Кіріспе

Американдық әнші (1963–1998)

Розз Уильямс (нағыз аты Роджер Алан Пейнтер; 6 қараша 1963 – 1 сәуір 1998) – американдық әнші және ән жазушы, Christian Death, Shadow Project (музыкант Ева О есімді әртіспен бірге) және Premature Ejaculation индустриалды жобасымен танымал. Кейбір деректер бойынша Christian Death американдық готикалық рок және дэз-рок сахналарын қалыптастырушылардың бірі саналады және ол осы сахнаның ең ықпалды тұлғаларының бірі деп есептеледі. Дегенмен, Уильямс "готика" деген белгіні ұнатпады және 1980-ші және 1990-шы жылдары панк-рок, хард-рок, кабаре және сөздік музыкаға назар аудару арқылы одан құтылуға тырысты. Уильямс Daucus Karota, Heltir, EXP, Bloodflag топтарымен, сондай-ақ Christian Death-тің өзінің нұсқасымен (Rozz Williams қатысқан Christian Death) жұмыс істеді, одан бөлек бірнеше жеке альбомдар жазды. Музыкадан басқа, Уильямс суретші, ақын және коллаж жасаушы ретінде де танымал болды. 1998 жылдың 1 сәуірінде Уильямс Батыс Голливудтағы пәтерінде өз өмірін өз қолымен аяқтады. Ол 34 жаста болған.

Ерте өмір

Розз Уильямс 1963 жылы 6 қарашада Калифорния штатының Помона қаласында Роджер Алан Пейнтер болып дүниеге келді және қатаң Оңтүстік баптистік отбасында өсті. Оның әкесі Роберт Норман Пейнтер суретші болған. Розздің үш үлкен бауырлары мен қарындасы болды (Джаннет, Бобби және Ларри). Помонадағы орта мектептен сабаққа келмегендігі үшін шығарылғаннан кейін ол Клермонт орта мектебіне ауысты, онда тоғызыншы сыныпта тағы да шығарылды. Бала кезінде ол Дэвид Боуи, Лу Рид, Roxy Music, T. Rex, Alice Cooper, Iggy Pop және New York Dolls есімді әншілердің жанкүйері болды.

Ертедегі топтар

Он бес жасында Пейнтер өзінің алғашқы тобы – A Sexuals-ты құрды. Nico B-ге берген сұхбатында Джилл Эмери A Sexuals туралы былай деді: "Мен бұл күлкілі деп ойладым, өйткені біз белгілі бір дәрежеде өзгенің алдында ашылып жатқан едік және, менің ойымша, тіпті өткен жылы да, неге асексуалдар – және мен топты айтпаймын; жалпы алғанда – гей-парадқа қатыса алмайды? Неге олар парадтың соңында бола алмайды? Олар да адам, олардың да өздерінің қалаулары бар, бірақ бұл қызық. Біз балалар едік. Бізде ондай қаталдық болған жоқ". Бас вокалист болумен қатар, ол орган мен гитарада ойнады, Джилл Эмери вокалға қосымша бас-гитарада ойнады, ал Стив Дарроу барабанда ойнады. A Sexuals бірнеше айдан кейін тарады, ал Эмери мен Дарроу 1978 жылдың соңында топты Decadents-ке айналдырды. Осыдан кейін, Пейнтер Джон "Джей" Альбертпен дос болып, олармен бірнеше топтар құруға тырысты, олардың атаулары No және Crawlers болды. Бұл топтар ешқашан тікелей эфирде өнер көрсетпеді және көбінесе тіпті репетиция да жасамайтын. Майки Биннің "Фантомдар" кітабында Альберт оларды "жоққа шығарылған топтар" деп атады. Осы шақта Пейнтер Germs тобының вокалисі Дарби Крэшпен жақын қарым-қатынас орнатты, оның ықпалымен ол сахналық есім қабылдауға шешім қабылдады. "Розз Уильямс" есімі Пемонадағы қабір тасынан алынған деген қалалық аңыз бар, бірақ "Фантомдар" кітабында Альберт, Дарроу және Джордж Белангер бұл рас емес екенін айтады, Белангер алғашқы есімді олардың досы Энн Миллер ұсынғанын мәлімдейді.

