және әлі де Нью-Британ даңғылында тұр. Деректер Хукерлердің бірнеше құлға ие болғанын көрсетеді. Мұндай құлдардың бірі, Бристоу, 1775 жылдың сәуір айында Томас Харт Хукерден бостандық алып, Хукер Революциялық соғысқа қатысу үшін аттанды. Томас Харт Хукер соғыста қаза тапқаннан кейін де Бристоу отбасымен бірге өмір сүруді жалғастырды. Бристоу ауыл шаруашылығы саласында сарапшы болды және ол қайтыс болғаннан кейін өзінің мүлігін Хукерлердің екі баласына қалдырды. Ол Батыс Хартфордтың ескі орталық зиратында жерленген жалғыз африкалық америкалық. Батыс Хартфордтың Бристоу орта мектебі оның құрметіне аталған.

Өнеркәсіптің пайда болуы

Алғашқы ірі өнеркәсіптердің бірі керамика және кірпіш өндірісі болды. Хартфордтан Берлинге дейін кең аумақты, сапалы саз кен орындары орналасқан. 1770 жылы Эбенезер Факсон Массачусетстен келіп, Батыс Хартфордтың болашақта Элмвуд аймағы болар жеріне қоныстанды. Ол сол жерде Оңтүстік жолда (қазіргі Нью-Британ даңғылы) жергілікті геологиялық ерекшеліктерді пайдаланатын керамика шеберханасын ашты. Алайда, керамикалық династия құруға көмектескен Сет Гудвин болды. Гудвин шамамен 1798 жылы керамика өндірісімен айналыса бастады. Гудвин аты жүз жылдан астам уақыт бойы Батыс Хартфорд керамикасымен байланысты болды. Жергілікті дистилляцияларда жасалған джинге арналған құмыралар, терракота бұйымдары және жоғары сапалы фарфор сияқты тұрмыстық заттарды өндіретін Гудвин компаниясы өркендеген кезінде 75-ке дейін адамды жұмысқа алды. Гудвин ағайындыларының керамика компаниясы (осылай танылды) 1908 жылы үшінші рет өртеніп, қалпына келтірілмеді. 1879 жылы Эдвин Арнольд Trout Brook Ice & Feed компаниясын құрды. Батыс Хартфордтың ортасынан ағатын Trout Brook ағысынан қыста мұз жиналып, блоктарға кесіліп, эскалатор жүйесі арқылы мұз сақтау қоймаларына орналастырылды. Мұз блоктары араласқыштармен оқшауланып, жергілікті жерде суыту үшін қолданылды және Нью-Йорк қаласына дейін жеткізілді. 19 ғасырдың соңында Нью-Йорк, Нью-Хейвен және Хартфорд темір жолы қаланың оңтүстік-шығыс бұрышындағы Элмвудтың бір бөлігі арқылы өтті. Бұл аймақта Whitlock Coil Pipe Company (1891), содан кейін Royal Typewriter, Wiremold, Abbot Ball, Colt's Manufacturing және Uncle Bill’s Silver Grippers (пинецтер өндірушісі) сияқты әртүрлі компаниялар пайда болды. Батыс Хартфордтың ең ірі өндірушісі Pratt & Whitney (қазіргі Pratt & Whitney Measurement Systems, кейіннен аты Pratt & Whitney, штаб-пәтері Шығыс Хартфордта орналасқан аэроғарыш корпорациясы) болды. 1940 жылы ол зауыт салды және Екінші дүниежүзілік соғыстың разгары кезінде 7000-нан астам адамды жұмысқа алды. 1991 жылға дейін, Pratt & Whitney Measurement Systems компаниясы сатып алынғанда және өндіріс Plainville қаласына көшірілгенге дейін ол тұрды.

