Павел Дацюк: Хоккей жұлдызының өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Ресейлік хоккейші (1978 жылы туған)

Павел Валерьевич Дацюк (Па́вел Вале́рьевич Дацю́к,; 1978 жылдың 20 шілдесінде туған) – Ресейдің бұрынғы кәсіби хоккейшісі. Ол "Сиқырлы адам" (Magic Man) деген лақап атымен танымал болды, оның тамаша шайбамен ойын шеберлігі мен шығармашылығына деген құрметті білдіреді. 2001 жылдан 2016 жылға дейін Ұлттық хоккей лигасының (НХЛ) «Детройт Ред Уингс» командасында ойнады. 2017 жылы Дацюк тарихындағы «100 ең үздік НХЛ ойыншысы» тізіміне енді, және жарияланған кезде НХЛ-ден тысғы жалғыз белсенді ойыншы болды. Дацюк «Ред Уингс» командасымен 2002 және 2008 жылдары Стэнли кубогын, ал 2017 жылы «СКА Санкт-Петербург» командасымен Гагарин кубогын жеңіп алды. Ол 2002, 2006, 2010 жылғы Олимпиада ойындарында Ресейдің ерлер ұлттық хоккей құрамасының құрамында болды және 2014 және 2018 жылдары команда капитаны болды. 2018 жылғы Олимпиадада алтын медаль жеңіп алғаннан кейін Дацюк «Үш алтын клубқа» қосылды. Дацюк 2007–08, 2008–09 және 2009–10 НХЛ маусымдарында НХЛ-дің ең үздік қорғаныс шабуылшысы ретінде Франк Дж. Селке трофейін жеңіп алды. Ол сондай-ақ 2006 жылдан 2009 жылға дейін қатарынан төрт рет Леди Бинг мемориалдық трофейін жеңіп алды, ол өнер көрсетуі және спорттық мінез-құлқы үшін беріледі. 2008–09 маусымынан кейін ол НХЛ-дің ең құнды ойыншысы ретінде Харт мемориалдық трофейіне үміткер болды. Дацюк өте жақсы қорғаныс ойынымен және ойын барысын өзгерте алатын шабуылдық қабілетімен танымал. Ол сонымен қатар бірнеше Олимпиада мен Әлем чемпионаттарында Ресей хоккей құрамасының жетекші ойыншысы болды.

Ресейдегі ерте ойын

Дацукты алғаш рет 1997–98 жылдары жазда «Детройт Ред Уингс» клубының Еуропалық скаутинг директоры Хокан Андерссон байқаған. Андерсон Мәскеуде қорғанысшы Дмитрий Калининді қарап жүргенде, оның назарына «басқа командадағы кішкентай жігіт» деп сипатталған Дацук түсті. Андерсон Дацукты көру үшін тағы бір сапар жасады, үшінші рет баруға да ниеттенген, бірақ дауылдың салдарынан рейсі жойылды. Осы дауылдың кесірінен Андерссон 1998 жылғы НХЛ драфтына дейін Дацуктың ойынын көрген жалғыз НХЛ скауты болғанын айтады, сол драфтта «Ред Уингс» оны жалпы тізімде 171-ші нөмірмен таңдады. «Динамо» Мәскеу екі күннен кейін ұсынысқа келісіп, ойыншыны өз құрамында қалдырды. 2005 жылдың 19 қыркүйегінде, РСЛ төрелік комитеті Дацукқа кімнің құқығы бар екенін анықтауға дайын тұрған күні, Дацук «Ред Уингс» клубымен 7,8 миллион АҚШ долларына екі жылдық келісімге келді. Бұл оның қатарынан төрт рет жеңіске жеткен сыйлықтарының біріншісі болды. Сондай-ақ Дацук 2006 жылғы Италияның Турин қаласында өткен қысқы Олимпиада ойындарына Ресей ұлттық құрамасының құрамына ілікті.