Христианның өлімі

Альберт пен Уильямс 1979 жылдың қазанында басист Джеймс МакГирти мен барабаншы Джордж Белангермен бірге Christian Death тобын құрды. Осы кезде топ музыкалық тұрғыдан Germs тобына қарыз болған панк-рок тобы еді. Топтың музыкасы баяулап, діни символизмді қамти бастады. Олардың алғашқы сахналық өнері Лос-Анджелестегі Hong Kong Cafe-де Castration Squad тобының қолдауымен, сахнадан қуылған Killer Pussy тобын алмастырған импровизациялық қойылым болды. Белангердің қатысы бар физикалық жанжалдан кейін, ол 1981 жылдың 14 ақпанындағы концертте барабан ойнай алмады. Уильямс Стив Дарроудан орын алмастыруды сұрады, бірақ Белангер олардың жиыны алдында ойнауға тырысуды шешті, нәтижесінде Белангер алғашқы бірнеше әнді орындады, ал Дарроу жиынды аяқтады. Бұл оқиға Альберттің ашуын туғызды, ол ортасынан топты тастап кетті. Содан кейін Christian Death тобы тоқтатылды, Альберт пен Уильямс барабаншы Мэри Торцивиямен бірге Daucus Karota шуар тобын құрды. Уильямс, МакГирти және Белангер бірнеше айдан кейін қайта құрылды, енді гитарист Рикк Агнюмен бірге, ол жақында Adolescents тобын тастап кеткен еді. Осы құраммен олар 1981 жылғы L.A. сахнасының жинақтама альбомындағы "Dogs" әнін алғашқы винилдік шығарылым ретінде жариялады. Келесі жылы олар Frontier Records компаниясымен келісімшарт жасасты және 24 наурызда Only Theatre of Pain атты тұңғыш студиялық альбомын шығарды. Келесі жылы Белангер топтың имиджінің күшейе түскен қараңғылығынан және есірткіге құмарлығының артуынан көңілі қалды. Белангердің орнына Род "China" Фигероа келді, ол 1982 жылдың 10 сәуірінде жаңа альбомның таныстырылымында топпен алғаш рет сахнаға шықты. Сол жылы, топ ішкі турнеге дайындалып жатқанда, Агню өзінің есірткіге құмарлығы мен қарым-қатынастағы қиындықтарынан мазасыздыққа түсіп, Уильямс пен оның досы Рон Атидің оңтүстік штаттарда гомофобтық шабуылға ұшырағанын және топтың есірткі иелігі үшін тұтқындалғанын елестететін паникалық эпизодтарды бастан кешіре бастады. Бұл оның сахнаға шығуға дайындалып жатқанда топтан кетуіне әкелді. Содан кейін топ гитарада ойнау үшін Микалено Амундсонды жалдады, ол Фигероамен бірге тұрды. Бірақ Амундсон мен Фигероаның қарындастары арасындағы жанжалдан кейін, Амундсон "үш-бес концерттен" кейін топтан кетуге мәжбүр болды. Осыған байланысты Ева О қысқа уақытқа топтың гитарисі болды. 