2004 жылғы АҚШ Сенаты сайлаулары

Кіріспе

байланысты жарыстар жоқ

none

related races

The 2004 United States Senate elections were held on November 2, 2004, with all Class 3 Senate seats being contested. They coincided with the re election of George W. Bush as president and the United States House elections, as well as many state and local elections. Senators who were elected in 1998, known as Senate Class 3, were seeking re election or retiring in 2004. Republicans won six seats but lost two themselves, giving them a net gain of four seats. Five of the six gains came from Southern states. Conservative Democrat Zell Miller of Georgia, who campaigned for President Bush, chose not to run for re election and Republican Johnny Isakson won his seat; Democrat Fritz Hollings of South Carolina chose not to run for re election and was succeeded by Republican Jim DeMint; Democratic vice presidential nominee John Edwards chose not to run for re election and Republican Richard Burr won his North Carolina seat; Democrat Bob Graham of Florida chose not to run for re election, and his seat went to Republican Mel Martinez; and Louisiana Democrat John Breaux chose not to run for re election and Republican David Vitter won his seat. In South Dakota, Republican John Thune defeated the incumbent Senate minority leader Tom Daschle, marking the first and only time since 1952 that a sitting party leader lost re election, as well as the only time that person was the minority leader. Republican Senator Peter Fitzgerald of Illinois chose not to run for re election and Democrat Barack Obama won in a landslide, becoming the Senate's only black member and only the third popularly elected in American history and only the third elected since Reconstruction. Also, Republican Senator Ben Nighthorse Campbell of Colorado chose not to run for re election and Democrat Ken Salazar won the open seat. This was the third consecutive election cycle for Senate Class 3 where the Democrats either broke even or lost seats. This also marked the first time since 1980 in which a presidential candidate from either party won with coattails in the Senate. as of 2023, these are the last elections held during a presidential election year in which the Republicans made a net gain of seats. Barack Obama, the 44th President of the United States, was first elected to the Senate from Illinois in this election.

2004 жылғы АҚШ Сенатының сайлауы 2004 жылдың 2 қарашасында өтті, барлық 3-сынып Сенат орындары саяхатталды. Олар Джордж Буштың президенттікке қайта сайлануымен, АҚШ Өкілдер палатасының сайлауымен, сондай-ақ көптеген штаттық және жергілікті сайлаулармен бірге өтті. 1998 жылы Сенатқа сайланған, Сенаттың 3-сыныбы деп белгілі сенаторлар, 2004 жылы қайта сайлануға түсті немесе зейнеткерлікке шықты. Республикашылар алты орын жеңіп алды, бірақ екеуін жоғалтты, нәтижесінде төрт орынға ұлғайды. Жеңістің бесеуі Оңтүстік штаттардан болды. Президент Бушқа қолдау көрсеткен Джорджия штатының консервативті демократы Зелл Миллер қайта сайлануға қатыспады, нәтижесінде республикашыл Джонни Исаксон жеңіске жетті; Оңтүстік Каролина штатының демократы Фриц Холлингс қайта сайлануға қатыспады және оның орнын республикашыл Джим Деминт басты; Демократиялық вице-президенттікке үміткер Джон Эдвардс қайта сайлануға қатыспады, ал республикашыл Ричард Берр Солтүстік Каролина штатынан Сенатқа өтті; Флорида штатының демократы Боб Грэм қайта сайлануға қатыспады, ал оның орнын республикашыл Мел Мартинес иеленді; Луизиана штатының демократы Джон Бройс қайта сайлануға қатыспады, ал республикашыл Дэвид Виттер жеңіске жетті. Оңтүстік Дакота штатында республикашыл Джон Тун Сенаттағы азшылық көшбасшысы Том Дашлді жеңіп, 1952 жылдан бері партияның басшысының қайта сайланудан жеңіліске ұшыраған тұңғыш және жалғыз жағдайы болды, сондай-ақ бұл лауазымда болған жалғыз адам еді. Иллинойс штатының республикашыл сенаторы Питер Фицджеральд қайта сайлануға қатыспауды шешті, ал демократ Барак Обама үлкен артықшылықпен жеңіске жетіп, Сенаттағы жалғыз афроамерикалық мүше болды және Америка тарихында халықтың тікелей сайлаған үшінші сенаторы және Реконструкция кезеңінен бері сайланған үшінші адам атанды. Сонымен қатар, Колорадо штатының республикашыл сенаторы Бен Найтхорс Кэмпбелл қайта сайлануға қатыспады, ал демократ Кен Салазар бос орынды жеңіп алды. Бұл Сенаттың 3-сыныбына қатысты үшінші сайлау циклы болды, онда демократтар орындарын сақтап қалды немесе жоғалтты. Бұл сондай-ақ 1980 жылдан бері президенттікке үміткердің екі партияның бірінен Сенаттағы сайлау нәтижесіне әсер еткен алғашқы жағдай болды. 2023 жылғы мәліметтер бойынша, бұл республикашылар орынды ұлғайтқан президенттік сайлау жылында өткен соңғы сайлау. АҚШ-тың 44-ші президенті Барак Обама осы сайлауда Иллинойс штатынан алғаш рет Сенатқа сайланды.

108-ші конгресс кезінде арнайы сайлаулар

108-ші Конгресс кезінде ерекше сайлаулар болған жоқ.

Келесі Конгресске дейінгі сайлаулар

Бұл жалпы сайлауда жеңімпаздар 2005 жылдың 3 қаңтарынан бастап қызметке кірісті; штат бойынша реттелген. Барлық сайлау 3-санаттағы орындарға қатысты. Штат Үміткерлердің нәтижесі Сенатор Партия Сайлау тарихы Алабама 198619921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Аляска 2002 Уақытша тағайындалған сайланды. Аризона 198619921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Арканзас 1998 Қызметтегілер қайта сайланды. Калифорния 19921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Колорадо 19921998 Сенатор зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Демократтардың жеңісі. Коннектикут 1980198619921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Флорида 198619921998 Сенатор зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Республикашылдардың жеңісі. Грузия 2000 2000 Қызметтегілер зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Республикашылдардың жеңісі. Гавайи 1962196819741980198619921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Айдахо 1998 Қызметтегілер қайта сайланды. Иллинойс 1998 Қызметтегілер зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Демократтардың жеңісі. Индиана 1998 Қызметтегілер қайта сайланды. Айова 1980198619921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Канзас 1996 1998 Қызметтегілер қайта сайланды. Кентукки 1998 Қызметтегілер қайта сайланды. Луизиана 198619921998 Сенатор зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Республикашылдардың жеңісі. Мэриленд 198619921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Миссури 198619921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Невада 198619921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Нью-Гэмпшир 19921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Нью-Йорк 1998 Қызметтегілер қайта сайланды. Солтүстік Каролина 1998 АҚШ вице-президентіне үміткер болу үшін зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Республикашылдардың жеңісі. Солтүстік Дакота Демократтық-Еңбекшілер партиясы 19921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Огайо 1998 Қызметтегілер қайта сайланды. Оклахома 1980198619921998 Сенатор зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Республикашылдар сақтап қалды. Орегон 1996 1998 Қызметтегілер қайта сайланды. Пенсильвания Республикашыл 1980198619921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Оңтүстік Каролина 1966 196819741980198619921998 Сенатор зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Республикашылдардың жеңісі. Оңтүстік Дакота 198619921998 Қызметтегілер қайта сайланудан жеңілді. Жаңа сенатор сайланды. Республикашылдардың жеңісі. Юта 19921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Вермонт 19741980198619921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Вашингтон 19921998 Қызметтегілер қайта сайланды. Висконсин 19921998 Қызметтегілер қайта сайланды.

In these general elections, the winners were elected for the term beginning January 3, 2005; ordered by state. All of the elections involved the Class 3 seats. State Incumbent Results Candidates Senator Party Electoral history Alabama 198619921998 Incumbent re elected. Alaska 2002 Interim appointee elected. Arizona 198619921998 Incumbent re elected. Arkansas 1998 Incumbent re elected. California 19921998 Incumbent re elected. Colorado 19921998 Incumbent retired. New senator elected. Democratic gain. Connecticut 1980198619921998 Incumbent re elected. Florida 198619921998 Incumbent retired. New senator elected. Republican gain. Georgia 2000 2000 Incumbent retired. New senator elected. Republican gain. Hawaii 1962196819741980198619921998 Incumbent re elected. Idaho 1998 Incumbent re elected. Illinois 1998 Incumbent retired. New senator elected. Democratic gain. Indiana 1998 Incumbent re elected. Iowa 1980198619921998 Incumbent re elected. Kansas 1996 1998 Incumbent re elected. Kentucky 1998 Incumbent re elected. Louisiana 198619921998 Incumbent retired. New senator elected. Republican gain. Maryland 198619921998 Incumbent re elected. Missouri 198619921998 Incumbent re elected. Nevada 198619921998 Incumbent re elected. New Hampshire 19921998 Incumbent re elected. New York 1998 Incumbent re elected. North Carolina 1998 Incumbent retired to run for Vice President of the United States. New senator elected. Republican gain. North Dakota Democratic NPL 19921998 Incumbent re elected. Ohio 1998 Incumbent re elected. Oklahoma 1980198619921998 Incumbent retired. New senator elected. Republican hold. Oregon 1996 1998 Incumbent re elected. Pennsylvania Republican 1980198619921998 Incumbent re elected. South Carolina 1966 196819741980198619921998 Incumbent retired. New senator elected. Republican gain. South Dakota 198619921998 Incumbent lost re election. New senator elected. Republican gain. Utah 19921998 Incumbent re elected. Vermont 19741980198619921998 Incumbent re elected. Washington 19921998 Incumbent re elected. Wisconsin 19921998 Incumbent re elected.

