Сэмюэл Райан Кертис: Американдық генерал және саясаткер
Samuel Ryan Curtis
Сэмюэл Райан Кертис (1805-1866) – АҚШ армиясының генералы, Азамат соғысындағы жеңістерімен (Pea Ridge, Westport) танымал. Биографиясы, қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка одақ армиясының генералы (1805–1866)
American Union Army general (1805–1866)
Сэмюэл Райан Кертис (3 ақпан 1805 – 26 желтоқсан 1866) – американдық әскери шенеунік және Конгресске сайланған алғашқы республикашылдардың бірі. Ол АҚА азамат соғысының Миссисипиден арғы жақтағы операцияларындағы одақ армиясының генералы ретіндегі рөлімен, әсіресе 1862 жылғы Пи-Ридж және 1864 жылғы Вестпорт шайқастарындағы жеңістерімен ең көп танылды.
Samuel Ryan Curtis (February 3, 1805 – December 26, 1866) was an American military officer and one of the first Republicans elected to Congress. He was most famous for his role as a Union Army general in the Trans Mississippi Theater of the American Civil War, especially for his victories at the Battles of Pea Ridge in 1862 and Westport in 1864.
Ерте өмір, Мексика-Америка соғысы және саясат
Нью-Йорк штатының Шамплен қаласының жанында туған Кёртис 1831 жылы АҚШ Әскери академиясын бітірген. 1832 жылы армиядан кеткенге дейін ол Үнді аумақтарындағы (қазіргі Оклахома штаты) Форт Гибсон бекінісінде қызмет еткен. Ол Огайо штатына көшіп, онда Маскингм өзенін жақсарту жобаларында азаматтық инженер ретінде жұмыс істеді, ал 1841 жылы заңгер болды. Мексика-Америка соғысы кезінде ол Огайо еріктілерінің 3-ші полкінің полковнигі болып тағайындалды және бірнеше оккупацияланған қалалардың әскери губернаторы қызметін атқарды. Соғыстан кейін, 1850 жылдары ол Айова штатының Де-Мойн қаласында өзендерді жақсарту жұмыстарының бас инженеры, Сент-Луис қаласындағы коммуналдық инфрақұрылымдық жұмыстардың және Айовадағы Америка Орталық темір жолының бас инженеры болып қызмет етті. 1856 жылы ол Кеокук қаласының мэрі болды және сол жылы АҚШ Өкілдер палатасына Айова штатының 1-ші сайлау округінен республикашыл өкіл ретінде сайланды. Кёртис пен Тимоти Дэвис (сол күні Айова штатының 2-ші сайлау округінен сайланған) – АҚШ Өкілдер палатасына сайланған алғашқы Айовалық республикашылар еді. Кёртис 1858 және 1860 жылдары қайта сайланды; Конгресте болған кезінде ол құрлықтық теміржолдың жақтаушысы болды.
Born near Champlain, New York, Curtis graduated from the United States Military Academy in 1831. He was stationed at Fort Gibson in the Indian Territories (present day Oklahoma) before resigning from the Army in 1832. He moved to Ohio, where he worked as a civil engineer on the Muskingum River improvement projects and also became a lawyer in 1841. During the Mexican–American War, he was appointed colonel of the 3rd Regiment of Ohio Volunteers and served as military governor of several occupied cities. After the war in the 1850s, he served as chief engineer for river improvements in Des Moines, Iowa, for public infrastructure works in St. Louis, as well as for the American Central Railroad in Iowa. He became Mayor of Keokuk in 1856 and in the same year was elected as a Republican to represent Iowa's 1st congressional district in the United States House of Representatives. Curtis and Timothy Davis (elected the same day to represent Iowa's 2nd congressional district) were the first Iowa Republicans elected to serve in the U. S. House. Curtis was re elected in 1858 and 1860; during his time in Congress, he was a strong advocate of a transcontinental railroad.
Азамат соғысындағы қызмет
Ол Авраам Линкольннің қолдаушысы болды және Линкольн әкімшілігінің кабинетінде қызмет атқаруға үміткер болды. Алайда, Азамат соғысы басталғаннан кейін, Кертис 1861 жылдың 1 маусымында 2-айовалық жаяу әскер полкінің полковнигі етіп тағайындалды, бұл оны сол жылдың 4 тамызында конгрессмендік креслосынан кетуге мәжбүр етті. Кейіннен ол бригадир генерал болып, 1861 жылдың 17 мамырына дейін жоғарылатылды. Сент-Луис қаласында (Миссури штаты) жағдайды ұйымдастырғаннан кейін, Кертиске 1861 жылдың 25 желтоқсанында генерал-майор Генри В. Галлек Оңтүстік-Батыс армиясының басшылығын тапсырды. Армия бастапқыда үш дивизиядан тұрды: 1-ші дивизияны бригадалық генерал Франц Сигел, 2-ші дивизияны бригадалық генерал Александр Асботт, ал 3-ші дивизияны полковник Джефферсон С. Дэвис басқарды. Алайда, армиядағы көптеген неміс иммигранттары арасында зор ықпалға ие болған неміс ұлты Зигель өзі армия басшысы болып тағайындалмағаны үшін отставкаға кетумен қорқытты. Кертис оған негізінен неміс иммигранттарынан тұратын алғашқы екі дивизияның жалпы басшылығын берді, ал полковник Юджин А. Карр басқаратын 4-дивизияны құрды. Кертис штаб-пәтерін Арканзастағы одақтың бақылауын нығайту үшін оңтүстікке, Миссури штатының Ролла қаласына көшірді. 