2006-2013 жж: жұлдыздыққа көтерілу, Селке кубоктары, екінші Стэнли кубогы

2006-07 маусымда Дацук 9KO деп аталған Reebok-тың жаңа хоккей таяғын сынап көрді, ол таяқтың тігізгішінде тесіктер жасау арқылы оны аэродинамикалық етуге арналған. Ол маусымды өткен жылғы 87 ұпаймен аяқтады. Плей-оффтың басталуына дейін, 2007 жылдың 6 сәуірінде Дацук «Қызыл қанаттармен» жеті жылдық, 46,9 миллион АҚШ доллары тұратын келісімшартты жаңартты. Содан кейін ол Детройтке Батыс конференциясының финалына өтуге көмектесті, онда болашақ Стэнли кубогының чемпиондары – Анахайм Дакс командасымен 18 ойында 16 ұпай жинады. 2007-08 маусымында Дацук НХЛ жанкүйерлерінің дауысымен, сондай-ақ командаластары Никлас Лидстрём мен Хенрик Цеттербергпен бірге Атлантадағы Philips Arena-да өткен 2008 жылғы «Жұлдыздар ойынында» Батыс конференциясының құрамына бастап кірді. Ол өзінің мансабындағы ең табысты маусымын өткізді, барлық 82 ойында 97 ұпай жинап, сонымен қатар барлық «Қызыл қанаттар» форвардтарының арасында шайбаларды тойтарып беру көрсеткіші бойынша көшбасшы болды. Команданың ұпай жинауында ол Тед Линдсей, Горди Хоу және Стив Изерманмен бірге үш маусым қатарынан осы көрсеткішті жеткізген команда тарихындағы жалғыз ойыншылардың бірі болды. Плей-оффқа қадам басқан Дацук 2008 жылдың 12 мамырында Даллас Старс командасына қарсы өткен Батыс конференциясы финалының үшінші ойынында 5:2 есебімен жеңіске жетіп, өзінің мансабындағы алғашқы хет-тригін соқты, содан кейін Питтсбург Пингвинстермен финалда кездесуге жол ашты. Серияның алтыншы ойынында Дацук команданың 3:2 есебімен жеңіске жетуіне екі нәтижелі пас берді, соның арқасында команда 11-ші Стэнли кубогын және соңғы 11 жылдағы төртінші титулын жеңіп алды. 2007-08 маусымында +41 көрсеткішпен және 144 шайбаны ұтып алу арқылы (Майк Моданоның 86 ұпайынан 58-і артық) НХЛ-де көшбасшы болған Дацук Лиганың ең жақсы қорғаныс форварды ретінде Франк Дж. Селке кубогымен марапатталды. 20 минут айыппұл алғандықтан, ол Леди Бинг кубогын да жеңіп алды. Селке кубогы үшін дауыс беру кезінде Дацук 537 ұпай (43 бірінші орынға берілген дауыс) алды, ал Нью-Джерси Девилз командасының Джон Мэддені 447 ұпай, ал Дацуктың серігі Хенрик Цеттерберг 425 ұпай алды. Леди Бинг кубогы үшін дауыс беру кезінде Дацук 985 ұпай (75 бірінші орынға берілген дауыс) алды. Сонымен қатар, Дацук 1933 жылдан 1935 жылға дейін Нью-Йорк Рейнджерс командасының Фрэнк Буше жеңіп алғаннан бері 70 жылдан астам уақыттан бері Леди Бинг кубогын үш рет қатарынан жеңіп алған алғашқы НХЛ ойыншысы болды. Дацук пен Рон Фрэнсис – мансаптарында Селке және Леди Бинг кубоктарын жеңіп алған жалғыз ойыншылар. Дацук 2009 жылы үшінші рет НХЛ «Жұлдыздар ойынына» шақырылды, бірақ жамбас жарақатының салдарынан қатыса алмады. Алайда, жаңадан құрылған Лига саясатына сәйкес, ойыншылар «Жұлдыздар ойынына» дейін кем дегенде бір ойынды өткізіп, жарақат алғанын дәлелдеуі керек болды, сондықтан Дацук командаласы Никлас Лидстрёммен бірге бір ойынға қатысудан шеттетілді. Дацук 2008-09 маусымын 81 ойында 97 ұпай (32 гол және 65 нәтижелі пас) жинап, өзінің мансабындағы ең жоғары көрсеткішіне теңесті. Ол сонымен қатар Фрэнк Дж. Селке кубогын жеңіп алды, Филадельфия Флайерс командасының Майк Ричардс және Ванкувер Кэнакс командасының Райан Кеслерден басым түсті, сондай-ақ төртінші маусымда Леди Бинг кубогын жеңіп алды. Дацук ESPY марапаттарындағы «Ең үздік НХЛ ойыншысы» сыйлығына ие болды, бірақ Питтсбург Пингвинс командасының Сидни Кросбиден жеңілді. 