Жақындасқан жарыстар

Жеті жарыста жеңіс көрсеткіші 10%-дан кем болды. Аудандық жеңімпаз көрсеткіші Флорида Республикашы (өзгерді) 1.1% Оңтүстік Дакота Республикашы (өзгерді) 1.2% Кентукки Республикашы 1.4% Аляска Республикашы 3.0% Колорадо Демократ (өзгерді) 3.9% Солтүстік Каролина Республикашы (өзгерді) 4.6% Оңтүстік Каролина Республикашы (өзгерді) 9.6%

Алабама

Республикалық Ричард Шелби демократ Уэйн Соуэллді жеңіп, төртінші мерзімге қайта сайланды. Он жыл бұрын партия ауыстырған Шелбидің қолда 11 миллион доллардан астам ақша болды. Шелби Банкинг комитетінің төрағасы еді. Уэйн Соуэлл Алабама штатындағы үлкен партияның алғашқы афроамерикалық Сенатқа үміткері атанды.

Аризона

Республикалық Джон Маккейн төртінші мерзімге қайта сайланды, демократ мұғалім Стюарт Старкиден ең үлкен үлкен жеңіс алып. 1998 жылдан бері Маккейн Техас губернаторы Джордж Бушқа қарсы президенттік іріктеу сайлауында бақ сынады, Нью-Гэмпширде жеңіске жеткеніне қарамастан, ол кандидаттыққа ие бола алмады. Өзінің тәуелсіз бейнесін нығайта түсіп, Буштың салықты төмендетуіне қарсы дауыс берді. Ол шектеулі мөлшердегі жасуша зерттеуін қолдады. "Нью-Йорк Таймс" пен "CBS News" жүргізген соңғы сауалнамада оның жағымды бағалауы 39% болса, жағымсыз бағалауы 9% құрады. Оңтүстік Финикстегі сегізінші сынып мұғалімі Стюарт Старки ұзақ уақыт бойы жеңіске үміткер емес деп танылды. Старки: "Оның тағы да президенттікке қатысатынына шынайы сенемін" деді. "Аризона Республикасы" Старкиді Маккейнмен жеңіске жете алмайтындықтан, сайлауға қойылған "құрбандық қошқар" деп сипаттады. Ол сайлау науқаны барысында Маккейнмен екі рет пікір алмасты, біріншісі Тусон қаласында, екіншісі Флагстафф қаласында өтті. Сондай-ақ ол "Мұғалімдер журналының" мұқабасында "Бүтіндей бұзылмайтын Сту Старки" деген атпен жарияланды. Старки үлкен есебімен жеңіліске ұшырады. Бірақ салыстырмалы түрде төмен пайыздық көрсеткішке қарамастан, ол науқанына барлығы 15 000 доллар жұмсап, елдегі ең көп дауыс жинады (Старкидің науқанына Джон Керридің президенттікке түсуі де көмектескен болуы мүмкін).

Арканзас штаты

Демократ Бланш Линкольн қайта сайлануға түсті. Линкольн республикалық сенатор Джим Холттан басымдықпен жеңіске жетті, ал президент Джордж Буш штатты шамамен бірдей үлесте жеңіп алды. Арканзас штатының Бас ассамблеясында Демократиялық партия басымдыққа ие болды. Жергілікті және штаттық деңгейдегі көптеген лауазымдар демократтардың қолында болды. Оңтүстікте мұндай жағдай сирек кездесетін, себебі штаттық лауазымдардың көпшілігі республикашылдармен басқарылды және қазір де солай. 1992 жылы Арканзас елдегі жалғыз штат болып, президент сайлауында бір ғана үміткерге – жергілікті ұл Билл Клинтонға – көпшілік дауыс берді, ал қалған штаттарда үш үміткердің біріне көпшілік дауыс түсті. Содан бері Арканзас президенттік сайлауда республикашылдарға сенімдірек болды. 2004 жылы штат Джордж Бушқа, Джон Керриге қарағанда көбірек дауыс берді. Линкольн 1998 жылғы жеңісінен 2% кем дауыспен жеңді. Демократтар сол кезде тіркелген сайлаушылардың басым көпшілігін құрады, ал Арканзастың Демократиялық партиясы ұлттық партиядан консервативтірек болды. Арканзастың үш Демократиялық өкілінің екеуі Көк Ит коалициясының мүшелері болды, бұл коалиция демократиялық бағыттан гөрі бизнеске, әскери шығындарға және әлеуметтік консерватизмге бейім. Линкольн халыққа танымал саяхатшы еді. Наурыз айында оның беделі 55% құрады. Линкольн өзін ауылдық Американың жақтасы деп есептейді, өйткені ол өзі фермада өскен. Холт сондай-ақ фермада тұрады, ол Солтүстік-Батыс Арканзастан шыққан. Холттың жеңіске жету мүмкіндігі төмен деп есептелді. Маусымның соңына дейін ол 29 000 доллар ғана жинады, ал Линкольннің қолма-қол ақшасы 5 миллион доллардан асты. Линкольн қайта сайлануда 11% артық дауыспен жеңіске жетті. Екі үміткер де пікірсайысқа қатысты. Сайлау алдындағы сауалнамалар Боксердің екі таңбалы көрсеткішпен алда екенін көрсетті. Бірақ ол бірде-бір телеарнада жарнама берген жоқ. Боксер Джонсты Калифорния үшін тым консервативті деп сипаттады, оның Калифорния Ассамблеясындағы (1982-1994) қару-жарақ бақылауына, ең төменгі жалақыны көтеруге, теңіздегі мұнай өндірісін қолдауға және экологиялық ережелерді жеңілдетуге қарсы дауыс бергенін айтты. Джонс үшінші тоқсанда Боксерден 700 000 доллар көп жинады, 2,5 миллион доллар жинап, Боксердің 1,8 миллион долларына теңестірді. Бірақ жалпы алғанда, Боксер 16 миллион доллар жинады, ал Джонс 6,2 миллион доллар жинады. Боксер радио және теледидар жарнамаларына шамамен 7 миллион доллар жұмсады. Сайлау тартысты болған жоқ, Боксер 20 пайыздық айырмамен жеңіске жетті. Джонс штаттың ауылдық аймақтарында ғана жақсы көрсеткіштерді көрсетті. Боксер штаттағы барлық ірі қалаларда жеңіске жетті. Сайлау нәтижесі EST бойынша сағат 23:00-де, PTZ бойынша сағат 19:00-де жарияланды. Джонс EST бойынша сағат 23:12-де, PTZ бойынша сағат 19:12-де Боксерге жеңілісін мойындады.

Incumbent Democrat Blanche Lincoln ran for re election. Lincoln won re election over Republican State Senator Jim Holt while President George W. Bush carried the state with almost the same margin of victory. The Democratic Party held super majority status in the Arkansas General Assembly. A majority of local and statewide offices were also held by Democrats. This was rare even for the time in the South, where a majority of statewide offices were and still are held by Republicans. Arkansas had the distinction in 1992 of being the only state in the country to give the majority of its vote to a single candidate in the presidential election—native son Bill Clinton—while every other state's electoral votes were won by pluralities of the vote among the three candidates. Arkansas had since become more reliably Republican in presidential elections. The state voted for George W. Bush over John Kerry in 2004. Lincoln won by 2% less than she had in 1998. Democrats at the time had an overwhelming majority of registered voters, and the Democratic Party of Arkansas was more conservative than the national entity. Two of Arkansas' three Democratic Representatives at the time were members of the Blue Dog Coalition, which tends to be more pro business, pro military spending, and socially conservative than the Democratic mainstream. Lincoln was a popular incumbent. In March, she had an approval rating of 55%. Lincoln calls herself an advocate for rural America, having grown up on a farm herself. Holt is from Northwest Arkansas, who also lives on a farm. Holt was widely perceived as a long shot. By the end of June, he only raised $29,000, while Lincoln had over $5 million cash on hand. Lincoln won re election by over 11%. The two major candidates had a debate. Pre election polling had Boxer leading in double digits. But he never released a single TV ad. Boxer portrayed Jones as too conservative for California, citing his votes in the California Assembly (1982 to 1994) against gun control, increased minimum wage, support for offshore drilling, and a loosening of environmental regulations. Jones raised about $700,000 more than Boxer during the third quarter, pulling in $2.5 million to Boxer's $1.8 million. But overall, Boxer has raised $16 million to Jones' $6.2 million. And Boxer has spent about $7 million on radio and television ads alone. The election was not close, with Boxer winning by an authoritative 20 point margin. Jones only performed well in rural parts of the state. Boxer on the other hand won almost all major metropolitan areas in the state. The race was called right when the polls closed at 11:00 P. M. EST, and 7:00 P. M. PTZ. Jones conceded defeat to Boxer at 11:12 P. M. EST, and 7:12 PTZ.

