Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық кәсіпқой күрескер және боксшы
Canadian professional wrestler and boxer
Ивон Дюрелл (14 қазан 1929 – 6 қаңтар 2007) – канадалық чемпион боксшы. Ол акадиялық текті болған.
Yvon Durelle (October 14, 1929 – January 6, 2007), was a Canadian champion boxer. He was of Acadian descent.
Ерте өмір
Дюрелл Атлант мұхитының жағалауындағы Мирамичи шығанағындағы шағын аккадиялық балықшылар ауылы Baie Ste Anne-де он төрт балалы отбасында өсті. Көптеген құрбылары сияқты, ол да балық аулау кемесінде жұмыс істеу үшін мектепті ерте тастады. Бос уақытында Дюрелл бокспен айналысып, балық шаруашылығында жұмыс істеген кезінде де демалыс күндері төбелес жекпегімен шұғылдана бастады.
Durelle grew up in a family of fourteen children, in Baie Ste Anne, a small Acadian fishing village on Miramichi Bay on the Atlantic coast. Like many others of his generation, he left school at an early age to work on a fishing boat. In his spare time, Durelle liked to box and while still working in the fishery, he began prize fighting on weekends.
Мансап
"Соқпақ балықшы" атымен танымал болған Дюрелл кәсіби карьерасын 1948 жылы Нью-Брансуик провинциясының түрлі ареналарында бокспен бастады. 1950 жылдың тамызына қарай Ивон 23 кездесуде бір ғана жеңіліске ұшырады, ол Білли Сноуболға дисквалификация арқылы ұтылған еді. Уақыт өте келе ол қатал қарсыласы және күшті соққысымен көзге түсе бастады. Чатем, Ньюкасл және Фредериктон қалаларындағы жанкүйерлердің көптігі оның жеңістері арқасында Канададағы орта салмақтағы үздік боксшылардың біріне айналуына ықпал етті.
Billed as The Fighting Fisherman, Durelle began his professional career in 1948, boxing at various venues around the province of New Brunswick. By August 1950, Yvon showed only one defeat in twenty three starts, the lone blemish a loss by disqualification, to Billy Snowball. Over time he was gaining a reputation as a tough opponent with a hard punch. A large fan following in Chatham, one in Newcastle and as well in Fredericton resulted in a groundswell of popularity as his victories eventually made him one of the top ranked middleweight fighters in Canada.
Жеңіл ауыр салмақтағы
1953 жылдың мамырында Дюрелл Канаданың орта салмақтағы чемпионы атанды. Ол 8 кездесуде жеңіске жетіп, титулын қорғады. Ол салмақ санатын жоғарылатып, жартылай ауыр салмақта өнер көрсетті. Алғашқы кездесуінде ауырлап, күшті қарсыласты жеңіп, жартылай ауыр салмақтағы чемпиондық атақты иеленді. Келесі жылы ол туған Канадасынан тыс, алғаш рет Бруклинге, Нью-Йоркке сапар шегіп, жас және дамып келе жатқан американдық "Алтын қолғап" чемпионы Флойд Паттерсонмен жұдырықтасты. Болашақта әлем чемпионы болатын Паттерсонға қарсы 8 раундта жеңілгенімен, Дюреллдің көрсеткен жақсы нәтижесі оған халықаралық бокс әлемінде зор құрмет әкелді. 1957 жылдың наурыз айында Нью-Йоркте Дюрелл Анджело Дефендисті 10 раундтық жекпе-жекте жеңіп, әлемдік рейтингте алғашқы ондыққа енді. Мамыр айында ол Британ Империясының жартылай ауыр салмақтағы чемпионы атанды, ал келесі айда әлемдегі үздік үміткер Тони Энтонимен күш сынасты. Көптеген сарапшылардың пікірінше, жеңіске жеңіліс оңай болған кездесуде Дюрелл Энтонимен тең түсті, бірақ бұл оны әлемдік рейтингте 3-орынға көтерді. Ол Германия чемпионы Вилли Бесманоффты жеңгеннен кейін туған елінде танымал спортшыға айналды. 1958 жылы ол көптеген бокс мамандарының пікірінше, сол кездегі ең жақсы боксшылардың бірі саналған Кларенс Хиннантты жеңді. Бұл жеңіс Дюреллге әлем чемпионы атағы үшін алғаш рет күресуге мүмкіндік берді.