1862 жылдың наурыз айында оның әскері Арканзастың солтүстік-батысындағы Пи Ридж шайқасында жеңіске жетті. Ол табысқа жету үшін мақтан тұтқан емес, керісінше, ойға батты. Шабыс біткеннен кейін бірнеше күн өткен соң ол былай деп жазды: "Көрініс үндемейтін және қайғылы. Құсқар мен қасқыр енді билікте, ал өлген достар мен жаулар бір жалғыз қабірде жатыр". Ол өзінің табысы үшін 1862 жылдың 21 наурызынан күшіне енген генерал-майор болып тағайындалды. Сол наурыз айының соңында өзінің жоғарылатылуы туралы естіген күні оның жиырма жасар қызы Сейди Сент-Луисте обадан қайтыс болғанын да білді. Пи Ридж шайқасынан кейін Кертистің кішкентай армиясы шығысқа қарай жылжып, солтүстік-шығыс Арканзасқа шабуыл жасап, шілдеде Арканзастың Хелена қаласын басып алды. Қыркүйекте Кертиске Миссури округінің басшылығы тапсырылды, бірақ Линкольн оны қайта тағайындауға мәжбүр болды, өйткені Кертистің құлдырауға қарсы көзқарастары Миссури губернаторымен қақтығыс тудырды. Ол Канзас және Үнділер аумағы департаментіне қайта тағайындалды. 1863 жылдың қазан айында оның ұлы, майор Генри Зара Кертис, бригадалық генерал Джеймс Г. Бланттың адъютанты, Квантрилдің жасақтарынан қаза тапты. Бакстер-Спрингс шайқасында Квантрилдің адамдары федералдық киім киіп, ешқандай жарылқау көрсетпеді. Сэмюэл Кертис ұлының құрметіне Форт Зараны атады. 1864 жылы Кертис Миссуриге қайтып, генерал-майор Стерлинг Прайс басқарған Конфедерация басқыншылығына қарсы күресті. Кертис өзінің департаментінің күштерін біріктірді, оның ішінде Канзас штатының бірнеше полкі мен милициясы, және өз күшін Шекара армиясы деп атады. Прайстың шабуылы Кертистің Вестпорт шайқасындағы жеңісімен тоқтатылды. Кертис кейін мүлдем басқа қарулы қақтығысқа қайта тағайындалды, ол армияның "Солтүстік-Батыс департаментіне" басшылық етті, ол оңтүстік Миннесота мен Дакота аймағындағы отарлаушыларға қарсы америкалықтардың көтерілісіне әскери жауап берудің соңғы кезеңінде болды.
He was a supporter of Abraham Lincoln, and was considered for a cabinet position in the Lincoln administration. However, after the Civil War broke out, Curtis was appointed colonel of the 2nd Iowa Infantry on June 1, 1861, prompting him to resign his congressional seat on August 4 of that year. He was subsequently promoted to brigadier general, with the promotion backdated to May 17, 1861. After organizing the chaos in St. Louis, Missouri, Curtis was given command of the Army of the Southwest on December 25, 1861, by Maj. Gen. Henry W. Halleck. The Army originally consisted of three divisions, the 1st commanded by Brig. Gen. Franz Sigel, the 2nd by Brig. Gen. Alexander Asboth, and the 3rd by Col. Jefferson C. Davis. However, Sigel, a native German who held significant influence amongst the many German immigrants in the army, threatened to resign over having not been appointed to command of the army himself. Curtis subsequently gave him overall command of the first two divisions, consisting mainly of German immigrants, while creating a 4th Division commanded by Col. Eugene A. Carr. Curtis moved his headquarters south to Rolla, Missouri, to solidify Union control in Arkansas. In March 1862, his army won the Battle of Pea Ridge in northwest Arkansas. His success made him pensive rather than triumphant. A few days after the battle he wrote, "The scene is silent and sad. The vulture and the wolf now have the dominion and the dead friends and foes sleep in the same lonely graves." He was promoted to major general for his success, effective March 21, 1862. On the same day in late March that he heard about his promotion, he also found out that his twenty year old daughter Sadie died of typhoid fever in St. Louis. After Pea Ridge, Curtis' small army moved east and invaded northeast Arkansas, capturing the city of Helena, Arkansas in July. In September, Curtis was given command of the District of Missouri, but Lincoln was soon forced to reassign him, after Curtis's abolitionist views led to conflict with the governor of Missouri. He was reassigned to command the Department of Kansas & Indian Territory. In October 1863, his son Major Henry Zarah Curtis, adjutant to Brig. Gen. James G. Blunt, was killed by Quantrill's Raiders. In this surprise attack at the Battle of Baxter Springs, Quantrill's men wore Federal uniforms and gave no quarter. Samuel Curtis named Fort Zarah in memory of his son. In 1864, Curtis returned to Missouri, fighting against the Confederate invasion led by Maj. Gen. Sterling Price. Curtis gathered the forces of his department together, including several regiments of Kansas State Militia, calling his force the Army of the Border. Price's incursion was halted by Curtis' victory at the Battle of Westport. Curtis was then reassigned to a completely different armed conflict, commanding the Army's "Department of the Northwest," which was in the closing phase of a military response to uprisings in southern Minnesota and Dakota Territory by Native Americans against settlers.
Кейінгі өмір және өлім
1865 жылдың соңында ол Айоваға қайтып келді, онда ол келесі жылы Кунсл-Блаффс, Айовада қайтыс болғанға дейін Юнион Пасифик темір жолының құрылысына қатысты. Ол Кеокук қаласындағы Оукленд зиратында жерленген.
In late 1865, he returned to Iowa where he was involved with the Union Pacific Railroad until his death the following year in Council Bluffs, Iowa. He is buried in Oakland Cemetery, in Keokuk.