Коннектикут штаты

Демократ Крис Додд бесінші мерзімге қайта сайланды, республикашыл Джек Орчуллиді жеңді. Джек Орчулли – Майкл Корс киім компаниясының бас директоры және негізін қалаушы. Крис Додд Конгресстегі ең ықпалды сенаторлардың бірі болды. Сайлау кезеңінде Додд 7 миллион доллардан астам қаражат жинады. Оның ең ірі бес демеушісі – Bear Stearns, Citigroup, National Westminster Bank, Lehman Brothers және Goldman Sachs. Республикалық партиядан кандидат болған Джек Орчулли фискалды консерватор және әлеуметтік орталықшыл ретінде бақ сынады. Ол гомосексуалдық неке және аборт мәселелерінде өз партиясымен келіспеді. Бұл оны Коннектикут штатының көптеген сайлаушыларымен бірге тұрғызды, себебі штат демократтарға жақын. Ол жиі "бұзылған білім беру жүйесі" туралы айтты. Ол Доддтың 30 жылдық Конгресс өмірінде Фэрфилд округіндегі көлік проблемаларын шешу үшін ештеңе жасамағанын мәлімдеді. Орчулли қыркүйекте штаралық телеарналарда жарнамалық кампания бастады, оған 1,1 миллион доллардан астам ақша жұмсады және егер сауалнамалар оның Доддты қуып жететінін көрсетсе, "қажет болса барлық қаржыны жұмсаймын" деп уәде берді.

Флорида

Демократ Боб Грэм үш мерзім қызметтен кейін зейнетке шықты. Басты сайлау 2004 жылдың 31 тамызында өтті. Республикашыл Мел Мартинес бос орынды жеңіп алды, Оңтүстік Флорида университетінің бұрынғы президенті, Флорида штатының бұрынғы білім беру комиссары және бұрынғы штат сенаторы болған демократ Бетти Касторды жеңді. Бұрынғы АҚШ Тұрғын үй және қалалық даму министрі Мартинесті Буш әкімшілігі қолдады.

Грузия

Демократ Зелл Миллер зейнеткерлікке шықты. Демократиялық АҚШ өкілі Денис Маджетт Грузия штатынан АҚШ Сенатына ұсынылған алғашқы афроамерикалық және алғашқы әйел атанды. Республикалық АҚШ өкілі Джонни Исаксон бос қалған орынды жеңіп алды. Сайлау қорытындылары 2000 жылғы сайлау нәтижелерінен түбегейлі өзгеше болды. Маджетттің Миллердің орнын алмастыруға ниет білдіргені демократтарды да таң қалдырды, себебі ол демократтар Миллердің орнына үміткер іздеуді бастағанда ешкімнің тізімінде болмаған. Демократтар арасында оның үміткерлігінің мүмкіндігіне қатысты күмәндер "Құдай" оған Сенатқа сайлауға түсуді айтқанда күшейді. Ол АҚШ сенаторлары Мэри Ландриу (Луизиана штаты) мен Дебби Стабеноу (Мичиган штаты) және Вашингтондағы көптеген саясаткерлердің қолдауын алды, олар Маджеттке қаржы жинап, науқан жүргізді. Оның Сенатқа сайлау науқанының ұраны: "Мен ешкімнің де емес, сіздердің сенаторыңыздар". Маджетттің жеңіліске ұшырауына бірнеше фактор себеп болды. Олардың ішінде оның кеш бастауы, екінші турда жұмсалған бағалы уақыты мен қаржысы, бір жынысты некелерге тыйым салатын конституциялық түзетуге байланысты консерваторлардың белсенді қатысуы (Маджетт бұл түзетуге қарсы болды), Джордж Буш президентінің Грузиядағы танымалдылығы және оның тәжірибесінің жетіспеуі (бір мерзімдік конгрессмен) бар.

Гавайи

Демократ АҚШ сенаторы Дэниел Инуйе бұрынғы штат өкілі, республикашыл Кэмпбелл Кавассоны жеңіп, сегізінші мерзімге қайта сайланды. Инуйе барлық округтерде дауыстың кем дегенде 70 пайызымен жеңіске жетті. Оның ең жақсы нәтижесі Кауаи округінде тіркелді, онда ол шамамен 80 пайыз дауыс жинады; бұл Кавассо үшін ең нашар нәтиже болды, ол онда дауыс берушілердің 16,5 пайызын ғана алды.

Айдахо штаты

Демократиялық партиядан кандидаттық ұсынбағандықтан, қазіргі республикашыл Майк Крапо екінші мерзімге үлкен артықшылықпен жеңіске жетті. Демократ Скотт МакКлюр жазба дауыспен кампания жүргізді, бірақ 4136 дауыс ғана алды, бұл дауыс бергендердің шамамен 1%-ын құрайды. Крапо барлық округтерде 95%-дан астам дауыспен жеңіске жетті. Оның ең нашар көрсеткіші Латах округінде тіркелді, онда ол МакКлюрдің 4,4%-ына қарсы 95,6% дауыс алды.

