Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қытайдың жойғыш ұшақ жобасы, реактивті ұшақ.
Chinese interceptor aircraft project
the jet fighter
Чэнду J-9 (қытайша: 歼 9) – Қытай Халық Республикасында (ҚХР) әзірленген жойғыш ұшақ. Ол 1964 жылы 601-ші институт (Шэньян) тарапынан Шэньян J-8 ұшағына қарағанда жоғары тиімді балама ретінде ұсынылған. Дамуы Мәдени революция мен үнемі өзгеріп отыратын талаптарға байланысты тоқтап қалды; сондай-ақ, әзірлеме 611-ші институтқа (Чэнду) берілді. 1980 жылы жоба тоқтатылды.
The Chengdu J 9 (Chinese: 歼 9) was an interceptor aircraft that was cancelled during development in the People's Republic of China (PRC). It was proposed in 1964 by the 601 Institute (Shenyang) as a higher performing alternative to the Shenyang J 8. Development was disrupted by the Cultural Revolution and frequently changing requirements; in addition, development was transferred to the 611 Institute (Chengdu). The program was cancelled in 1980.
Даму
1964 жылға қарай, Чэнду J 7 ұшағы алыс қашықтыққа және жоғары биіктікке ұшуға қабілетсіз болды. Қытайдың ғарыш авиациялық институты 25 қазанда болашақ истребительлерді талқылау үшін конференция өткізді. 601 институттың екі ұсынысы болды: екі қозғалтқышты "үлкейтілген" J 7, ол J 8 аталды, және жоғары өнімді бір қозғалтқышты опция, ол J 9 аталды. J 9 техникалық тұрғыдан тәуекелді болды; ол бұрынғы конструкцияның негізінде салынбаған, ал Қытайда қажетті қозғалтқыш – құрғақ және форсаждық режимде жұмыс істеуге қабілетті турбовентиляторлық қозғалтқыш болған жоқ. Шэньян 1965 жылы дельта және қос дельта концепцияларын әзірледі. Әуе өнеркәсібі министрлігінің (MAI) 1966 жылғы 12-17 қаңтарда өткен конференциясының нәтижесінде, әуедегі басымдықты қамтамасыз ететін истребитель немесе таза перехватчик жасау мақсатымен жоба ресми түрде мақұлданды. Бұл 1 сәуірде төзімділік, жылдамдық және едәуір ұлғайтылған ұшу қашықтығы бойынша жаңа талаптармен қайта қарастырылды. 12 сәуірде жобаның даму кестесі бекітілді. Шэньян бірінші болып J 9A IV (көлденең кіретін ауа түйіспелері бар қанатты дельта) және содан кейін J 9B V (қанаттары жоқ дельта) ұшақтарымен жауап берді; біріншісі талаптарға сай келмеді. Мәдени революция дамуды тоқтатты. J 9B V-тің дамуы 1968 жылы қайта басталды. 1969 жылғы қазан айында ҚХР-дың 20 жылдығына дейін прототипті ұшыру мақсаты үлкен даму проблемаларына байланысты орындалмады. MAI жұмысты J 9A IV-ке қайтарды. Сонымен қатар, Шэньян J 8 жобасымен толық айналысқандықтан, даму Чэндуға ауыстырылды. Ван Шунан жаңа бас конструктор болды. Қорғаныс министрлігі 1970 жылғы 9 маусымда жаңа талаптарды ұсынды, ал қарашада олар одан да үлкен қашықтық, жылдамдық және биіктік үшін сәл өзгертілді. Чэнду J 9A IV-тен бас тартып, J 9B V-ті J 9B VI-ға қайта жаңартылды. J 9B VI – бұл көлденең кіретін ауа түйіспелері бар қанатты дельта; бір ғана құрсақ астындағы ауа түйіспесінен бас тартты. Көзделінген қозғалтқыш, Woshan WS 6 турбовентиляторлық қозғалтқышы, даму проблемаларына тап болды; кері инженериялық Khachaturov R29 300 турбореактивтік қозғалтқышы, WS 15 деп аталатын, аз қуатты балама ретінде таңдалды. 1975 жылғы ақпан айында талаптарға өзгерістер енгізілді, олар ұшу қашықтығын арттыруды және төрт PL 4 әуеден-әуеге зымыранымен қарулануды талап етті. Қараша айында Мемлекеттік жоспарлау комиссиясы бес прототипті қаржыландыруды мақұлдады, ал алғашқы ұшу 1980 жылдың соңында немесе 1981 жылдың басында өтеді деп жоспарланды. Алайда, жоба 1980 жылы тоқтатылды.
By 1964, the Chengdu J 7 was inadequate to perform long range, high altitude interceptions. The Chinese Aeronautical Establishment held a conference on 25 October to discuss future fighters. The 601 Institute had two proposals; a twin engined "scaled up" J 7 which became the J 8, and a higher performing single engined option that became the J 9. The J 9 was technically riskier; it was not based on an existing design, and the required engine an afterburning turbofan generating dry and reheat thrust did not exist in China. Shenyang developed a delta and a double delta concept in 1965. Development was officially approved following a Ministry of Aerospace Industry (MAI) conference on 12 17 January 1966 with the goal of either an air superiority fighter or a pure interceptor. This was revised on April 1 with new requirements for endurance, rate of climb, and significantly increased range. A development schedule was approved on April 12. Shenyang responded first with the J 9A IV (a tailed delta with lateral intakes) and then the J 9B V (a tailless delta); the former was unable to meet requirements. The Cultural Revolution paused development. Development on the J 9B V resumed in 1968. The goal of flying a prototype by the 20th anniversary of the PRC in October 1969 could not be achieved due to major development problems. MAI shifted work back to the J 9A IV. In addition, development was transferred to Chengdu because Shenyang was now fully occupied with the J 8. Wang Shounan became the new chief designer. The Ministry of Defense issued new requirements on 9 June 1970 and slightly revised in November for even greater range, speed, and altitude. Chengdu abandoned the J 9A IV, and reworked the J 9B V into the J 9B VI. The J 9B VI was a canard delta with lateral intakes; a single ventral intake was rejected. The intended engine, the Woshan WS 6 turbofan, encountered development problems; a reverse engineered Khachaturov R29 300 turbojet, to be called the WS 15, was selected as a less powerful alternative. The requirements were revised in February 1975, calling for more range and an armament of four PL 4 air to air missiles. In November the State Planning Commission approved funding for five prototypes, with the first flight to take place in late 1980 or early 1981. However, the program was ended in 1980.