Жаңа қала

1792 жылы Хартфордтан бөлінуге рұқсат сұрау үшін тұрғындар комитеті тағайындалды, бірақ оларға рұқсат берілмеді. Бес жыл өткен соң олар қайтадан өтініш жасады, бірақ тағы да бас тартылды. 1854 жылдың көктемінде Коннектикут штатының Бас Ассамблеясы Нью-Хейвенде (сол кезде Хартфордпен бірге екі астана болған) отырыс өткізді. Хартфордтан қашықтықта болғандықтан, 21 наурызда Батыс Хартфорд делегаттары Бас Ассамблеяға өтінішхат тапсырды. 153 тұрғын қол қойған өтініште, тұрғындар «Хартфорд қаласымен және округімен қазіргі байланысының салдарынан көптеген қиындықтарға тап болып отыр және олардың ыңғайлылығы мен өркендеуі жеке қала ретінде бөліну арқылы едәуір жақсарады» делінген. 26 сәуірде Батыс Хартфордтың шамамен 100 тұрғыны бөлінуге қарсы өз пікірлерін білдірді. Бас Ассамблея Батыс Хартфордты өз құрамында ұстап тұру үшін Хартфордтың ұсынған аргументтерін тыңдағаннан және қарастырғаннан кейін, 3 мамырда Батыс Хартфордтың тәуелсіздігіне қатысты дауыс берді. Алайда, 1854 жылғы дауыс беру осы мәселе бойынша пікірталас аяқталғанын білдірмеді. 1895 жылы Батыс Хартфордтың «Шығыс жағындағы» бай тұрғындары Хартфордқа қосылу туралы өтініш жасады. Бірақ олардың бұл ұсынысын Батыс Хартфордтың басқа тұрғындары қабылдамады. Содан кейін 1923 және 1924 жылдары Хартфорд «Үлкен Хартфорд жоспарын» іске асыру мақсатында Батыс Хартфордты қайтадан қосып алғысы келді. Қала тұрғындары қарсылық көрсетті және жоспар 2100 дауысқа қарсы 6137 дауыспен жеңіліске ұшырады.

Трамвайдың көршілес ауданы ретінде пайда болуы

Көлік Батыс Хартфордқа және оның тыныш жол торабынан қазіргі қала маңына дейінгі эволюциясына ең үлкен әсер етті. 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басында үш бағдарламалық тракт Батыс Хартфорд арқылы өтті. Осы жолдардың бойында таверналар, теміршілер мен дөңгелек жасау шеберханалары, дүкендер және көптеген басқа да сауда орындары бой көтерді. Ертедегі карталар осы жолдардың сауда мен өнеркәсіптің дамуы үшін қаншалықты маңызды болғанын көрсетеді. 1845 жылы Фред Брейс Фармингтон даңғылы мен Дейл көшесінің қиылысындағы үйінен Хартфорд қаласының орталығына дейін атпен жүретін автобусты бастады. Одан да маңыздысы – 1889 жылы Хартфордтың ішкі қаласынан Батыс Хартфордтың ауылдық жерлеріне қарай бастаған атпен жүретін троллейбустар және кейін электр троллейбустары болды. Троллейбус жолдары көптеген адамдарға қол жетімсіз болған жерлерді ашты және кәсіби мамандар мен олардың отбасыларына Проспект даңғылы бойында, содан кейін Фармингтон даңғылының солтүстігінде қоныстануға мүмкіндік берді. 1880 жылдары Хартфорд экономикалық өркендеуді бастан кешіре бастады. Осыған байланысты Хартфордтың бизнес лидерлері Проспект даңғылы бойында сарайларын салуға кірісті. Шамамен 2 шақырымдық қашықтықта орналасқан және қаланың өсіп келе жатқан көрінісін тамашалайтын Проспект Хилл аймақтың ең беделді мекенжайына айналды. Үйлер сол кезеңде танымал болған сәулеттік стильдерге тән, әсіресе 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың қайта жаңғыруларына. Аймақтағы көптеген үйлер Ұлттық тарихи орындар тізіміне енген, соның ішінде 1908 жылы салынған Коннектикут губернаторының резиденциясы. Проспект даңғылы 1896 жылы танымал ландшафт сәулетшісі Фредерик Лоу Олмстед жобалаған және жерді Хартфорд қаласына мұра етіп қалдырған Чарльз М. Пондтың әйелінің құрметіне аталған Элизабет паркімен шектес. 1900 жылы Хартфорд гольф клубы өзінің алаңын Проспект даңғылының батысында орналасқан Асыл даңғылының ар жағында ашты, бұл аймақтың тамаша қала маңына сәйкес келетін жағдайын одан әрі жақсартты. 1895 жылы Вуд, Хармон және Компания Фармингтон даңғылы бойында, No. 1 су қоймасының қарсы жағында орналасқан, содан кейін троллейбус жүрген Стэнли фермасы деп белгілі болған жерде қаланың алғашқы бөлімшелерінің бірін құрды. "Буэна Виста" деп аталған бұл жер "Хартфордтың жаңа және әдемі маңы" деп жарнамаланды. Олардың жарияланымдарында "тамаша қала маңы электр көлігі" және No. 1 су қоймасына жақындығы туралы айтылды. Кейін "Элмхерст" (Элмвуд, 1901 ж.) және "Сансет фермасы" (1917 ж.) сияқты басқа да жобалар іске асырылды. Бұл ертедегі жобалардың ең эксклюзивтісі – Вест Хилл. Ол атақты қаржыгер және көлік магнаты Корнелиус Вандербильттың бұрынғы меншігінде орналасқан. 1920 жылдары Хартфордтың ең жақсы сәулетшілерінің бірі болып табылатын Горац Р. Гранттың ойлап тапқан жобасы. 1920 жылдардың басындағы жоспарланған жылжымайтын мүлік дамуының тамаша мысалы болып табылатын Вест Хилл, нақты дизайн шектеулеріне сәйкес салынды және жақсы жасалған және беделді аудан ретінде үлкен жетістікке жетті. Сәулеті сол кезеңде танымал болған отаршылдық және Тюдор стиліне тән. 1996 жылы ол Ұлттық тарихи аудан деп жарияланды.