Иллинойс штаты

Республикалық Питер Фицджеральд бір мерзімнен кейін зейнетке шығуға шешім қабылдады. Демократиялық және Республикалық партиялар арасында наурыз айында өткен алғашқы сайлауда 15 кандидат болды, олар бос орынға үміткер болу үшін рекордтық 60 миллион доллардан астам қаржы жұмсады. Сенатор және болашақ президент Барак Обама Демократиялық партияның, ал Джек Райан Республикалық партияның сайлауында жеңіске жетті. Кейін Райан жарыстан шығып кетті, бұл оқиға «Чикаго Трибьюн» газеті Калифорния сотын балаларды асырау туралы деректерді жариялауға көндіргеннен төрт күн өткен соң болды. Иллинойс штатының республикалық орталық комитеті бұрынғы дипломат Алан Киесті Райанның орнына республикалық кандидат ретінде таңдады. Бұл сайлау АҚШ Сенатының екі ірі партиясының да кандидаттары афроамерикандықтар болған алғашқы сайлауы болды. Обаманың 43% жеңісі АҚШ Сенатына сайлау тарихындағы ең үлкен жеңісі болды. Сайлауға кандидаттардың жұмсаған шығындарының теңсіздігі – Обама 14,244,768 доллар, ал Киес 2,545,325 доллар – абсолюттік және салыстырмалы мәнде де тарихтағы ең үлкендерінің бірі. Фицджеральдтың бұрынғы президенті, демократ Кэрол Мозли Браун сайлауға қатысудан бас тартты. Барак Обама 1997 жылдан бері Иллинойс Сенатының мүшесі және 2000 жылы төрт мерзімдік өкілеттігі бар АҚШ өкілі Бобби Рашқа қарсы жеңіліссіз демократиялық негізгі талапкер. 2004 жылы наурыз айында өткен сайлау алдындағы 21 ай ішінде АҚШ Сенатына үміткер болу үшін 2002 жылдың шілде айының басында сайлауалды комиссия құрды. Екі айдан кейін Дэвид Аксельрод сайлауалды кампанияның бұқаралық ақпарат құралдарында қатысуға шақырылды. Обама өзінің кандидатурасын 2003 жылы 21 қаңтарда, бұрынғы АҚШ сенаторы Кэрол Мозли Браунның АҚШ сенаторы Питер Фицджеральдпен қайта жекпе-жек өткізбейтінін мәлімдегенінен төрт күн өткен соң ресми түрде жариялады. 2003 жылы 15 сәуірде алты демократ және үш республикашы қарсылас болып, 2004 жылы екінші мерзімге үміткер болмайтынын мәлімдеді. Үш аптадан кейін танымал республикашыл бұрынғы губернатор Джим Эдгар үміткер болудан бас тартты. Бұл 15 үміткермен, соның ішінде 7 миллионермен ашық демократиялық және республикалық алғашқы жарыстарға әкелді (2002 жылғы Маккейн–Фейнгольд заңының «Миллионерлер поправкасының» алғашқы қолданылуына себеп болды), бұл АҚШ тарихындағы ең қымбат Сенат сайлауы болды. Обама өзінің заң шығарушылық тәжірибесімен және Ирак соғысына қарсы ертегі қарсылығымен демократиялық партияның бірінші кезектегі қарсыластарынан ерекшеленді. Иллинойс штатының бақылаушысы Дэн Хайнс AFL–CIO-ның қолдауына ие болды. Обама штаттың ең ірі және белсенді үш мүшесі – AFSCME, SEIU және Иллинойс мұғалімдер федерациясының қолдауына ие болды. Хайнс пен бұрынғы бағалы қағаздар трейдері, мультимиллионер Блэр Хелл АҚШ-тың Демократиялық Иллинойс штатының 9 мүшесінің екеуінің қолдауына ие болды. Обаманың қолдауымен төрт адам болды: Джесси Джексон, Джуньор, Дэнни Дэвис, Лэйн Эванс және Ян Шаковский. Обама сайлау науқанының соңғы үш аптасында Чикагода теледидар жарнамасын бастағаннан кейін көш бастады, ал сайлау науқанының соңғы алты күнінде штаттың орталық бөлігінде орналасқан Иллинойсқа дейін кеңейтілді. Жарнамалар Иллинойс штатының бес ірі газетінің – «Чикаго Трибьюн», «Чикаго Сан Таймс», «Дейли Геральд», «Рокфорд Реестр Стар» және «Пеория Журнал Стар» – күшті қолдауымен және Шила Саймонның Обаманың 2003 жылдың желтоқсан айында күтпеген жерден қайтыс болғанға дейін Обаманы қолдап, үгіт-насихат жүргізуді жоспарлаған әкесі, марқұм бұрынғы АҚШ сенаторы Пол Саймон сияқты «бір матадан жасалған» екендігі туралы куәлігін қамтиды. 2004 жылы 16 наурызда Обама Демократиялық партияның алғашқы сайлауында күтпеген жеңіске жетті – 53% дауыс жинады, оның ең жақын Демократиялық қарсыласынан 29% алды, дауыс саны сегіз Республикалық кандидаттың теңестірілуімен тең болды. Бұл оны бірден Демократиялық партияның өркендеген жұлдызына айналдырды, президенттік болашағы туралы болжамдарды бастады және оның «Әкемнің армандары» атты естеліктерін қайта жариялауға әкелді. Демократиялық партияның алғашқы сайлауы, оның ішінде жеті кандидат 46 миллион доллардан астам қаржы жұмсаған, бұл АҚШ Сенатының тарихындағы ең қымбат сайлау болды. Партиялық партияның жетекшісі Джек Райан 1999 жылы актриса Джери Райанмен ажырасып, олардың өзара өтініші бойынша ажырасу туралы жазбалар жабық болды. Бес жылдан кейін, Райанның Сенаттағы сайлау науқаны басталғанда, «Чикаго Трибьюн» газеті мен жергілікті ABC филиалы WLS TV деректерді жариялауға тырысты. 2004 жылдың 3 наурызында Райанның бірнеше қарсыластары Райанды деректерді жариялауға шақырды. Райан да, оның әйелі де ажырасу туралы жазбаларды жариялауға келісті, бірақ балаларды асырау туралы жазбаларды жарияламауға талап етті, себебі жарияланған жағдайда олар ұлдарына зиян келтіруі мүмкін екенін мәлімдеді. Райан 2004 жылдың 16 наурызында Республикалық партияның алғашқы сайлауында жеңіске жетті, ең жақын бәсекелесі Джим Обервейсті 12 пайыздық ұпаймен жеңді. Райан салықты жалпыға бірдей түрде төмендетуді және сот реформасын, медициналық сақтану соттарындағы төлемді шектеуді қолдады. Ол сондай-ақ мектептерді таңдауды қолдады және жеке мектеп оқушылары үшін ваучерлерді қолдады. Обервейстің 2004 жылғы науқаны Чикагоның «Солджер Филд» стадионының үстінен тікұшақта ұшқан және Америкаға бір апта ішінде (күніне 10 000 адам) стадионның 61 500 орынын толтыра алатын жеткілікті мөлшерде заңсыз иммигранттар келгенін мәлімдеген телеарналық жарнамасымен ерекшеленді. Обервейс 2004 жылғы Сенат сайлау науқанында оның сүт зауыты үшін жасалған жарнамасы үшін Федералдық сайлау комиссиясынан 21 000 доллар айыппұл төледі. ФСК жарнама оның науқанына қате пайда әкелгенін және корпоративтік үлеске тең екенін, осылайша сайлау заңын бұзғанын мәлімдеді. Республикалық және Демократиялық партиялардың алғашқы сайлауларының нәтижесінде демократ Барак Обама республикалық Джек Райанға қарсы шықты. Райан ерте сауалнамаларда Обамадан қалып қойды, өйткені бұқаралық ақпарат құралдары Райанның Обаманың іс-шараларын қадағалау үшін Райанның сайлауалды қызметкері Джастин Варфелді тағайындағанын хабарлады. Бұл тактика көптеген адамдардың, соның ішінде Райанның жақтастарының сынына ұшырады, бұл әрекеттің дұрыс еместігін көрсетті. Райанның өкілі кешірім сұрады және Варфел Обамаға көбірек кеңістік беретініне уәде берді. Обама бұрынғы қарсыласын қоғамда түсірудің стандартты тәжірибе екенін мойындады және Райанның Варфелді кері қайтару туралы шешіміне қанағаттанды. Бірнеше күннен кейін, 2004 жылдың 2 сәуірінде Барак Обама Райандардың жақын арада жарияланатын ажырасу туралы жазбаларына қатысты ұстанымын өзгертті және демократтарды оларды науқанға араластырмауға шақырды. 2004 жылдың 22 маусымында сот тағайындаған төрешінің есебін алғаннан кейін сот Райанның жас баласының мүддесіне сай келетін файлдарды жариялады. Сол файлдарда Джери Райан Джек Райан оны бірнеше қалалардағы секс-клубтарға апарғанын, олардың қоғамда жыныстық қатынасқа түсуі үшін әкелгенін айтты. Файлдарды жариялау туралы шешім көптеген дауларды тудырды, өйткені бұл екі ата-ананың тікелей өтінішіне қайшы келді және баланың мүддесі үшін қағаздарды жабу туралы бұрынғы шешімді кері қайтарды. Райанның жеңілген республикалық қарсыласы Джим Обервейс: «Бұл ажырасу сотта айтылған айыптамалар, және біздің бәріміз ақша мен балалардың күтімге қатысты ажырасу ісінде шындыққа сай келмейтін нәрселерді айтуға бейім екенін білеміз», - деді. Бірақ құжаттар жарияланғаннан кейін штаттық республикалық партия төрағасы Джуди Баар Топинка Райан ажырасу туралы жазбалар ұятсыз болмайтынын қате көрсеткенін сезінді. Осы адалдық айыптамасы Райанның жарыстан шығуына күшейтілген шақыруларға әкелді, бірақ өзі де сайлауға қатысуды қарастырып отырған Топинка 25 маусымда Райанның шешімі «жеке болды» деді және штаттық республикалық партия Райанды жарыстан шығуға қысым жасаған жоқ. Райанның науқаны балаларды асырау туралы жазбалар ашылғаннан бір аптадан астам уақыт өткен соң аяқталды, ал Райан 2004 жылдың 29 шілдесінде ресми түрде жарыстан шығу туралы құжаттарды тапсырды. Обама қарсылассыз қалды. Иллинойс штатының республикалық орталық комитеті Райанның орнына республикалық кандидат ретінде бұрынғы дипломат Алан Киесті таңдады. Мэрилендтен келген консервативті республикашыл Киес қиын жағдайға тап болды. Біріншіден, Киестің Иллинойс саяси көшбасшыларымен байланысы аз болды. Екіншіден, l...

