Кіріспе
Колумбиялық боксшы Родриго Вальдес (22 ақпан 1946 - 15 наурыз 2017) – 1963 жылдан 1980 жылға дейін кәсіби рингте өнер көрсеткен колумбиялық боксшы. Ол екі мәрте орта салмақтағы чемпион атанды, 1974 жылдан 1976 жылға дейін WBC титулын, ал 1977 жылдан 1978 жылға дейін WBA, WBC және The Ring титулдарын бірдей жеңіп алды. Карлос Монсонмен болған бәсекесі бокс тарихындағы ең ұлы қарсыластықтардың бірі саналады. Вальдезді Халықаралық бокс даңқы залының жаттықтырушысы Гил Клэнси дайындады. Көптеген адамдар оны, Антонио Сервантес және Мигель "Бәқытты" Лораны осы елден шыққан ең ұлы үш боксшы деп есептейді. "Ринг" журналының барлық уақыттағы 100 ең үздік соққышының тізімінде ол 29-орында тұр.
Rodrigo Valdez (February 22, 1946 – March 15, 2017) was a Colombian professional boxer who competed from 1963 to 1980. He was a two time middleweight champion, having held the WBC title from 1974 to 1976 and the undisputed WBA, WBC, and The Ring titles from 1977 to 1978. His rivalry with Carlos Monzón has long been considered among the most legendary boxing rivalries. Valdez was trained by International Boxing Hall of Fame coach Gil Clancy. Many people consider him, Antonio Cervantes and Miguel "Happy" Lora to be the three greatest boxers ever to come from that country. He is 29th on Ring Magazine's list of 100 greatest punchers of all time.
Кәсіби бокс карьерасы
Колумбияның Боливар қаласында туған Родриго Вальдес өзінің кәсіби бокс карьерасын 1963 жылы 25 қазанда Картахенада төрт раундтық шешіммен Орландо Пинеданы жеңумен бастады. Ол келесі сегіз жекпе-жегінде жеңіске жетті, бірақ 1965 жылы 2 қазанда жеңіліссіз рекордын жоғалтты, алты раундта Руди Эскобардан нокаутқа түсті. Осы жеңілістен кейін ол тағы да жеңіліске ұшырамай, он бес жекпе-жекке қатысты, оның ішінде он үшінде жеңіске жетті және екеуінде тең түсті. Алайда, шетелдегі алғашқы жекпе-жегінде 1969 жылы 16 ақпанда Эквадорда он раундтық шешіммен Дэниел Гуанинге жеңіліп қалды. Картахенада тағы бір жекпе-жек өткізгеннен кейін ол АҚШ-қа көшіп барды. Ол 1969 жылдан 1970 жылға дейін Нью-Йорк, Невада және Калифорния штаттарында жеті жекпе-жекте жеңіске жетіп, екеуінде жеңіліске ұшырады. Содан кейін Оңтүстік Америкаға оралып, туған жерінде тағы төрт жекпе-жек өткізіп, барлығында жеңіске жетті.
Гепатит
Келесі жекпе-жегінде, 1971 жылдың 9 тамызында Нью-Йорктегі Мэдисон Сквер Гарденде Боби Кэссидимен өткен кездесуде Вальдес алтыншы раундта нокаутпен жеңіске жетті, себебі жекпе-жек дәрігері Кэссидидің көзінің айналасындағы жарақат салдарынан жекпе-жекті жалғастыруға жарамсыз деп шешті, және бұл жарақат Вальдестің соққысынан туындаған деп танылды. Ол кезде Кэссидидің А гепатитіне шалдыққандығы ешкімге белгісіз болды. Соның салдарынан Вальдес те осы ауруға ұшырады. Карантинге алынған күйі, ол бокстан толығымен бас тартпады және аурумен күрескен кезінде де жаттығуларын жалғастырды. Әлемнен оқшауланған ол, гепатит диагнозы қойылғаннан кейін үш айдың ішінде тағы екі жекпе-жекте жеңіске қол жеткізе алды. 1973 жылдың 1 қыркүйегінде Ноумеяда (Жаңа Каледония) Филадельфияның легендасы Бенни Брискомен NABF орта салмақ белдесі үшін кездесіп, 12 раундтық шешіммен Брисконы жеңіп, аймақтық чемпионатты жеңіп алды және орта салмақтағы әлемдік рейтингтегі үміткер атанды. Осы жеңістен кейін Вальдес Монзоннан әлем чемпионы атағына таласуға шақырды.