2009 жылғы Стэнли кубогы плей-оффында Дацук пен «Қызыл қанаттар» екінші маусым қатарынан Питтсбург Пингвинстеріне қарсы Стэнли кубогы финалына өтті, сондай-ақ Дацуктың мансабында үшінші рет, бірақ «Қызыл қанаттар» жеті ойыннан кейін Пингвинстерге есе жіберді. Дацук 2009-10 маусымындағы тосқауылдан бері маусым соңындағы ең төменгі ұпай жинады, 80 ойында 70 ұпай жинады. Маусымның басында снайпер Йохан Франзен, орталық Валтери Филппула және қорғаушы Никлас Кронвалл жарақат алғандықтан, «Қызыл қанаттар» тұрақтылықты табу үшін күресті. Алайда, маусымның соңындағы табыс команданы ақпан айында Батыс конференциясының тоғызыншы орынынан бесінші орынға көтерді, сондай-ақ тағы да 100 ұпай жинады. Дацук бірінші раундтың жетінші ойынында Феникс Койотиске қарсы өткен кезде алғашқы екі голды соқты, оның ішінде Илья Брызгаловқа қарсы өткізілген әдемі шайба, соның арқасында «Қанаттар» төртінші рет қатарынан плей-оффтың екінші раундына өтті. Алайда, «Қызыл қанаттар» Сан-Хосе Шаркстарға бес ойында жеңілді. Дацук 2010-11 маусымының ашылу түнінде Анахайм Дакс командасына қарсы өткен кезде гол, нәтижелі пас және төбелес арқылы Горди Хаудың хет-тригін жасады, төбелес Кори Перримен болды. 2010 жылдың 22 желтоқсанында Дацук Ванкувер Канукс командасына қарсы өткен ойында білегін сындырып, келесі 19 ойынды өткізіп қалды. Жарақаттан кейін қысқартылған тұрақты маусымда 56 ойында 23 гол, 36 нәтижелі пас және 59 ұпай жинаған Дацук плей-оффта да әсерлі болды, барлық 11 ойында 15 ұпай (4 гол, 11 нәтижелі пас) жинап, командасын бастап кетті. «Қызыл қанаттар» екінші раундта Сан-Хосе акулаларынан 3:0 есебімен артта қалғанда (бұл өткен жылы да болған), Дацук командасын жеңіске жеткізуге тырысты, бірақ бес ойынның жеңілімінен кейін сәтті болмады. Томас Холмстрёмнің голына нәтижелі пас берді, Валтери Филппуланың голына нәтижелі пас берді және жетінші ойында соңғы сәтте шайбаны соқты. 2011 жылғы маусымға дейін Дацук бұрынғы командаласы Руслан Салейді еске алу үшін 24 нөмірі бар жейде киді, ол 2011 жылдың 7 қыркүйегінде Локомотив Ярославль ұшағының апатында қаза болды, содан кейін 2011-12 маусымында өзінің әдеттегі 13 нөміріне қайта оралды. Дацук маусымның басында Лиганың ең құнды ойыншысы сыйлығына үміткер болды, бірақ ақпан айындағы тізе жарақаты «Қызыл қанаттарды» құлдырауға ұшыратты. Команда ақпан айында бірінші орында болса, маусым соңында бесінші орынға түсті, содан кейін бірінші раундта Нэшвилл Предаторс командасымен кездесіп, бес ойында жеңілді. Дацук тұрақты маусымды 70 ойында 67 ұпай (19 гол, 48 нәтижелі пас) жинап аяқтады, содан кейін барлық бес плей-офф ойынында 1 гол, 2 нәтижелі пас және 3 ұпай жинады, сондай-ақ Оттавада өткен 2012 жылғы НХЛ «Жұлдыздар ойынына» шақырылды. 2012-13 маусымында НХЛ екінші тосқауылға тап болғанда, Дацук Александр Овечкин және Евгений Малкин сияқты басқа да көрнекті НХЛ ойыншыларымен бірге шетелде ойнады, ол 2012 жылдың 16 қыркүйегінде Континенталдық хоккей лигасының (КХЛ) ЦСКА Мәскеу клубымен келісімшарт жасады. Дацук 31 ойында 36 ұпай жинады. 2013 жылдың қаңтарында НХЛ ойындары қайта басталғанда, 48 ойыннан тұратын қысқартылған тұрақты маусымда Дацук «Қызыл қанаттарға» оралды және 47 ойында 15 гол, 34 нәтижелі пас және 49 ұпай жинады. Детройт 2013 жылғы плей-оффтың екінші раундына өтті, бірақ президенттік кубокты жеңіп алған Чикаго Блэкхокс командасынан жеті ойында жеңілді, Блэкхокс командасының қорғаушысы Брент Сибруктан соңғы гол соғылды. «Қызыл қанаттар» бір кезде үш ойынға жеңіс алып, бірақ соңында жеңіліске ұшырады.