Incumbent Republican Peter Fitzgerald decided to retire after one term. The Democratic and Republican primary elections were held in March, which included a total of 15 candidates who combined to spend a record total of over $60 million seeking the open seat. State Senator and future President Barack Obama won the Democratic primary and Jack Ryan won the Republican primary. Ryan later withdrew from the race four days after the Chicago Tribune persuaded a California court to release child custody records. The Illinois Republican State Central Committee chose former Diplomat Alan Keyes to replace Ryan as the Republican candidate. The election was the first for the U. S. Senate in which both major party candidates were African American. Obama's 43% margin of victory was the largest in the state history of U. S. Senate elections. The inequality in the candidates spending for the fall elections – $14,244,768 by Obama and $2,545,325 by Keyes – is also among the largest in history in both absolute and relative terms. Fitzgerald's predecessor, Democrat Carol Moseley Braun, declined to run. Barack Obama, a member of the Illinois Senate since 1997 and an unsuccessful 2000 Democratic primary challenger to four term incumbent U. S. Rep. Bobby Rush for Rush's U. S House seat, launched a campaign committee at the beginning of July 2002 to run for the U. S. Senate, 21 months before the March 2004 primary, and two months later had David Axelrod lined up to do his campaign media. Obama formally announced his candidacy on January 21, 2003, four days after former U. S. Sen. Carol Moseley Braun announced she would not seek a rematch with U. S. Sen. Peter Fitzgerald. On April 15, 2003, with six Democrats already running and three Republicans threatening to run against him, incumbent Fitzgerald announced he would not seek a second term in 2004, and three weeks later popular Republican former Governor Jim Edgar declined to run, leading to wide open Democratic and Republican primary races with 15 candidates, including 7 millionaires (triggering the first application of the Millionaires' Amendment of the 2002 McCain–Feingold Act), in the most expensive Senate primary in U. S. history. Obama touted his legislative experience and early public opposition to the Iraq War to distinguish himself from his Democratic primary rivals. Illinois Comptroller Dan Hynes won the endorsement of the AFL–CIO. Obama succeeded in obtaining the support of three of the state's largest and most active member unions: AFSCME, SEIU, and the Illinois Federation of Teachers. Hynes and multimillionaire former securities trader Blair Hull each won the endorsements of two of the nine Democratic Illinois members of the US House of Representatives. Obama had the endorsements of four: Jesse Jackson, Jr., Danny Davis, Lane Evans, and Jan Schakowsky. Obama surged into the lead after he finally began television advertising in Chicago in the final three weeks of the campaign, which was expanded to downstate Illinois during the last six days of the campaign. The ads included strong endorsements by the five largest newspapers in Illinois—the Chicago Tribune, Chicago Sun Times, Daily Herald, The Rockford Register Star, and Peoria Journal Star—and a testimonial by Sheila Simon that Obama was "cut from that same cloth" as her father, the late former U. S. Senator Paul Simon, who had planned to endorse and campaign for Obama before his unexpected death in December 2003. On March 16, 2004, Obama won the Democratic primary by an unexpected landslide—receiving 53% of the vote, 29% ahead of his nearest Democratic rival, with a vote total that nearly equaled that of all eight Republican candidates combined—which overnight made him a rising star in the national Democratic Party, started speculation about a presidential future, and led to the reissue of his memoir, Dreams from My Father. The Democratic primary election, including seven candidates who combined to spend over $46 million, was the most expensive U. S. Senate primary election in history. GOP frontrunner Jack Ryan had divorced actress Jeri Ryan in 1999, and the records of the divorce were sealed at their mutual request. Five years later, when Ryan's Senate campaign began, the Chicago Tribune newspaper and WLS TV, the local ABC affiliate, sought to have the records released. On March 3, 2004, several of Ryan's GOP primary opponents urged Ryan to release the records. Both Ryan and his wife agreed to make their divorce records public, but not make the child custody records public, claiming that the custody records could be harmful to their son if released. Ryan went on to win the GOP primary on March 16, 2004, defeating his nearest competitor, Jim Oberweis, by twelve percentage points. Ryan was a proponent of across the board tax cuts and tort reform, an effort to limit payout in medical malpractice lawsuits. He was also a proponent of school choice and supported vouchers for private school students. Oberweis's 2004 campaign was notable for a television commercial where he flew in a helicopter over Chicago's Soldier Field, and claimed enough illegal immigrants came into America in a week (10,000 a day) to fill the stadium's 61,500 seats. Oberweis was also fined $21,000 by the Federal Election Commission for a commercial for his dairy that ran during his 2004 Senate campaign. The FEC ruled that the commercial wrongly benefited his campaign and constituted a corporate contribution, thus violating campaign law. As a result of the GOP and Democratic primaries, Democrat Barack Obama was pitted against Republican Jack Ryan. Ryan trailed Obama in early polls, after the media reported that Ryan had assigned Justin Warfel, a Ryan campaign worker, to track Obama's appearances. The tactic backfired when many people, including Ryan's supporters, criticized this activity. Ryan's spokesman apologized, and promised that Warfel would give Obama more space. Obama acknowledged that it is standard practice to film an opponent in public, and Obama said he was satisfied with Ryan's decision to have Warfel back off. A few days later, on April 2, 2004, Barack Obama changed his position about the Ryans' soon to be released divorce records, and called on Democrats to not inject them into the campaign. On June 22, 2004, after receiving the report from the court appointed referee, the judge released the files that were deemed consistent with the interests of Ryan's young child. In those files, Jeri Ryan alleged that Jack Ryan had taken her to sex clubs in several cities, intending for them to have sex in public. The decision to release the files generated much controversy because it went against both parents' direct request, and because it reversed the earlier decision to seal the papers in the best interest of the child. Jim Oberweis, Ryan's defeated GOP opponent, commented that "these are allegations made in a divorce hearing, and we all know people tend to say things that aren't necessarily true in divorce proceedings when there is money involved and custody of children involved." But after the documents were released, GOP officials including state GOP Chair Judy Baar Topinka said they felt Ryan had misleadingly indicated the divorce records would not be embarrassing. That charge of dishonesty led to intensifying calls for Ryan's withdrawal, though Topinka, who was considering running herself, said after the June 25 withdrawal that Ryan's "decision was a personal one" and that the state GOP had not pressured Ryan to drop out. Ryan's campaign ended less than a week after the custody records were opened, and Ryan officially filed the documentation to withdraw on July 29, 2004. Obama was left without an opponent. The Illinois Republican State Central Committee chose former diplomat Alan Keyes to replace Ryan as the Republican candidate. Keyes, a conservative Republican from Maryland, faced an uphill battle. First, Keyes had few ties to Illinois political leaders. Second, the lack of an opponent allowed Obama to campaign throughout the more conservative downstate regions to build up name recognition. Third, Keyes was seen as a carpetbagger, only establishing legal residency in Calumet City, Illinois days before running. The Chicago Tribune in an editorial, stated that "Mr. Keyes may have noticed a large body of water as he flew into O'Hare. That is called Lake Michigan." In 2000, Keyes attacked Hillary Clinton for running for US Senator from New York even though she had never lived there, calling her a carpetbagger. Keyes attacked Barack Obama for voting against a bill that would have outlawed a form of late term abortion. Obama ran the most successful Senate campaign in 2004, and was so far ahead in polls that he soon began to campaign outside of Illinois in support of other Democratic candidates. He gave large sums of campaign funds to other candidates and the Democratic Senatorial Campaign Committee and sent many of his volunteers to work on other races, including that of eventual three term Congresswoman Melissa Bean who defeated then Congressman Phil Crane in that year's election. Obama and Keyes differed on many issues including school vouchers and tax cuts, both of which Keyes supported and Obama opposed. The Obama Keyes race was one of the first to be called on Election Day, November 2, 2004. At the start of Keyes's candidacy in August, Keyes had 24% support in the polls. He received 27% of the vote in the November general election to Obama's 70%. Following the election, Keyes refused to call Obama to congratulate him. Media reports claimed that Keyes also failed to concede the race to Obama. Two days after the election, a Two days after the electionradio interviewer asked Keyes whether he had conceded the race. Keyes replied, "Of course I've conceded the race. I mean, I gave my speech to that effect." On the radio program, Keyes explained that his refusal to congratulate Obama was "not anything personal," but was meant to make a statement against "extend[ing] false congratulations to the triumph of what we have declared to be across the line." He said that Obama's position on moral issues regarding life and the family had crossed that line. "I'm supposed to make a call that represents the congratulations toward the triumph of that which I believe ultimately stands for a culture evil enough to destroy the very soul and heart of my country? I can't do this. And I will not make a false gesture," Keyes said.

Луизиана

Демократ Джон Бро зейнеткерлікке шықты. Республикалық АҚШ өкілі Дэвид Виттер демократ АҚШ өкілі Крис Джонды 51% дауыспен "жартас сайлауында" жеңіп, екінші турдан қашып қалды. Бро жартас сайлауы алдында Крис Джонды қолдады. Науқан барысында Луизиана Республикалық Мемлекеттік Орталық Комитетінің бір мүшесі Виттерді Нью-Орлеанда бір әйелмен ұзаққа созылған қарым-қатынаста болды деп айыптады. Виттер бұл айыптаманың "толыққанды және мүлдем жалған" екенін және бұл "жасырау Луизиана саясаты" екенін мәлімдеді. Кейіннен бұл айыптаманың шындыққа сәйкес келетіні анықталды. Виттер Луизианадағы жартас сайлауында 51% дауыс алып, екінші турдың қажеттілігін жойды. Джон дауыстардың 29,2%-ын алды, ал Кеннеди (Массачусетс Кеннедилерімен туыстығы жоқ) 14,9% дауыс жинады. Виттер Луизиананың 64 округінің 56-сында көпшілік дауысқа ие болды. Джон тоғыз округте жеңіске жетті, олардың екеуі ғана (Айбервилл және Орлеан) ол өкілдік еткен округтің құрамына кірмейді. Кеннеди партияны өзгертіп, 2008 жылы Луизиананың аға сенаторы, демократ Мэри Ландриуге қарсы республикашыл кандидат ретінде сайлауға түсті. Ландриу қайта сайланды. Кеннеди 2016 жылғы сайлауда демократ Фостер Кэмпбеллді жеңіп, Виттердің орнын иеленді. Виттер Луизиана штатында халықтың дауысымен сайланған тұңғыш республикалық АҚШ сенаторы болды. Алдыңғы республикалық сенатор Уильям Питт Келлогг 1876 жылы штат заңнамасымен сайланды, бұл АҚШ Конституциясының он жетінші түзетуі 1914 жылы күшіне енгенге дейін қолданылған тәртіпке сәйкес келеді.

Мэриленд штаты

Демократ Барбара Микульски республикалық штат сенаторы Э. Дж. Пипкиннен басым түсіп, төртінші рет қайта сайланды.

Миссури

Республикашыл Кит Бонд Миссури штатының қазынашысы Нэнси Фармер мен бұрынғы Миссури штатының өкілінен төртінші мерзімге қайта сайланды.

