Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1716–1771)
British politician (1716–1771)
Джордж Монтагу Данк, 2-ші Халифакс графы (6 қазан 1716 – 8 маусым 1771) – Грузия дәуірінің британдық мемлекет қайраткері. Америкадағы сауданы дамытудағы жетістіктері үшін ол «колониялардың әкесі» деп танылды. 1748 жылдан 1761 жылға дейін Сауда кеңесінің төрағасы болды, 1749 жылы Жаңа Шотландияның құрылуына көмектесті, ал астанасы Галифакс оның құрметіне аталды. 1763 жылғы Париж шартынан кейін Канада Франция королінен Ұлыбритания короліне өткен кезде, ол оның шекараларын шектеді және оны «Квебек провинциясы» деп атады.
George Montagu Dunk, 2nd Earl of Halifax, (6 October 1716 – 8 June 1771) was a British statesman of the Georgian era. Due to his success in extending commerce in the Americas, he became known as the "father of the colonies". President of the Board of Trade from 1748 to 1761, he aided the foundation of Nova Scotia, 1749, the capital Halifax being named after him. When Canada was ceded to the King of Great Britain by the King of France, following the Treaty of Paris of 1763, he restricted its boundaries and renamed it "Province of Quebec".
Ерте өмір
1-ші Халифакс графының ұлы, ол 1739 жылы әкесі Халифакс графы болғанға дейін Санбери виконты атағын иеленді (сондай-ақ, көпшілік арасында Лорд Халифакс деп танылды). Итон колледжінде және Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алған ол 1741 жылы Анна Ричардсқа (1753 жылы қайтыс болды) үйленді, оған сэр Томас Данктан зор байлық мұраға қалды, және Халифакс оның есімін қабылдады.
The son of the 1st Earl of Halifax, he was styled Viscount Sunbury until succeeding his father as Earl of Halifax in 1739 (thus also styled in common usage Lord Halifax). Educated at Eton College and at Trinity College, Cambridge, he was married in 1741 to Anne Richards (died 1753), who had inherited a great fortune from Sir Thomas Dunk, whose name Halifax took.
Мансап
Уэльс ханзадасы Фредериктің үй шаруасында қызмет еткеннен кейін, Галифакс Баххундтардың басшысы (Master of the Buckhounds) болды, ал 1748 жылы ол Сауда кеңесінің президенті атанды. Осы лауазымда ол өзінің атымен аталатын Новая Шотландияның астанасы Галифаксты құруға көмектесті, сондай-ақ сауданы, әсіресе Солтүстік Америкамен сауда-саттықты дамытуға ықпал етті. Осы шамада ол Мемлекеттік хатшы болуға тырысты, бірақ 1757 жылға дейін министрлер кабинетіне кіруіне рұқсат берілмеді. 1761 жылғы наурыз айында Галифакс Ирландияның лорд-лейтенанты болып тағайындалды, және ол осы лауазымда болған кезеңнің бір бөлігінде Адмиралтействоның бірінші лорды қызметін де атқарды. 1762 жылғы қазанда Лорд Бьюттің басшылығымен Солтүстік департаменттің мемлекеттік хатшысы болып тағайындалды, 1763 жылы Оңтүстік департаментке ауысты. Ол король Джордж III Джордж Гренвиллдің премьер-министрлігі кезінде істерді басқаруды сеніп тапсырған үш министрдің бірі болды. 1762 жылы ол бүлік іздеу үшін Джон Энтиктің үйіне шабуыл жасауға рұқсат берді, бұл шабуыл Энтик пен Каррингтон ісінде заңсыз деп танылды. 1763 жылы ол «The North Briton» журналының 45-ші нөмірінің «авторларына, баспагерлеріне және жариялаушыларына» арналған жалпы жарлыққа қол қойды, осы жарлық бойынша Джон Уилкс және тағы 48 адам тұтқындалды, ал алты жылдан кейін сот Галифаксты залап ақысын төлеуге міндеттеді. Ол сондай-ақ 1765 жылғы Регенттік заң жобасынан корольдің анасы, Уэльс ханшайымы Аугустаның атын жоюға басты жауапкер болды. 1765 жылғы шілдеде әріптестерімен бірге Галифакс кабинеттен кетіп, 1770 жылғы қаңтарда өзінің туысы Лорд Норттың басшылығымен Лорд Приви Силл ретінде кабинетке қайта оралды. Ол қайтыс болған кезде Мемлекеттік хатшы лауазымына қайта тағайындалған еді.
