Ричард Шеннон Хун: Өмір және шығармашылығы

Кіріспе

Ричард Шэннон Хун (26 қыркүйек 1967 - 21 қазан 1995) – американдық әнші-күйші және музыкант. 1990 жылдан бастап 1995 жылы қайтыс болғанға дейін "Blind Melon" тобының жетекші вокалисі болды.

Ерте өмір

Хун 1967 жылғы 26 қыркүйекте Индиана штатының Лафайетте қаласында дүниеге келді. Ол жақын маңдағы Дейтон қаласында, Индиана штатында, үлкен әпкесі Анна мен ағасы Тиммен бірге өсті. Оның әкесі Дик Хун кірпіш қалаушы, ал анасы Нел Хун Дейтон қаласындағы бардың менеджері болған. Оқушы кезінде футбол ойнады, күреспен айналысты және таяқпен секірумен шұғылданды. Ол гитарист Майкл Келси, басист Брайан Банди және барабаншы Барри Кохтан құралған топтың фронтмені және жетекші әншісі болды. Осы шамада ол өзінің алғашқы әнін жазып, оған "Change" деп ат қойды.

Кейінгі оқиғалар мен мұра

1996 жылғы 12 қарашада Blind Melon тобы Хуон мен Никоға арналған соңғы альбомын шығарды, барлық түсімдер оның қызына және музыканттарға есірткілікке қарсы күресуге көмектесетін бағдарламаларға бағышталды. Топ сондай-ақ "Porcupine-ден хаттар" деп аталатын бейнероликті шығарды, ол 1997 жылғы 25 ақпанда Грэмми сыйлықтарындағы "Үздік ұзақ форматты музыкалық бейнеролик" номинациясына ие болды. Хуонның қазасынан кейін Blind Melon тобы келесі төрт жыл бойы белсенді болды. Қалған мүшелер оның естелігін сақтап, топты жалғастыруды жоспарлаған және әнші іздеуге кастинг өткізген; алайда, олар тұрақты орынбасар таба алмады және 1999 жылы Blind Melon тобы ресми түрде таратылды. 2008 жылғы 17 қыркүйекте Грег Пратоның "Бір иығында шайтан, екіншісінде періште: Шаннон Хуон және Blind Melon тобының тарихы" атты кітабы жарық көрді. 2018 жылғы 15 қыркүйекте Хуонның 1995 жылғы 20 қазанда Хьюстон қаласындағы "Numbers" клубында Blind Melon тобымен өткізген соңғы концертінің суреттері жарияланды. Суреттерді түсірген және концерттен кейін топ мүшелерімен (Хуонсыз) бірге болғанын айтқан жанкүйер Зак Джошуа Роуз бұл суреттерді алғаш рет жариялады. Хуон туралы "Мен айта алатыным осы ғана" (All I Can Say) атты деректі фильм (1990 жылдан 1995 жылға дейін оның қолмен ұстаған камерасымен түсірілген кадрлардан тұрады) 2019 жылғы 26 сәуірде Трибека кинофестивалінде көрсетілді және 2020 жылғы 26 маусымда онлайн ағымдық платформаларда жарық көрді. Сондай-ақ, фильм 2020 жылғы 24 қарашада DVD және Blu-ray форматтарында шықты. Хуон фильмнің "режиссері" ретінде көрсетілді. 2021 жылғы 1 қарашада автор Грег Прато "Бір иығында шайтан, екіншісінде періште" кітабына жалғас ретінде "Шаннон" атты кітабын шығарды, онда Хуонды білген немесе оның музыкасын ұнатқан адамдармен жасалған жаңа сұхбаттар жинақталған. Хуонның қазасынан бері әртүрлі музыкалық орындаушылар оны өлеңдерінде еске алды, соның ішінде Dream Theater ("Just Let Me Breathe"), Sun Kil Moon ("Track Number 8") және Avett Brothers ("Smoke in Our Lights"), ал басқалары оған шабыттанған әндер жазды, мысалы Zakk Wylde ("Throwin' it All Away"), The Used ("Poetic Tragedy") және Econoline Crush ("Sparkle and Shine"). 1998-2002 жылдары белсенді болған шотландтық топ Хуонның олардың дыбысына тигізген әсеріне құрмет көрсету үшін өздерін "The Sempiternal Hoon" деп атады.

On November 12, 1996, Blind Melon released their final album featuring Hoon, Nico, as a tribute to him with all proceeds going to his daughter and to programs helping musicians deal with substance abuse. The band also released a video called "Letters from a Porcupine" that was nominated for Best Long Form Music Video at the Grammy Awards on February 25, 1997. Blind Melon remained active for the next four years following Hoon's death. The remaining members had planned to continue the band in memory of him and held auditions for a singer; however, they never managed to find a permanent replacement, and Blind Melon officially disbanded in 1999. On September 17, 2008, the book A Devil on One Shoulder and an Angel on the Other: The Story of Shannon Hoon and Blind Melon by Greg Prato was published. On September 15, 2018, photos of Hoon's final performance with Blind Melon at the Numbers club in Houston on October 20, 1995, the day before he died, were released for the first time by fan Zak Joshua Rose, who took the pictures and claimed that he hung out with the band members except Hoon (who had disappeared) after the show. A documentary about Hoon titled All I Can Say (composed mostly of footage he shot on a handheld camera from 1990 to 1995) premiered at the Tribeca Film Festival on April 26, 2019, and was released on June 26, 2020, on online streaming platforms. Also, it was released on DVD and Blu ray on November 24, 2020. Hoon was co credited as a "director" of the film. On November 1, 2021, author Greg Prato issued a follow up book to A Devil on One Shoulder and an Angel on the Other, simply titled Shannon, and featured all new interviews with either people who knew Shannon or were admirers of his music. Since Hoon's death, various musical artists have mentioned him in song lyrics, including Dream Theater ("Just Let Me Breathe"), Sun Kil Moon ("Track Number 8"), and the Avett Brothers ("Smoke in Our Lights"), while others have written songs inspired by him, including Zakk Wylde ("Throwin' it All Away"), The Used ("Poetic Tragedy"), and Econoline Crush ("Sparkle and Shine"). A Scottish group, active from around 1998–2002, named themselves "The Sempiternal Hoon" in tribute to Shannon Hoon's influence on their sound.