Невада штаты

Сенаттағы азшылықтың жетекшісі, демократ Гарри Рид, республикашыл Ричард Зизерді жеңіп, төртінші мерзімге қайта сайланды. Зизер гомосексуалды некеге қарсы белсенділікпен белгілі болған.

Нью-Гэмпшир

Республикашыл партия өкілі, қазіргі сенатор Джуд Грег үшінші мерзімге қайта сайланды, демократ белсендісі Дорис Хэддокты оңай жеңіп шықты.

Нью-Йорк

Қайта сайланған демократ Чак Шумер екінші мерзімге оңай жеңіс алып, республикашыл Говард Миллсты ұтты.

Солтүстік Каролина

Демократ Джон Эдвардс Сенаттан қанағаттанып кетіп, 2004 жылы Демократиялық партияның президенттік тізіміне үміткер болды, бірақ сәттілікке жете алмады, содан кейін партияның вице-президенттікке кандидаттығына ие болды. Республикашы Ричард Берр бос қалған орынды жеңіп алды. Эрскин Боулз Демократиялық партияның тізімінен қарсылықсыз өтті. Ол 2002 жылы штаттың екінші Сенат орынына партиядан кандидат болған еді.

Солтүстік Дакота

Демократ Байрон Дорган үшінші мерзімге қайта сайланды, республикалық адвокат Майк Лиффригтің үстінен жеңіс тұрғызды.

Огайо штаты

Республикалық Джордж Воинович екінші мерзімге сайлауда жеңіске жетті, демократ Эрик Фингерхут, штат сенаторы және Огайо штатының 19-шы округінің бұрынғы АҚШ өкілінен басым түсті. АҚШ-тың танымал сенаторы Воинович сайлауда жеңіске жетудің басты үміткері саналды. Оның шоттарында 9 миллион доллардан астам ақша болды, ал қарсыласының бар-жоғы 1,5 миллион доллар ғана еді. Фингерхуттың сайлау кампаниясы демократ және Цинциннатидің бұрынғы мэрі Джерри Спрингердің сайлауға түсу мүмкіндігімен көлеңкеленді, бірақ ол соңында қатысудан бас тартты. Воинович кейбір мәселелерде орташа көзқарас ұстанды. Ол қару-жарақ бақылауын және заңсыз иммигранттарға кешірім беруді қолдады. Күтпеген нәрсе, Воиновичтің ең үлкен артықшылығы штаттың ең демократиялық бағытталған округі – Огайо штатының Куяхога округінен қолдау табуы болды. Керри бұл округте дауыстардың шамамен 67 пайызын жинады, бұл 2004 жылғы штаттағы ең жақсы көрсеткіші еді. Бұл округ Кливленд қаласының орналасқан жері және штаттың ең көп халқы бар округі. Воинович бұрын Кливленд қаласының мэрі болған. Одан бөлек, ол АҚШ сенаторының бірінші мерзімінде Кливлендтің көптеген еврей халқына құрмет көрсету үшін Израильге алты рет сапар шекті. Сондай-ақ ол шетелдік қаржыландыру туралы заң жобалары арқылы Израилға көмек көрсетуге үнемі дауыс берді. Израильдің өзін-өзі қорғау құқығын бекітетін және палестиналық террористік шабуылдарды айыптайтын резолюцияларды қолдады. Сонымен қатар, Фингерхуттың штаб-пәтері Кливленд аймағында орналасқандықтан, ол сайлауды тартысты ету үшін биліктегі адамның штаб-пәтеріне енуі керек болды. Қыркүйек айында Цинциннати университеті жүргізген сауалнамада биліктегі адам 64 пайызға 34 пайызбен жеңіске шықты. Ал қазан айында ABC News жүргізген сауалнамада Воинович 60 пайызға 35 пайызбен көш бастады. Ол дерлік барлық демографиялық топтарда көшбасшы болды. Тек демократтар, афроамерикандықтар, либералдар және денсаулық сақтауды ең маңызды мәселе деп санайтындар ғана Фингерхутты қолдады. Сондай-ақ, бұл сайлау президенттік сайлаумен бірге өтті, онда Огайо штаты шешуші штат саналды. Воиновичті қолдағандардың 27 пайызы президенттікке АҚШ сенаторы Джон Керриді таңдады.

Пенсильвания штаты

Биылғы сайлауда биліктегі республикашы Арлен Спектер бесінші мерзімге қайта сайланды. Демократтар танымал Спектерге қарсы жоғары деңгейдегі кандидаттарды тартуда қиындыққа тап болды. Демократтардың арасында қазынашы (және бұрынғы республикашыл) Барбара Хафер, коммуналдық қызметтер комиссары Джон Хэнгер, жылжымайтын мүлік магнаты Говард Ханна, штаттық өкіл (және бұрынғы республикашыл) Джон Лоулес және штаттық сенатор (және болашақ конгрессмен) Эллисон Шварц сайлауға түсуден бас тартты. Конгрессмен Хоффель демократиялық партияның тікелей ұсыну құқығына ие болып, қарсыласыз сайланды. Бағдарламалық қамтамасыз ету бизнесімен айналысатын Чарли Кристал да мықты кандидат ретінде қарастырылды, бірақ ол сайлауға дейін жарыстан шықты. Спектерге АҚШ өкілі Пэт Туми қарсы шықты. Штаттық республикалық партияның орталық саясатты қолдау тарихына қарамастан, партия қатарындағы консерваторлық көзқарастардың ықпалы ондаған жылдар бойына артты. Либералдық әлеуметтік көзқарастарының арқасында Спектер оңшылдар тарапынан көбінесе "аты ғана республикашы" деп есептелді. Спектердің үлкен қаржылық артықшылығы болғанымен, Тумиге консервативті саяси әрекет комитеті "Өсу клубынан" 2 миллион долларлық жарнама көмегі түсті. Бұл комитет қаржылық мәселелерге баса назар аудап, орташа республикашыларға қарсы күреседі. Туми Спектерді экономикалық саясатта ысырапшыл және әлеуметтік мәселелерде өз партиясымен байланыссыз деп сынады. Туми науқанның басында танылмаса да, сайлауға дейінгі соңғы апталарда үлкен серпіліс жасады, ал Спектердің үлкен артықшылығының орнына қарсыласынан қалып қою қаупі туды.

Демократтар үшін сайлауда жеңіске жету үміті Тумидің Спектерді жеңуіне байланысты болды. Алайда, оң жақтан келген сын сәтсіз аяқталғаннан кейін партиялық белсенділіктің ынтасы төмендеді және Хоффельдің қарсыласының танымалдылығымен және қаржылық мүмкіндіктерімен теңесуі қиын болды. Консерваторлар тарапынан сынға ұшырағанына қарамастан, Спектер тәуелсіз сайлаушылардың жоғары деңгейдегі қолдауын алды және бұрынғы сайлаулардағы сияқты демократтардан да көп дауыс жинады. Тіпті Тумидің республикалық алғашқы сайлауда ең жақсы нәтиже көрсеткен аймақтарында (негізінен штаттың консервативті, ауылдық бөлігінде) Спектер жақсы көрсеткіштерді көрсетті. Хоффель Филадельфиядағы үлкен жеңісінен басқа сайлауда сүрінді, оның қалған жеңістері Питтсбург маңындағы үш округте ғана тіркелді. Президент Буш штатта танымал болмағанымен, сайлаушылар Спектерді партиялық тиесілігіне байланысты тастауға дайын болған жоқ. Туми 2010 жылы АҚШ Сенатына сайланды.