During the 2006–07 season, Datsyuk debuted Reebok's new hockey stick, with holes bored into the shaft to make it more aerodynamic, dubbed the 9KO. He completed the season matching his previous campaign's total of 87 points. Prior to the beginning of the playoffs, on 6 April 2007, Datsyuk signed a seven year, US$46.9 million contract extension with the Red Wings. He then helped Detroit advance to the Western Conference Finals against the eventual Stanley Cup champions, the Anaheim Ducks, contributing 16 points in 18 games. In 2007–08, Datsyuk was voted by NHL fans, along with teammates Nicklas Lidström and Henrik Zetterberg, to start for the Western Conference in the 2008 All Star Game at Philips Arena in Atlanta. He went on to have a career year, scoring a team high 97 points in all 82 games while also leading all Red Wings forwards in blocked shots. In leading the team in scoring, he joined Ted Lindsay, Gordie Howe and Steve Yzerman as the only players in franchise history to do so in three consecutive seasons. Entering into the playoffs, Datsyuk scored his first career NHL hat trick on 12 May 2008, in a 5–2 win over the Dallas Stars in Game 3 of the Western Conference Finals, en route to a meeting in the Finals with the Pittsburgh Penguins. In Game 6 of the series, Datsyuk recorded two assists in a 3–2 win to clinch the team's 11th Stanley Cup title and its fourth in 11 years. Having led the NHL in 2007–08 with a plus minus of +41 and 144 takeaways (58 more than Mike Modano's second best total of 86), Datsyuk was awarded the Frank J. Selke Trophy as the League' best defensive forward. With just 20 penalty minutes, he also won the Lady Byng Trophy. In voting for the Selke, Datsyuk received 537 points (43 first place votes) while John Madden of the New Jersey Devils received 447 points and Datsyuk's linemate Henrik Zetterberg received 425 points. In voting for the Lady Byng, Datsyuk received 985 points (75 first place votes). In addition, Datsyuk became the first NHL player to win the Lady Byng three consecutive times in over 70 years, since Frank Boucher of the New York Rangers won from 1933 to 1935. Datsyuk and Ron Francis are the only players to have been awarded both the Selke and Lady Byng trophies during their careers. Datsyuk was selected to his third NHL All Star Game in 2009, but due to a hip injury, he did not participate. However, as per a newly formed League policy stating players must demonstrate injury by missing at least one game prior to the All Star Game, Datsyuk was suspended one game, along with teammate Nicklas Lidström, for not attending. Datsyuk finished the 2008–09 season with 97 points (32 goals and 65 assists) in 81 games, matching his career high. He also won the Frank J. Selke Trophy, beating out the Philadelphia Flyers' Mike Richards and the Vancouver Canucks' Ryan Kesler, and won the Lady Byng for the fourth consecutive season. Datsyuk also received a nomination for the Best NHL Player Award at the ESPYs, but lost to the Pittsburgh Penguins' Sidney Crosby. In the 2009 Stanley Cup playoffs, Datsyuk and the Red Wings would reach the Stanley Cup Finals for a second consecutive season against the Pittsburgh Penguins and third time under Datsyuk's career which would see the Red Wings fall to the Penguins in seven games. Datsyuk finished with his lowest end of season point total since the lockout in the 2009–10 season, scoring 70 points in 80 games. As a result of early season injuries to sniper Johan Franzén, center Valtteri Filppula and defenceman Niklas Kronwall, the Red Wings struggled to find consistency. However, a strong finish escalated the team from ninth place in the Western Conference in February to fifth place, and another 100 point season. Datsyuk scored the first two goals in Game 7 of the first round against the Phoenix Coyotes, including a breakaway deke on Ilya Bryzgalov, that sent the Wings to the second round for the fourth consecutive playoff season. The Red Wings, however, lost in five games to the San Jose Sharks. Datsyuk achieved a Gordie Howe hat trick on the opening night of the 2010–11 season against the Anaheim Ducks with a goal, an assist and a fight, which came against Corey Perry. On 22 December 2010, Datsyuk suffered a broken wrist in a game against the Vancouver Canucks, causing him to miss the next 19 games. After an injury shortened regular season with 23 goals, 36 assists and 59 points in 56 games, Datsyuk was yet again impressive in the playoffs, leading his team with 15 points (4 goals, 11 assists) in all 11 games. As the Red Wings fell behind 3–0 to the San Jose Sharks in the second round (which also happened the previous year), Datsyuk almost led his team back from the deficit to win the series; a Game 5 winning assist to Tomas Holmström's goal, a Game 6 winning assist to Valtteri Filppula's goal and a Game 7 late backhand goal highlighted Datsyuk's heroics in an eventual losing effort. During the entirety of the 2011 pre season, Datsyuk wore jersey number 24 as a tribute to former teammate Ruslan Salei, who perished on 7 September 2011, in the Lokomotiv Yaroslavl plane crash, along with 43 others until switching back to his usual number 13 for the 2011–12 season. Datsyuk was an early season candidate for the Hart Memorial Trophy, awarded to the League MVP, until a knee injury in February forced the Red Wings into a slump. The team dropped from first place in February to fifth at the end of the season, where they drew the Nashville Predators in the first round, losing the series in five games. Datsyuk finished the season with 67 points (19 goals, 48 assists) in 70 games for the regular season followed by 1 goals, 2 assists and 3 points in all five playoff games, and was also named to the 2012 NHL All Star Game in Ottawa. As the NHL entered its second lockout in eight years in 2012–13, Datsyuk followed other prominent NHL players, such as Washington Capitals forward and captain Alexander Ovechkin and Pittsburgh Penguins forward Evgeni Malkin, in playing overseas while the lockout was in effect; he signed with CSKA Moscow of the Kontinental Hockey League (KHL) on 16 September 2012. Datsyuk tallied 36 points in 31 games. When play for the NHL resumed in January 2013 for a 48 game shortened regular season, Datsyuk returned to the Red Wings and managed to score 15 goals, 34 assists for 49 points in 47 games. Detroit would make it to the second round of the 2013 playoffs before being defeated by the eventual champions, the Presidents' Trophy winning Chicago Blackhawks, in seven games via an overtime goal by Blackhawks defenceman Brent Seabrook. The Red Wings lost the series despite being ahead at one point three games to one.