1982 жылдың 30 қазанында бұл құрам SIR Studios-та Angelic Upstarts тобының алдында Pompeii 99 тобымен бірге өнер көрсетті. Осыдан кейін Майкл Монтано мен Джонни Сейдж екеуі де топта гитара ойнай бастады, және олар Pompeii 99 тобымен тағы да өнер көрсетті. Жыл соңына қарай МакГирти топтан кетіп қалды. Уильямс – топтың жалғыз негізін қалаушысы болғандықтан, Christian Death тобы таратылды. Осы кезде Pompeii 99 тобы да бірнеше құрамдық өзгерістерден өтті. Содан кейін, Christian Death тобы тарағаннан кейін алты ай өткен соң, Уильямс Pompeii 99 тобына қосылды, ол кезде тек гитарист және вокалист Валор Канд пен барабаншы Дэвид "Glass" Паркинсоннан тұратын. Уильямстың ұсынысы бойынша, топтың сессиялық клавишник және Кандтың серіктесі Gitane DeMone ресми түрде топқа қосылды. Уильямсқа француздық L'Invitation au Suicide лейблінің өкілі Янн Фарси тағы бір Christian Death альбомын жаздырып, Еуропаны аралауды ұсынғаннан кейін, топ бассист Констанс Смиттиді (кейін Redgrave) жалдап, өз атын Christian Death деп өзгертті. Бұл Christian Death тобының екінші студиялық альбомы Catastrophe Ballet (1984) болып шықты. Уэльстің Монмут қаласындағы Rockfield студиясында жазылған бұл альбомның көптеген аспаптық бөліктерін Канд жазды, ал Уильямс тек ән сөздеріне және ішінара әуендерге үлес қосты. Бұл топтың ашулы панк стилінен айырмашылығы болды және сюрреалист Андре Бретонға арналған. Францияда Смит психикалық денсаулығының нашарлауына байланысты топтан кетіп, оның орнына Sex Gang Children тобының Дейв Робертс келді. 1984 жылдың күзінде топ Америкаға оралып, келесі жылы шыққан Ashes альбомын жазды. Уильямстың кетуінен кейін қалған мүшелер топтың атын Sin and Sacrifice деп өзгертуге тырысты, келесі турнелерін Sin and Sacrifice of Christian Death деп жарнамалады. Бірақ ұйымдастырушылар бұл өзгеріске мойынсұнбады, керісінше, оларды жай ғана Christian Death деп жазды. Бұл мәселе кейін оларға Christian Death ретінде ғана жалғаса алатын рекордтық келісім-шарт ұсынылғаннан кейін одан әрі ушықты. Уильямс 1992 жылы Cleopatra Records үшін жазды. Уильямс 1985 жылы топтан кеткенде Christian Death тобының жалғыз түпнұсқа мүшесі болды, бірақ қалған мүшелер Christian Death тобының бұрынғы материалдарын орындап, бастапқы топ атымен бірнеше альбом шығарды. Уильямс Эрик Уэстфоллмен бірге "Haloes" және "Spectre (Love Is Dead)" атты тағы екі ән жазды, бірақ олар бес жыл бойы ресми түрде жарияланбады. Әндер Heavens and Hells кассеталарында пайда болды, сонымен қатар Уильямстың жеке таспаларынан таңдаған тікелей өнер көрсетулері де болды. Эрик Уэстфоллмен жазған үшінші, аяқталмаған ән "This Mirage" деп аталды. Бұл ән көп жылдардан кейін, Эрик Кристидестің көмегімен аяқталды және 1998 жылы алғаш рет жарияланды.

