Джек Ди: Англиялық комик және актердің өмірбаяны

Кіріспе

Ағылшын комедияшы және актер (1961 жылы туған)

Джеймс Эндрю Иннес Ди (24 қыркүйек 1961 жылы туған), кәсіби аты Джек Ди – ағылшын стендап комедияшысы, актер, жүргізуші және жазушы. Ол сарказм, ирония және бейжай юмормен танымал. «Лид Баллон» комедиялық сериалының авторы және оның басты рөлін ойнады, сондай-ақ «Менде түк білмегеніме өкінемін» панельдік шоуын жүргізеді. Ұлыбритания телеарналарында «Шутинг Старс» командасының капитаны болды және 2006 жылы BAFTA сыйлығына ұсынылған «Jack Dee: Live at the Apollo» бағдарламасын жүргізді. Ол сонымен қатар «The Jack Dee Show», «Jack Dee's Saturday Night» және «Jack Dee's Happy Hour» бағдарламаларын ұсынды. 2001 жылы «Селебрити Биг Брат 1» жобасының жеңімпазы атанды.

Ерте өмір және білім

Джек Ди Розмари (Стампер) мен Джеффри Дидің Джоанна Иннес Ди мен Дэвид Саймон Иннес Диден кейінгі үш баланың ең кішісі. Ол Кент қаласының Бромли муниципалды округінде (қазіргі Лондонның Бромли округінде) дүниеге келді және жас кезінде отбасымен бірге Винчестерге көшкенге дейін Петтс Вудта өсті. Оның әкесі баспагер, ал анасы екі репертуарлық актер Генри Лайонел Поп Стампердің (1906–1985) және Эдна Мей Говард Иннстің (1904–1969) қызы болды. Ди жеке және мемлекеттік мектептерде білім алды. Оның алғашқы мектебі – Винчестердегі The Pilgrims' School дайындық мектебі болды, одан кейін орта білім алу үшін Монтгомеридің Аламейн мектебінде оқыды, сондай-ақ ол Frensham Heights School мектебіне де бір кезеңде қатысты. Ол Петер Саймондс колледжінде "А" деңгейін тапсырып, "Д" және "F" бағаларын алды. Осыдан кейін ол драма колледжіне түсуді жоспарлады, бірақ анасы оны кәсіптік білім алуға көндірген соң жоспарлары орындалмады, ол қосымша қызмет көрсету саласына кіріп, официант болды.

