1960-шы жылдардағы американдық гараж-психоделикалық тобы

Кіріспе

1960 жылдардағы АҚШ гараждық психоделикалық тобы

The Blues Magoos – АҚШ-тың Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданынан шыққан американдық рок тобы. Олар 1966 жылдан бастап психоделикалық музыка бағытының алғашқы қадамдарында болды. Олар "(We Ain't Got) Nothin' Yet" хитімен ең жақсы танымал, бұл олардың Billboard тізілімінің алпысқа дейінгісіне енген жалғыз синглы.

1964-1971 жылдар

Бұл топ 1964 жылы The Trenchcoats ретінде құрылды, кейін Ральф Скала мен Рон Гилберт Девитт Клинтон орта мектебінің гольф командасында танысты. Алғашқы мүшелері – Эмиль "Пеппи" Тильхелм, "Пеппи" Кастро (вокал және гитара), Деннис ЛеПор (жетекші гитара), Ральф Скала (орган және вокал), Рон Гилберт (бас-гитара) және Джон Финнеган (барабан). Топ Гринвич Виллидждегі түрлі клубтарда, ең әйгілісі – Night Owl Cafe-де танымал болды. 1965 жылы топ атын The Bloos Magoos деп өзгертіп, 1966 жылы Blues Magoos деп атала бастады. 1966 жылдың басында Майк Эспозито мен Джефф Дакинг сәйкесінше Деннис ЛеПор мен Джон Финнеганды алмастырды. Топтың "So I'm Wrong and You Are Right" синглы (Verve Records-те, екеуі де Рик Шортердің туындылары), "The People Had No Faces" әнімен бірге, үлкен танымалдыққа ие болмады. 1966 жылдың соңында Mercury Records топпен келісімшарт жасады. Топтың тұңғыш альбомы – "Psychedelic Lollipop", жарық көргеннен кейін, мұқабасында "психоделикалық" сөзін қамтыған алғашқы альбомдардың бірі болды (13th Floor Elevators-тың "The Psychedelic Sounds of the 13th Floor Elevators" және The Deep-тың "Psychedelic Moods" альбомдары да 1966 жылғы туындылар). Олар көбінесе Морри Уайденбаумға тиесілі Детройттегі Chess Mate Coffeehouse-та өнер көрсетті, бұл көбінесе фольклорлық музыка ойнатылатын орын болатын, сондай-ақ Southbound Freeway және Siegel Schwall Blues Band сияқты топтар да концерттер өткізді. Топтың ең сәтті әні "(We Ain't Got) Nothin' Yet" болды, ол АҚШ хит-парадтарында 5-орынды, ал Канадада 4-орынды иеленді. 1967 жылдың маусымынан бастап Blues Magoos Herman's Hermits және The Who тобымен бірге АҚШ пен Канада бойынша гастрольдік сапарға шықты, ол қыркүйекке дейін жалғасты. 1968 жылдың мамырында топ үшінші альбомын – "Basic Blues Magoos" шығарды. Содан кейін, 1968 жылдың ортасында, топ музыкалық бағыт пен қаржылық мәселелердегі келіспеушіліктерге байланысты тарап кетті. Кейін Мунданың орнына бұрынғы The Millennium тобының мүшесі Джой Стекті алды, ал ABC Records компаниясымен Blues Magoos атына қатысты дау туғаннан кейін әрқайсы өз жолымен кетті. Ральф Скала, Рон Гилберт және Джой Стек кейін The Dependables тобында ойнады. 1969 жылы Кастро жетекшілік еткен топ "Never Goin' Back To Georgia" альбомын аяқтады. Топ Atlantic Records компаниясында "Room to Grow" (1972) және "Touch" (1973) атты екі альбом шығарды. 1981 жылы Кастро "Breaking Away" әні Billboard Hot 100 чартында 22-орынды иеленген Balance тобымен қайтадан көзге түсті. 2008 жылдың шілдесінде Blues Magoos, алғашқы мүшелері Ральф Скала, Кастро және Джефф Дакинг қатысуымен, көп жылдан кейін алғаш рет екі концерт берді, оның бірі Нью-Йорктегі Ирвинг Плазадағы Филлмор Нью-Йорктегі The Zombies тобымен бірге өтті. 2009 жылдың желтоқсанында олар Испаниядағы Purple Weekend фестиваліне қатысты. 2014 жылы The Blues Magoos 43 жылдан кейін алғашқы жаңа альбомын – "Psychedelic Resurrection" шығарды. The Blues Magoos 2015 жылы гастрольдік сапарға шықты. 2022 жылы The Blues Magoos соңғы жазбасын – "Nowhere is Somewhere" ресми түрде шығарды. Ән мен оны қоса жүретін бейнеролик 2021 жылғы Вудсток кинофестивалінде көрсетілді. 2024 жылдың 16 ақпанында Рон Гилберт Лос-Анджелесте қайтыс болды, бұл туралы Blues Magoos тобының ресми Facebook парақшасында хабарланды. 2024 жылғы мәліметтер бойынша, ол топтың қайтыс болған жалғыз алғашқы мүшесі.