Ерте тұрып шығу, Shadow Project және Christian Death Розз Уильямспен бірге

Уильямс 1981 жылы перформанс суретшісі Рон Атимен бірге Premature Ejaculation тобын құрды. Бірнеше тікелей эфирдегі қойылымдардан кейін, оның ішінде Ати айқышқа шегеленген жолдағы мысықты жегенін көргеннен кейін, клубтар оларды қабылдаудан бас тарта бастады. 1987 жылы Уильямс Эва О-мен бірге Shadow Project тобын құрды, құрамына Йоханн Шуман (бас-гитара), сондай-ақ Барри Галвин мен Дэвид Гласс кірді, олардың екеуі де Ashes тобынан кейінгі Christian Death тобымен бірге жазды. "Көлеңке жобасы" деген атау Хиросимадағы ядролық бомбадан кейін жасалған сынақтардан алынған, олар әсер қалдырды немесе "көкденеңдер", бірақ денелер табылған жоқ. Кейін Уильямс Shadow Project тобын Eva O, Jill Emery (бас-гитара), Том Морган (барабан) және Париж Садонис (клавишалар) есімді мүшелермен қайта құрды. Сол кезде Розз Чарльз Мэнсон философиясының ықпалына түсе бастады. Джилл Эмери 1992 жылдың басында топты тастап, халықаралық деңгейде табысқа жеткен Hole тобының жұмысына көңіл бөлді, ал Аарон Шварц Alice Cooper әндерінің кавер нұсқаларынан тұратын Welcome to Our Nightmare жинақ дискісі үшін "Dead Babies/Killer" әнін жазды. Чак Коллисон да осы тректерге үлгілер қосты. Уильямс, Ева, Листо (бас-гитара) және Дэвид Мелфорд (барабан) 1992 жылдың ақпан айында The Iron Mask альбомы үшін Christian Death әндерінің жаңа нұсқаларын жаздыра бастады. Альбом, ішінара, Shadow Project тобының 1992 жылдың ақпан және наурыз айларындағы Еуропалық гастрольдерін қаржыландыру үшін жасалды, олар Mephisto Walz тобының қолдауымен өтті. Бұл турде Том Морганның орнына Питер Томлинсон барабаншы болды. Уильямс 1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында Christian Death тобының алғашқы альбомының гитарисі Рикк Агнюмен бірге бірнеше рет қайта қосылды. 1992 жылы Ева О, Париж Садонис, Уильям Фейт, Севан Канд (Валор Кандтың ұлы), Скат Элис, Стивн Грей, Крис Колс, Брайан Вирту, Уэйн Джеймс, Армон Кристофф және Аарон Шварцтың көмегімен Роз Уильямс The Path of Sorrows және The Rage of Angels атты екі жаңа Christian Death студиялық альбомын жазды. Уильямс: "The Path of Sorrows, сірә, менің ең сүйікті Christian Death альбомым" деген сөздерін айтқан. Соңғы рет 1993 жылдың маусым айында Лос-Анджелестің Патриотик залында Christian Death тобы бір концертке жиналды, ол CD және тікелей эфирдегі Iconologia бейнежазбасына түсірілді. Уильямсқа Рикк Агню, Джордж Беланджер және Кейси (бас-гитара) қосылды. Ағасының сахнаға қайта оралмау шешімінен кейін, Фрэнк Агню жазбаларда қосымша гитарист ретінде көрсетілді. Кейбір тікелей эфирлер кезінде Уильямстың "Never Trust a Valor" деген жазуы бар футболка кигенін көруге болады. Бұл кезде "Christian Death" деген атпен екі топ жұмыс істеп тұрды. Бұл Уильямс пен Валор Канд арасындағы қызу заңдық дауға әкелді, ол ешқашан толыққанды шешілмеді. 1993 жылы Shadow Project тобы Америкада гастрольде болды. Топ құрамында Уильямс, Ева, Париж Садонис, Марк Барон (бас-гитара) және Кристиан Омар Мадригал Иццо (барабан) болды. Осы американдық турнеден кейін Ева О және Париж Eva O Halo Experience CD Demons Fall for an Angel's Kiss дискісін жазу үшін топты тастады. Shadow Project тобы таратылды, бірақ қазан айына жоспарланған Германиялық турне бұрыннан брондалған еді. Бұл турнеге қатысты барлық билеттер, жарнамалар және материалдар Shadow Project тобына тиесілі болғанымен, Уильямс топтың атын Daucus Karota деп өзгертуге шешім қабылдады. Ол турде ән шырқады, гитарада Брайан Батлер, бас-гитарада Марк Барон және барабанда Кристиан Омар Мадригал Иццо болды. Бір концертте Демон Амстердамдағы үйінен Германияға Уильямспен сахна сыртында кездесу үшін келді. Daucus Karota тобының Shrine EP альбомы 1994 жылдың қаңтар айында Марк Барон (бас-гитара), Кристиан Омар Мадригал Иццо (барабан) және Рокси (гитара) қатысуымен жазылды. EP Trouser Press басылымынан жағымды пікір алды. Daucus Karota тобы 1994 жылдың қараша айында бір айлық Еуропалық турнеге шықты, оның құрамында Демон қолдау тобы ретінде өнер көрсетті. Турде барабанда Тодд Диксон, бас-гитарада Майкл Сааведра және гитарада Брайан Хансен болды. Хансен сол жазда Лос-Анджелесте және Мексикадағы концерттерде топтың гитарисі болған Рольф Донатты алмастырды.