Оңтүстік Каролина

Демократ Фриц Холлингс зейнетке шығуға шешім қабылдады. АҚШ-тың республикалық өкілі Джим Деминт, Оңтүстік Каролина штатының білім беру министрі, демократ Инез Тененбаумды жеңіп, бос орынды иеленді. 2002 жылғы Сенат сайлауында алғашқы сайлау өткізілмеді, себебі Оңтүстік Каролина республикашылары 40 жылдан бері ашық Сенат орыны болғанына қарамастан, губернаторлық сайлауға көбірек назар аударды. Демократ сенатор Фриц Холлингстің зейнетке шығуы республикашыларға орын алуға мүмкіндік берді. 2004 жылы басқа қызықты лауазымдар сайлауға түспегендіктен, республикалық алғашқы сайлауда көптеген үміткерлер бақ сынады. Сонымен қатар, президент Буш сайлау тізіміндегі бірінші орынды алып, республикашыларды жеңіске жетеледі. Бұрынғы губернатор Дэвид Бисли, Пи-Диден аймағынан, жарысқа қатысып, евангелист сайлаушылардың қолдауымен тез арада көшбасшыға айналды. Алайда, 1994-1998 жылдары губернатор болып жұмыс істеген кезінде ол сайлаушыларды қатты ашуландырды. Ол штат үйінің күмбезінен Конфедерациялық теңіз жалауын алып тастауды ұсынды және колледж стипендияларын қаржыландыру үшін штаттық лотереяны қабылдауға қарсы болды. Бұл екі мәселе де 1998 жылы оның қайта сайлануына кедергі келтірді және Сенат сайлауында да оны мазалады. Алғашқы сайлауда екінші орын үшін күрес Оңтүстік Каролина конгрессмені Джим Деминт пен Чарльстон құрылысшысы Томас Равенел арасында өтті. Деминт Оңтүстік Каролинаның бұрынғы бас прокуроры Чарли Кондон Равенелмен дауысты бөліскендіктен, екінші орынды алуға қол жеткізді, бұл Деминтке қажетті артықшылықты берді. Сонымен қатар, көптеген сайлаушылар Равенелдің науқанына қызығушылық танытып, оның саясатта болашағы бар деп ойласа да, сенатор болуға тырыспас бұрын, төменгі деңгейдегі лауазымға үміттенеді деп сенді. Жеңіліске дайын Равенел екінші турда Деминтті қолдады. 2004 жылғы 22 маусымда өткен екінші тур сайлауында Деминт Бейслиден күтпеген жеңіске жетті. Равенелдің Деминтті қолдауы маңызды болды, өйткені Төменгі елдегі округтер штаттың жоғарғы бөлігінен келген өкілге көбінесе дауыс берді. Сонымен қатар, Бизли губернатор болып жұмыс істеген кезінде көптеген жағдайларды нашарлатқандықтан, екінші турда дауыс үлесін арттыра алмады. Республикалық алғашқы сайлаудағы үміткерлердің дауыстары: Дэвид Бисли – 107 847 (36,6%), Джим Деминт – 77 567 (26,3%), Томас Равенел – 73 167 (24,8%), Чарли Кондон – 27 694 (9,4%), Марк Макбрайд – 6 479 (2,2%), Орли Бенни Дэвис – 1 915 (0,7%). Республикалық алғашқы сайлаудың екінші турындағы үміткерлердің дауыстары: Джим Деминт – 154 644 (59,2%) (+32,9%), Дэвид Бисли – 106 480 (40,8%) (+4,2%). Деминт алғашқы сайлаудағы күрестен қатты әлсіреп, науқанының көп бөлігін жұмсағандықтан, жалпы сайлау науқанына қиын жағдайда кірді. Ол сайлаушыларға консервативті принциптерді ұстанатынын және Сенатта республикалық дауысқа маңызды үлес қосатынын жеткізді. Демократтар Оңтүстік Каролина штатындағы сайлауда нашар нәтиже көрсеткендіктен, Тененбаум жарысты партиялық идеологияға емес, мәселелерге негіздеуге тырысты. Ол Деминттің FairTax ұсынысын қолдауына сын көтерді, өйткені ол сату салығын 23%-ға арттырады. Деминттің сайлаудағы жеңісі Оңтүстік Каролинаның республикашылдар бағытына бұрылуын бекітті, өйткені демократтар ұсына алатын ең жақсы кандидат 10 дауыс айырмасымен жеңіліске ұшырады. Нвангаза Айкен және Калхун округтерінде Тәуелсіздік партиясынан бақ сынады; оның дауыстары біріктірілген.

Incumbent Democrat Fritz Hollings decided to retire. Jim DeMint, a Republican U. S. Representative won the open seat over Democrat Inez Tenenbaum, the South Carolina Superintendent of Education. The Senate election two years earlier in 2002 did not have a primary election because the South Carolina Republicans were more preoccupied with the gubernatorial contest, despite having the first open senate seat in 40 years. The retirement of Democratic Senator Fritz Hollings gave the Republicans an opportunity to pick up the seat and with no other interesting positions up for election in 2004, a crowded field developed in the Republican primary. Furthermore, the Republicans were motivated by having President Bush at the top of the ticket enabling them to ride his coattails to victory. Former Governor David Beasley, from the Pee Dee, entered the race and quickly emerged as the frontrunner because of his support from the evangelical voters. However, during his term as governor from 1994 to 1998 he had greatly angered the electorate by proposing to remove the Confederate Naval Jack from the dome of the statehouse and by being against the adoption of a state lottery to provide for college scholarships. Both positions led to the loss of his re election in 1998 and the issues continued to trouble him in the Senate race. The battle for second place in the primary was between Upstate congressman, Jim DeMint, and Charleston developer Thomas Ravenel. DeMint was able to squeak out a second place finish because Charlie Condon, a former Attorney General of South Carolina, split the Lowcountry vote with Ravenel thus providing DeMint the margin he needed. In addition, while many voters were attracted to the Ravenel campaign and felt that he had a future in politics, they believed that he should set his sights on a less high profile office first before trying to become senator. Resigned to defeat, Ravenel endorsed DeMint in the runoff election. In the runoff election on June 22, 2004, DeMint scored a surprising victory over Beasley. Ravenel's endorsement of DeMint proved crucial as the Lowcountry counties heavily went for the Representative from the Upstate. Also, Beasley had burnt too many bridges while governor and was unable to increase his share of the vote in the runoff. Republican Primary Election Candidate Votes % David Beasley 107,847 36.6% Jim DeMint 77,567 26.3% Thomas Ravenel 73,167 24.8% Charlie Condon 27,694 9.4% Mark McBride 6,479 2.2% Orly Benny Davis 1,915 0.7%

Republican Primary Election Runoff Candidate Votes % ±% Jim DeMint 154,644 59.2% +32.9% David Beasley 106,480 40.8% +4.2%

DeMint entered the general election campaign severely weakened from the primary fight, having spent most of his campaign funds. He stressed to the voters that he would follow conservative principles and provide an important Republican vote in the closely divided Senate. Democrats fared poorly in statewide elections in South Carolina, so Tenenbaum tried to make the race about issues rather than party identification. She attacked DeMint's support of the FairTax proposal because it would increase the sales tax by 23%. The election victory by DeMint merely cemented South Carolina's shift to the Republican column as the best candidate the Democrats could offer was soundly defeated by the typical 10 point margin. Nwangaza ran under the Independence Party in Aiken and Calhoun counties; her totals are combined.

Оңтүстік Дакота

2004 жылғы конгресс сайлауында Дашл өзінің орындығынан республикашыл қарсыласы және бұрынғы АҚШ өкілі Джон Тунға аса қатал бәсекелестікте жеңіліп қалды. Тун 50.6–49.4% көрсеткішпен, 4,508 дауыспен жеңіске жетті. Сенаттағы көпшілік көшбасшысы Билл Фрист Түстік Дакотаға барып, Тунға қолдау көрсетті, бұл Сенаттағы бір партияның көшбасшысы екінші партияның жеңілісіне тікелей үгіт-насихат жүргізбеу туралы жазбаша дәстүрді бұзды. Дашлдің жеңілісі 1952 жылдан бері Сенаттағы төрешінің алғашқы жеңілісі болды, ол кезде Аризона сенаторы Эрнест Макфарланд Барри Голдуотерге орыннан айырылды. Дашлдің Сенаттағы мерзімі 2005 жылдың 3 қаңтарында аяқталды. Науқан барысында Тун, Фрист, президент Буш және вице-президент Чейни Дашлді Буш бағдарламасының "басты кедергісі" деп айыптап, Буштің федералды сот жүйесіне тағайындалған бірнеше кандидаттарын бекітуге кедері келтіру үшін филибюстерлерді қолданды деп мәлімдеді. Тун сондай-ақ Оңтүстік Дакота сайлаушыларын Дашлдің осы мәселелердегі ұстанымдары штат тұрғындарының көзқарастарымен сәйкес келмейтініне көндіру үшін бір жынысты неке және аборт сияқты моральдық құндылықтарды пайдаланды. Республикашыл кандидат Дашлдің Бушқа қарсылығын сынап, президентке берген қолдауын көрсетті. Ол сайлаушыларды 2000 жылы Буш Түстік Дакотада үлкен жеңіске жеткенін және Оңтүстік Дакота тұрғындары арасында жоғары деңгейде беделге ие екенін еске салып, ықпал етуге тырысты. Оның қарсыласы, азшылық көшбасшысы, Оңтүстік Дакотаға маңызды федералдық автожолдар мен су шаруашылығы жобаларына қаржы құятынын қайта-қайта айтты. Дашл Тунның өзін Бушқа қарсы партиялық кедергі жасаушы деп айыптауына 11 қыркүйекке қатысты шабуылдардан кейін тоғыз күн өткенде Сенатта президент Бушқа құшақтап сәлемдесуімен жауап берді. Ол сондай-ақ Тунның "әкімшіліктің іс-қимылын мақұлдауға тырысқанын" айтып, қарсылық білдірді. Дашлдің Бушпен құшақтасу видеосын пайдалануы Республикалық Ұлттық Комитетін жарнаманы тоқтатуға шақыруға мәжбүр етті, өйткені ол Буш Дашлді қолдайды деген ой тудырады. Жарнама эфирге шыққаннан кейін, NBC телеарнасының "Meet the Press" бағдарламасындағы ұлттық деңгейдегі пікірталас кезінде Тун Дашлді Ирак соғысына деген күмәні үшін "душманды батылдырып жіберді" деп айыптады. Дашл төртінші мерзімге сайлану үшін билікке ие болудың артықшылықтарына көп сүйенді. Кейбіреулер Стефани Херсеттің штаттың жалғыз палатасына сайлануы Дашлге зиян тигізді деп мәлімдеді, өйткені сайлаушылар көптеген жылдардан бері алғаш рет Конгреске толық демократиялық делегацияны жіберуге ыңғайлы болмады. Дашлдің енді Оңтүстік Дакотаның ресми тұрғыны емес деген айыптаулар сайлаушыларды ренжіткен болуы мүмкін. Басқалар Дашлдің 2004 жылы президенттікке үміткер болу мүмкіндігін ұзақ қарастырғаны және кейіннен бас тартқаны Оңтүстік Дакота тұрғындарына әсер еткенін, олар Дашлдің өзін сатып кеткенін және пайдаланғанын сезінгенін атап өтті. Жарыс 2004 жылдың басында басталғанда, Дашл қаңтар және ақпан айларында 7 ұпайға көшті. Мамыр айына қарай оның көшбасшылығы 2 ұпайға дейін төмендеді, ал жазғы сауалнамалар әртүрлі тенденцияларды көрсетті: Дашл 1-2 ұпайға көшті, немесе Тун 1-2 ұпайға көшті, немесе жарыс тең болды. Қыркүйек айында Дашл Тунды 2-5 пайызға басып озды, ал қазан айының барлық кезеңінде және 2 қарашадағы сайлауға дейін көптеген сауалнамалар Тун мен Дашлдің тең екенін көрсетті, әдетте сайлаушылар арасында 49-49 есебімен. Кейбір сауалнамалар Тун немесе Дашлдің өте аз айырмашылықпен жеңіске жеткенін көрсетті. Тун бұрынғы сенатор Джеймс Абднордың көмекшісі болды, Дашл 1986 жылы Сенатқа орын алу үшін жеңген адам. Дашл 2002 жылы өзінің демократиялық әріптесі Тим Джонсон үшін көп уақыт пен күш жұмсады, ол 524 дауыспен Тунды жеңді. Ол Джонсонды қайта сайласа, Оңтүстік Дакотаның жағдайы жақсаратынын, өйткені Джонсон Дашлдің көпшілік көшбасшысы болуына көмектеседі деп мәлімдеді. Алайда, соңында Джонсон жеңіске жеткенімен, басқа штаттар жеткілікті республикашылдарға дауыс берді, сондықтан Дашл енді көпшілік көшбасшысы болмады. Сонымен қатар, 2002 жылы Тунның шамадан тыс жеңілісі оған 2004 жылы Дашлге қарсы сайлауға қатысуға мүмкіндік берді. Егер Дашл Джонсонды қайта сайлауға айтарлықтай күш салмайтын болса, Тун Джонсонды жеңіп, Дашл алдағы сайлауда күшті қарсыласы болмай, қайта сайлануына кепілдік беретін еді.