Автомобиль

1920-1930 жылдары автомобильдің әсері Батыс Хартфордта сезілді, себебі қала Хартфордтың орта және жұмысшы табының азаматтарына қолжетімді болды. 1910 мен 1930 жылдар аралығында Батыс Хартфордтың халқы 4808-ден 24941 адамға дейін өсті. Содан кейін Ұлы депрессияның аяқталуымен, Екінші дүниежүзілік соғыспен және қала орталықтарынан көші-қонмен, Батыс Хартфорд 1940 жылы 33 776 адамнан 1960 жылға қарай 62 382 адамға дейін өскенде, халықтың үлкен ағынына куә болды. Бұл дәуір қауымдастықта ірі тұрғын үйлерді және сауда орындарын салуға мүмкіндік берді. 1950 жылдары негізгі көшелер – Олбани, Асыл және Фармингтон – саяхатшылар үшін маңызды артерияларға айналды, ал қолжетімділік Батыс Хартфордты орта таптық отбасылар үшін тартымды етті. Осы онжылдық ішінде қала халық санының өсуіне байланысты әр жылдары бір жаңа бастауыш мектеп салынды. 1960 жылдары 84-ші тас жолдың құрылысы басталды және 1969 жылы аяқталды. Тас жол қауымдастыққа көптеген әсер етті, ең айқын әсері – қаланы екіге бөліп, Эльмвудтың өнеркәсіптік және этникалық тұрғыдан алуан түрлі ауданын Батыс Хартфордтың қалған бөлігінен физикалық тосқауылмен оқшаулау болды. Сонымен қатар, тас жол халық санының өсуімен және дамумен байланысты қолжетімділікті арттырды және дәстүрлі сауда орындарын өзгертті. Тұрғын үйлерді салу 1970 жылдардың соңына дейін жалғасты, әсіресе қаланың солтүстік, батыс және оңтүстік-батыс шеттерінде, бұл аймақтардағы көптеген үлкен колониялдық, ранчо және екі қабатты үйлер осыны көрсетеді. 1971 жылы Бишоптар бұрышы ашылды. Lord & Taylor, F. W. Woolworth және Doubleday Book Shop сияқты жалға алушылар аймақтың түкпір-түкпірінен сатып алушыларды тартты; көбінесе жеке меншіктегі дүкендері бар Орталық жаңа сауда ағынынан кері әсер көрді. Қаланың оңтүстік-батыс шетінде Westfarms сауда орталығы орналасқан. 1974 жылы JC Penney, G. Fox & Co. және Sage Allen негізгі дүкендерімен ашылған сауда орталығы Батыс Хартфордтағы сауданы қайта құрды. Ол әсем төбелерімен және каскадтық фонтанымен танымал болды. I 84 тас жолының бойында орналасқан, қаланың негізгі ішкі артерияларына ыңғайлы қосылған және 200-ден астам дүкен мен мейрамханадан тұратын бұл сауда орталығы Коннектикут штатындағы үшінші ең ірі жабық сауда орталығы болып табылады.

