Арлингтон стадионы: Техас Рейнджерс сарайының тарихы
Arlington Stadium
Арлингтон стадионы: Техас Рейнджерс бейсбол командасының бұрынғы үйі, 1972-1993 жылдар аралығында пайдаланылды. Тарихы, құрылысы және маңызды деректер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арлингтон стадионы – АҚШ-тың Техас штатындағы Арлингтон қаласында орналасқан бұрынғы бейсбол стадионы. Ол Даллас және Форт-Уэрт қалаларының арасында орналасқан. 1972 жылдан 1993 жылға дейін «Техас Рейнджерс» (MLB) командасының үй стадионы болды, одан кейін команда «The Ballpark in Arlington» (қазіргі «Choctaw Stadium») стадионына көшті.
Former stadium in Arlington, Texas, US
the UK stadium
Ұлыбританиядағы стадион.
Arlington Stadium was a baseball stadium located in Arlington, Texas, United States, located between Dallas and Fort Worth, Texas. It served as the home for the Texas Rangers (MLB) from 1972 until 1993, after which the team moved into The Ballpark in Arlington (now Choctaw Stadium).
Кіші лига стадионы ретінде алғашқы жылдары
Стадион 1965 жылы Turnpike Stadium деп салынды, ол кіші лига бейсбол алаңы, онда 10 000 адам отыра алатын. Стадион аты жақын орналасқан Dallas–Fort Worth Turnpike (қазіргі Interstate 30 бөлігі, сондай-ақ Том Лэндри тас жолы деп аталады) құрметіне берілді. Техас лигасының «Форт-Уорт Кэтс» командасы «Даллас–Форт-Уорт Спарс» болып сол жерге көшіп келді және келесі жеті жыл бойы ойнады. Олар стадионда ойнаған кезеңде, әсіресе 1970 жылы 20 500 орынға дейін кеңейтілгеннен кейін, Техас лигасының көптеген рекордарын жаңартты. Дегенмен, стадионның басты мақсаты Метроплекс аймағына жоғары лига командасын тарту болатын. Ол сол кездегі жоғары лига стандарттарына сәйкес жаңартылуы және қажет болған жағдайда 50 000 орынға дейін кеңейтілуі үшін жобаланды (нақты сыйымдылығы 7 000 орынға кем болса да). Табиғи шұңқырда орналасқандықтан, үлкен лига командасына дайын болу үшін минималды жұмыстар ғана қажет болатын (мысалы, клубтық үйлерге тікелей қосылу). Стадион негізінен бейсбол үшін салынғанмен, оның жалпы пішіні 1960-шы жылдардың ортасында пайда бола бастаған көп мақсатты жоғары лига стадиондарына ұқсас болды. Шындығында, стадион футболға да бейімделген, бірақ «Даллас Каубойс» командасы ешқашан онда ойнауға қызығушылық танытпады. Метроплекс 1950 жылдан бері кеңейту мүмкіндігі бар аймақ ретінде қарастырылып келді, ал Арлингтон қаласының мэрі Том Вандергрифф екі қаланың арасындағы Арлингтонның болашақ жоғары лига командасы үшін ең қолайлы орын болатынын айтты.
The stadium was built in 1965 as Turnpike Stadium, a minor league ballpark seating 10,000 people named for the nearby Dallas–Fort Worth Turnpike (now part of Interstate 30, and known as the Tom Landry Highway). The Fort Worth Cats of the Texas League moved there as the Dallas–Fort Worth Spurs, and played there for the next seven years, setting many Texas League attendance records during their tenure at the stadium, especially after it expanded to 20,500 seats in 1970. However, the stadium's real purpose was to attract a major league team to the Metroplex. It had been built to be upgraded to Major League standards of the era, and was designed to be expandable to up to 50,000 seats (although its final actual capacity was 7,000 seats below that). Due to its location in a natural bowl, only minimal excavations (such as connecting dugouts directly to the clubhouses) would be necessary for it to be ready for a big league team. Although it was built primarily with baseball in mind, its general shape was very similar to the major league multi purpose stadiums that were beginning to emerge in the mid 1960s. In fact, the stadium was designed to accommodate football, but the Dallas Cowboys were never interested in playing in the stadium. The Metroplex had been mentioned as a possible expansion site since the 1950s, and Arlington Mayor Tom Vandergriff figured that Arlington, halfway between the two cities, would be the best site for a prospective major league team.
