Кіріспе

Британдық эстрада әртісі

Дэвид Хойл (19 қыркүйек 1962 жылы туған) – ағылшын өнер шебері, авангардтық кабаре әртісі, әнші, актер, комедияшы және кинорежиссер. Оның қойылымдары сатиралық комедиядан бастап сурет салу, сюрреализм және тіпті стриптизге дейін алуан түрлі элементтерді біріктіреді, олардың көпшілігі агрессивті сипатқа ие. Өзінің гомосексуалы екенін жасырмайтын Хойлдің туындылары көбінесе ЛГБТҚ қауымдастығының тақырыптарына ден қойып, «буржуазиялық Британия мен материалистік гедонистік гей ортасының» үстемдік ететін бағыттарын сынап жатады. The Guardian басылымының хабарлауынша, оның өнер көрсетулері оны Лондон кабарелеріндегі «аңызға айналдырған». Он төрт жасында стресс оны психикалық күйзеліске ұшыратқан, бірақ оны емдеген дәрігерлер «менің табиғи мінез-құлқымды патологиялық деп бағалап, мені улауға тырысты», бұл оған одан да көп ауырлық әкелді деп ойлады. Хойл қуғын-сүргіннен азаттық табу үшін әр жазда Блэкпулда өнер көрсететін комедияшылар мен әртістерге, мысалы Кен Додд пен Дороти Сквайрстің қосылған. Ол әсіресе циркті жақсы көретін, кейін «Менің ойымша, оның әртістері ең сәнді адамдар еді. Керемет әдемі!» деді. Содан кейін ол Блэкпулдағы «Белл Вью» атты пабта Пол Муннери Вейн кейіпкерінің (атауы өкпе тамырларымен байланысты) рөлінде комедиялық қойылымдар қоя бастады, ол Эдинбург герцогы мен Дороти Сквайрстің заңсыз ұлы болып табылады. Оның өнерін көптеген клиенттер ұнатып, бірақ кейбіреулері оған жыныстық қысым көрсеткеніне алаңдады. Сондай-ақ ол Манчестердегі «Манумиссия» суперклубының алғашқы күндеріне қатысты. 1995 жылдан бастап Duckie-де апта сайынғы қойылымдары арқылы ол Лондон көрермендерінің назарына ілікті. Көп ұзамай Луиза Грей Хойлмен алғашқы ұлттық баспасөз сұхбатын жариялады («Дэвид Голиафқа қарсы», 1996 жылғы 29 қараша). Ол сондай-ақ Queer Up North фестивалінде және Лидстегі концептуалды өнер клубы 'Freakshow' фестивалінде өнер көрсетті. Оның өнерлерінің арасында таяқ биі, қабырғаға сурет салу және тіпті стриптиз де бар. Сол жылы ол Тодд Хейнстің «Кефет алтын шахтасы» фильмінде Фредди рөлін ойнады. Хойл Би-Би-Сидің Comedy Nation (1998) скетч-шоуында The Divine David рөлінде тұрақты түрде пайда болды және Channel 4 телеарнасында The Divine David Presents атты 1998 жылғы өнер телешоуымен ұлттық танымалдыққа ие болды. Бір жылдан кейін «Дивийн Дэвид сауықтырады» сериалы жарық көрді. 2000 жылы Хойл «The Divine David on Ice» атты шоуда «Дивийн Дэвидті» өлтірді, ол Лондонның Стритхэм мұз айдынында өтті; шоу соңында кейіпкер Дэвид Боуидің «Рок-н-ролл өзін-өзі өлтіру» саундтрегіне көз жұмды. Хойл «Илаһи Дәуітті» өлтіру себебін түсіндіріп былай деді: «Илаһи Дәуіт» құлдыраудың, нигилизмнің және басқалардың символы болды, және бұл сіздің әрекеттеріңізге әсер етпеу қиын. Бұрынғыдай «Ой, иә, сіз осының бәрін жасау үшін өзіңізге сенімді болуыңыз керек» десем, енді мен олай ойламаймын. Егер сіз жалған есімдер мен маскировкаларды және осыған ұқсас амалдар жасауға дағдыланған болсаңыз, ақырында сіз бәрін алып тастап, кім екеніңізді анықтауыңыз керек». Хойл өзінің қанағаттануын жергілікті тұрғын үй қауымдастығының қолдауымен көршілеріне қоғамдық бақта көмектесуден алды, өсімдіктер арасында болу оның психикалық сауығуына көмектесті. Ол өзінің көрермендерін интеллектуалды тақырыптар туралы ойлануға итермелеуді үміттенеді. «Мен Magazine журналы арқылы макрокосмостың микрокосмосын ғана ұсына аламын, бірақ Роял Воксхолл тавернасында шындық ашылады, ол ортақ тәжірибе болады және сананың жаппай көтерілуі болады. Мен осыған ғана жауап бере аламын». 