In May 1953, Durelle won the Canadian middleweight championship. He defended his title, winning 8 straight bouts. He moved up in weight class to fight in the light heavyweight division. In his first fight against a heavier and stronger opponent, he defeated the Canadian champion to take the light heavyweight title. The following year, he fought outside his native Canada for the first time, going to Brooklyn, New York to fight Floyd Patterson, an up and coming American Golden Gloves champion. Outpointed in 8 rounds by the man who soon became the heavyweight champion of the world, Durelle's strong performance in a losing cause against Patterson gained him wide respect in the international boxing world. In New York City in March 1957, Durelle broke into the top ten world rankings with a 10 round decision over Angelo Defendis. In May he won the British Empire light heavyweight championship and the following month fought the top ranked contender in the world, Tony Anthony. In a fight most experts say he won handily, Durelle was given only a draw against the heavily favored Anthony but it elevated him to the number 3 ranking in the world. He became a much talked about sports personality in his native country after he beat the German champion, Willi Besmanoff. In 1958, he defeated Clarence Hinnant, regarded by many as one of the best all around boxers of the time. The victory provided Durelle with the opportunity for his first chance to fight for a world title.
Атақ үшін жекпе-жек
1958 жылғы 10 желтоқсанда Монреальдегі «Форум» аренасында (Квебек) өткен ауыр салмақтағы чемпиондық жекпе-жегі Арчи Мурмен болған кездесу бокс тарихындағы ең есте қаларлық жекпе-жектердің бірі саналады. 4:1 коэффициентімен жеңіліс күтілген Дюрелл, бұл жекпе-жектен кейін Канадада аңызға айналды. Америкалық телеарналар бойынша елдің түкпір-түкпіріне тікелей эфирде көрсетілген алғашқы жекпе-жектердің бірінде Дюрелл бокс жанкүйерлерін таң қалдырып, бірінші раундта чемпионды 3 рет құлатты. Бүгінгі бокс ережелері бойынша (Әлемдік бокс кеңесінің ережелерін қоспағанда), егер бір раундта үш рет нокаут болғанда, жекпе-жек тоқтатылар еді және Дюрелл әлем чемпионы атанар еді. Сонымен қатар, ол бірінші құлаудан кейін бірнеше секунд бойы Мурдың үстінде тұрып, оның қозғалысын бақылап, бұрышына қайтқанда мүмкіндікті жіберіп алды. Оның кешігуі салдарынан төреші санауды бастауға күшін салуға мәжбүр болды, ал Мур санаудың тоғызыншы санына дейін аяғына тұрды. Егер Дюрелл дереу өз бұрышына барса, жеңіске жетер еді. Дюрелл чемпионды тағы төрт раунд бойы қысымға ұшыратты және бесінші раундта оны қайтадан қақпаққа құлатты, бірақ Мур қарсы тұрып, ақырында Дюреллді 11-ші раундта нокаутқа жіберіп, әлем чемпионатының белбеуін сақтап қалды. Бұл жекпе-жек бокс әлеміндегі басты жаңалыққа айналды және Канадалық баспасөз өкілдері оны жылдың ең маңызды спорттық оқиғасы деп таныды. 1994 жылғы сұхбатында Арчи Мур, әлі де классикалық туынды деп есептелетін бұл жекпе-жекті еске алып, былай деді: «Жекпе-жек жалғасқан сайын мен күшейе түстім, сонда мен бұл жігіт мен кездескен ең мықты адам екенін түсіндім. Мен 1936 жылы кәсіби боксшы болдым және 1965 жылға дейін 229 жекпе-жек өткіздім. Бірақ Дюреллдің мен қарсыласқан ең қатал боксшы болғанын әлі де ойлаймын».
Durelle's light heavyweight championship fight against the great Archie Moore on December 10, 1958 at the Forum in Montreal, Quebec, is one of the most memorable fights in boxing history. Listed as a 4 to 1 underdog, Durelle became a legend in Canada after the bout. In one of the first fights broadcast coast to coast on American television, Durelle stunned boxing patrons by knocking the champion down 3 times in the first round. Under boxing rules today (except those of the World Boxing Council), the fight would have been stopped after three knockdowns in one round and Durelle would have been world champion. Also, he missed an opportunity when, after the first knockdown, he stood over Moore watching for several seconds before returning to his corner. As a result of his delay, the referee had to wait to begin the count, and Moore made it to his feet at the count of nine. Durelle would have likely won if he went to his corner. Durelle swarmed all over the champion for four more rounds and knocked him to the canvas again in round five but Moore held on and eventually wore Durelle down to retain his world championship with an eleventh round knockout. The fight was the talk of the boxing world and members of the Canadian press voted it the sporting event of the year. In an interview in 1994, Archie Moore, upon recounting the fight still hailed as classic, had this to say: "As the fight wore on and I got stronger, I thought to myself that this fella was the toughest man I'd ever fought. I turned professional in 1936 and fought until 1965 229 bouts. And I still think Durelle was the toughest man I ever faced."
