Кіріспе

Порт-Дофин (Porte Dauphine) – Париж метросының 2-ші желісінің батыс соңғы станциясы. Ол 16-шы округте орналасқан. Жақын жерде RER C желісімен қызмет көрсететін Avenue Foch станциясы және Париж Дофин университеті бар.

Орналасқан жері

Станция Маршал де Латр де Тассиньи алаңының астында, шамамен солтүстік-батыс / оңтүстік-шығыс бағытында орналасқан екі жартылай станциядан тұратын айналымда салынған. Бұл станцияға дейін немесе одан кейін (қозғалыс бағытына қарай) Виктор Гюго станциясы орналасқан.

Тарих

Порт-Дофин станциясы 1900 жылдың 13 желтоқсанында 2-ші желінің бірінші бөлігінің батыс терминалы ретінде ашылды, ол кейін 1907 жылдың 17 қазанында жай ғана 2-ші желі болады. 2-ші желі сол кезде Шарль де Голль – Этойльге ғана дейін аяқталған болса да, қазір Порт-Дофиннен бастап, Париждің солтүстік бөлігін айналып, Монмартр арқылы өтіп, шығыс терминалына – Place de la Nation алаңына дейін барады. Атауы Париждің 19 ғасырдағы Тьер қабырғасындағы Порт-Дофин қақпасының атынан қойылған. Оның қосымша атауы (субтитрі) Екінші дүниежүзілік соғыстың батыры, Францияның азаттық жолдасы және қайтыс болғаннан кейін Франция маршалы атағына ие болған француз генерал-офицері Жан де Латтр де Тассиньиге арналған (станция сол атымен аталатын алаңның астында орналасқандықтан). Дегенмен, бұл қосымша атауы жоспарларда көрсетілмейді. RATP-нің «Un métro + beau» бағдарламасы аясында станцияның дәліздері 2011 жылдың 31 мамырында жаңартылды. 2019 жылы осы станциядан 2 932 159 жолаушы өтті, бұл станцияны 302 келушісі бар метро станцияларының арасында 180-ші орынға қойды.

Платформалар

Порт-Дофин – ерекше конфигурациясы бар станция. Ол екі бөлек жартылай станциядан тұрады, олар өте тар бұрылыс шеңберін құрайды, радиусы бастапқы ракетка тәрізді орналасуына сәйкес отыз метрді құрайды, және бұл толық сақталған жалғыз желі. Солтүстікке қарай келетін жартылай станцияда екі орталық жол бар, солтүстік жол бір жақты платформаға, ал оңтүстік жол батысқа қарай соқпаққа тіреліп, платформасыз, пойыз депосы ретінде және техникалық бөлмелерге пайдаланылады. Кету станциясы екі жолдан тұрады, олар аралық платформамен бөлінген, солтүстік жол батысқа қарай соқпаққа тіреліп, депо ретінде де қызмет етеді. Екі жағдайда да күмбез эллипстік пішіндес. Станция желідегі Porte de Vincennes станциясымен (1-желі) бірге бастапқы безендіруін – жалпақ, кремді түсті плиткалармен сақтап қалған екі станцияның бірі. Бұл плитка 1900 жылы сынақтан өткен экспериментальды безендірулердің бірі, кейін желінің басқа бөліктері үшін танымал қиғашталған ақ плитка таңдалды. Плитка қабырғаларды, күмбезді және арка астындағы кеңістікті жабады. Жарық әрбір жартылай станциядағы шам жолағы арқылы қамтамасыз етіледі. Платформаларда жарнамалар жоқ, станцияның атауы эмаль тақташаларда, орналасқан жеріне қарай үлкен әріптермен немесе париждік шрифтпен жазылған. Көтерілу платформасында қызыл түске боялған ағаш ламелдерден жасалған орындықтар орналасқан.

Сәулет

Станцияда Гектор Гимардың (1867–1942) салған үш қалған "қоңыраушы" шатырлы метро кіреберісінің бірі орналасқан. Гектор Гимар – бұл модерн стиліндегі сәулетші, ол 1899 жылы Compagnie du Métropolitain de Paris (CMP) компаниясымен метро станцияларының кіреберістерін жобалауға шақырылған. Бұл – түпнұсқасы сақталған, қайта жаңартылмаған және бастапқы орнында тұрған жалғыз шатырлы кіреберіс. 1999 жылы ол қайта қалпына келтірілді.

Басқа қосылыстар

Станция Avenue Foch станциясына, RER C желісінде орналасқан, қоғамдық көлікпен байланысты. Сондай-ақ, оған Париж трамвайының 3b желісі және RATP автобус желісінің PC желісі қызмет көрсетеді, оның Порт-Дофинге дейінгі жаңа бөлігі 2024 жылдың 5 сәуірінде ашылды.