Вудсток қаласының тарихы мен дамуы

Кіріспе

Вудсток – АҚШ, Вермонт штатының Виндзор округінің орталық қаласы (округалық орталық). 2020 жылғы халық санауы бойынша қаланың халқы 3 005 адамды құрады. Оған Вудсток, Оңтүстік Вудсток, Тафтсвилл және Батыс Вудсток ауылдары кіреді.

Тарих

Нью-Гэмпшир губернаторы Беннинг Вентворттың 1761 жылғы 10 шілдедегі жарғысымен қала Дэвид Пейдж пен тағы 61 адамға Нью-Гэмпширден берілген жер болды. Ол Англияның Оксфордширдегі Вудсток қаласының атымен аталып, Бленхайм сарайы мен оның иесі, 4-ші Марлборо герцогі Джордж Спенсерге құрмет көрсету мақсатында берілген. Қалаға алғаш 1768 жылы Джеймс Сандерсон мен оның отбасы қоныстанды. 1776 жылы Жоаб Хойсингтон Оттаукечи өзенінің оңтүстік саласында астық ұнтақтайтын диірмен, содан кейін ағаш кесетін диірмен салды. Қала 1837 жылы ресми түрде құрылды. Революция қоныстануды баяулатқанымен, Вудсток 1783 жылы соғыс аяқталғаннан кейін қарқынды дамыды. Вермонт штатының Бас Ассамблеясы 1807 жылы осы жерде өткізіліп, келесі жылы Монпельердегі жаңа астанаға көшті. Оттаукечи өзеніндегі сарқырамалар диірмендерді іске қосу үшін су энергиясын қамтамасыз етті. Зауыттарда орақ, балта, қақыру машиналарын және жүннен жасалған бұйымдар шығарылды. Сондай-ақ, машина жасау және қару жасау шеберханалары болды. Үй жиһаздары, ағаштан жасалған заттар, терезе жақтаулары мен жалюзилер де өндірілді. Арбалар, ат жабдықтары, қысқасы, атқа керек бұйымдар, саяхатқа арналған қораптар мен былғарыдан жасалған заттар да жасалды. 1859 жылы халық саны 3041 адамды құрады. Өнеркәсіптік революция қаланың гүлденуіне көмектесті. Қазіргі таңда экономиканың басты қозғаушы күші – туризм. АҚШ халық санағы мәліметтері бойынша Вудсток Вермонт қалалары арасында жан басына шаққандағы табыс бойынша 20-шы орында тұр. Қаланың орталық алаңы «Жасыл алаң» деп аталады, оның төңірегінде қайта жаңартылған кеш георгиан, федералды стильдегі және грек тіршілігіне орай жасалған үйлер орналасқан. Жасыл алаңға жақын аудандағы жылжымайтын мүліктің құны штаттағы ең жоғарылардың біріне жатады. Бостон және Нью-Йорк сияқты қалалардан келген бай екінші үй иелерінің маусымдық келуі қаланың экономикалық өміріне және тұрмысына үлкен үлес қосса, жергілікті Вермонт тұрғындары үшін оның қолжетімділігін азайтады. Қала тұрғындарына тегін (салық есебінен төленетін) қоғамдық Wi-Fi интернет қызметін ұсынады, ол Вудсток ауылының көп бөлігін қамтиды және «Сымсыз Вудсток» деп аталады.

Жасау және дизайн

Қалалық өмір: Жаңа әлемдегі қалалық күтулер атты еңбегінде канадалық автор және сәулетші Витольд Рыбчинский қаланың жоспарлауын және оны анықтаған бейресми және жазылмаған ережелерді жан-жақты талдайды. Рыбчинскидің сөзінше:

Жалпы жоспар жердің ерекшеліктерімен шартталған сияқты: бір жағынан Оттаукичи өзенінің кең иілісімен, екінші жағынан шағын арнамен шектелген тар, тегіс аңғар. Жасыл алаң өзен мен арнаның арасындағы тар тілкеде бойлық бағытта орналасқан, бұл көптеген учаскелерге өзен жағалауына дейін созылатын артқы бақтар жасауға мүмкіндік берді. Вудсток құрылысшылары маңызды ғимараттарға лайықты жерлер қажет екенін түсінген. Эпископальдық шіркеу жасыл алаңның басында, методист шіркеуі төменде, ал конгрегационалистік шіркеу Плезант көшесінің көрінісін шеберлікпен жауып, ол Елм көшесінде аяқталады. Жасыл алаңдағы басты орын жеке үйлердің бір жағынан, сот ғимараты мен «Игл» қонақ үйінің екінші жағынан бөліседі. Дүкендер, банктер, пошта және басқа да кәсіпорындар жасыл алаңға жақын, бірақ оның ішінде емес, екі жақтан орналасқан. Бұл қала құрылысының нәзік түрі, бірақ бұл жобалау, алдын ала белгіленген бас жоспардан емес, құрылыс процесінен туындайтын жобалау. Әр құрылысшы өз қажеттіліктеріне бейімделеді. Егер париждік жоспарлауды мұқият жазылған симфониялық музыкамен салыстыруға болса, Жаңа Англия қаласы – өте тартымды джаз сияқты. Джаз сияқты, бұл импровизацияны қамтиды, және джаз сияқты, бұл нәтиже кездейсоқ немесе ережелердің жоқтығын білдірмейді. Автор кейбір бейресми ережелерді түсіндіреді, мысалы, ғимараттар бизнес болған жағдайда жаяу жүргіншілерге жақын, ал үйлер үшін оннан он төрт фут қашықтықта орналасады; учаскелер көбінесе терең және тар болып келеді, көше бойындағы ені шамамен бірдей сақталады; коммерциялық ғимараттар қатарласып тұрады, тек кітапхана немесе сот ғимараты сияқты қоғамдық функциясы бар маңызды ғимараттар ғана жеке тұрады. Рыбчински Вудстокта аймақтарға бөлінудің жоқтығын және «әртүрлі функцияларды атқаратын ғимараттар бір көшеде қатар тұрғанын және қазір де тұрғанын» атап көрсетеді. Лоренс және Мэри Френч Рокфеллерлер ауылдың электр сымдарын жерге көміп тастады. Олардың көріністерін қорғау үшін қала қаланың эстетикалық келбетін және көрінісін сақтау мақсатында Сцендік Риджделин ауданын құру туралы қаулы қабылдады. Ол 2007 жылы жаңартылды. «Ladies’ Home Journal» журналы Вудстокты «Американың ең әдемі шағын қаласы» деп атады, ал 2011 жылы Солтүстік және Оңтүстік Парк көшелері мен Елм көшесінің бір бөлігі Американың жоспарлау қауымдастығының «Америкадағы керемет орындар» бағдарламасы бойынша үздік көшелік кеңістік үшін марапат алды. АҚА көшелердің пішіні мен композициясына, көшелердің мінезі мен ерекшелігіне, жалпы көше ортасына және тұрақты тәжірибелерге назар аударады.

The overall plan seems to have been dictated by the site: a narrow, flat valley hemmed in by the sweeping curve of the Ottauqueechee River on one side and a small creek on the other. The green was laid out lengthwise on the narrow peninsula between the river and the creek, allowing for many plots to have rear gardens running down to the riverbank. The builders of Woodstock were aware that important buildings needed important sites. The Episcopalian church is at the head of the green, the Methodist farther down, and the Congregationalist church artfully closes the vista of Pleasant Street where it dead ends into Elm Street. The pride of place, on the green, is shared by private homes on one side, and the courthouse and the Eagle Hotel on the other. Stores, banks, the post office and other businesses are located on two streets adjacent to but not actually on the green. This is a subtle sort of urban design, but it is design, design that proceeds not from a predetermined master plan, but from the process of building itself. A rough framework is established, with individual builders adapting as they come along. If Parisian planning in the grand manner can be likened to carefully scored symphonic music, the New England town is like very restrained jazz. [L]ike jazz, it involves improvisation, and as in jazz, this does not mean that the result is accidental or that there are no rules. The author goes on to explicate some of the informal rules, such as that buildings stand close to the sidewalk, in the case of businesses, or ten to fourteen feet behind for homes; that plots are generally deep and narrow, keeping street frontages roughly equivalent; commercial buildings stand side by side, with only important buildings with a public function—the library or courthouse, for instance—being free standing objects. Rybczynsk points out that there is no zoning in Woodstock, and "buildings with different functions sat—and still sit today—side by side on the same streets", with practical exceptions such as the slaughterhouse and the gasworks. Laurance and Mary French Rockefeller also had the village's power lines buried underground. To protect their ridgeline views, the town adopted an ordinance creating a Scenic Ridgeline District in order to protect the aesthetics and the views of the town. It was updated in 2007. Woodstock was named "The Prettiest Small Town in America" by the Ladies Home Journal magazine, and in 2011, North and South Park Street and one block of Elm Street won an award for great streetscape by the American Planning Association's "Great Places in America" program. APA looks at street form and composition, street character and personality and the overall street environment and sustainable practices.