In the 2004 congressional elections, Daschle lost his seat to Republican challenger and former U. S. Representative John Thune in a bitterly contested battle. Thune prevailed by a narrow 50.6–49.4% margin, of 4,508 votes. Senate Majority Leader Bill Frist visited South Dakota to campaign for Thune, breaking an unwritten tradition that one party's leader in the Senate would not campaign directly for the other's defeat. Daschle's loss resulted in the first defeat of a Senate floor leader since 1952 when Arizona Senator Ernest McFarland lost his seat to Barry Goldwater. Daschle's Senate term expired on January 3, 2005. Throughout the campaign, Thune, along with Frist, President Bush, and Vice President Cheney, frequently accused Daschle of being the "chief obstructionist" of Bush's agenda and charged him with using filibusters to block confirmation of several of Bush's nominees to the federal judiciary. Thune also used moral values such as issues surrounding same sex marriage and abortion to convince South Dakota voters that Daschle's positions on such topics were out of sync with the state's residents. The Republican candidate also drove home his strong support for the President while blasting Daschle for his vehement opposition to Bush. He attempted to sway voters by remembering that Bush won South Dakota in a landslide in 2000 and had a very high job approval rating among South Dakotans. His opponent, the Minority Leader, repeatedly argued that he was funneling money into South Dakota for vital federal highway and water pet projects. Daschle responded to Thune's claim that he was a partisan anti Bush obstructionist by pointing to his action just nine days after the September 11 attacks when he hugged President Bush on the Senate floor following Bush's address to Congress and the nation. He also hit back by alleging that Thune wanted to "rubber stamp what the administration is doing." Daschle's use of the video of his embrace of Bush forced the Republican National Committee to demand that the ad be pulled, claiming that it suggests that Bush endorses Daschle. Shortly following the airing of the ad, in a nationally televised debate on NBC's Meet the Press, Thune accused Daschle of "emboldening the enemy" in his skepticism of the Iraq War. Daschle also noticeably relied very heavily on the power of incumbency to win a fourth term. Some also argued that Stephanie Herseth's election to the state's only House seat hurt Daschle, as voters may not have been comfortable sending an all Democratic delegation to Congress for the first time in many decades. Accusations that Daschle was possibly considering no longer being an official resident of South Dakota was believed to have offended voters there. Others have analyzed that Daschle's lengthy consideration and eventual rejection of a potential run for the presidency in 2004 took a toll on South Dakotans, who felt betrayed and used by Daschle as a result. When the race began in early 2004, Daschle led by 7 points in January and February. By May, his lead minimized to just 2 points and into the summer polls showed a varying number of trends: either Daschle held a slim 1 to 2 point lead or Thune held a slim 1 to 2 point lead or the race was tied right down the middle. Throughout September, Daschle led Thune by margins of 2 to 5 percent while during the entire month of October into the November 2 election, most polls showed that Thune and Daschle were dead even, usually tied 49–49 among likely voters. Some polls showed either Thune or Daschle leading by extremely slim margins. Thune was an aide to former Senator James Abdnor, the man Daschle defeated in 1986 to gain his seat in the Senate. Daschle spent a great deal of time and energy campaigning for his fellow Democrat Tim Johnson in 2002, who barely defeated Thune by 524 votes. He argued that by re electing Johnson, South Dakota would be better off because Johnson would help to keep Daschle Majority Leader. However, in the end, while Johnson won, other states voted for enough Republicans that Daschle was no longer majority leader. Furthermore, Thune's whisker close defeat in 2002 freed him up to run against Daschle in 2004. Had Daschle not put his considerable weight to re electing Johnson, it seems very likely that Thune would have beaten Johnson, leaving Daschle without a strong challenger for the upcoming election and making his re election a certainty.

Юта штаты

Республикашыл Боб Беннетт үшінші мерзімге қайта сайланды, Юта штатының бұрынғы Бас прокуроры және Солт-Лейк округінің бұрынғы округтік прокуроры демократ Пол Ван Дамды оңай жеңіп шықты.

Вермонт штаты

Демократ Патрик Лихи алтыншы мерзімге қайта сайланды.

Вашингтон

Демократ Пэтти Мюррей қайта сайланды. Ол демократ әріптестері Уоррен Г. Магнусон мен Скоп Джексоннан кейін қатарынан үш мерзімге сайланған төртінші сенатор атанды. 1994 жылы спикер Том Фоулиді жеңген кезде Нетэркатт берген мерзімге шектеу туралы уәдесін бұзғаны сайлау науқанында маңызды мәселеге айналды, осыны демократтар пайдаланды. Нетэркатттың штаттың халқының үштен екі бөлігі тұратын, тығыз бейіттелген батыс бөлігінде танылмауы оның үгіт-насихат жұмысына кедергі келтірді. Вашингтон штаты 1916 жылдан бері Каскад тауларының шығысынан сенатор сайлаған емес. Ұлттық қауіпсіздік және Ирактағы соғыс та маңызды мәселелердің қатарында болды. Нетэркатт Иракқа басып кіруді қолдады, ал Мюррей оған қарсы шықты. Нетэркатт басынан-ақ үмітсіз жағдайда болды және оның үгіт-насихат науқаны көп қолдау таппады. Қараша айында ол 12 пайыздық айырмамен жеңіліп, Мюррей 55 пайыз дауыс алса, Нетэркаттқа 43 пайыз ғана берілді.

Висконсин штаты

Демократ Расс Файнгольд үшінші мерзімге қайта сайланды. Республикалық бизнесмен және армия ветераны Тим Мишельс, Файнгольдтің нақты өмірдегі тәжірибесінен кем екенін, оны Висконсин сайлаушыларынан алысқан "радикал либерал" деп атап айтты. Файнгольд жауап ретінде кез келген республикашыл Президент Бушқа толық қолдау көрсетер еді деді. Қазіргі президенттің есеп шотында 2,2 миллион доллар болса, Мишельс алдын ала сайлауда 1 миллион доллар жұмсағаннан кейін қолда 150 мың доллар ғана қалды. Қазан айында NRSC Мишельстің жеңіске қадам басатынына көз жеткізген соң, оған 600 мың доллар бөлді. 1 қазанда өткізілген сауалнамада Файнгольд 52 пайызға қарсы 39 пайызбен көш бастады. Қазан айының ортасында тағы бір сауалнама Файнгольдтің 48 пайызға қарсы 43 пайызбен жеңіске жеткенін көрсетті. Айдың соңындағы сауалнама оның 51 пайызға қарсы 36 пайызбен алда екенін көрсетті.