Кіріспе
Аргентиналық комедиан және актер Альберто Олмедо (24 тамыз 1933 – 5 наурыз 1988) – Аргентиналық комедиан және актер, теледидар, кино және театрдағы еңбегі үшін ел тарихындағы ең маңызды комедианттардың бірі саналады. Олмедо Росарио қаласында дүниеге келген. Жастық шағында ол өте талантты гимнаст және бірнеше әуесқой театр труппаларында өзін сынап, жергілікті деңгейде жетістіктерге жеткен актер болды. Олмедо 1954 жылы Буэнос-Айреске көшіп келді. Бір жыл өткен соң, Аргентинаның алғашқы телеарнасы – Canal 7-де техник болып жұмыс істеген кезде, оның импровизациялау қабілеті басшылықтың назарын аударды, олар оған бірнеше телешоуда актерлік рөл берді. Олмедо 1960 жылдары бірқатар сәтті балалар бағдарламаларын жүргізді, бірақ оның ең үлкен танымалдығы slapstick, абсурд және ересектерге арналған ойын-сауықтың қосындысын жасауға рұқсат алғанда келді.
Alberto Olmedo (24 August 1933 – 5 March 1988) was an Argentine comedian and actor, popularly regarded as one of the most important comedians in the history of his country, for his outstanding work in television, cinema and theater. Olmedo was born in the city of Rosario. In his teens, he was a gifted gymnast and an aspiring actor who tried his luck with several amateur theater companies and enjoyed some local success. Olmedo moved to Buenos Aires in 1954. One year later, while working as a technician in Canal 7, Argentina's first television station, his improvisation skills caught the attention of the management, whom gave him acting jobs in several TV shows. While Olmedo had a string of successful children's programs during the 1960s, he gained the most notoriety when allowed to mix slapstick, nonsense and adult oriented entertainment.
Фильм
1959 жылы «Gringalet» фильмімен бастап Олмедо 49 фильмде ойнады, оның ішінде: «Los Doctores las Prefieren Desnudas» («Дәрігерлер оларды жалаңаш ұнатады»), 1973 жылғы, «Maridos en Vacaciones» («Есімдеме күйеулер», 1975), «Fotógrafo de Señoras» («Ханымдар фотографы», 1978), «Las Mujeres Son Cosas de Guapos» («Әдемі жігіттерге арналған әйелдер», 1981), «Los Fierecillos Indomables» («Жабайы кішкентай жануарлар», 1982), «Sálvese Quien Pueda» («Әркім өзіне жауапты», 1984) және «Rambito y Rambón, Primera Misión» («Кішкентай Рамбо және Ұлы Рамбо, Бірінші Миссия», 1986). Оның соңғы фильмі – «Atracción Peculiar» («Ерекше тартымдылық») оның қайтысынан кейін жарық көрді. 1983 жылы «Los Fierecillos Indomables» фильмінің жалғасы шықты. 1980 жылдары Олмедоның көптеген фильмдері Хорхе Порсель және Мория Касан мен Сусана Хименес сияқты жұлдыздар қатысқан ересектерге арналған комедиялар болды. Аргентинаның консервативті билігі бұл фильмдерді 18 жастан асқандарға арналған (PM 18) деп бағалады, тек отбасылық көрермендерге арналған бірнеше фильмдерді қоспағанда. «Ольмедо мен Порсель» фильмдері Аргентинаның сексплуатация жанрының ең жақсы туындылары саналады. Бұл фильмдердің көпшілігін Жерардо Софович немесе оның інісі Хьюго түсірді, олар Олмедоның «El Chupete» («Ромашка») және «No Toca Botón!» («Батырмаға тиіспе!») телешоуларын да режиссерлік еткен.
Теледидар
Олмедоның Capitán Piluso шоуы 1960 жылдары балалардың арасында үлкен сәттілікке ие болды, бірақ ол ересектер аудиториясы үшін жұмыс істегенді артық ұнататын. Жетістікке жеткен "Операция Джа Джа" апталық шоуында ойнағаннан кейін Олмедо өзінің алғашқы басты рөлін "Эль Чупете" фильмінде ойнады. 1976 жылы, Ұлттық қайта ұйымдастыру процесі деп аталатын әскери диктатураның басталғаннан кейін көп ұзамай, Олмедоның өлімі туралы шоуда хабарланды. Шындық ашылғаннан кейін актер әзілі үшін жазаланып, екі жылға эфирден шеттетілді. 1980 жылдары "No Toca Botón!" Аргентинадағы ең жоғары рейтингті шоу болды. Олмедо импровизация кезінде сценарийден ауытқып, реквизиттерді қиратып, камералардың алдынан шапқылап өтіп, әріптестеріне тіл тигізіп, қорлайтын. Ол генерал Гонсалес, украиналық сиқыршы Рукуку, Коста-Побре диктаторы (бананалық республика билеушісінің пародиасы; атауы Коста-Рикаға байланысты ойын, себебі елдің атауы "бай жағалау" дегенді білдіреді, ал Коста-Побре "кедей жағалау" деген мағынаны білдіреді) және ең бастысы el Manosanta ("ғажайып емші"), түрлі шарлатандар мен аргентиналықтардың ақша мен секске құмарлығын пародиалайтын көп деңгейлі образды жасады. Сол жылдары Олмедоның еркін импровизациясына қарсы салмақ болған кейіпкер актері Хавьер Порталеспен серіктестік нығая түсті. Олмедо, "эль-Негро" деп аталған, Росарио сленгін қолданып, бала кезіндегі өте қиын оқиғаларын баяндай келіп, Росариодағы өмірімен бөлісетін.
Өлім
Олмедо 1988 жылғы 5 наурызда Буэнос-Айрестің Мар-дель-Плата курортында қайтыс болды. Полиция мәліметтеріне сәйкес, ол 11-қабаттағы пәтерінің балконынан құлап кеткен. Ол, мүмкін, алкоголь немесе кокаиннің әсерімен, балконнан қауіпті трюк жасауға тырысып, тепе-теңдігін жоғалтқан деп саналады. Оның соңғы сәттерінің жалғыз куәгері – әйелі Нэнси Эррера, ол оның өлгеннен кейін Альберто кіші ұлына жүкті болған. Олмедо екі рет үйленді және ажырасып, алты баласы болды (соның ішінде Альберто кіші). Ол Буэнос-Айрестегі Ла-Чакарита зиратына жерленген.
Olmedo married and divorced twice and had six children (including Alberto Jr.). He is buried in La Chacarita Cemetery in Buenos Aires.