Мансап

Дидің алғашқы қоғамдық әрекеті 1986 жылы The Comedy Store-де ашық микрофонда болды, ол жұмыстан кейін бір күні барды. Оған қосымша материал жазуға және гастрольдік айналымға қатысуға ұсынылды. 1990 жылдан бері ол көптеген мәнерлі орындарда (соның ішінде Лондон Палладиумы және Хаммерсмит Аполлосы) толық сатылған қойылымдар өткізді. 1991 жылы «Үздік сахналық жаңа келгені» үшін британдық комедиялық сыйлықты жеңгеннен кейін Диге жеке шоу ұсынылды; «Джек Ди шоуы» алғаш рет 1992 жылдың ақпан айында Channel 4 арнасында көрсетілді, осылайша оны кең аудиторияға жеткізді. Оның теледидардағы стендап қойылымдары ITV-де «Джек Дидің сенбілік кеші», 1997 жылы «Джек Дидің шатты сағаты» және кейіннен 2004 жылы BBC One-да «Джек Ди Аполлода тікелей» болып жалғасты. 1996 жылы ол Джереми Хардимен бірге «Джек пен Джеремидің нағыз өмірінде» ойнады, бұл олардың бұрынғы ынтымақтастығына ұқсас мокьюментарилер жинағы, «Джек пен Джеремидің полициясы 4». Әр эпизодта олар белгілі бір мамандықтан ерекше кейіпкерлерді сомдайтын. Фильмге түсірілген және күлкі трассасы жоқ шоу танымал бола алмады. Үш эпизодтан кейін ол түнгі жартыдан кейін эфирге шығарылды. Пилоттық эпизодта Саша Барон Коэн тоқ соққаннан қаза тапқан. Сәтті карьерасынан басқа Ди телесериалдарда басты рөлдерді және эпизодтық рөлдерді ойнады. Ол «Grimleys» пилотында (1997) Даг Дигби рөлін ойнады, бірақ кейін рөл сериал үшін қайта таңдалды, сондай-ақ «Сыбыр куәсі», «Далзиел және Паско» және «Джонатан Крик» сияқты бағдарламаларда эпизодтық рөлдерде пайда болды. 2001 жылы ол «Селебрити Биг Брат» жеңімпазы атанды (содан кейін Comic Relief үшін қайырымдылық жинаумен байланысты). Үйден шығарылғанда ол твидті күрт пен фуражка киіп, толтырылған чемоданын ұстап, дауыс беруге шығуды үміттенеді. Үйде қалған басқа бір қатысушыны шығарып жатқанда ол әйеліне жылдам сүйісқандық беру үшін жасырын түрде қашып кетті. Ол бірнеше сағат бойы түнгі уақытта қашып жүрді. Кейіннен ол шоудың және оның продюсерлерінің қатысушыларға қатысты қарым-қатынасын ұнатпайтынын айтты және клиптердің қайсысын да қайта көрсетуге рұқсат бермейді. 2004 жылы ол «Депутат» фильмінде өзін «Ішкі істер министрінің орынбасары» деп атаған Стивен Шарплс депутатының рөлін ойнады. Дидің ойыны мақталды, бірақ фильмнің өзі жылы қабылдамады. Сол жылы ол тағы бір жеке драмада, «Махаббат туннелінде» ойнады. Ол «Fawlty Towers» үшін Ұлыбританияның ең жақсы ситкомында жақтаушы болды және серия туралы бір сағаттық деректі фильм ұсынды. 2005 жылы ол Азиядағы цунамиға көмек көрсету үшін ақша жинау мақсатында комиктердің жиналған «Comic Aid» шарасын ұйымдастырды. Сол жылдың мамыр айында ол BBC Two сериясының «Top Gear» сегментіндегі «Разумды бағамен автомобильдегі жұлдыз» сегментінде пайда болды, 1:53.5 айналым уақытын көрсетті (Suzuki Liana лидерлер тақтасында 52-орын). Оның «Lead Balloon» сериясы, ол сонымен қатар авторларының бірі болды, 2006 жылдың 4 қазанында BBC Four арнасында басталды. «Британияның Curb Your Enthusiasm-қа берген жауабы» деп сипатталған «Lead Balloon» Дидің Рик Сплиннің жартылай өмірбаяндық рөлін ойнағанын көрсетеді. Сегіз эпизодтан тұратын екінші серия 2007 жылы BBC Two арнасында көрсетілді, ал үшінші серия 2008 жылдың 13 қарашасында дебют жасады. Төртінші серия 2011 жылдың 5 шілдесінде BBC арнасында аяқталды. Ол 2005 жылы «Short Order» фильмінде Гарри рөлін сомдады. 2009 жылдың ақпан айында Ди «I'm Sorry I Haven't a Clue» жазғы сериясы үшін қайтыс болған Хамфри Литтелтонның орнына үш жүргізушінің бірі болатыны хабарланды (басқалары Стивен Фрай және Роб Брайдон). Кейіннен ол 52-ші сериядан бастап тұрақты жүргізуші болды. Ол сонымен қатар «QI» және «Have I Got News for You» бағдарламаларында жиі қонақ болады, он рет оны жүргізді, сондай-ақ ол BBC-нің екі жылдық «Comic Relief» телемарафонының сегменттерін өткізеді. 1990 жылдары Джон Смиттың «Bitter» жарнамасында ойнаған ол «виджеті бар ергежейлі» ретінде танылды. 1998 жылы ол сахнада алғаш рет пайда болды, Ясмина Резаның Оливье сыйлығын алған «Өнер» пьесасында Иван рөлін ойнады. Кейіннен режиссердің өтініші бойынша 13 аптаға Серж рөліне қайта оралды. Олар 1989 жылы Уинчестерде (Гэмпшир) үйленді. Жұбайлар уақыттарын Лондонның Уандсворт қаласындағы отбасылық үйде және Батыс Сассекстегі Чичестерге жақын орналасқан демалыс үйінде өткізеді. Олардың төрт баласы бар. Жиырма жасында Ди Лондонның орталық бөлігіндегі «Ritz» мейрамханасында жұмыс істеді және көп іше бастады. Ол шіркеуге барып, діни қызметкер болуға тырысты. Ол бұл өзіне емес екенін түсінгеннен кейін, оны тастады және ешқашан ішуді тоқтатпады, бірақ кейіннен ол өзінің жағдайын алкоголизм емес, «алкогольді пайдалану» деп сипаттады, бұл сол кездегі диагноз болды. 1990 жылдан бері ол Джон Смиттың «Bitter» жарнамасын жасады, «виджеті бар ергежейлі» ретінде танылды. «Селебрити Биг Брат» бағдарламасына қатысқаннан кейін ол қайтадан ішімдікке бет қойды, бірақ папарацци оны жиналыстардан шығатын кезде суретке түсіргісі келмегендіктен «AA» жиналыстарына қатыспады. 2007 жылы «Daily Express» газеті оның өмірбаянын шығару үшін баспагерлермен келісімдер жүргізіп жатқанын хабарлады. Ол 2008 жылы «Doubleday» баспасымен келісімге келді және кітабы «Thanks for Nothing: The Jack Dee Memoirs» 2009 жылдың қазанында, сондай-ақ осы аттас аудиокітаппен бірге жарық көрді. Дидің сөзіне сүйенсек, «Бұл мен комедияға қалай келгенім туралы әңгіме. Бұл бір түрлі өмірбаян, бірақ емес, өйткені ол 25 жыл бұрын тоқталады. Ол мен алғаш рет стендап жасағанға дейін барады». 2009 жылдың ақпан айында Ди және басқа бірнеше әртістер Иранда сотталып жатқан Бахаи басшыларын қолдау туралы «The Times» газетіне ашық хат жазды. Ди «Open Mike Productions» компаниясының директоры, Эдисон Крессуэллмен бірлесіп құрылған, бұл компания «Michael McIntyre's Comedy Roadshow» және «Alan Carr: Chatty Man» сияқты теле- және радиошоуларды шығарады.

