Кіріспе

1993 жылы шыққан Manic Street Preachers тобының Gold Against the Soul альбомы – Уэльстік альтернативті рок тобы Manic Street Preachers-тің екінші студиялық альбомы. Ол 1993 жылғы 21 маусымда Columbia лейблі арқылы жарық көрді. Топтың 1992 жылғы тұңғыш альбомы Generation Terrorists-тің жалғасы болған бұл альбом, Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде 8-орынға жетті. Gold Against the Soul алдыңғы альбомының хард-рок дыбысын одан әрі күшейтіп, топтың фанк және сол кездегі гранж сияқты стильдермен тәжірибе жасағанын көрсетті. Альбомның лирикалық тақырыптары бұрынғы альбомындағы саяси және әлеуметтік мәселелерге көп көңіл бөлмеді, оның орнына депрессия, қайғы және ностальгия сияқты жекелеген тақырыптарды зерттеді.

Әннің мәтіні, жазуы және тақырыптары

Саймон Прайс The Telegraph газетінде Gold Against the Soul әнінің мәтіні «саяси [Generation Terrorists] мәселелерінен жеке басты мәселелерге ауысты» деген пікір білдірді. Ән мәтіні бұрынғы Generation Terrorists альбомына қарағанда әлдеқайда аз саяси, ал альбом олардың кейінгі туындыларындағы бейшаралық пен қайғы-мұңды жақсырақ көрсетеді. «La Tristesse Durera» (сөзбе-сөз «қасірет жалғаса береді») – Винсент ван Гогтың өмірбаянының атауы, бірақ ән оның емес, соғыс ардагері туралы. 2019 жылы «Leyendas Urbanas del Rock» еңбегінде Хосе Луис Мартин «Gold Against the Soul» тобының «глам-панктан бас тартып, қауіпті түрде гранжқа жақындағанын» мәлімдеді. Q журналының Том Дойл альбомының дыбысын «эпикалық поп-рок» деп атады, ал Gigwise оны «шаш металл» деп сипаттады. Альбомда түрлі стильдер ұсынылған; «Roses in the Hospital» «стадиондық фанк-рок» стиліне, ал «From Despair to Where» тыныш-қатты динамиканы қамтыды; Роб Джованочичтің сөзімен айтқанда, «гранж үлгісін ұстанады».

Шығару

Gold Against the Soul 1993 жылдың 14 маусымында жарық көрді. Ол Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде 8-орынға жетті. Кейіннен альбом "Алтын" статусын алды (100 000 дана) және Топ-75 тізімінде 10 аптадан астам уақыт бойы болды. Gold Against the Soul Германиядағы Топ-100 және Жапониядағы Топ-50 тізіміне де енді. Альбомнан төрт сингл шықты. "From Despair to Where" әні жетекші сингл болды. "La Tristesse Durera (Scream to a Sigh)" альбомынан шыққан екінші сингл және көптеген адамдар оны альбомның ең жарқын тұсы деп есептейді. Үшінші сингл "Roses in the Hospital" Ұлыбританиялық синглдер тізімінде 15-орынға жетті, бұл топтың алғашқы үш альбомынан шыққан ең жоғары орынға ие болған сингл.

Қабылдау

Gold Against the Soul сыншылардан ара-жібірлі пікірлер алды. NME үшін жазған Стюарт Бейли альбомды "сансақтайтын" және "тынышсыздыққа толы, Slash көп, әсері аз" деп атады, бірақ музыкалық шеберлігін жоғары бағалап, "барабандар мен гитаралар дыбында күшейіп, әр жерде керемет үйлесімді рифтер естіледі" деді. Select журналынан Стюарт Макони бұл альбомды "олардың тамаша дебютінен де әлдеқайда дамыған" және "көптеген кемшіліксіз керемет" деп мақтады. Kerrang! және Melody Maker журналдары 1993 жылдың соңындағы үздік альбомдар тізімінде Gold Against the Soul альбомын сәйкесінше 8-ші және 25-ші орынға қойды.

Мұра

NME және Q журналдары Gold Against the Soul туралы пікірлерін кейінгі мақалаларында қайта қарастырды, ал бұрынғысының Пол Стоукс оның қысқа, «шапшаң, серпінді және назарлы» ұзақтығы басқа альбомдардың «әсте-кесте тізімімен» контрастқа түсетінін айтты. Сондай-ақ, ол «үлкен, радиоға қолайлы Дейв Эринганың өндірісімен Gold Against the Soul бұрынғы Generation Terrorists альбомының бір жыл бұрынғы жабайы, тіпті жабайы рок-ымен салыстырғанда қандай дау тудырғанын көру оңай. Дегенмен, топтың күшейтілген, аренаға лайықты дыбысы кейінгі жылдары пайда болғандықтан, бұл альбом енді Manics эстетикасымен осышалықты қарама-қайшы емес» деді. Соңғы басылым The Holy Bible альбомын шолып жатып, Gold Against the Soul альбомын «нағыз хиттермен қаруланған, бағаланбаған поп-метал туындысы» деп атады және «La Tristesse Durera (Scream to a Sigh)» әнін ең жақсысы деп көрсетті. AllMusic журналының Стивен Томас Эрлевин ретроспективті шолуында Gold Against the Soul альбомын «кемшілікті, бірақ қызықты екінші альбом» деп сипаттады. Алайда, Pitchfork журналынан Джо Тангари Gold Against the Soul альбомын «қиындықпен жасалған, екінші курсқа құлап түскен, ауыр рок өнімі» деп сынады, сонымен қатар «1994 жылы шығатын The Holy Bible альбомының қарқындылығына, бұрмалануына және шынайы қараңғылығына ешқандай дайындық болмады» деген қорытындыға келді. «Тарих Gold альбомын сәл әділетсіз бағалады деуге болады», - деп жазды 2008 жылы Drowned in Sounds журналынан Бен Паташник. Ол альбомның «ауыр, мелодиялық және үлкен хорлармен толы екенін: радиоға қолайлы сөзді кемсітетін мағынада қолданудың қажеті жоқ және ол олардың дебютінен әлдеқайда ойластырылған және жетілген» деді. Freaky Trigger журналынан Том Юинг Gold Against the Soul альбомын Manics тобының бұрынғы «Motorcycle Emptiness» синглінің стиліне негізделген «сезімтал металдың жартылай классикасы» деп атады. Ол «шатасқан нигилисттік бейнесін күйреуге дейін іштей сезініп, бұрмалап, ал рифтер ойнауын тоқтатпайды» дегенді атап өтті. 2013 жылы Clash журналы «La Tristesse Durera (Scream to a Sigh)» әнін Manic Street Preachers тобының сүйікті синглдерінің бірі деп таңдады. Gold Against the Soul альбомы 2020 жылы қайта шығарылды, барлық тректер ремастерингтен өтті, Митч Икеда түсірген 120 беттік A4 кітаптағы фотосуреттер, түпнұсқалық лирикалық парақтардың сканерленген түрлері және бұрын жарияланбаған демо жазбалары қосылды. FMS Magazine журналына берген сұхбатында Джимми Арунделл топтың бұрынғы дискіге қатысты алаңдаушылығына тоқталып: «Топ екінші альбомы үшін әрқашан көтеріп жүрген ненің қажеті жоқ ұялтатын сезімдерден арылуға тырысқан сияқты және, соңында, Gold Against the Soul альбомына лайықты құрмет көрсетті» деді.