2013-2016 жылдар: Детройттегі соңғы жылдары

2013 жылдың 18 маусымында Дацюк «Детройт» клубымен үш жылдық келісімшарт жасасты. 2013 жылдың 23 қарашасында Дацюк «Оттава Сенаторларына» қарсы өткен ойында миға соққы алып, келесі алты ойынды өткізіп қалды. 2013–14 маусымында Дацюк тізе жарақатынан да қиналды, нәтижесінде Олимпиадалық үзілістен кейін маусым жалғасқаннан кейін 15 ойынды қатыстырмады. Ол 2013–14 маусымын 45 ойында 17 гол және 20 нәтижелі паспен 37 ұпаймен аяқтады, сондай-ақ барлық бес плей-офф ойынында 5 ұпай (3 гол, 2 нәтижелі пас) жинады. «Ред Уингс» командасы президенттер кубогын жеңіп алған «Бостон Брюинс» командасымен бірінші раундта жеңіліске ұшырады. Дацюк 2014–15 маусымының алғашқы бес ойынын 2014 жылдың 22 қыркүйегінде «Питтсбург Пингвинс» командасына қарсы маусым алдындағы ойында иығының бөлінуіне байланысты өткізіп жіберді. Ол 63 ойында 26 гол және 39 нәтижелі паспен 65 ұпай жинап маусымды аяқтады, содан кейін барлық жеті плей-офф ойынында 5 ұпай (3 гол, 2 нәтижелі пас) жинады. «Ред Уингс» командасы «Тампа Бэй Лайтнинг» командасымен алғашқы жеті ойындық кезеңде жеңіліске ұшырады, ал Дацюк Леди Бинг мемориалдық жүлдесіне ие болу үшін финалист болды. 2016 жылдың 14 ақпанында Дацюк «Бостон Брюинс» командасымен 6–5 есебімен жеңіске жетіп, 900-ші ұпайын жинады. Ол лига тарихындағы алтыншы «Ред Уингс» ойыншысы және бесінші ресейлік ойыншы болды. Дацюк 2016 жылдың 15 ақпанында аяқталған аптаның үздік ойыншысы атанды. Ол бес голмен лига көшбасшысымен бөлісті және төрт ойында жеті ұпаймен екінші орынды бөлісті, соның арқасында «Ред Уингс» командасы мүмкін болған сегіз ұпайдың жетісін жинады. Дацюк 2015–16 маусымын 66 ойында 16 гол, 33 нәтижелі пас және 49 ұпаймен аяқтады, ал «Ред Уингс» командасы «Тампа Бэй Лайтнинг» командасымен бірінші раундта екінші рет жеңіліске ұшырады, бұл серия бес ойында аяқталды. 2016 жылдың 18 маусымында Дацюк «Детройт» командасынан Ресейде ойнау үшін кетіп, «Ред Уингс» командасымен 14 жылдық карьерасын аяқтағанын мәлімдеді. Ол екі Стэнли кубогын (2002 және 2008), төрт қатарынан Леди Бинг кубогын (2006, 2007, 2008 және 2009), 953 ойын және 918 ұпай жинап «Қанаттардан» кетті. Ол 2002 жылғы Стэнли кубогының чемпионы болған «Қанаттардың» соңғы мүшесі болды. 2016 жылдың 24 маусымында «Ред Уингс» командасы Дацюк келісімшартын «Аризона Койотес» командасына 2016 жылғы НХЛ драфтындағы 16-шы таңдаумен бірге, 20-шы таңдау, 53-ші таңдау және Джо Витале үшін алмастырды.