Аймақтарға бөлу және бөліну

1924 жылы Батыс Хартфорд Коннектикут штатында аумақтық бөлуді енгізген алғашқы муниципалитет болды, бұл басқа муниципалитеттер үшін үлгі болды. Аумақтық заңнама тұрғын үйлерді экономикалық тұрғыдан бөліп, қымбат тұрғын үйлерді көппәтерлі үйлерден алшақтатып, бір отбасылық аудандарда көппәтерлі үйлер салуға тыйым салды. Батыс Хартфорд бұл бөлуді мүліктің құнын арттыру және қалаға ыңғайсыз топтардың кірмеуін қамтамасыз ету үшін негіздеді. Аумақтық өзгерістерге түрткі болған нәрсе – Батыс Хартфорд басшыларының бірнеше жыл бұрын қаладағы тұрғын ауданда еврейлік азық-түлік дүкені ашуына қарсылық көрсетудегі сәтсіздігі болды.

Көк артқы квадрат

2007 жылы ашылған Blue Back Square – Орталықтағы сауда және тұрғын үй кеңістіктерін ірі көлемде үйлестіретін, жаңадан құрылған даму орталығы. Бес ғимараттан тұратын кешенде бірінші қабатта сауда орындары мен 120 сәнді пәтер орналасқан. Медициналық кеңселердің жалпы ауданы құрайды, ал басқа да кәсіби кеңселердің ауданы тағы шаршы футқа жетеді. Сонымен қатар, алты залды кинотеатр және 500 орындық екі тұрақ салынды. Ноа Вебстердің танымал «Blue Back Speller» атты орфографиялық оқулығының атымен аталып, бұл жоба Орталықтың келбетін өзгертіп, Батыс Хартфордтың аймақтық тамақтану және сауда орталығы ретіндегі беделін арттырды.

География

АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы – 1,094,010 га, оның ішінде құрлық және су, ал су ауданы 1,91% немесе шамамен. Батыс Хартфордтың батыс жағын Метакомет қырқасымен шектеледі, бұл таулы трап тау тізбегі Лонг-Айленд шығанағынан Вермонт шекарасына дейін созылады. Батыс Хартфордтағы Метакомет қырқасының ерекше белгілері – Талкотт тауы және Метрополитен округіне қарасты бірнеше жотадағы су қоймалары, олар су бассейнін және демалыс ресурстарын күтіп ұстайды. 51 мильдік (82 км) Метакомет жолы осы қырқа арқылы өтеді. Қаланың веб-сайтында қаладағы ең биік нүкте Талкотт (Авон) тауында теңіз деңгейінен 778 фут (237 м) биіктікте екені көрсетілген. Қалалық әкімшіліктің биіктігі 120 фут (37 м). Батыс Хартфорд штат астанасы Хартфордқа жанында және батысында орналасқан, сондай-ақ Блумфилд, Ньюингтон, Нью-Британ, Фармингтон және Эйвонмен шекаралас. Батыс Хартфорд Бостоннан шамамен 100 миль (161 км) оңтүстік-батысқа және Нью-Йорк қаласынан 120 миль (193 км) солтүстік-шығысқа қашықтықта жатыр. 84-ші тас жол Батыс Хартфорд арқылы өтеді.