1970-1980 жылдар
1971 жылы Вашингтон сенаторларының қайта құрылған екінші құрамы Техас рейнджерлерінің туымен Метроплекске көшу ниеттерін жариялады. Стадион 35 700-ден астам көрерменге дейін кеңейтіліп, Арлингтон стадионы деп аталды. Стадион 1972 жылғы 21 сәуірде алғашқы үлкен лига ойынына табан тіреп, рейнджерлер Калифорния Энджелс командасын 7:6 есебімен жеңіп, стадионды ашты. MLB-нің тарихындағы алғашқы ереуілі 1972 жылғы маусымның басталуын кешіктірді, сондықтан ашылу күні күтілгеннен кейін өтті. Арлингтон стадионының жабық шатыры болмағандықтан, Техастың ыстығынан қорғаныш жоқ еді. Барлық дерлік уақытында ол үлкен лигадағы ең ыстық стадион болып саналды. Ойын кезінде температура жиі жоғары болды. Рейнджерлердің орташа нәтижелерімен қосылғанда, бұл 1970-ші жылдары көрермендердің санын айтарлықтай төмендетті. Ыстыққа байланысты рейнджерлер мамырдан қыркүйекке дейінгі барлық ойындарын түнгі уақытта өткізуге тырысты. Парк маңында Техастағы Six Flags ойын-сауық паркінен басқа ешбір елді мекен болған жоқ. Курт Смит өзінің «Танымал стадиондар» кітабында оны «кішкентай, (бірақ) жақын емес» деп сипаттады. Рейнджерлердің алғашқы күндеріндегі таблосы Техас штатының пішініндегі панелі бар ұзын, көлденең тіктөртбұрыш болды. 1984 жылғы маусымнан кейін ол жаңа табломен және екі қаптамадағы жарнамалық стендтермен ауыстырылды. «Cotton Eyed Joe» әні «Take Me Out to the Ballgame» әнінің орнына жетінші иннинг аралығында жанкүйерлер билеуі үшін ойнатылды. Арлингтон стадионы сондай-ақ начосты сатуды бастаған алғашқы үлкен лига стадионы болды (1974 жылы).
In 1971, the struggling second incarnation of the Washington Senators announced their intentions to move to the Metroplex under the banner of the Texas Rangers. The stadium was expanded to seat over 35,700 people, and was renamed Arlington Stadium. The stadium played host to its first major league game on April 21, 1972, when the Rangers inaugurated the stadium by defeating the California Angels, 7 6; MLB's first ever strike had disrupted the start of the 1972 season, hence the later than anticipated opening day. Arlington Stadium had no roof, and thus virtually no protection from the oppressive Texas heat. For nearly all of its existence, it was the hottest stadium in the majors. It was not unusual for game time temperatures to be well above Combined with the Rangers' mediocre performance, this held down attendance considerably during the 1970s. Due in part to the heat, the Rangers scheduled nearly all of their games from May through September at night to get around it. Other than nearby amusement park Six Flags Over Texas, there was no neighborhood around the park. In his book Storied Stadiums, Curt Smith described it as "small, (but) not intimate". The scoreboard in the Rangers' early days was a long, horizontal rectangle with a panel shaped like the state of Texas. It was replaced after the 1984 season with a new scoreboard and series of billboards that ran from both foul poles. "Cotton Eyed Joe" was played during the seventh inning stretch for fans to dance to instead of "Take Me Out to the Ballgame". Arlington Stadium was also the first major league ballpark to sell nachos (in 1974).
1990 жылдар
Ақырында стадион өзінің ескіруін және жеткіліксіздігін көрсетіп бастады, ал Арлингтон қаласы Рейнджерс үшін жаңа стадион салуға келісім берді. Соңғы ойын 1993 жылғы 3 қазанда Арлингтон стадионында өтті, нәтижесінде қонақ команда Канзас-Сити Роялз 4:1 есебімен жеңіске жетті, бұл ойынды 41 039 жанкүйер тамашалады (бұл, сонымен қатар, Даңқ залының мүшесі Джордж Бретттің мансабындағы соңғы ойыны болды, ол стадионда тоғызыншы иннингте соңғы соққысын жасады). Маусым аяқталғаннан кейін Рейнджерс жақын жердегі Арлингтондағы "Боллпаркке" көшті, ал 1994 жылы Арлингтон стадионы бұзылды. Арлингтон стадионынан фол полюстері мен үй тақтасы жаңа стадионға көшірілді, сондай-ақ бір бөлігі трибуналар да көшірілді. Трибуналар бастапқыда көк түсті болған, бірақ кейбір жерлерде жасыл бояу қабыршақталып, көк түс көрінеді. Арлингтонның "Боллпаркінде" үй тақтасын Том Шиффер (Техас Рейнджерс командасының сол кездегі президенті), Ричард Грин (сол кезде Арлингтон қаласының әкімі), Том Вандергрифф (команданы Арлингтонға әкелуге жауапты болған бұрынғы әкім) және Джордж Буш (сол кезде команданың бір бөлігінің иесі; кейін Техас штатының губернаторы және АҚШ Президенті) орнатып қойды. Ескі стадионның орны Арлингтон конгресс орталығының батысында және жастар бейсбол стадионының солтүстігінде орналасқан. 2001 жылы конгресс орталығы үшін тұрақ жасайтын үшін ішінара асфальтталды, ал 2007 жылы жаңа "Каубойлар стадионына" қол жеткізу үшін осы учаскенің ортасынан "Легендалар жолы" салынды. 2013 жылы "Каубойлар стадионының" корпоративтік атауы өзгерген кезде бұл жол да AT&T Way деп аталды. 2019 жылға дейін бұрынғы стадион учаскесінің шамамен төрттен бір бөлігі асфальтталмаған және дамытылмаған күйде қалды. 2016 жылғы маусымға дейін Арлингтон стадионындағы түпнұсқа фол полюстері Арлингтондағы Globe Life Park-та жаңаларымен ауыстырылды. 2022 жылдан бастап учаскенің бір бөлігі Ұлттық Құрмет медалі мұражайының құрамына енді.
