Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бағдарламалық жасақтаманы сынау түрі
Type of software testing
Интеграциялық тестілеу, сондай-ақ интеграция және тестілеу деп аталатын, I&T деп қысқартылатын, бағдарламалық жасақтаманы сынаудың бір түрі болып табылады, онда бағдарламалық жүйенің бірнеше бөліктері бір топ ретінде сыналады. Интеграциялық тестілеу – бұл бірлік немесе жүйе деңгейіндегі сынақтармен салыстырылатын, интеграция деңгейінде жүргізілетін сынақтарды сипаттайды. Көбінесе интеграциялық тестілеу компоненттің функционалдық талаптарға сәйкес келуін бағалау мақсатымен жүргізіледі. Құрылымдалған әзірлеу процесінде интеграциялық тестілеу бірлік бойынша тестіленген модульдерді кіріс ретінде қабылдайды, оларды ірі жиынтықтарға біріктіреді, интеграциялық тестілеу жоспарында белгіленген сынақтарды қолданады және жүйелік тестілеуге бағытталған қадам ретінде сынақ нәтижелерін шығарады.
Integration testing, also called integration and testing, abbreviated I&T, is a form of software testing in which multiple parts of a software system are tested as a group. Integration testing describes tests that are run at the integration level to contrast testing at the unit or system level. Often, integration testing is conducted to evaluate the compliance of a component with functional requirements. In a structured development process, integration testing takes as its input modules that have been unit tested, groups them in larger aggregates, applies tests defined in an integration test plan, and delivers as output test results as a step leading to system testing.
Қадамдасу
Интеграциялық тестілеудің кейбір түрлері: үлкен жарылыс, аралас (сендвич), тәуекелді ең қиын, жоғарыдан төменге және төменнен жоғарыға. Басқа интеграция үлгілері: ынтымақтастық интеграциясы, тірек интеграциясы, қабаттық интеграция, клиент-сервер интеграциясы, таратылған қызметтер интеграциясы және жоғары жиілікті интеграция. Үлкен жарылыс тестілеуінде әзірленген модульдердің көпшілігі толық бағдарламалық жүйе немесе жүйенің маңызды бөлігін құру үшін біріктіріледі, содан кейін интеграциялық тестілеу үшін қолданылады. Бұл әдіс интеграциялық тестілеу процесінде уақытты үнемдеуге өте тиімді. Дегенмен, егер тест жағдайлары мен олардың нәтижелері дұрыс тіркелмесе, бүкіл интеграция процесі күрделене түседі және тестілеу тобының интеграциялық тестілеудің мақсатына жетуіне кедергі келтіруі мүмкін. Төменнен жоғарыға тестілеуде ең төменгі деңгейдегі компоненттер бірінші болып тестіленеді, содан кейін жоғары деңгейдегі компоненттерді тестілеуді жеңілдету үшін қолданылады. Бұл процесс иерархияның ең жоғарғы деңгейіндегі компонент тестіленгенге дейін қайталанады. Барлық төменгі деңгейлі модульдер, процедуралар немесе функциялар біріктіріліп, содан кейін тестіленеді. Төменгі деңгейдегі интеграцияланған модульдерді тестілеуден кейін келесі деңгейдегі модульдер құрылып, интеграциялық тестілеуге қолданылуы мүмкін. Бұл тәсіл тек бір деңгейдегі модульдердің барлығы немесе көпшілігі дайын болғанда ғана тиімді. Бұл әдіс бағдарламалық жасақтаманың даму деңгейін анықтауға көмектеседі және тестілеу прогресін проценттік көрсеткіштермен хабарлауды жеңілдетеді. Жоғарыдан төменге тестілеуде ең жоғары деңгейдегі интеграцияланған модульдер бірінші болып тестіленеді, ал модульдің тармақтары тиісті модульдің соңына дейін кезең-кезеңмен тестіленеді. Сендвич тестілеуі жоғарыдан төменге және төменнен жоғарыға тестілеуді біріктіреді. Осы тестілеу түрінің бір шектеуі – жобалау элементтерінің орындалуын растаудан басқа, белгіленген интеграциялық тесттерде көрсетілмеген шарттар, әдетте, тестіленбейді.
Some different types of integration testing are big bang, mixed (sandwich), risky hardest, top down, and bottom up. Other Integration Patterns are: collaboration integration, backbone integration, layer integration, client server integration, distributed services integration and high frequency integration. In big bang testing, most of the developed modules are coupled together to form a complete software system or major part of the system and then used for integration testing. This method is very effective for saving time in the integration testing process. However, if the test cases and their results are not recorded properly, the entire integration process will be more complicated and may prevent the testing team from achieving the goal of integration testing. In bottom up testing, the lowest level components are tested first, and are then used to facilitate the testing of higher level components. The process is repeated until the component at the top of the hierarchy is tested. All the bottom or low level modules, procedures or functions are integrated and then tested. After the integration testing of lower level integrated modules, the next level of modules will be formed and can be used for integration testing. This approach is helpful only when all or most of the modules of the same development level are ready. This method also helps to determine the levels of software developed and makes it easier to report testing progress in the form of a percentage. In top down testing, the top integrated modules are tested first and the branch of the module is tested step by step until the end of the related module. Sandwich testing combines top down testing with bottom up testing. One limitation to this sort of testing is that any conditions not stated in specified integration tests, outside of the confirmation of the execution of design items, will generally not be tested.