Кейінгі мансап

Демон мен Уильямс 1995 жылы Dream Home Heartache альбомын шығару үшін бірікті. Оны Уильямс пен Демон 1995 жылдың 28 наурызы мен 5 сәуірінде Пьетр Рекфелттің көмегімен Бельгияның Гент қаласында жазды. Продюсер Кен Томас болды, ол бұрын Дэвид Боуимен бірге Hunky Dory жұмысында жұмыс істеген. Уильямс пен Гитан 1995 жылдың сәуірінде және желтоқсанында бірнеше рет бірге өнер көрсетті. Олар 1996 жылдың сәуірінде Ұлыбритания бойынша гастрольдік сапар жасады. 1995 жылы Еуропадан оралғаннан кейін Уильямс Париж Садонис пен Райан Уайлдстармен бірге The Whorse's Mouth атты сөздік альбомды жасады. Райан Уайлдстармен бірлесіп жазылған өлеңдер екеуінің кейіннен құтылған героинге тәуелділік кезеңін көрсетеді. The Whorse's Mouth альбомын жазудан кейін, Уильямс Париж бен Райан Уайлдстар құрған EXP музыкалық тобында бас гитарашы болды. Ол олардың аттас дебюттік альбомында бас гитарада орындады, бірге ойнағандар: Париж (клавишалар), Райан Уайлдстар (вокал), Дориандра (вокал), Эйс Фаррен Форд (сырнайлар/скрипка), Джастин Беннетт (добыл) және Игнасио Сеговия (соққы аспаптар). 1997 жылы Уильямс Ева О-мен бірлесіп Shadow Project тобының соңғы альбомын, From the Heart-ты жазды. Сондай-ақ ол Premature Ejaculation есімімен шығарған соңғы жеке альбомын, Wound of Exit-ті жазды.

Басқа қызығушылықтар

Музыкалық қызметінен басқа, Уильямс сурет салуға және коллаж жасауға да қатты қызығушылық танытты. Оның бірнеше туындылары досы Сноу Элизабет арқылы Лос-Анджелес және Атлантадағы бірнеше қара өнер көрмелерінде көрсетілді. Сонымен қатар, ол 1998 жылы андерграунд режиссер Нико Б. есімді режиссермен бірлесіп «Қабақ» атты эксперименталды психологиялық қорқыныш жанрындағы үнсіз қысқа фильмнің режиссерлігін жүргізіп, оған музыкалық қосымша да жазды. Фильмде Розз Уильямс және Джеймс Холлан түсті, ал продюсері мен режиссері – Нико Б. «Қабақ» Уильямстың соңғы жұмысы болды.