2009 жылдың қазан-қараша айларында Хойл Лондонның Челси театрында SACRED маусымының бір бөлігі ретінде өнер көрсету өнерін ұсынды. Натан Эванс режиссерлік еткен «Театр терапиясы» атты фильмде Хойл көрермендермен сұхбат алып, солтүстіктегі Лондонның Хэмпстед қаласында өмір сүрген кездегі психоаналитик Зигмунд Фрейдке (1856-1939 жж.) тиесілі диванда отырды. Мұндай артефактты қолдануын сипаттап, Хойл журналиске «Диван Фрейдтің дауысының тербелісімен электр қуатымен зарядталады. Мен онымен қарым-қатынас орнатуды жоспарлап отырмын» деді. 2009 жылы Хойл Лондонның оңтүстігіндегі Воксхолл сайлау округінің парламенттік мүшесі ретінде сайлауға қатысуға ниетті екенін жариялады. Авангард Альянсы партиясының өкілі ретінде ол билікке келсе, жергілікті діни қызметкерлер мен басқа да билік өкілдерін өлтіруге шақырып, «жаңа жол, жаңа өмір салты, жаңа тұру, жаңа жауап беруге» көмектеседі. «Бұл жасанды, ереуілді ересек тұлғалардың» Хойл пікірінше, «олардың ақшасы бітті және енді олардың кететін уақыты келді». Ол сондай-ақ полигамияны жақтады және қылмыс деңгейін төмендетуге көмектесетініне сеніп, көбірек секс жасауға (соның ішінде «түрлер аралық махаббат [және] ұрпақтар аралық секс») шақырды. Сонымен қатар, ол жұмыс орындаларын жаңартуды ұсынды, адамдар жұмысына «рухани өлшемді» енгізуге шақырып, қару саудасын жоюды талап етті, қару фабрикаларын әлеуметтік тұрғын үйге айналдыруды ұсынды. Соның ішінде, сол жылдың желтоқсан айында ол әлеуметтік либералды газет The Guardian үшін арнайы Рождестволық үндеуді түсірді. 2011 жылдың тамызында Хойл Лондонның Сохо театрында өзінің алғашқы музыкалық шоуын «Unplugged» ұсынды, онда ол әндер шеруін орындады, олардың кейбіреулері каверлер, ал кейбіреулері оның өзінің туындылары еді. Хойлдің тұрақты серігі Натан Эванс режиссерлік еткен, музыкалық жетекшісі Майкл Раулстон болған музыкада оған жеке байланысы бар бірқатар әндер болды: Nine Inch Nails-тің «Hurt», New Order-дің «True Faith», Joseph McCarthy-дің «You Made Me Love You (I Didn't Want to Do It)», Stephen Sondheim-нің «Losing My Mind» және Tony Christie-нің «How Can I Entertain? », сондай-ақ жаңа ән «A Return to Trauma». The Stage газетінің журналисі Пол Вейл бұл Хойлдің бұрынғы жұмысынан «біраз өзгеше» екенін, оның мінез-құлқы «денсаулықты диалогпен» және «білім беру туралы прогрессивті көзқарастармен» және «авангардтық өнерді әжуалаумен» «санитарлық тазаланған» сияқты екенін атап өтті. Хойлдің «әңкімелері мен әзілдері басынан бастап толыққанды болғанын» атап өткен Pink Paper газетінің тілшісі Джейми Фишер одан да сынды, көптеген адамдардың «дәретханалық юморға және кездейсоқ авангардтық стильге» наразы боларын, ол «тек культ аудиториясына ғана тартатынын» айтты. 2012 жылдың желтоқсанында Хойл Ричард Томаспен бірлесіп жазылған әндер жинағымен Сохо театрына оралды, олар «Әскерилердегі гейлерден» бастап BBC-нің ғасырлар бойғы дауларына дейін алуан түрлі тақырыптарды қамтыды. Merrie Hell Рождество мерекесінің қараңғы жағын көрсетеді, шоудың мазмұнымен байланысты емес мелодиялармен үйлеседі, ал Jerry Springer: The Opera операсын жазған Томас шоуға көңіл көтерумен қатар ойлылық пен лас юморды әкелуге көмектеседі.

