Кіріспе
Кубалық музыкалық ансамбль Buena Vista Social Club – 1996 жылы құрылған, негізінен кубалық музыканттардан тұратын музыкалық ансамбль. Жобаны World Circuit атқарушы директоры Ник Голд ұйымдастырды, продюсерлік жұмысын американдық гитарист Рай Кудер жасады, ал режиссураны Хуан де Маркос Гонсалес жүзеге асырды. Топты 1940 жылдары танымал музыкалық орын болған Гавананың Буэнависта ауданындағы сол аттас клубтың құрметіне атады. Олар сол кездегі сона, болеро және данзон сияқты танымал стильдерді көрсету үшін ұзақ жылдар бойы зейнеткерлікте болған онға жуық тәжірибелі музыкантты шақырып алды. Топтың аттас студиялық альбомы 1996 жылдың наурызында жазылып, 1997 жылдың қыркүйегінде шығарылды. Ол тез арада халықаралық деңгейде сәттілікке ие болды, нәтижесінде ансамбль 1998 жылы Амстердам мен Нью-Йоркте толық құрамымен концерттер берді. Немец режиссері Вим Вендерс музыканттармен Гаванада сұхбаттасып, деректі фильм түсірді – ол да Buena Vista Social Club деп аталды. Вендерстің фильмі 1999 жылдың маусымында шығып, сыншылардың жоғары бағасын алды, «Үздік деректі фильм» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығына ұсынылып, «Еуропалық кино сыйлықтары» фестивалінде «Үздік деректі фильм» сыйлығының және тағы да басқа марапаттардың иегері атанды. 2017 жылы «Buena Vista Social Club: Adios» атты екінші деректі фильм жарық көрді. Альбом мен фильмнің сәттілігі кубалық дәстүрлі музыкаға және жалпы латын американдық музыкаға деген қызығушылықты қайта жақтандырды. Кейіннен кубалық орындаушылардың кейбіреуі сәтті қабылданған жеке альбомдар шығарды және әртүрлі музыкалық жанрлардағы жұлдыздармен бірлесіп жұмыс істеді. «Buena Vista Social Club» атауы осы өнерлеулер мен жариялымдарды сипаттау үшін қолданылатын жалпы терминге айналды және Кубаның 1930-1950 жылдар аралығындағы «музыкалық алтын ғасырына» сияқты брендтік таңбаға теңелді. Алайда, ансамбльдегі ең танымал музыканттар – Компай Сегундо, Рубен Гонсалес және Ибрахим Феррер үшін бұл сәттілік ұзаққа созылмады: Компай Сегундо 95, Рубен Гонсалес 84, ал Ибрахим Феррер 78 жасқа келгенде қайтыс болды; Компай Сегундо мен Гонсалес 2003 жылы, ал Феррер 2005 жылы көз жұмды. Бүгінгі таңда Buena Vista Social Club-тың аман қалған бірнеше мүшелері, мысалы, tresero Элиадес Очоа, тәжірибелі әнші Омара Портуондо, трубашы Мануэль «Гуахиро» Мирабал, лауд ойнаушы Барбарито Торрес және тромбонист әрі дирижер Хесус «Агуахе» Рамос әлем бойынша гастрольдік сапарлармен жүріп жатыр. Оларға әнші Карлос Калунга және пианист Роландо Луна сияқты жаңа мүшелер қосылды. 13 мүшеден тұратын бұл топ Orquesta Buena Vista Social Club деп аталады.
Buena Vista Social Club was a musical ensemble primarily made up of Cuban musicians, formed in 1996. The project was organized by World Circuit executive Nick Gold, produced by American guitarist Ry Cooder and directed by Juan de Marcos González. They named the group after the members' club of the same name in the Buenavista quarter of Havana, a popular music venue in the 1940s. To showcase the popular styles of the time, such as son, bolero and danzón, they recruited a dozen veteran musicians, some of whom had been retired for many years. The group's eponymous studio album was recorded in March 1996 and released in September 1997, quickly becoming an international success, which prompted the ensemble to perform with a full line up in Amsterdam and New York in 1998. German director Wim Wenders captured the performance on film for a documentary—also called Buena Vista Social Club—that included interviews with the musicians conducted in Havana. Wenders' film was released in June 1999 to critical acclaim, receiving an Academy Award nomination for Best Documentary feature and winning numerous accolades including Best Documentary at the European Film Awards. This was followed up by a second documentary Buena Vista Social Club: Adios in 2017. The success of both the album and film sparked a revival of interest in traditional Cuban music and Latin American music in general. Some of the Cuban performers later released well received solo albums and recorded collaborations with stars from different musical genres. The "Buena Vista Social Club" name became an umbrella term to describe these performances and releases, and has been likened to a brand label that encapsulates Cuba's "musical golden age" between the 1930s and 1950s. The new success was fleeting for the most recognizable artists in the ensemble: Compay Segundo, Rubén González, and Ibrahim Ferrer, who died aged 95, 84, and 78 respectively; Compay Segundo and González in 2003, then Ferrer in 2005. Several surviving members of the Buena Vista Social Club, such as tresero Eliades Ochoa, veteran singer Omara Portuondo, trumpeter Manuel "Guajiro" Mirabal, laúd player Barbarito Torres and trombonist and conductor Jesús "Aguaje" Ramos currently tour worldwide, with new members such as singer Carlos Calunga and pianist Rolando Luna, as part of a 13 member band called Orquesta Buena Vista Social Club.