After having been an official in the household of Frederick, Prince of Wales, Halifax was made Master of the Buckhounds, and in 1748 he became President of the Board of Trade. While filling this position he helped to found Halifax, the capital of Nova Scotia, which was named after him, and he helped foster trade, especially with North America. About this time he attempted, unsuccessfully, to become a Secretary of State, but was only allowed to enter the Cabinet in 1757. In March 1761, Halifax was appointed Lord Lieutenant of Ireland, and during part of the time which he held this office he was also First Lord of the Admiralty. He became Secretary of State for the Northern Department under Lord Bute in October 1762, switching to the Southern Department in 1763 and was one of the three ministers to whom King George III entrusted the direction of affairs during the premiership of George Grenville. In 1762, in search of evidence of sedition, he authorised a raid on the home of John Entick, declared unlawful in the case of Entick v. Carrington. In 1763, he signed the general warrant for the "authors, printers and publishers" of The North Briton number 45, under which John Wilkes and 48 others were arrested, and for which, six years later, the courts of law made Halifax pay damages. He was also mainly responsible for the exclusion of the name of the King's mother, Augusta, Princess of Wales, from the Regency Bill of 1765. Together with his colleagues, Halifax left office in July 1765, returning to the Cabinet as Lord Privy Seal under his nephew, Lord North, in January 1770. He had just been restored to his former position of Secretary of State when he died.
Крикет
Достары Джон Расселл, 4-ші Бедфорд герцогы және Джон Монтегю, 4-ші Сандвич графы сияқты, Галифакс крикетке қызығушылық танытты. Оның осы спорт түріне қатысқаны туралы ең алғашқы сақталған мәлімет 1741 жылға дейін барады, ол кезде Галифакс Нортгемптоншир құрамында Букингемширге қарсы матчта Нортгемптон қаласындағы Коу Медоуда ойнады. Сол маусымда Сандвич және Галифакс Нортгемптоншир және Хантингдоншир командасын құрды, ол Бедфордширді екі рет жеңді – біріншісі Вобурн паркінде, екіншісі Коу Медоуда.
Like his friends John Russell, 4th Duke of Bedford, and John Montagu, 4th Earl of Sandwich, Halifax was keen on cricket. The earliest surviving record of his involvement in the sport comes from 1741 when he led Northamptonshire in a match against Buckinghamshire at Cow Meadow in Northampton. In the same season, Sandwich and Halifax formed the Northamptonshire & Huntingdonshire team which twice defeated Bedfordshire, first at Woburn Park and then at Cow Meadow.
Әлеуметтік, моральдық және мәдени әсері
Галифакс, Нортгемптонширдің лорд-лейтенанты және генерал-лейтенант болған, өте ысырапшыл еді. 1768 жылы Нортгемптон округі үшін өткен Төменгі палата сайлауында ол өзінің үміткері Джордж Брайджес Родниді қолдау үшін сайлаушыларды парамен сатып алуға 150 000 фунт стерлинг жұмсады және осы әрекеттен қаржылық жағдайы қиынға түсті. Ол драматург және мемлекеттік қызметкер Ричард Камберлендтің саяси демеушісі болды. Ол заңды ұлдары болмады, ал оның лауазымдары қайтыс болғаннан кейін тоқтатылды. Орфордтың 4-ші графы Хорас Уолполл оның және оның сүйіктісі Анна Мария Фолкнердің кемсітетіндей сөздерін айтты, соның ішінде Галифакс "өз билігіндегі барлық лауазымды сатқан" деген айыптауды келтірді. Оның сүйіктісі Ирландияда болғанда көзге түспеуге тырысты, бірақ ол да лауазымдарды сатқан деген қаңқу тарады. Осы трактаттар Англияда 1559 және 1776 жылдар аралығында жарық көрді және Англия мен Шотландияның бірігуі, Азамат соғысы және Жаңару дәуірімен байланысты. Көптеген трактаттарды Дэниел Дефо және Джонатан Свифт жасырын аттармен жазды.
Halifax, who was Lord Lieutenant of Northamptonshire and a Lieutenant General, was very extravagant. During the House of Commons election for Northampton in 1768, he spent £150,000 bribing voters to support his candidate, George Brydges Rodney, and was financially ruined by the effort. He was a political patron of playwright and civil servant Richard Cumberland. He left no legitimate male children, and his titles became extinct on his death. Horace Walpole, 4th Earl of Orford, spoke slightingly of him and his mistress, Anna Maria Faulkner, including alleging that Halifax had "sold every employment in his gift". His mistress had kept a low profile while he was in Ireland, but she was understood to have sold positions. The tracts were published in England between 1559 and 1776, and relate to the union between England and Scotland, the Civil War and the Restoration. Many of the tracts were written by Daniel Defoe and Jonathan Swift under pseudonyms.
Қатысушы орындар
Жаңа Шотландиядағы Галифакс муниципалитеті мен Галифакс округі, Орталық Флоридадағы Галифакс өзені, Солтүстік Каролина штатындағы Галифакс қаласы мен Галифакс округі, Вирджиниядағы Галифакс, Вермонт штатындағы Галифакс, АҚШ, сондай-ақ Квинсленд штатындағы Даңк аралы және Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Монтегью аралы оның құрметіне аталған.
The municipality of Halifax and Halifax County, Nova Scotia, are named in his honour, as are the Halifax River in Central Florida; the town of Halifax and Halifax County, North Carolina; Halifax, Virginia, Halifax, Vermont in the United States; and Dunk Island in Queensland and Montague Island in New South Wales.