Жеке өмір

Цитата қойындысы|ені=246px|түсі=#ACE1AF|жағдайы=оң|цитата="Мен капитализмді тыйым салар едім – ең қатыгез, ең қорлаушы жүйе, кез келген деген «өркениет» өзіне таңуға болатын. Мен барлық саналы тіршілік иелерін заңды түрде тең деп жариялар едім, яғни планктон Итоннан білім алған адаммен бірдей. Әрбір жаңа туған адамға әлемдік акция портфелі берілер еді, оны олар өз білімдеріне қайта инвестициялауға таңдау жасай алады."|авторы=Дэвид Хойл, 2009 жылы саяси көзқарастарын талқылаған кезде

Хoyl психикалық күйзеліске ұшырайды, оны балалық шақтағы зорлық-зомбылыққа байланыстырады. Ол өнер нарығында психикалық денсаулық мәселесін жиі көтеріп, «Бұл соңғы үлкен табулардың бірі. Аяғы сынған адамға көмектесуге асыққан адамдар, психикалық денсаулық проблемасы бар адамнан қашады» дейді. Хойл сонымен қатар суретші, көбінесе өзінің өмірін өнер туындыларында көрсетеді; мысалы, оның бір жұмысы «Сәлем, мен Дэвид, 48 жастамын және қоғамдық мүддеге арналған психиатриялық көмекке қайта оралып жатырмын» деп аталды. Оның «Нейтан Барли» сериалындағы Даг Рокет кейіпкері жүйке бұзылулары туралы айтады, «Бұл көптеген жүйке бұзылуларының алғашқысын тудырды, олардың барлығын мен елемеуді таңдадым», – деп, ойдан шығарылған The Veryphonics тобы туралы сөйлейді.

Тірі шоулар

+ Атауы Жыл Өткізілген орын Жазбалар The Divine David on Ice 2000 Streatham Ice Arena, Лондон Дэвид Хойлдің SOS 2006–07 Royal Exchange Theatre, Манчестер, Soho Theatre, Лондон SOS 2007 Сидней опера театры, Студия, Сидней Журнал 2007 Royal Vauxhall Tavern, Лондон Әрқайсысы бейсенбі күні орындалған алты түрлі қойылым. Журналдың қайта басылымы 2007 Royal Vauxhall Tavern, Лондон Журналдың қайталануы. Дейвтің құлдырауы 2009 Royal Vauxhall Tavern, Лондон Әрқайсысы бейсенбі күні өткізілген алты түрлі қойылым. Дэвид Хойлдың дыбыстық шабуылы 24 қыркүйек 2009 Royal Vauxhall Tavern, Лондон Төрт түрлі қойылым, әрқайсысы бейсенбі күні орындалды. Дэвид Хойлдың жараларын жазауы 07, 14, 21, 28 қаңтар және 4 ақпан 2010 Royal Vauxhall Tavern, Лондон Әрқайсысы бейсенбі күні өткізілген бес түрлі қойылым. Слэрри 01, 08, 15, 22, 29 қыркүйек және 6 қазан 2010 Royal Vauxhall Tavern, Лондон Әрқайсысы бейсенбі күні өткізілген алты түрлі қойылым. Дэвид Хойлдың өмірі 06, 13, 20, 27 қаңтар және 03, 10 ақпан 2011 Royal Vauxhall Tavern, Лондон Дэвид Хойлдың өмірі 2 26 мамыр және 02, 09, 16, 23, 30 маусым 2011 Royal Vauxhall Tavern, Лондон Unplugged 6–20 тамыз 2011 Soho Theatre, Лондон Дэвид Хойлдың қысқы жылуы 17, 24 қараша және 01, 08, 15, 22 желтоқсан 2011 Royal Vauxhall Tavern, Лондон Әр аптада екі қонақ орындаушы, соның ішінде Ал Пиллэй және Анди Фраггс. Pandrogyna 2012 Royal Vauxhall Tavern, Лондон Әр аптада екі қонақ орындаушы. The Ugly Spirit 2012 Ұлттық турне және Лондонның Queen's Hall Southbank-те аяқталуы. Мәдени Олимпиада үшін Fittings Multimedia Arts өндірген, жетекші суретші және орындаушы Мерри Хелл. 2012 Soho Theatre, Лондон Ричард Томаспен бірге жазылған. Guiding Light 2013 Royal Vauxhall Tavern, Лондон Әр аптада қонақ орындаушылар және Пэмнің қатысуымен. Аспан дауыстары 2013 Royal Vauxhall Tavern, Лондон Әр аптада музыкалық қойылым көрсетіледі. Гендерлік мәселелер Дэвид Хойлмен 2013 City of Women Festival, Любляна, Словения Қонақтар: Лоис Уивер, Мара Вуйич, Люси Хатсон және Кэти Бэрд.