On 18 June 2013, Datsyuk signed a three year extension to stay with Detroit. On 23 November 2013, Datsyuk suffered a concussion against the Ottawa Senators causing him to miss the next six games. Throughout the 2013–14 campaign, Datsyuk had also been hampered by a knee injury which resulted in him missing 15 games after the season resumed following the Olympic break. He finished the injury shortened 2013–14 season with 17 goals and 20 assists for 37 points in 45 games played along with 5 points (3 goals, 2 assists) in all five playoff games in a Red Wings first round exit to the Presidents' Trophy winning Boston Bruins. Datsyuk missed the first five games of the 2014–15 regular season due to a separated shoulder sustained in a pre season game against the Pittsburgh Penguins on 22 September 2014. He ultimately finished the season with 26 goals and 39 assists for 65 points in 63 contests played followed by 5 points (3 goals, 2 assists) in all seven playoff games in the Red Wings first seven game round exit to the Tampa Bay Lightning and was a finalist for the Lady Byng Memorial Trophy for the sixth time in his career with former Red Wing teammate Jiri Hudler of the Calgary Flames receiving the award. On 14 February 2016, Datsyuk recorded his 900th point agains in a 6–5 win over the Boston Bruins to became the sixth Red Wing player and fifth Russian player in league history to reach the 900 point milestone. Datsyuk was named the First Star of the Week for the week ending 15 February 2016. He shared the league lead with five goals and tied for second overall with seven points in four games to help lead the Red Wings to seven out of a possible eight standings points. Datsyuk completed the 2015–16 season playing in 66 games with 16 goals, 33 assists and 49 points and was held pointless in all five playoff games in the Red Wings first round exit to the Tampa Bay Lightning for the second straight season with this series ending in five games. On 18 June 2016, Datsyuk announced that he was leaving Detroit to play in Russia, ending his 14 year career with the Red Wings. He left the Wings having won two Stanley Cups (2002 and 2008), four consecutive Lady Byng trophies (2006, 2007, 2008, and 2009), 953 games played, and 918 points. He was the last remaining member of the Wings' 2002 Stanley Cup Championship team. On 24 June 2016, the Red Wings traded Datsyuk's contract to the Arizona Coyotes along with the 16th overall pick in the 2016 NHL Entry Draft, in exchange for the 20th overall pick, the 53rd overall pick, and Joe Vitale in order for the Red Wings to clear salary cap space.

СКА Санкт-Петербург: 20162019

2016 жылдың 8 шілдесінде Дацюк КХЛ-дың мықты клубы – СКА Санкт-Петербургпен екі жылдық келісімшартқа қол қойды. 2016–17 маусымында Дацюк 44 рет өткен чемпионат ойындарында 12 гол және 22 нәтижелі пас берді, сондай-ақ КХЛ-ға оралған алғашқы маусымында СКА Санкт-Петербург клубының Гагарин кубогын жеңіп алуына көмектесті. 2017–18 маусымында Дацюк 37 чемпионат ойынында 8 гол және 27 нәтижелі пас берді. 2018 жылдың 17 сәуірінде Дацюк СКА Санкт-Петербургпен келісімшартты бір жылға ұзартты. Ол Ресей Федерациясының Спорт министрлігі ұйымдастырған «Ресейдің мақтанышы» номинациясында «Жылдың үздік ерлер спортшысы» атағын жеңіп алды, осы атаққа ие болу үшін спринтші Сергей Шубенков пен шаңғышы Александр Большуновты басып өтті.

Автомобильші Екатеринбург: 20192021

2018–19 маусымын аяқтағаннан кейін, SKA клубындағы үшінші маусымын өткізген Дацюк, келісімшарты аяқталған соң бос агент ретінде клубты тастап кетті. 2019 жылдың 5 маусымында, «Қызыл қанаттармен» қайта қосылу мүмкіндігі туралы аз ғана болжамдар болғанына қарамастан, Дацюк КХЛ-де ойнауын жалғастыруды шешті және туған қаласындағы «Автомобилист» Екатербург клубымен бір жылдық келісімшартқа отырды. 2020 жылдың 10 шілдесінде Дацюк «Автомобилист» клубымен келісімшартты тағы бір жылға ұзартты. Ол 2021 жылы карьерасын аяқтады.