Демография

2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 63 268 адам, 25 258 үй шаруашылығы және 16 139 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 25 332 тұрғын үй құрылысы болды, орташа тығыздығы 1 152,3/шаршы миль (445,0/км²) құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 79,6% ақ нәсілді, 6,3% афроамерикалық, 0,2% американдық үндістер, 7,4% азиялық, 0,03% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 3,8% басқа нәсілдерден және 2,7% екі немесе одан көп нәсілдерден. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 9,8% құрады. Вест-Хартфорд тұрғындарының барлығының 49,85% діни сенімдес екенін мәлімдеді. Олардың ішінде 31,74% католик, 3,29% пресвитериан, 2,19% баптист, 2,19% методист, 1,59% еврей, 1,39% лютеран, 1,31% епископал, 1,19% пятидесятник, 0,4% мормон, 3,38% басқа христиан діндерінің өкілдері және 0,34% мұсылман. Барлығы 25 258 үй шаруашылығы бар, олардың 30,5% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 50,7% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 10,3% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 36,1% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 29,1% жеке адамдардан тұрады, ал 13,1% -ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз тұратын адамдардан тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,42 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,06 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас ерекшеліктері: 18 жасқа дейінгілер 23,3% құрайды, 18-24 жастағылар 9,8%, 25-44 жастағылар 24,2%, 45-64 жастағылар 28,1% және 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер 17,1%. Орташа жас 41,5 жас. Әр 100 әйелге 86,5 еркек шақ келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 82,2 еркек шақ келеді. 2018 жылы үй шаруашылығының орташа табысы 99 280 доллар, ал қаладағы жан басына шаққандағы табыс 54 601 долларды құрады. Отбасылардың 3,7% және халықтың 6,1% кедейлік шегінен төмен жағдайда өмір сүреді, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 5,3% және 65 жастан асқандардың 9,6% осы санатқа жатады.

Үкімет

Вест-Хартфорд 1919 жылдан бері кеңес-басқарушы үкімет жүйесін пайдаланып келеді. Бұл штаттың алғашқы қаласы және елдегі алғашқылардың бірі болып осы үкімет формасын қабылдады, онда кеңес сайланған саясатты қабылдаушы орган ретінде жұмыс істейді, ал қала басқарушысы саясатты іске асыруға жауапты бас атқарушы қызметін атқарады. 1921 жылы сайлаушылар бірыңғай трансферттік дауыс жүйесіне көшті, оны 1923 жылы Бас Ассамблея күштен жойғанға дейін екі сайлауда қолданды. Қалалық кеңес мүшелері екі жылға жалпы сайлау арқылы сайланады және Вест-Хартфордтың барлық азаматтарын өкілдік етеді, ал қала хатшысы төрт жылға сайланады. 2022 жылы Қалалық кеңес тағайындаған Рик Ледвит қала басқарушысы болып табылады. Коннектикут муниципалитеттері – көршілес Массачусетс және Род-Айленд сияқты – дерлік барлық жергілікті қызметтерді (яғни өрт сөндіру және құтқару, білім беру, қар күреу және т.б.) қамтамасыз етеді, өйткені округтік үкімет 1960 жылдан бері таратылған.

Темір жол

Вест-Хартфорд – Хартфорд желісіндегі жоспарланған аялдама. Бұл қазіргі Амтракқа тиесілі Нью-Хейвен-Спрингфилд желісі арқылы жүзеге асырылады және Брэдли халықаралық әуежайына шатл автобусымен қосылу мүмкіндігі қарастырылған. Қызмет 2018 жылдың 16 маусымында басталды. Коннектикут штаты Нью-Парк авенюі мен Флэтбуш даңғылының қиылысында жаңа теміржол станциясын салу үшін қаржыны қолдады. 2019 жылы губернатор Ламонттың CT2030 көлік инвестициялық жоспары, онда 14 жерде автомобильдер мен жүк көліктерінен жол ақысы алыну көзделген, республикашылдар мен демократтар тарапынан қабылданылмады, нәтижесінде теміржол жобаларына қаражат азайды. Қазіргі таңда Вест-Хартфордта теміржол станциясын салуға жеткілікті қаржы жоқ.

Автобус

Батыс Хартфордты Коннектикут Транзитінің бірнеше автобус бағыттарымен қамтамасыз етеді. Басты жолдар: Олбэни авенюі (58-бағыт), Нью-Британ авенюі (37, 39 және 128-бағыттар), Парк көшесі (31 және 33-бағыттар), Оңтүстік/Солтүстік Басты көше (153-бағыт), Фармингтон авенюі (60, 62, 64 және 66-бағыттар), Асылдам авенюі (72-бағыт), Хиллсайд авенюі (63-бағыт) және Бульвар/Оңтүстік Квакер-лейн (69-бағыт).