Жеке өмір

Уильямс өзінің сексуалдық бағдары туралы көпшілік алдында талқылауды ұнатпады, бірақ 1997 жылы Джон Сабиен Элленбергерге берген сұхбатында «Golgotha» журналы үшін өзін гей деп атады. Элленбергермен болған сол сұхбатында «The Whorse's Mouth» туралы әңгімелескенде, отбасының альбомды тыңдауына қаншалықты тартынғанын айтты. Уильямс: «Мен олармен бөлісуге тиімсіз деп ойлаған нәрселер бар. Оған «Мен геймін» деп айтуым өте қиын болды. Анама жауап ретінде: «Балам, мен ақымақ емеспін» деді». 1980-жылдары ол перформанс-суретші Рон Атеймен ұзақ қарым-қатынаста болды, және екеуі де Ева О.мен жақын қарым-қатынасқа түсті. Атей мен Уильямс ажырасқаннан кейін, Уильямс 1987 жылы үйленген Ева О.мен қарым-қатынасын жалғастырды, содан кейін 1998 жылы ажырасты. Уильямс әдетте драг-шоуда өнер көрсетті, бұл оны қатысқан хардкор панк-сахнасының басым еркектік бейнесіне қарама-қарсы қойды. Ол мұны панк-қа араласқан «жұмбақтарға» қарсы наразылық актісі ретінде бастады. Музыкалық архивист Дэнни Фуэнтес оның өнер көрсету стилін саяси белсенділікпен салыстырып, былай деді: «Оның тұлғасының гендерлік ауысуы және тікелей әсері оны квир белсенділігінің бір түріне айналдырды, оның батылдығы оның өзін түсіндіру қажеті болмауында болды». Бірақ уақыт өте келе ол оның жеке басына тікелей байланысты болды; ол «драг-киім киіп өмір сүру» тәжірибесін зерттей бастады, онда ол ұзақ уақыт бойы әйелдер киімінде ғана көрінетін, бірақ кейінірек өмірінде бұл азайды. Музыкант Анони Уильямстың осы аспектісінің өзінің жеке басын түсінуіне және өзінің «Blacklips» тобындағы өнер көрсету стиліне әсер еткенін айтты. «Artforum» журналына берген сұхбатында ол: «Мен Розді белгілі бір астыртын квир арманның негізгі тұлғасы ретінде көбірек ойлаймын. Роз және Йоханнаға, сондай-ақ Диаманда Галаске үлкен әсер етті» деді. Эндрю Д'Анджело да Уильямстың гендер мен сексуалдық туралы түсінігіне әсер еткенін атап өтті. Уильямс қатаң Оңтүстік баптист отбасында өсті, бірақ «Christian Death» тобын құрған кезде бұл сенімнен бас тартты. Жылдар өте келе, ол Элленбергерге берген сұхбатында айтқандай, сатанист болды және үйінде құпия түрде магиямен айналысты. Бірақ 1996 жылы ол Элленбергермен сұхбаттасып, «Құдаймен жеке қарым-қатынас» орнатқандығын айтты. Райан Уайлдстар жинаған және редакциялаған Уильямстың поэзия жинағы «And What About the Bells?» 2010 жылы, оның қайтыс болғаннан кейін жарық көрді. Уильямстың күнделіктерінің сканерленген көшірмелері, жаңа алғы сөз және Райан Уайлдстармен терең сұхбаттары бар жаңартылған, қатты мұқабалы басылымы 2023 жылдың 9 маусымында жарық көрді.