Бастапқы Буэнависта әлеуметтік клубы
Buenavista Social Club - бұл бастапқыда Буэнависта (сөзбе-сөз жақсы көрініс) орналасқан, Кубаның астанасы Гавананың 15 муниципалитеті бар Плайя (марианаоның 1976 жылға дейінгі бөлігі) ауданындағы бір тоқсан. Алғашқы клуб 1932 жылы Consulado y pasaje "A" (қазіргі calle 29, n. 6007) деген кішкентай ағаш жерде құрылған. 1939 жылы орын жетіспеушілігіне байланысты клуб 4610-шы номерге көшті, 31-ші даңғыл, 46 және 48 көшелер арасында, Альмендарес, Марианао. Buena Vista Social Club деректі фильмінде көрініп тұрғандай, музыканттар Рай Кудер, Компай Сегудо және кино бригадасы 1990 жылдары клубтың орналасқан жерін анықтауға тырысқанда, жергілікті тұрғындар оның қайда тұрғаны туралы келісе алмады. Сол кезде Кубадағы клубтар бөлінген болатын; Sociedades de Blancos (ақ қоғамдар), Sociedades de Negros (қара қоғамдар) және т.б. болды. Буэнавист әлеуметтік клубы қара нәсілділер қоғамы ретінде жұмыс істеді, ол кабильдоға негізделген. Кабильдолар - XIX ғасырда африкалық құлдар ұйымдастырған қауымдар. Марианао әлеуметтік клубы, Унион Фратерналь, Атинас клубы (оның мүшелері дәрігерлер мен инженерлерді қамтиды) және Буэнависта әлеуметтік клубы сияқты көптеген басқа қара қоғамдардың болуы афрокубалықтарға қарсы институционалды нәсілдік кемсітудің қалдықтарын көрсетті. Бұл қоғамдар жұмысшылар ішіп-жеп, ойын ойнауға, би билеп, музыка тыңдауға баратын демалыс орталықтары ретінде жұмыс істеді. Рай Кудердің сөздері бойынша, Куба мен Кариб бассейніндегі қоғам, соның ішінде Нью-Орлеанс, менің білетінімше, осы бауырластық әлеуметтік клубтар аясында ұйымдастырылған. Олар спортпен және картамен айналысатын, клубта немен айналысатынын білетін, иттер сияқты талисмандары бар. Буэна Виста әлеуметтік клубында музыканттар бір-бірімен араласуға баратын, Америкадағы музыканттар одағында болғандай, билер мен іс-шаралар болатын. Арнольдоның "Санто" тобында ойнаған пианист Рубен Гонсалес Гаванадағы бұл жан-жақты кезеңді "Кубада музыкалық өмірдің шынайы дәуірі" деп сипаттады, онда ақша табу өте аз болды, бірақ әркім ойнағысы келгендіктен ойнады ".
Революциядан кейін
1959 жылғы Куба революциясынан кейін көп ұзамай, жаңадан сайланған Куба президенті, шын ниетті христиан Мануэль Уррутия Льё, құмар ойындары, түнгі клубтар және Гавананың әуесқойлық өмір салтымен байланысты басқа да орындарды жабу бағдарламасын бастады. Бұл жергілікті әртістердің күнкөрісіне тікелей әсер етті. Куба үкіметі "класстық және нәсілдік айырмашылықтары жоқ қоғам" құруға ұмтылып, сол жаққа қарай жылдам ауысқанда, қара қоғамдағы мәдени өрнектерге қатысты саясатты анықтау үшін күресті; бұл өрнектер мәдени ерекшеліктерді аңтартатын. Соның салдарынан, 1962 жылы Афро-Кубалық өзара көмек қоғамдары (Sociedades de Color) сияқты мәдени және әлеуметтік орталықтар таратылды, нәсілдік интеграцияланған қоғамдар құруға жағдай жасалды. Жеке мерекелер апта соңына дейін шектелді және ұйымдастырушылардың қаражаты тәркіленді. Бұл шаралар Буэна Виста әлеуметтік клубының жабылуына әкеп соқты. Осы жабылулар мен дәстүрлердің өзгеруі көптеген музыканттардың неге жұмыссыз қалғанының және Буэна Виста әлеуметтік клубы оларды танымал ете алмай тұрып, олардың музыкалық стилінің неге құлдырағанының ең қарапайым түсіндірмесі болып табылады.
The occurrence of these closures and the change in traditions is the simplest explanation of why many musicians were out of work, and why their style of music had declined before the Buena Vista Social Club made it popular again.