Кіріспе
Британдық тәуелсіз жазба лейблі Sarah Records 1987 және 1995 жылдар аралығында Бристоль қаласында қызмет еткен британдық тәуелсіз жазба лейблі. Ол көбінесе 7 дюймдік синглдер арқылы шығарылған инди-поп музыкасын жазумен танымал болды. Лейбл SARAH 100 каталогтық нөміріне жеткенде, 100-ші шығарылымын тойлап, жұмысын тоқтатты. 2015 жылдың наурызында NME журналы Sarah Records-ті барлық уақыттағы екінші ең ұлы инди-лейбл деп жариялады.
Sarah Records was a British independent record label active in Bristol between 1987 and 1995, best known for its recordings of indie pop, which it released mostly on 7" singles. On reaching the catalogue number SARAH 100, the label celebrated its 100th release by throwing a party and shutting itself down. In March 2015, NME declared Sarah to be the second greatest indie label of all time.
Шығу тегі
Лейбл 1987 жылы Бристольде Клэр Уадд пен Мэтт Хейнс құрды, ол кездегі фанзин қозғалысынан өркендеді. Хейнс бұрын "Are You Scared To Get Happy?" журналын басқарған, ал Уад – "Kvatch" журналын. Екі журнал да флексидискілерді қоса берді, "Are You Scared To Get Happy?" Sha la la ұйымының бөлігі болды, ол ұйым тек флексидискілерді шығару үшін құрылған еді. Сара лейблінің бірнеше шығарылымдары фанзиндер мен флексидискілер түрінде болды, себебі 7 дюймдік дискілермен бірге олар лейблдің эстетикасын және идеологиясын 12 дюймдік синглдер мен альбомдардан гөрі жақсы бейнелейді деп есептелді.
Музыка
Сара Рекордс лейблы көбінесе C86-ның шағын инди-поп стиліне негізделген деп есептелді, алайда, одан да зор әсер еткендері – 1970-ші жылдардың соңындағы тәуелсіз (DIY) қозғалысы және «Посткард Рекордс», «Фэктори» және «Криэйшн» сияқты стильді, шығармашыл тәуелсіз лейблдер, сондай-ақ 1980-ші жылдардың ортасындағы фанзин мәдениеті болды. Көптеген Сара тобы, әсіресе The Field Mice және The Orchids, би музыкасымен де тәжірибе жасады. Лейблдегі басқа топтар: Heavenly, East River Pipe, The Hit Parade, Even As We Speak, Boyracer, Brighter, Blueboy, Another Sunny Day, Shelley және St. Christopher.
Саясат
"Бұл жай ғана САЯСАТ, алыс, шындыққа сай емес, соңғы мақсат емес, күнделікті өмірге сіңген нәрсе" деп жариялады лейблдің алғашқы жинақ альбомы, Shadow Factory, және лейбл өзін әрқашан саяси деп есептеді, оның қызмет ету жылдарына жауап ретінде – "CD-лер талқандаған, винилдің өлімі, ірі компаниялар жалған индилер құрған, инди идеология емес, жанрға айналған жылдар, Маргарет Тэтчер мен Джон Мейджердің жылдары, 28-ші тамыз және Жер салығы, Lad мәдениетінің қалыптасқан жылдары". Лейблдің музыкасынан гөрі іс-әрекеттері арқылы көбінесе бейнеленген саясаттың бұл аспектісі Сара туралы көбінесе ұмытылып кетті; бірақ Уэдд пен Хейнс жазбаларды сатып алушылардың саясатты "осмос арқылы" ашатынына үміттенді. Бір күні олар тоқтап, ойланып: "Неге мен осы Pastels-тің Creation-нан шыққан 12 дюймдігіне 3,49 фунт жұмсауым керек, ал Sarah-тан шыққан Sea Urchins-тің 7 дюймдігі тек 1,49 фунтқа тұрады, екеуінде де үш ән бар?" деп сұрайтын болады. Содан кейін олар Парламент үйін өртеп жіберді. Саясатта әзіл-қалжың да болды: 12 дюймдік синглдер капитализмнің гиперболалық метафорасы ретінде пайдаланылды, пластинка коллекционерлерінің капиталистік санасы Бристоль Темпл Мидс теміржол станциясының пазлы құрайтын пошта карточкаларын он 7 дюймдік пластинкалардың қаптамаларына кездейсоқ тарату арқылы пашталды, олардың таңбаларында жергілікті Северн Бич желісіндегі кезекті станциялардың суреттері бейнеленген. Лейбл 1992 жылдың күзіндегі жаңа шығарылымдар кестесін жариялау үшін музыка баспасөзінде жарты беттік жарнамалар шығарып, капитализмді және топтардың өздерінің маркетингтік практикаларына жауапкершілік қабылдаудан бас тартуын айыптады.