The stadium eventually began to show its age and inadequacy, and the City of Arlington approved the construction of a new stadium for the Rangers. The last game was played in Arlington Stadium on October 3, 1993, resulting in a 4–1 win by the visiting Kansas City Royals, witnessed by 41,039 fans (it was also the final game in the career of Hall of Famer George Brett, who recorded the last hit in the stadium with a ninth inning single). Following the season, the Rangers moved to The Ballpark in Arlington, which was built nearby, and Arlington Stadium was demolished in 1994. The foul poles and home plate from Arlington Stadium were moved to the new ballpark, along with some of the bleachers. The bleachers were painted green, but their original blue color is occasionally visible in spots where the green paint has chipped. Home plate was inserted into place at the Ballpark in Arlington by Tom Schieffer (Texas Rangers then president), Richard Greene (then mayor of Arlington), Tom Vandergriff (former mayor responsible for bringing the team to Arlington), and George W. Bush (then team part owner; later Governor of Texas and President of the United States). The site of the old stadium is just west of the Arlington Convention Center and north of the youth ballpark. It was partially paved in 2001 to provide parking for the Convention Center, and Legends Way was built through the center of the site in 2007 to provide an access road to the new Cowboys Stadium. The road was renamed AT&T Way in 2013 along with the corporate renaming of Cowboys Stadium. About a quarter of the former stadium site remains unpaved and undeveloped as of 2019. Prior to the 2016 season, the original foul poles from Arlington Stadium were replaced at then Globe Life Park in Arlington. As of 2022, part of the site has been redeveloped as part of the National Medal of Honor Museum.
Ерекше сәттері
Арлингтон стадионында плей-офф ойыны немесе Жұлдыздар ойыны ешқашан өткен жоқ, бірақ ол Нолан Райанның ең ұлы сәттеріне куә болды, соның ішінде оның 5000-ші страйкауы мен жетінші (және соңғы) но-хиттері. Балтимор Ориолс командасының шортстопы Кал Рипкен және Рейнджерс командасының ойыншысы Оддиб Макдауэлл – Арлингтон стадионында цикл жасаған жалғыз екі ойыншы болды. Бұл сондай-ақ Бас лига тарихындағы 11-ші толық ойынның өткен жері болды, онда Калифорния Энджелс командасының ойыншысы Майк Витт 1984 жылдың 30 қыркүйегінде Рейнджерсті 1:0 есебімен жеңді. 1993 жылдың 4 тамызында Рейнджерс Чикаго Уайт Сокс командасын қабылдағанда есімде қаларлық төбелес болды. Ойынды бастаған Райан Робин Вентураға доп тигізді. Вентура шабуылға шығып, екі команданың да ойыншыларын алаңнан шығарды. Вентура төбеге жеткенде, Райан оны бірден басынан ұстап алып, басына алты рет соққы берді.
Arlington Stadium never saw a playoff game or an All Star Game, but was host to several of Nolan Ryan's greatest moments, including his 5,000th strikeout and his seventh (and final) no hitter. Baltimore Orioles shortstop Cal Ripken Jr. and Rangers outfielder Oddibe McDowell, were the only two players to hit for the cycle in Arlington Stadium. It was also the site of the 11th perfect game in Major League Baseball history, when Mike Witt of the California Angels defeated the Rangers on September 30, 1984, 1–0. A memorable brawl happened on August 4, 1993, when the Rangers hosted the Chicago White Sox. Ryan, the starter for that game, hit Robin Ventura with a pitch. Ventura decided to charge the mound, which emptied both benches. As Ventura reached the mound, Ryan immediately caught him in a head lock and punched him on the top of his head six times.