Кіріспе
Доминикан пианисті және композиторы Мишель Камило (4 сәуір 1954 жылы туған) – доминикан пианисті және композиторы. Ол джаз, латын және классикалық фортепиано өнерінде маман.
Michel Camilo (born April 4, 1954) is a Dominican pianist and composer. He specializes in jazz, Latin and classical piano work.
Түпнұсқасы мен мансабы
Камило музыкалық отбасында дүниеге келді және бала кезінде ата-анасы сыйлаған аккордеондағы қабілетін танытты. Аккордеонды ұнатуына қарамастан, оны ең қызықтырған нәрсе – әжесі мен атасының фортепианосы болды, сондықтан 9 жасында ол ата-анасынан өзіне де сондай фортепиано сатып алуды өтінді. Олардың жауабы – оны Ұлттық консерваторияның құрамындағы Бастауыш музыкалық мектепке жіберу болды, ал бір жылдан кейін оның тілегі орындалды. Музыкалық мектептің жүйелі оқытуы Камилоға классикалық стильде ойнауды үйретті, ал 16 жасында ол Доминикан Республикасының Ұлттық симфониялық оркестрімен бірге орындады. Камило All About Jazz сайтына берген сұхбатында джаз дыбыстарын алғаш естіген кездегі әсері туралы былай деді: «Мен джазды алғаш рет 14 жас жарымда естідім. Радиодан ұлы Арт Татумның «Екеумізге шай» әнін фортепианода орындағанын естідім. Ол бірден маған әсер етті. Мен оны бойға сіңіргім келді, сол стильде ойнауды үйренгім келді. Кейін ол джаз екенін білдім». Камило Ұлттық консерваторияда 13 жыл оқыды, осы жылдарда мықты классикалық дағдыларын қатар дамыта отырып, бибоп дәстүрімен және Герби Хэнкок, Кит Джаррет, Чик Кореа және Амильтон Годой (Zimbo Trio пианині) сияқты заманауи джаз өнерпаздарының музыкасына қатты әсер етті. Оның сол кездегі ықпалында Хорас Сильвер, Эррол Гарнер және Скотт Джоплиннің рагтайм музыкасы да болды. Гарвард университетінің джаз тобы Доминикан Республикасына келіп, Камилоны джем-сессияда естігеннен кейін, топ жетекшісі оған «Сен АҚШ-та болуың керек» деп кеңес берді, содан бері ол Америкаға бару туралы ойға келді. 1979 жылы Камило Нью-Йоркке көшіп, Мэннс колледжінде және Джульярд мектебінде оқыды. 1983 жылы Тито Пуэнтенің пианині Монреаль джаз фестивалінде концертке қатыса алмағандықтан, Камило халықаралық сахнада танымал болды. Пуэнте оны естімей тұрып, ұсыну бойынша ойнауға шақырды. Кубалық музыкант Пакито Д’Ривера көрермендердің арасында болды және оған өз тобында орын берді. Төрт жыл бойы Камило Д’Риверамен халықаралық турнелерде болып, онымен екі альбом жазды. Камилоның жеке жұлдыз ретінде танылуы 1985 жылы Карнеги залында өзінің триосымен дебют жасаған кезде басталды. Сол жылы ол Пакито Д’Ривераның квинтетімен Еуропаны аралады және Жапонияның King лейблі үшін өзінің алғашқы «Why Not?» альбомын жазды. «Suntan/In Trio» альбомында Энтони Джексон бас гитарада, ал Дейв Векл барабанда орындады. 1988 жылы Камило үлкен «Sony» лейблінде «Michel Camilo» альбомын шығарды, ол бестселлерге айналып, он апта бойы джаз альбомдарының тізімінде көшбасшы болды. Камиломен бірге перкуссияшы Сэмми Фигероа және стэп бишісі Рауль сияқты арнайы қонақтар орындады. Содан кейін тағы да бірнеше бестселлер альбомдар жарық көрді, сонымен қатар «Грэмми» және «Эмми» сыйлықтары да жеңіп алынды. Камилоның 2000 жылы фламенко гитарисі Томатитомен бірлесіп жазған «Spain» альбомы Латын Грэмми сыйлығының бірінші латын джаз альбомы атағын жеңіп алды. Камило керемет орындаушы ғана емес, сонымен қатар талантты композитор, ол «Los Peores Años de Nuestra Vida» және сыйлық алған «Amo Tu Cama Rica» сияқты бірнеше испан тіліндегі фильмдерге музыка жазды. Камило көптеп гастрольдік сапарлар жасап, Еуропа, АҚШ және Пуэрто-Рико музыка консерваториясында лекция оқиды. Ол бірнеше құрметті дипломдарға ие, Беркли музыка колледжінде қонақ профессор және докторлық дәрежесі бар. Сонымен қатар, ол туған елінде Кристофер Колумбтың геральдикалық орденінің рыцары атағымен марапатталды және Дуарте, Санчес және Мела орденінің күміс кресімен құрметтелді.