Ойын стилі

НХЛ-дегі мансабында Дацюк шабуыл және қорғаныс жақтарында да керемет ойын көрсететін ең үздік екі бағытты шабуылшы ретінде танымал болды. Ол 2008, 2009 және 2010 жылдары лиганың үздік қорғаныс форварды атанды және Франк Дж. Селке жүлдесін үш рет жеңіп алды, сондай-ақ 2011, 2012, 2013 жылдары финалист болған, жалпы алты рет финалист атанды. Қорғаныс стилімен қатар, Дацюк артқы қолымен соққы беру және қарсыластардың арасында таяқпен допты жүргізіп, маневр жасау қабілетімен де белгілі болды. Бұл әрекет ақырында "Дацюк әдісі" деп аталды, ал Дацюктің өзі "Сиқыршы" деп аталды. "Мен Дацюкты шахмат шебері деймін. Қақпашы ретінде сіздің ең жаман қорқынышыңыз – шайбамен жүрген ойыншының көптеген мүмкіндіктері болуы. Дацюк мұздың барлық бөлігін көре алады және кеңістік ашылғанша шайбаны ұстап тұрады, содан кейін ол бірнеше әртүрлі ойынды жасай алады. Ол сізді созып, атуды немесе пас беруді тоқтатуға мәжбүрлейді. Біреуін таңдауыңыз керек, әйтпесе қиын жағдайға түсесіз. Оның ойыны кейде 50/50 мүмкіндікке тең." – 2015 жылғы шілдеде «Лос-Анджелес Кингс» қақпашысы Джонатан Квик Дацюк туралы айтқан.

Жеке өмір

18 жасында Дацюк Свердловск қаласында болашақ әйелі Светланамен танысты. Олар үш жылдан кейін үйленді және 2004 жылы қыздары Элизабет туды. 2010 жылы олар ажырасты. Дацюк 2012 жылы екінші рет үйленді, оның жаңа әйелі Мария аталды. 2014 жылдың 23 сәуірінде ол екінші баласын, Василиса есімді қызын дүниеге әкелді. 2017 жылдың ақпанында үшінші баласы, ұлы Павел кіші туды. Ол орыс православие дінін ұстанады.

Негізгі маусым және плей-офф

Тұрақты маусым Плей-офф Маусым Команда Лига Ойындар Гол Пас Ұпай Айып уақыты Ойындар Гол Пас Ұпай Айып уақыты 1994–95 SKA Автомобилист–2 Екатеринбург РЕС.2 8 0 1 1 4 — — — — — 1995–96 SKA Автомобилист–2 Екатеринбург РЕС.2 44 8 9 17 8 — — — — — 1996–97 Спартак Екатеринбург РСЛ 18 2 2 4 4 — — — — — 1996–97 SKA Екатеринбург РЕС.3 7 3 3 6 2 — — — — — 1997–98 Динамо–Энергия Екатеринбург РСЛ 24 3 4 7 4 — — — — — 1998–99 Динамо–Энергия Екатеринбург РЕС.2 13 9 8 17 2 — — — — — 1998–99 Динамо–Энергия–2 Екатеринбург РЕС.3 10 14 14 28 4 — — — — — 1999–2000 Динамо–Энергия Екатеринбург РСЛ 15 1 3 4 4 — — — — — 2000–01 Ак Барс Казань РСЛ 42 9 19 28 12 4 0 1 1 2 2001–02 Детройт Ред Уингз НХЛ 70 11 24 35 4 21 3 3 6 2 2002–03 Детройт Ред Уингз НХЛ 64 12 39 51 16 4 0 0 0 0 2003–04 Детройт Ред Уингз НХЛ 75 30 38 68 35 12 0 6 6 2 2004–05 Динамо Мәскеу РСЛ 47 15 17 32 16 10 6 3 9 4 2005–06 Детройт Ред Уингз НХЛ 75 28 59 87 22 5 0 3 3 0 2006–07 Детройт Ред Уингз НХЛ 79 27 60 87 20 18 8 8 16 8 2007–08 Детройт Ред Уингз НХЛ 82 31 66 97 20 22 10 13 23 6 2008–09 Детройт Ред Уингз НХЛ 81 32 65 97 22 16 1 8 9 5 2009–10 Детройт Ред Уингз НХЛ 80 27 43 70 18 12 6 7 13 8 2010–11 Детройт Ред Уингз НХЛ 56 23 36 59 15 11 4 11 15 8 2011–12 Детройт Ред Уингз НХЛ 70 19 48 67 14 5 1 2 3 2 2012–13 ЦСКА Мәскеу КХЛ 31 11 25 36 4 — — — — — 2012–13 Детройт Ред Уингз НХЛ 47 15 34 49 14 14 3 6 9 4 2013–14 Детройт Ред Уингз НХЛ 45 17 20 37 6 5 3 2 5 0 2014–15 Детройт Ред Уингз НХЛ 63 26 39 65 8 7 3 2 5 2 2015–16 Детройт Ред Уингз НХЛ 66 16 33 49 14 5 0 0 0 4 2016–17 SKA Санкт-Петербург КХЛ 44 12 22 34 14 7 3 5 8 27 2017–18 SKA Санкт-Петербург КХЛ 37 8 27 35 8 15 4 3 7 0 2018–19 SKA Санкт-Петербург КХЛ 54 12 30 42 6 12 1 6 7 4 2019–20 Автомобилист Екатеринбург КХЛ 43 5 17 22 10 4 2 2 4 2 2020–21 Автомобилист Екатеринбург КХЛ 51 12 23 35 10 5 1 2 3 0 РСЛ барлық қорытындысы 146 30 45 75 40 14 6 4 10 6 НХЛ барлық қорытындысы 953 314 604 918 228 157 42 71 113 55 КХЛ барлық қорытындысы 260 60 144 204 52 43 11 18 29 33