Әлемдік атақ
Ол тағы екі жекпе-жекті жеңіп алды, ал WBC оны Монзонның титулына бірінші үміткер етті. Бірақ Монзон сол кезде колумбиялықпен жұдырықтасуға құлшынбады, сондықтан WBC Монзонды әлем чемпионы атағынан айырды (Монзон WBA титулын сақтап қалды) және Вальдес пен Брисконы реваншқа шақырды, бұл жолы WBC орта салмақтағы әлем чемпионы атағы салмағында. 1974 жылдың 25 мамырында Монте-Карлода Вальдес бірінші рет әлем чемпионы атанды, Брисконы жеті раундта нокаутқа жіберді. Вальдес кейін Руди Вальдес, Гратиен Тонна және Макс Коэнға қарсы титулын қорғады, Монзон онымен кездесуге келіскенше. Көптен күткен жекпе-жектен бір апта бұрын, 1976 жылдың 19 маусымында Вальдестің інісі Колумбиядағы бардағы төбелес кезінде қаза тапты. Вальдес Монте-Карлодағы жекпе-жекке келген болатын, отбасына қосылып, қайғыға оралу үшін жекпе-жектен бас тартуды қалады. Бірақ ол Монзонмен жұдырықтасуға келісімшарт бойынша міндетті болғандықтан, Еуропада қалуға мәжбүр болды, ал 26 маусымда, көптеген бақылаушылардың пікірінше, аса ықыласы жоқ Вальдес 15 раундтық бірауыздан шешіммен Монзонға қарсы біріктіру жекпе-жегінде жеңілді. Ол Колумбияға оралғаннан кейін тағы екі жекпе-жекті жеңіп алды. WBA және WBC Вальдестің Монзонмен алғашқы кездескен кезде жақсы көңіл-күйде болмағанын мойындап, бәсекелестер арасында екінші жекпе-жек өткізуге бұйрық берді, сондықтан олар 1977 жылдың 30 шілдесінде Монте-Карлода тағы да жұдырықтасты. Бұл жолы Вальдес Монзонды екінші раундта құлатты, аргентиналықтың ұзақ мансабында оны еденге жіберген жалғыз боксшы болды. Вальдес жеті раундтан кейін көш бастап тұрды, бірақ Монзон соңында қарқынды шабуылға шығып, тартысты жеңіспен титулын сақтап қалды.
Монзонның зейнетке шығуы
Монзон кейін бокстан зейнетке шығуын жариялады, сондықтан Вальдес пен Бриско 1977 жылғы 5 қарашада бос қалған талассыз орта салмақтағы әлем чемпионаты үшін қайта кездесті, бұл кезде Италияға емес, Швейцарияға тиесілі болған Кампионе д'Италия қаласында. Вальдес 15 раундта Брисконы ұтып, орта салмақтағы әлем чемпионы атағын қайта жеңіп алды. Бірақ бұл жолы ол 1978 жылғы 22 сәуірде Италияның Сан-Ремо қаласында 15 раундта тағы бір аргентиналық Хьюго Корроға ұпаймен жеңіліп, титулын жоғалтты. Олар сол жылдың 11 қарашасында Буэнос-Айрестің Луна Парк стадионында реванш өткізді, онда Корро әлем чемпионаты атағын сақтап қалу үшін 15 раундтағы жеңісін қайталады.
Зейнеткерлік
Вальдес тағы екі рет ғана рингке шықты, екеуін де нокаутпен жеңіске жетті. 1980 жылғы 28 қарашада бірінші раундта Гилберто Амонтені жеңгеннен кейін, ол бокстан мүлдем кетіп қалды. Вальдестің кәсіпқой боксшы ретінде 63 жеңісі, сегіз жеңілісі және екі тең түсуі болды, соның ішінде 42 жеңісі нокаутпен.
Өлім
Колумбиялық дереккөздердің мәліметінше, Вальдес 2017 жылдың 14 наурызында үлкен жүрек ұстамасынан қайтыс болды. Картахена қаласының әкімі Мануэль Дуке екі мәрте әлем чемпионы атанған спортшының қазасын растап, оны "барлық уақыттағы ең ұлы колумбиялық спортшылардың бірі" деп атады.
Кәсіби бокс жазбасы