"The first time I heard jazz was when I was 14 and a half. I heard the great Art Tatum on the radio playing his solo piano rendition of 'Tea for Two.' That immediately caught my ear. I just wanted to soak it in, to learn to play that style. Then I found out it was jazz." Camilo studied for 13 years at the National Conservatory, and whilst developing his strong classical abilities was also heavily influenced by the bebop tradition, and by the contemporary jazz of Herbie Hancock, Keith Jarrett, Chick Corea and Amilton Godoy (Zimbo Trio's pianist). His influences at this time also included Horace Silver, Erroll Garner, and the ragtime music of Scott Joplin. When the Harvard University Jazz Band visited the Dominican Republic and heard Camilo at a jam session, the bandleader encouraged him, 'You should be in the States', and so the idea was planted. In 1979, Camilo moved to New York to study at Mannes College and at The Juilliard School, and broke onto the international stage in 1983 when Tito Puente's pianist was unable to make a concert at the Montreal Jazz Festival. On a recommendation, without hearing him, Puente asked Camilo to play. Cuban reedman Paquito D'Rivera was in the audience and offered him a place in his band. For four years, Camilo toured internationally with D'Rivera and recorded two albums with him. Camilo's emergence as a star in his own right began around 1985, the year he debuted with his trio at Carnegie Hall. In that same year he toured Europe with Paquito D’Rivera's quintet, and recorded his first album, Why Not?, for Japan's King label. His album Suntan/In Trio had a trio with Anthony Jackson on the bass and Dave Weckl on the drums. In 1988, Camilo debuted on a major record label, Sony, with the release of Michel Camilo, which became a bestseller and held the top jazz album spot for ten consecutive weeks. Special guests joined in with Camilo, such as percussionist Sammy Figueroa and tap dancer Raul. Other bestselling albums followed and so did the accolades, including a Grammy and an Emmy. Camilo's collaborative 2000 album with flamenco guitarist Tomatito Spain won Best Latin Jazz Album in the first Latin Grammy Awards. As well as being an outstanding performer, Camilo is a talented composer and has written scores for several Spanish language films including Los Peores Años de Nuestra Vida and the award winning Amo Tu Cama Rica. Camilo tours extensively, and lectures in Europe, the US, and in the Conservatory of Music of Puerto Rico. He holds several honorary degrees, a Visiting Professorship and a Doctorate at Berklee College of Music, and has been honored in his home country by being named a Knight of the Heraldic Order of Christopher Columbus, and being awarded the Silver Cross of the Order of Duarte, Sanchez & Mella.