Бристоль
Бристольде орналасу Сара үшін өте маңызды болды; екеуі де Бристольдік болмаса да, Уадд пен Хейнс қаланы жақсы көріп, табысты жазбалар компаниясын жүргізу үшін Лондонға көшудің қажеті жоқ екенін саяси тұрғыдан көрсеткісі келді. Әрбір 7 дюймдік синглдің орталық жабдықшасында қаланың суреті бейнеленген, компанияның жинақ альбомдары Бристоль мен оның маңындағы жерлердің аттарымен аталып (және сол жерге баруға болатын автобустардың нөмірлерімен саналған), ал қаланың көшелер желісі "Saropoly" тақта ойыны үшін негіз болды – тәуелсіз жазбалар компаниясын басқару туралы (7 дюймдік сингл ретінде таңбаланған) және компанияның елуінші шығарылымы болған ойын.
Баспасөзге жауап
Сараның шығарылымдары NME және Melody Maker журналдарында 15 рет аптаның хит-синглы ретінде танылса да, Ұлыбритания баспасөзі көбінесе жаушыл болды. Уадд пен Хейнс бұл жағдайды ер адам журналистердің мәнін түсінбеуіне, ашуланып қалғанына немесе қыздың атымен аталатын, әйелдің де басқаруындағы лейблді ұнату өз еркектігіне күдік тудырады деп алаңдауына байланысты деп түсіндірді. Лейбл Ұлыбританиядан тыс жерлерде әрқашан жақсы қабылданып келді, топтар Еуропа мен Жапонияда үлкен көрермендерге ойнады. Жарнамада "Біз қайта ойнамаймыз" деп хабарланды, және лейбл осы принципке адал болды, енді жаңа шығарылымдар жасамайды.
Фильмдер, кітаптар және көрме ретроспективасы
My Secret World лейблы туралы Люси Доукинс жасаған "Иә, өтінемін!" Productions фильмі 2014 жылғы 3 мамырда Бристольдегі Арнольфини галереясында "Сәлем мен қоштасудың арасында: Сара Рекордс-тың құпия әлемі" көрмесі аясында алғашқы көрсетіліміне ие болды және 2015 жылғы 12 сәуірде Лондондағы Хакни Пикчерхауста ресми тұсаукесер өткізілді. Майкл Уайттың "Popkiss: The Life and Afterlife of Sarah Records" кітабы Bloomsbury баспасынан 2015 жылғы 19 қарашада жарық көрді. 2023 жылғы 16 қазанда Джейн Даффус жазған "These Things Happen: The Sarah Records Story" атты Сара Рекордс туралы екінші кітап жарық көрді. Бұл қатты мұқабалы кітапта лейблға қол қойған әрбір топтың мүшелерімен жасалған сұхбаттар, сондай-ақ бұрын жарияланбаған көптеген суреттер бар.
Синкансенді жазу
Сарадан кейін 1996 жылы Хайнс Шинкансен жазбаларын құрды. Жапондық "жылдам поезд" аталған лейбл бастапқыда "Метрополитан" деп аталатын болған, бірақ дәл сол аттас жазбалар компаниясы бар еді. Shinkansen бұрынғы Сара әртістерінің (Blueboy және Харви Уильямс сияқты) жаңа жазбаларын, сондай-ақ Fosca, Trembling Blue Stars және Tompot Blenny секілді басқа да топтардың туындыларын шығарды. Кейін Хайнс "Түтін: Лондонның ерекшелігі" атты журналды шығарды, ол Лондоннан шабыттанған жазулар мен өнерге арналған еді.