Өрт сөндіру бөлімі

Вест-Хартфорд қалалық өрт сөндіру департаменті бес өрт сөндіру стансасынан жұмыс істейді, олар өрттен қорғау және жоғары деңгейдегі жедел медициналық қызметтер көрсетеді.

Мемлекеттік мектептер

Қалада екі мемлекеттік жоғары мектеп бар: Конард (Конард Қызыл қасқырларының үйі) және Холл (Холл Титандарының үйі), сондай-ақ Батыс Хартфорд мемлекеттік мектептері жүйесінде 11 бастауыш мектеп және үш орта мектеп бар. Бастауыш мектептер: Айкен, Брейберн, Багби, Чартер Оук, Даффи, Морли, Норфельдт, Смит, Вебстер Хилл, Уайтинг Лэйн және Вулкотт. Орта мектептер: Король Филипп, Седжвик және ең жаңасы – Бристоу орта мектебі, бұрынғы Kingswood Oxford орта мектебі орналасқан жерде. Бастауыш мектеп оқушылары Король Филипп немесе Седжвик орта мектептеріне теңдей бөлінеді, ал Бристоуға түсушілер лотерея арқылы іріктеледі. Орта мектептен кейін оқушылар сол құрамымен жоғары мектепке қадам басады. Седжвик мектебінің түлектері Конард жоғары мектебіне, ал Король Филипп мектебінің түлектері Холл жоғары мектебіне барады. Бристоу мектебінің оқушылары бастауыш мектепте оқыған аудандарына оралады. Екі жоғары мектеп көптеген іс-шаралар ұйымдастырады және екеуі арасындағы бәсекелестікті мойындайды.

Жарыстық

2020 жылы Батыс Хартфордтың екі мемлекеттік жоғары мектебі – Холл мен Конард, АҚШ Жаңалықтарына сәйкес, штаттағы үздік 15 мектептің және ұлттық деңгейдегі үздік 5% мектептің қатарында болды. Мектептер білім беру саласында, әсіресе спортта қызу бәсекелестікке түсіп келеді. Холл мен Конард арасындағы спорттық қарсыластық 1957 жылдың басынан бері жалғасып келеді, олардың арасындағы алғашқы футбол ойыны сол жылы өтті. Бәсекелестік пен мектеп рухы бүгінгі күні де сақталған, тіпті 60 жыл бұрынғыдан да күшті. 2015 жылдың 23 ақпанында Холл жоғары мектебінде өткен баскетбол ойынында екі команда арасында төбелес болған кезде бәсекелестік шектен шықты. Ойындың есебі 43:42 болды, соңғы секундтағы ұпайдан кейін команда ойыншылары арасында ұсақ дау туып, төбелес басталып кетті. Холл командасының барлық ойыншылары жеңіске қуанып алаңға шабуыл жасағанда, студенттер бір-біріне ұрып-соғып, нәтижесінде команда мен жаттықтырушылар төбелес ортасында қалды. Төбелес онлайн режимінде толығымен жазылып алынды, осы арқылы кінәлі студенттер анықталып, 10 студент қамауға алынды. Hall Conard жанкүйерлер секциясы әдеттегідей толы болды, көптеген бейнежазбаларда көрсетілгендей, трибуналар толып тұрды.

Әскери

76-шы жаяу әскер дивизиясы – Бірінші дүниежүзілік соғыста, Екінші дүниежүзілік соғыста және Ұлы Суық соғыста АҚШ армиясының құрамындағы бөлімше болды. 76-шы дивизия 1946 жылдың қазан айында қайта құрылып, сол жылдың қараша айында Ұйымдастырылған резервтің бір бөлігі ретінде қайта жандандырылды және штаб-пәтері Коннектикут штатының Батыс Хартфорд қаласында орналасты. Дивизияның бөлімшелері Жаңа Англияның алты штаты бойынша тарап кетті. 1996 жылы 405-ші армиялық аурухана бөлімі Оңтүстік Квакерлер көшесіндегі нысанды қабылдады.