Басқа музыканттармен араласу
Камилоның көп жылдар бойы тұрақты трио құрамында оның ұзақ мерзімді достары Антони Джексон контрабас гитарада және Клифф Алмонд барабанда болды. Чарльз Флорес «Live at the Blue Note» альбомы үшін Грэмми сыйлығын алғаннан бері трионың бас партиясын орындап келеді. Соңғы кезде Камилоның триосында барабаншы Дафнис Прието де бар. Бұл жаңа трио 2007 жылдың сәуірінде «Spirit of the Moment» альбомын шығарды. Ол сонымен қатар Тито Пуэнте, Пакито Д’Ривера, Диззи Гиллеспи, Катия Лабеке, Тутс Тилеманс, Аирто Морейра, Чак Мангионе, Стэнли Туррентин, Клаудио Родити, Нэнси Альварес, Монго Сантамария, Джордж Бенсон, Эдди Палмиери, Джон Фаддис, Гонсало Рубалькаба, Лью Солофф, Тания Мария, Жако Пасториус, Патато, Рэнди Брекер, Майкл Брекер, Чак Лоэб, Джованни Хидальго, Гуарионэкс Акино, Уинтон Марсалис, Дэйв Валентин, Флора Пурим, Делфеайо Марсалис, Чучо Вальдес, Джо Ловано, Герби Хэнкок, Томатито, Джон Патитуччи, Дэвид Санчес, Хироми Уэхара, Качао, Марко Ризо, Маркус Робертс, Стив Гэдд, Данило Перес, Гэри Бёртон, Билли Тейлор, Дэйв Векл, Хилтон Руис, Рой Харгроув, Ромеро Любамбо, Нильс Хеннинг Орстед Педерсен, Лены Андраде, Бирели Лагрене, Мариан Макпартланд, Леонард Слаткин, Артуро Сандовал, Фрэнк Колон, Айша Сьед Кастро, Бела Флек, Лу Марини, Клифф Алмонд, Марк Уолкер сияқты музыканттармен де бірге орындаған. Камило Билли Джоэл, Ханс Циммер, Джон Малкович, Шон Леннон, Адриен Бродимен бірге Music Traveler GmbH компаниясының елшісі болып табылады.
Басшы / жетекші ретінде
Жыл жазылғанАтауыЕскермелер1984French ToastЭлектрлік құсФранцуздық тост ретінде1985Why Not?Электрлік құсЛев Солофф (труба), Крис Хантер (альто саксофон, тенор саксофон), Энтони Джексон (бас), Дейв Векл (доп), Гуарионекс Акино және Сэмми Фигероа (соққы аспаптары) қатысқан1986Suntan/In TrioЭлектрлік құсЭнтони Джексон (бас), Дейв Векл және Джоел Розенблатт (доп) қатысқан1988Michel CamiloCBS PortraitМарк Джонсон, Линкольн Гойнс және Маркус "Бенджи" Джонсон (бас), Джоел Розенблатт және Дейв Векл (доп), Монго Сантамария (конга) қатысқан1989On FirePortraitМарк Джонсон және Майкл Боуи (бас), Марвин "Смитти" Смит, Джоел Розенблатт және Дейв Векл (доп), Сэмми Фигероа (конга) қатысқан1990On the Other HandEpicКрис Хантер және Ральф Боуэн (альто саксофон), Майкл Моссман (труба), Майкл Боуи (бас), Клифф Алмонд (доп), Д. К. Дайсон (вокал), Сэмми Фигероа (соққы аспаптары, конга) қатысқан1991Amo Tu Cama RicaСаундтрек1993RendezvousColumbiaЭнтони Джексон (бас), Дейв Векл (доп) қатысқан1994One More OnceColumbiaҮлкен тобымен1996Two MuchСаундтрек1997Thru My EyesTropiJazz/RMMЭнтони Джексон, Линкольн Гойнс және Джон Патитуччи (бас), Клифф Алмонд және Орасио Эрнандес (доп) қатысқан2000SpainVerveТоматито (гитара) дуэті2001Calle 54Саундтрек2001Piano Concerto, Suite & CaribeDeccaЛеонард Слаткин дирижерлік еткен BBC Симфониялық оркестрі2002TrianguloTelarcЭнтони Джексон, Орасио Эрнандес (доп) қатысқан2003Live at the Blue NoteTelarcЧак Флорес (бас), Орасио Эрнандес (доп) қатысқан; концертте2004SoloTelarcСоло фортепиано2006Rhapsody in BlueTelarcБарселона симфониялық оркестрімен2006Spain AgainEmarcyТоматито (гитара) дуэті2006Spirit of the MomentTelarcДафнис Прието (доп), Чарльз Флорес (бас) қатысқан трио2009Caribe Michel Camilo Big BandDVD/CD2011Mano a ManoEmarcyЧарльз Флорес (бас), Джованни Идальго (соққы аспаптары) қатысқан трио2013What's Up?OkehСоло фортепиано2016Spain ForeverUniversalТоматито (гитара) дуэті2017Live in LondonRedondo MusicСоло фортепиано; концертте2019EssenceSony Music Labels, Inc. Үлкен тобы; студиялық жазба