Regular season Playoffs Season Team League GP G A Pts PIM GP G A Pts PIM 1994–95 SKA Avtomobilist–2 Yekaterinburg RUS.2 8 0 1 1 4 — — — — — 1995–96 SKA Avtomobilist–2 Yekaterinburg RUS.2 44 8 9 17 8 — — — — — 1996–97 Spartak Yekaterinburg RSL 18 2 2 4 4 — — — — — 1996–97 SKA Yekaterinburg RUS.3 7 3 3 6 2 — — — — — 1997–98 Dinamo–Energija Yekaterinburg RSL 24 3 4 7 4 — — — — — 1998–99 Dinamo–Energija Yekaterinburg RUS.2 13 9 8 17 2 — — — — — 1998–99 Dinamo–Energija–2 Yekaterinburg RUS.3 10 14 14 28 4 — — — — — 1999–2000 Dinamo–Energija Yekaterinburg RSL 15 1 3 4 4 — — — — — 2000–01 Ak Bars Kazan RSL 42 9 19 28 12 4 0 1 1 2 2001–02 Detroit Red Wings NHL 70 11 24 35 4 21 3 3 6 2 2002–03 Detroit Red Wings NHL 64 12 39 51 16 4 0 0 0 0 2003–04 Detroit Red Wings NHL 75 30 38 68 35 12 0 6 6 2 2004–05 Dynamo Moscow RSL 47 15 17 32 16 10 6 3 9 4 2005–06 Detroit Red Wings NHL 75 28 59 87 22 5 0 3 3 0 2006–07 Detroit Red Wings NHL 79 27 60 87 20 18 8 8 16 8 2007–08 Detroit Red Wings NHL 82 31 66 97 20 22 10 13 23 6 2008–09 Detroit Red Wings NHL 81 32 65 97 22 16 1 8 9 5 2009–10 Detroit Red Wings NHL 80 27 43 70 18 12 6 7 13 8 2010–11 Detroit Red Wings NHL 56 23 36 59 15 11 4 11 15 8 2011–12 Detroit Red Wings NHL 70 19 48 67 14 5 1 2 3 2 2012–13 CSKA Moscow KHL 31 11 25 36 4 — — — — — 2012–13 Detroit Red Wings NHL 47 15 34 49 14 14 3 6 9 4 2013–14 Detroit Red Wings NHL 45 17 20 37 6 5 3 2 5 0 2014–15 Detroit Red Wings NHL 63 26 39 65 8 7 3 2 5 2 2015–16 Detroit Red Wings NHL 66 16 33 49 14 5 0 0 0 4 2016–17 SKA Saint Petersburg KHL 44 12 22 34 14 7 3 5 8 27 2017–18 SKA Saint Petersburg KHL 37 8 27 35 8 15 4 3 7 0 2018–19 SKA Saint Petersburg KHL 54 12 30 42 6 12 1 6 7 4 2019–20 Avtomobilist Yekaterinburg KHL 43 5 17 22 10 4 2 2 4 2 2020–21 Avtomobilist Yekaterinburg KHL 51 12 23 35 10 5 1 2 3 0RSL totals 146 30 45 75 40 14 6 4 10 6NHL totals 953 314 604 918 228 157 42 71 113 55KHL totals 260 60 144 204 52 43 11 18 29 33