Dee's first public act was an open mic gig in 1986 at The Comedy Store, which he went to one evening after work. He was encouraged to write additional material and to tour the circuit. Since the 1990s, he has performed sell out acts at many high profile venues (including the London Palladium and the Hammersmith Apollo). After he scooped the British Comedy Award for Best Stage Newcomer in 1991, Dee was offered his own show; The Jack Dee Show first went out on Channel 4 in February 1992, bringing him to a wider audience. His combination of stand up routines on television continued with Jack Dee's Saturday Night on ITV, Jack Dee's Happy Hour in 1997 and later Jack Dee Live at the Apollo in 2004 on BBC One. In 1996, he starred alongside Jeremy Hardy in Jack and Jeremy's Real Lives, a collection of mockumentaries similar to their previous collaboration, Jack and Jeremy's Police 4. Each episode would focus on the pair playing bizarre characters from a particular profession. Shot on film and featuring no laugh track, the show failed to catch on. After three episodes, it was moved to air after midnight. The pilot featured Sacha Baron Cohen being electrocuted. Aside from his successful stand up career, Dee has played starring roles and guest appearances in television series. He played the part of Doug Digby in the Grimleys pilot (1997) before the role was recast for the series, and made guest appearances on such programmes as Silent Witness, Dalziel and Pascoe and Jonathan Creek. In 2001, he won Celebrity Big Brother (then linked to fundraising for Comic Relief). During evictions, he dressed up in a tweed jacket and cap and held his packed suitcase, hoping to be voted out. During the eviction of another housemate he briefly absconded to sneak a quick kiss with his wife. He also escaped for several hours at night time. He has subsequently said that he dislikes the treatment of the housemates by the show and its producers, and has refused all permission for any of the clips to be shown again. In 2004, he played the role of Steven Sharples MP the self styled 'Deputy Home Secretary' alongside Warren Clarke and Dervla Kirwan in The Deputy. Dee's performance was praised, though the film itself received a lukewarm response. Later that year he starred in another one off drama, Tunnel of Love. He was the celebrity advocate in Britain's Best Sitcom for Fawlty Towers and presented an hour long documentary about the series. In 2005, he co hosted Comic Aid, a one off gathering of comedians that aimed to raise money for the Asian Tsunami Appeal. In May of the same year he appeared on the "Star in a Reasonably Priced Car" segment of the BBC Two series Top Gear, achieving a lap time of 1:53.5 (52nd on the Suzuki Liana leader board). His series Lead Balloon, which he also co wrote, began on BBC Four on 4 October 2006. Described as "Britain's answer to Curb Your Enthusiasm", Lead Balloon sees Dee play the semi biographical role of Rick Spleen. A second series of eight episodes was commissioned and was broadcast on BBC Two in 2007, with a third series debuting on Thursday 13 November 2008. A fourth series finished on the BBC on 5 July 2011. He also starred as Harry in the 2005 film Short Order. In February 2009, it was announced that Dee would be one of a trio of hosts to replace the late Humphrey Lyttelton for the summer series of I'm Sorry I Haven't a Clue (the others being Stephen Fry and Rob Brydon). He subsequently became the permanent host from the 52nd series onwards. He is also a frequent guest on QI and Have I Got News for You, which he has guest presented ten times, and he hosts segments of the BBC's biennial Comic Relief telethon. He starred in advertisements for John Smith's Bitter in the 1990s, becoming known as "the midget with the widget". He made his stage debut in 1998, playing Yvan in Yasmina Reza's Olivier award winning 'Art'. He later returned as Serge for a 13 week run at the request of the director. They married in Winchester, Hampshire, in 1989. The couple divide their time between a family home in Wandsworth, London and a holiday house near Chichester, West Sussex. Together, they have four children. In his twenties, Dee worked at the Ritz in Central London and started drinking heavily. He attended church and attempted to become a priest. After he realised that was not for him he gave it up, and never quit drinking, although he would later describe his condition as "alcohol abuse" rather than alcoholism, which was the diagnosis at the time. Since the 1990s, he has advertised John Smith's Bitter, becoming known as "the midget with the widget". Following his appearance on Celebrity Big Brother, he had a relapse, though did not attend AA meetings because he did not want paparazzi photographing him leaving the meetings. In 2007, the Daily Express reported that he was in negotiations with publishers to release his autobiography. He signed with Doubleday in 2008 and the book, Thanks for Nothing: The Jack Dee Memoirs, was released in October 2009, along with an audiobook of the same title which he narrates. According to Dee, "it's really the story of how I got into comedy It's kind of an autobiography but isn't, as it stops about 25 years ago. It goes right up to the first time I do stand up." In February 2009, Dee and several other entertainers wrote an open letter to The Times supporting Baháʼí leaders, then on trial in Iran. Dee is a director of Open Mike Productions, co founded with Addison Cresswell, which produces shows for television and radio including Michael McIntyre's Comedy Roadshow and Alan Carr: Chatty Man.