Өзін-өзі өлтіру

"And What About the Bells?" кітабының кіріспесінде Райан Уайлдстар (шын есімі Райан Гомер), Уильямстың досы және сегіз жыл бірге тұрған адамы, 31 наурызда, Уильямс өз өмірін өзіне қол жұмсағанға дейінгі түні, олар биші Изадора Дункан туралы "Изадора" (1968) фильмін тамашалады. Сол кезде Уайлдстар Уильямстың қарсылығына қарамастан, төсекке жатты, ал Уильямс: "Тіпті соңы қалай бітетінін де білмейсің!" деді. Уайлдстар Изадораның соңында шапаны машина дөңгелегінің спицасына ілініп, өліп кететінін білетінін айтты және төсекке жатты. Уильямс ертесі күні таңертең достары мен туыстарына соңғы қоңырау шалды. Уайлдстар, егер 1997 жылдың 27 қарашасында (Алғыс айту күні) героиннен артық доза алып қайтыс болған жігіті Эрик Кристидстің өліміне соншалықты қайғырылмаса, Уильямстың өзін-өзі өлтіруге қадам жасайтынының белгілерін анығырақ көрер еді дейді. 1998 жылдың 1 сәуірінде Уильямс 34 жасында Батыс Голливудтағы пәтерінде өз өмірін өзіне қол жұмсады. Оның денесін Уайлдстар тапты, ол телефондағы алаңдаулы хабарларды естіп, сол күні үйге келгенде Уильямстың жатын бөлмесінің есігін бұзды. Уильямс тұрғын бөлмедегі кофе үстелінің үстінде бірнеше заттармен бірге, соның ішінде "Асылған адам" картасы бар бір гүл қалдырды. Ол ешқандай хат қалдырмады. Ол қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Эль Рей театрында еске алу шарасы өтті, ал отбасы мен достарының кішкентай тобы оның күлін Голливуд төбелеріндегі Руньон каньонында шашыратып жіберді. Уильямстың өзін-өзі өлтіруіне қатысты түрлі теориялар пайда болды, олардың ішінде денсаулығының нашарлауы, депрессия, екіұштық бұзылысы, қаржылық тұрақсыздық және оның 1334 санына деген құштарлығы бар. Бұл санды оның альбомдарының сырт жағындағы жазбаларында, қолтаңбасында және тіпті оның күлі салынған ыдысында табуға болады. Сондай-ақ, Уильямстың неліктен Ақпан күні өзін-өзі өлтіргені де белгісіз. Ол өзін-өзі асып өлтірген шкаф және бірнеше түпнұсқа суреттер Лос-Анджелес Өлім мұражайында қойылған.

Мұра

Уильямстың шығармашылығы готикалық субмәдениетке терең әсер етті, сондай-ақ поэзия мен коллаж өнеріне де ықпал етті. Жыл сайын жанкүйерлер оның өмірі мен шығармашылығына құрмет көрсетеді. 2010 жылы "Gothic Beauty Magazine" журналы мен "Necessary Discomforts an Artistic Tribute to Rozz Williams" атты қысқаметражды фильмінде "A Raven Above Press" ұйымдастырған "Hyaena Gallery" галереясында осындай шаралардың бірі ұйымдастырылды. The Mountain Goats тобының 2000 жылғы "The Coroner's Gambit" альбомы Уильямсқа арналған, ал бірнеше әндері әнші Джон Дарниелдің Уильямстың өліміне деген реакциясын көрсетеді. 2018 жылдың 1 сәуірінде Уильямстың қайтыс болғанына жиырма жыл толуына орай Cult Epics және Dark Vinyl Records екі альбом шығарды: "Dream Home Heartache Tour" кезінде жазылған "In the Heart" және Уильямстың соңғы еуропалық турнесінен "On the Altar". 2018 жылы Cult Epics Уильямстың басты рөлде ойнаған "Pig" фильмінің 20 жылдығына арналған жинақты шығарды. Барлығы 25 дана ғана жасалды. Әрбір жинаққа фильмнің қалған аз ғана көшірмелерінің бірі (1334-ке дейін нөмірленген), эксклюзивті футболка, пошта карточкасы, лобби карточкалары, Уильямстың коллаждарының бірінің лимиттік басылымы, естелік белгі және түпнұсқа 8 мм пленканың бір бөлігі енді. Әрбір жинаққа Нико Б. қол қойып, күні көрсетілген, сондай-ақ әрбір VHS таспасына да қол қойылды. Cult Epics 2018 жылы "Розз Уильямстың өнері: Христиан өлімінен өлімге дейін" кітабын қатты мұқабамен, ал 2022 жылы "Христиан өлімі: Эдвард Колвердің OTOP суреті" кітабын қатты және жұмсақ мұқабамен қайта басылымда шығарды.