Жоқ. (No) НәтижеЖазуOpponentTypeРаунд, уақытКүніОрналасқан жерЕскертулер73Жеңіс63–8–2Гилберто АльмонтеTKO1 (10), 28 қараша, 198072Жеңіс62–8–2Чарльз ХэйуордTKO7 (10), 14 мамыр, 198071Жеңіліс61–8–2Хьюго КорроUD1511 қараша, 197870Жеңіс61–7–2Мэйфилд ПеннингтонTKO7 (10), 30 қыркүйек, 197869Жеңіліс60–7–2Хьюго КорроUD1522 сәуір, 197868Жеңіс60–6–2Бенни БрисскоUD155 қараша, 197767Жеңіліс59–6–2Карлос МонсонUD1530 шілде, 197766Жеңіс59–5–2Оресте ЛебронTKO5 (10)19 наурыз, 197765Жеңіс58–5–2Рамон БерасKO7 (10)24 қазан, 197664Жеңіліс57–5–2Карлос МонсонUD1526 маусым, 197663Жеңіс57–4–2Нессим Макс КоэнTKO4 (15), 28 наурыз, 197662Жеңіс56–4–2Руди РоблесUD1516 тамыз, 197561Жеңіс55–4–2Рамон МендесTKO8 (15)31 мамыр, 197560Жеңіс54–4–2Гратьен ТоннаKO11 (15)30 қараша, 197459Жеңіс53–4–2Винни КуртоUD1025 қазан, 197458Жеңіс52–4–2Кабби ДжексонTKO2 (12)6 қыркүйек, 197457Жеңіс51–4–2Бенни БрисскоTKO7 (15), 25 мамыр, 197456Жеңіс50–4–2Эрни БернсKO2 (10)16 наурыз, 197455Жеңіс49–4–2Джои ДюреллKO2 (10)14 желтоқсан, 197354Жеңіс48–4–2Бенни БрисскоUD121 қыркүйек, 197353Жеңіс47–4–2Антонио АгиларPTS1019 шілде, 197352Жеңіс46–4–2Леон ВашингтонKO7 (10)30 мамыр, 197351Жеңіс45–4–2Ким БукерTKO5 (10), 16 сәуір, 197350Жеңіс44–4–2Хосе РодригесTKO5 (10)5 наурыз, 197349Жеңіс43–4–2Карлос МарксPTS1018 желтоқсан, 197248Жеңіс42–4–2Ллойд ДунканUD1029 қыркүйек, 197247Жеңіс41–4–2Рой ЭдмондсKO2 (10), 28 тамыз, 197246Жеңіс40–4–2Хуан Эвангелиста КордобаKO6 (?)10 тамыз, 197245Жеңіс39–4–2Милтон МендесKO2 (?)2 сәуір, 197244Жеңіс38–4–2Терман Док ХоллидейTKO4 (10), 25 қараша, 197143Жеңіс37–4–2Перри ЭбниTKO1 (10), 19 қазан, 197142Жеңіс36–4–2Бобби КассидиTKO7 (10), 9 тамыз, 197141Жеңіс35–4–2Эдумундо ЛейтеTKO4 (10)28 маусым, 197140Жеңіс34–4–2Маркос ТордояTKO4 (10)14 мамыр, 197139Жеңіс33–4–2Артуро ЛангKO5 (10), 26 наурыз, 197138Жеңіс32–4–2Хуан ХименесKO2 (10)24 қаңтар, 197137Жеңіс31–4–2Хуан Эвангелиста КордобаTKO9 (10)31 шілде, 197036Жеңіліс30–4–2Ральф ПалладинSD1011 мамыр, 197035Жеңіс30–3–2Кассиус ГринUD101 мамыр, 197034Жеңіліс29–3–2Пит ТороMD102 наурыз, 197033Жеңіс29–2–2Дэйв ОропесаKO1 (10), 14 ақпан, 197032Жеңіс28–2–2Денни СтилеттоTKO1 (10)10 желтоқсан, 196931Жеңіс27–2–2Рауль РодригесTKO9 (10)17 қазан, 196930Жеңіс26–2–2Дэвид МелендесTKO5 (10), 17 қыркүйек, 196929Жеңіс25–2–2Майк ДеФеоTKO1 (10), 3 қыркүйек, 196928Жеңіс24–2–2Питер КобблаUD106 тамыз, 196927Жеңіс23–2–2Линфер КонтрерасKO2 (?)4 маусым, 196926Жеңіліс22–2–2Даниэль ГуанинPTS1016 ақпан, 196925Жеңіс22–1–2Умберто ТроттманPTS106 тамыз, 196824Жеңіс21–1–2Картагенита КидKO7 (?)15 сәуір, 196823Тең20–1–2Герман ГастелбондоPTS1021 қаңтар, 196822Жеңіс20–1–1Ричард МоралесKO2 (?)3 желтоқсан, 196721Жеңіс19–1–1Умберто ТроттманPTS101 қазан, 196720Жеңіс18–1–1Альфонсо ФранкоKO12 (12)20 тамыз, 196719Жеңіс17–1–1Бэби МендесKO3 (?)12 тамыз, 196718Жеңіс16–1–1Кид РеволледоPTS1010 маусым, 196717Тең15–1–1Марио РосситоPTS102 сәуір, 196716Жеңіс15–1Эухенио ЭспиносаUD105 наурыз, 196715Жеңіс14–1Хулио НовеллаTKO2 (10)22 қаңтар, 196714Жеңіс13–1Альфонсо ФранкоKO7 (12)4 қараша, 196613Жеңіс12–1Элиас ЛианPTS1029 шілде, 196612Жеңіс11–1Луис Аскари ЛусероKO2 (10)24 маусым, 196611Жеңіс10–1Сиксто УллоаPTS1029 сәуір, 196610Жеңіс9–1Рафаэль ЛунаUD1013 наурыз, 19669Жеңіліс8–1Хуан ЭскобарTKO6 (10), 2 қазан, 19658Жеңіс8–0Элиас ИдальгоKO6 (?)9 шілде, 19657Жеңіс7–0Мануэль Джек ЭрнандесPTS1012 қыркүйек, 19646Жеңіс6–0Фернандо АльваресTKO8 (10)15 мамыр, 19645Жеңіс5–0Алехандро ПарраPTS828 ақпан, 19644Жеңіс4–0Умберто УртадоPTS66 ақпан, 19643Жеңіс3–0Алехандро ПарраKO5 (?)15 қаңтар, 19642Жеңіс2–0Элиесер де АвилаKO4 (?)6 қараша, 19631Жеңіс1–0Орландо ПинедаPTS425 қазан, 1963