Альфред Дрейк: Американдық актер және сахна шебері

Кіріспе

Америкалық актер, Виктория кресінің британдық иегері Альфред Дрейк (7 қазан 1914 – 25 шілде 1992) – американдық актер және әнші.

Өмірбаян

Нью-Йорк қаласында Альфред Капурро ретінде дүниеге келген, Реккодан (Генуя) көшіп келген ата-ананың ұлы Дрейк, Бруклин колледжінің студенті кезінде Бродвейдегі мансабын бастады. Ол «Оклахома!» және «Kiss Me, Kate» мюзиклдеріндегі басты рөлдермен, сондай-ақ «Babes in Arms» мюзикліндегі Маршалл Блэкстоун (онда атау әнін орындады) және «Kismet» мюзикліндегі Хадж рөлдерімен танымал. Ол үшін «Tony» сыйлығын алды. Дрейк Шекспирдің пьесаларын жиі сахналады, әсіресе Катарина Хепбернмен бірге «Ешнәрсе туралы көп шу» пьесасында Бенедикт рөлінде ойнады. Дрейк көбінесе сахнада және теледидарда ойнады; ол тек бір фильмде – «Tars and Spars» (1946) фильмінде түсті, бірақ теледидарда бірнеше рөлдерді сомдады, соның ішінде Л. Франк Баумның «Санта-Клаустың өмірі мен оқиғалары» ромасының Ранкин Басс студиясы жасаған тоқтатылған анимациялық бейімделуінде Ұлы Акқа дауыс берді. Эдди Мерфи мен Дэн Айкройдпен бірге «Trading Places» (1983) комедиясында тауар биржасының президенті рөлінде шағын эпизодтық рөл ойнады. Оның алғашқы музыкалық теледидарлық өнері – 1955 жылғы 15 қаңтарда тікелей эфирде көрсетілген «Naughty Marietta» операсындағы Капитан Дик Уоррингтон рөлі болды. Содан кейін 1956 жылы NBC телеарнасының музыкалық антологиялық сериясы «Max Liebman Presents» аясында Нил Саймонның «Марко Полоның оқиғалары» пьесасында Марко Поло рөлін ойнады. Дрейк 1961 жылы Форрест пен Райттың музыкалық қойылымымен Жан Пол Сартрдың «Kean» мюзиклінің Бродвейдегі сахналық нұсқасын қойды, бірақ ол үлкен сәтсіздікке ұшырады. 1964 жылы Ричард Бертонның «Гамлет» пьесасындағы Клаудиус рөліндегі сахналық қойылымы Лунт-Фонтан театрының сахнасында «электровизия» деп аталатын жылдам процестің көмегімен тікелей эфирде түсірілді және кинотеатрларда шектеулі көрсетілді. Ол сондай-ақ LP тасбасында жазылды. Оның соңғы Бродвей мюзикліндегі рөлі 1973-74 жылдары Лернер мен Лоуэдің «Gigi» мюзиклінде Оноре Лашайл рөлінде болды. Екі жылдан кейін «Тістеріміздің терісі» мюзиклінің қайта жандануында ойнады. Режиссер ретінде ол 1974 жылы Вирджиния музей театрында «Руари Макасмундидің патшалық зорлауы» пьесасының премьерасын қойды. 1981 жылы Америка театр залының құрметті мүшесі атанды. Ол сондай-ақ бірнеше пьеса жазған жарияланған автор болды: «Доктор Вилли Нилли», Мольердің «Докторының өзіне қарамастан» пьесасының бейімделуі, Голдонидің «Жалғаншы» пьесасының бейімделуі және тіпті кем дегенде бір карталар туралы кітап (әсіресе Джин-рами). Дрейк 1970 жылдан 1978 жылға дейін актер Эдвин Буттың 1889 жылы құрған театр өнерпаздарының Нью-Йорктегі әлеуметтік клубы «The Players» президенті болды.

Born as Alfred Capurro in New York City, the son of parents emigrated from Recco, Genoa, Drake began his Broadway career while still a student at Brooklyn College. He is best known for his leading roles in the original Broadway productions of Oklahoma! and Kiss Me, Kate and for playing Marshall Blackstone in the original production of Babes in Arms, (in which he sang the title song) and Hajj in Kismet, for which he received the Tony Award. He was also a prolific Shakespearean, notably starring as Benedick in Much Ado About Nothing opposite Katharine Hepburn. Drake was mostly a stage and television actor; he starred in only one film, Tars and Spars (1946), but played several roles on television, including providing the voice for the Great Ak in the Rankin Bass stop motion animated adaptation of the L. Frank Baum novel The Life and Adventures of Santa Claus. He appeared in a minor film role as president of the commodities exchange in the classic comedy Trading Places (1983), with Eddie Murphy and Dan Aykroyd. His first musical television appearance was as Captain Dick Warrington in the January 15, 1955 live telecast of the operetta Naughty Marietta. This followed by his portrayal of Marco Polo in Neil Simon's The Adventures of Marco Polo on NBC Television's musical anthology series Max Liebman Presents in 1956. Drake headlined the musical stage version of Jean Paul Sartre's "Kean" on Broadway in 1961 with a score by Forrest and Wright, although it was a major flop. His 1964 stage performance as Claudius in the Richard Burton Hamlet was filmed live on the stage of the Lunt Fontanne Theatre, using a "quickie" process called Electronovision, and shown in movie theatres in a very limited engagement. It was also recorded on LP. His final appearance in a Broadway musical was in 1973 74 as Honoré Lachaille in Lerner and Loewe's Gigi. Two years later he starred in a revival of The Skin of Our Teeth. As a director he staged the 1974 premiere of The Royal Rape of Ruari Macasmunde at the Virginia Museum Theater. He was inducted into the American Theatre Hall of Fame in 1981. He was also a published author – writing at least a few plays: Dr. Willy Nilly, an adaptation of Molière's The Doctor in Spite of Himself, an adaptation of Goldoni's The Liar, and even at least one book on cards (specifically Gin rummy). Drake was president of The Players from 1970 to 1978, a social club in New York City for people of the theatre, started in 1889 by actor Edwin Booth.

Өлім

Альфред Дрейк 1992 жылы 25 шілдеде Нью-Йорк қаласында 77 жасында, қатерлі ісікпен ұзақ күрестен кейін жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. Оны әйелі Эстер, екі қызы – Кандис Ольмстед және Саманта Дрейк, сондай-ақ екі немересі сағынып қалды.