The band was formed in 1964 as The Trenchcoats after Ralph Scala and Ron Gilbert met on the golf team at Dewitt Clinton High School. The original members were Emil "Peppy" Thielhelm "Peppy" Castro (vocals and guitar), Dennis LePore (lead guitar), Ralph Scala (organ and vocals), Ron Gilbert (bass) and Jon Finnegan (drums). The band made a name for itself in various clubs in Greenwich Village, most notably the Night Owl Cafe. In 1965, the name had been changed to The Bloos Magoos, and by 1966, the band had settled on calling themselves the Blues Magoos. Mike Esposito and Geoff Daking replaced Dennis LePore and Jon Finnegan, respectively, by early 1966. The band's single "So I'm Wrong and You Are Right" b/w "The People Had No Faces" on Verve Records (both Rick Shorter compositions) did not gain the band much recognition. In late 1966, Mercury Records signed the band to a record deal. The group's debut album, Psychedelic Lollipop, was released shortly thereafter – becoming one of the first albums to include the word "psychedelic" on the sleeve (after the 13th Floor Elevators' The Psychedelic Sounds of the 13th Floor Elevators and The Deep's Psychedelic Moods, both also from 1966). They played often at the Chess Mate Coffeehouse, a mostly folk venue in Detroit owned by Morrie Widenbaum that also hosted bands such as Southbound Freeway and Siegel Schwall Blues Band. The group's most successful song was "(We Ain't Got) Nothin' Yet," which reached number 5 on the U. S. charts, and number 4 in Canada. Starting in June 1967, the Blues Magoos embarked on a tour through the US and Canada with Herman's Hermits and The Who until September of that year. In May 1968, the band released their third album, Basic Blues Magoos. Shortly afterwards, in mid late 1968, the band split up after disagreements on the musical direction of the band and financial problems. before replacing Munda with Joey Stec, formerly of The Millennium, and then going their separate ways after a dispute with ABC Records over the rights to the Blues Magoos name. Ralph Scala, Ron Gilbert, and Joey Stec later played in The Dependables. In 1969, the Castro led band completed Never Goin' Back To Georgia. The group released two albums on Atlantic Records, Room to Grow (1972) and Touch (1973). In 1981, Castro resurfaced again with the group Balance whose song "Breaking Away" reached No. 22 on the Billboard Hot 100 chart. In July 2008, the Blues Magoos, with original members Ralph Scala, Castro and Geoff Daking reunited for the first time in years for two concerts, including one with The Zombies at the Fillmore New York at Irving Plaza in New York City. In December 2009, they traveled to Spain for the Purple Weekend festival. In 2014, The Blues Magoos released their first new album in 43 years, Psychedelic Resurrection. The Blues Magoos toured in 2015. In 2022, The Blues Magoos officially released their last recording, Nowhere is Somewhere. The song and accompanying video were featured at the 2021 Woodstock Film Festival. On February 16, 2024, Ron Gilbert passed away in Los Angeles, California, as confirmed by the Blues Magoos official Facebook page. As of 2024, he is the only deceased original member of the band.

CD-де қайта шығарылғандар

Алғашқы топтың CD-дегі жазбалары аяқталды. Repertoire Records олардың үш альбомын егжей-тегжейлі сызбалармен бірге дилюкс диджи пакеттерде шығарды. Әрбір CD-де синглдердің моно нұсқаларын, фан-клубқа арналған эксклюзивтерді және сирек кездесетін ерте жазбаларды қамтитын бонус тректер бар. Сонымен қатар, Collectables Records әлі де Psychedelic Lollipop / Electric Comic Book CD-ін сатуда, ал Mercury компаниясының Kaleidoscopic Compendium антологиясы да қолжетімді. 1969 жылдан кейінгі топтың жазбалары әзірге CD-де шығарылмады. 2011 жылы Sundazed Records Psychedelic Lollipop және Electric Comic Book-ті бірінші буын Mercury мастер-таспаларынан шектеулі (1000 дана) винил және CD форматында, бұрынғы қайта шығарылымдармен салыстырғанда әлдеқайда жақсартылған дыбыс сапасымен қайта шығарды.