География

АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы – , оның ішінде жер және , немесе 0,63%, су құрайды. Оттаукечи өзені қаладан өтеді. Вудсток қаласынан АҚШ 4-тар жолы, Вермонт 12-тар және Вермонт 106-тар жолдары өтеді. Interstate 89 жолы қаладан өтпейді, бірақ жақын орналасқан Кучи қаласының 1-ші шығу арқылы қолжетімді. Солтүстік жағынан Помфрет, солтүстік-шығыс жағынан Хартфорд, шығыс жағынан Хартленд, оңтүстік жағынан Рединг және батыс жағынан Бриджвотер қалаларымен шектеседі. Вудсток Бостон қаласынан үш сағаттық, ал Нью-Йорк қаласынан 250 миль (402 км) қашықтықта орналасқан. Ратланд немесе Либан әуежайларына автомобильмен немесе ұшақпен оңай жетуге болады. Vermont Translines компаниясы Ратланд пен Либан арасында күнделікті қалааралық автобус маршрутын іске асырады, ол Вудсток қаласында тоқтайды. Ең жақын тұрақты қоғамдық көлік орталықтары Уайт Ривер Джанкшн (12 миль (19 км) шығысқа қарай) және Ратленд (48 миль (77 км) батысқа қарай) қалаларында орналасқан.

Климат

Бұл климаттық аймаққа жылдық температураның айтарлықтай өзгеруі тән, яғни жазы жылы немесе ыстық (көбінесе ылғалды), ал қысы суық (кейде тым суық) болады. Кёппен климаттық жіктеу жүйесі бойынша Вудсток ылғалды континенталды климат аймағында орналасқан, климат карталарында "Dfb" деп белгіленеді.

Демография

Санақ бойынша бұрынғы спикерлер қатарында Джулия Альварес, Ричард Бланко, Билли Коллинз, Эд Корен, Сай Монтгомери, Валери Плэйм, Ричард Руссо, Оушен Вунг есімдері бар. Биллингс фермасы мен мұражайындағы жыл сайынғы Егін жинау мерекесі қазан айында өтіп, оған ара шабу, қорада билеу және 19 ғасырға тән егін жинау іс-шаралары кіреді. Жыл сайынғы Wassail Weekend желтоқсан айының басында ұйымдастырылады.

Туризм

Биллингс фермасы мен мұражайы – жергіліктік туристерге танымал орын. Жер және шаруашылық үйі Лоренс Рокфеллер мен оның әйелі Мэри Френч Рокфеллерге тиесілі болған. Ферма мен мұражайға жұмыс істеп тұрған сүт шаруашылығы және 1890 жылғы қалпына келтірілген шаруашылық үйі кіреді. F. H. Gillingham & Sons, 16 Elm Street мекенжайындағы түпнұсқа ғимаратында орналасқан, – тағы бір жергіліктік туристік орын. Дүкен 1886 жылы Франк Генри Гиллингем құрған.

Саябақтар мен демалыс

Марш Биллингс Рокфеллер ұлттық тарихи паркі Вудстокта орналасқан және Вермонт штатындағы АҚШ Ұлттық парктері жүйесінің жалғыз бөлігі болып табылады (Аппалачи жолын есептемегенде). Бұл парк Фредерик Биллингстің басқарылатын орман және прогрессивті сиыр шаруашылығын құрған жерін сақтап қалдырады.

Білім

Вудсток қаласын Вудсток бастауыш мектебі, Проспер аймағы мектебі және Вудсток Юнион жоғары және орта мектебі қамтамасыз етеді. Бұл мектептер Виндзор орталық басқару бірлестігінің құрамында.

Танымал мәдениетте

Бірнеше фильм Вудсток қаласында немесе оның маңында түсірілді, олардың ішінде «Доктор Куктың бағы» (1971), «Үркіткіш әңгіме» (1981) және «Қызық шаруа қожалығы» (1988) фильмдері бар.