Құпиялы бұлтты есептеудің алғашқы әрекеті: Hewlett Packard-тың Utility Data Center тарихы

Кіріспе

Пайдалы деректер орталығы, немесе UDC, Hewlett Packard компаниясының өнімі болды. Ол, мүмкін, жеке бұлтты сатуға жасалған алғашқы әрекет еді. Ол пайдаланушыға серверлер, операциялық жүйелерді орнату, желілер, қауіпсіздік қабырғалары, жүктемені теңестірушілер және сақтау құрылғыларын қоса алғанда, серверлік "ферманы" құруға мүмкіндік беретін графикалық интерфейске ие болды. Өнім 2002 жылы Terraspring атты шағын қызмет көрсетуші компаниядан интеллектуалды меншікті сатып алу арқылы басталды. Terraspring бұл өнімді өз деректер орталығын басқару үшін қолданған. Бастапқыда "Slinky" жобасы деп аталған бұл жоба негізінен Fort Collins қаласындағы кампуста жүргізілді және алғашқы нұсқаларын Solaris, Cisco коммутаторлары және WebSphere негізіндегі бастапқы шешімнен HP UX, HP Procurve және Bluestone Application серверіне көшірді. Содан кейін команда өнімді сатуға дайын ету үшін сенімділікті арттыру, қауіпсіздікті жақсарту, сондай-ақ қаптама, процедуралар және құжаттама жасау үшін көп күш жұмсады. HP Sun Microsystems компаниясы Terraspring-ді толығымен сатып алған кезде екінші бета нұсқасын шығарды, бұл Sun N1 Grid Engine-нің негізін қалады. Бұл жоба ерекше болды, себебі ол жеке бұлтты ұсыну болып табылды, ол виртуалды машиналарды манипуляциялауға емес, тікелей серверлерді бөлуге негізделген. Сақтау құрылғылары SAN Brocade коммутаторлары арқылы серверлерге таратылды, ал коммутаторларды Java-ға негізделген бағдарлама арқылы басқару, көбінесе SNMP арқылы, инфрақұрылымды сырттан басқару мүмкіндігі болды. Фермалар FML (Farm Markup Language) деп аталатын XML форматында ішкі түрде бейнеленді және провизиялауды басқаратын Java-ға негізделген қозғалтқыш арқылы іске асырылды, клиенттердің бөлігі арасындағы дискілерді қауіпсіз түрде тазалау және жүктеу үшін қауіпсіз "таза бөлме" желілерімен және WWN-ді шектеу үшін "SAN қабырғасы" ретінде әрекет ететін SAN шлюзінің алғашқы қолданылуымен толықтырылды. Сол кездегі LAN-дағы манипуляцияларға қарағанда, SAN-да WWN манипуляциялары осы кезде аз түсінілді. Сол кездегі ішкі талқылаулар кейіннен Brocade компаниясының "Secure Fabric OS" енгізілуіне әсер етті, бұл WWN аутентификациясының тұжырымдамасын енгізген алғашқы SAN коммутаторы болды. Өнім үш рет іске қосылса да, жоба 2004 жылдың 27 қыркүйегінде тоқтатылды. Нақты себептері әртүрлі пікір тудырды, бірақ үш ықтимал фактор бар: 1) UDC-нің ең кішкентай конфигурациясының (бір ресурстық тіреу, бір XP 128 және бір басқару тіреуі) базалық бағасы 1 миллион доллар болды. 2) Өнімді тұрақтандыруға және HP аппараттық/бағдарламалық экожүйесіне көшіруге көп уақыт жұмсағандықтан, алғашқы мүмкіндікті жоғалту. 3) "Dotcom көпіршігінің жарылуы" ең жоғары шегіне жеткен кезде, UDC-нің мақсатты нарық сегментінің (ISP және IDC) маңызды бөлігі банкротқа ұшырады.

The Utility Data Center, or UDC, was a product of Hewlett Packard. It was arguably the first attempt to sell a private cloud. It featured a graphical interface that allowed the user to construct a server "farm," including servers, OS provisioning, networking, firewalls, load balancers, and storage. The product began in 2002 as an intellectual property acquisition, from a small services vendor, Terraspring, that had used the product to manage their own data center. Originally termed project slinky, it was largely based out of the Fort Collins campus, and spent the first few releases porting the original solution from a stack based upon Solaris, Cisco switches, and WebSphere, to one based on HP UX, HP Procurve, and Bluestone's Application server. Then the team spent considerable effort improving reliability, improving security, and creating packaging, procedures and documentation to make the solution salable as a product. HP was on its second beta release when Sun Microsystems acquired Terraspring entirely, forming the basis for the Sun N1 Grid Engine. The project was notable, in that it was a private cloud offering, based not on the manipulation of VMs, but the allocation of bare metal servers contained in racks. The storage was distributed to the servers via SAN Brocade switches and the manipulation of the switches via a Java based application that commanded the infrastructure out of band, largely with SNMP. The farms were internally represented in an XML called FML (Farm Markup language), and enacted via a Java based engine that managed provisioning, complete with safe "clean room" networks for safe disk wipe and load between customer allocations, and one of the first uses of SAN gateway to act as a sort of "SAN firewall" to limit WWN spoofing, that at the time, was less well understood in SANs than the equivalent LAN spoofing. Internal discussions at the time were the inspiration for what later became the introduction of Brocade's "Secure Fabric OS" the first SAN switch to introduce the notion of WWN authentication. Though the product did see three major deployments, the project was canceled on September 27, 2004. Opinions differ on the exact reasons, but there are three likely factors: 1) The $1 million base price for the smallest UDC: a single resource rack, a single XP 128, and a single management rack. 2) The loss of first mover advantage spending so much time stabilizing the product, and porting to the HP hardware/software ecosystem. 3) When the "dotcom bubble bursting" reached its highest point, a significant portion of the target market segment (ISPs and IDCs) for UDC went bankrupt.