Бокстан күреске және кері
Алты айдан кейін, 1959 жылғы маусымда, Дюрелдің туған ауылы Баи-Сте-Аннда, 40 футтық толқындар кемежайды шарпып, отыз бес балықшы теңізге қаза болды. Достары мен туыстарын жоғалтқаннан кейін, тамыз айында ол Арчи Мурмен әлем чемпионы атағы үшін өткен реванш жекпе-жегінде үшінші раундта нокаутпен жеңілді. Сол жылдың қараша айында ол 12 раундта канадалық ауыр салмақ чемпиондары Джордж Чувалодан жеңілді. Дюрелл 1961 жылы кәсіби күреспен айналысуға дейін тағы бірнеше рет жұдырықтасты. 1963 жылы боксқа оралып, тағы екі жеңіс одіп, содан кейін толығымен зейнетке шықты. Ол күреспен ақша табуын жалғастырды, көбінесе Шығыс Канадада, бірақ кейде Калгаридегі Стю Харттың Stampede Wrestling ұйымымен де жұмыс істеді.
Six months later, in June 1959, at Durelle's home village of Baie Ste Anne, thirty five fishermen died when they were swept out to sea by 40 foot tidal waves that pounded the wharf. Distraught at the loss of friends and relatives, in August he lost in a world title fight rematch with Archie Moore by a third round knockout. In November of that year he lost in 12 rounds to the Canadian heavyweight champion, George Chuvalo. Durelle fought only a few more times, before taking up professional wrestling in 1961. He returned to boxing in 1963 winning twice more before retiring permanently. He continued to earn a living at wrestling, primarily in eastern Canada but on occasion with Stu Hart's Stampede Wrestling, in Calgary, Alberta.
Кейінгі өмір және өлім
Оның үлкендігі мен қатыгез кәсібіне қарамастан, Дюреллді көбінесе қарапайым және мейірімді адам деп еске алады (оның лақап аты "doux", яғни "жұмсақ" деген мағынаны білдіретін). Алайда, 1970 жылдары болған бір оқиға оған және оның отбасына терең әсер етті. Ол өзі иеленген және басқарған барда өзіне шабуыл жасаған адамды атып өлтірді. Оған кісі өлтіру айып тағылып, Фрэнк МакКенна есімді жас заңгер оны қорғады және ол өзін-өзі қорғауға байланысты ақталды. Сот процесі кең насихатталды және МакКенна кейін саясатқа қатысып, Нью-Брансуик провинциясының премьер-министрі болып сайланды. Туған ауылына зейнетке шыққан ол, үйіне жиырма жылдық бокс карьерасының естеліктерімен кішкентай мұражай салды, онда ол және оның бес жүзден астам жылдық өмірінің серігі әлі де келген жанкүйерлерді қарсы алды. ESPN.com сайтында бокс тарихындағы ең есте қаларлық жекпе-жектер туралы мақаласында қазіргі төреші Миллс Лейн былай деді: "Менің ойымша, Дюрелл Мур сияқты жекпе-жекті ешқашан көре алмайсыз. Бұл жекпе-жек ғажайып жекпе-жектерден де асып түсті". Дюрелл 2006 жылдың 25 желтоқсанында инсульт алды және 2007 жылдың 6 қаңтарында Нью-Брансуик провинциясының Монктон қаласындағы Монктон ауруханасында 77 жасында қайтыс болды. Бұрын ол Паркинсон ауруымен де ауырған. Оның жаназасы 2007 жылдың 11 қаңтарында Нью-Брансуик провинциясының Бай-Сте-Анн қаласындағы Сен-Анн Рим-католик шіркеуінде өтті.
Despite his size and brutal profession, Durelle is often referred to as a modest and gentle man (his nickname was "doux", meaning "soft"). However, in the 1970s an event profoundly impacted him and his family when, in a bar that he owned and operated, he shot and killed a man who had attacked him. Charged with murder, he was defended by a young lawyer by the name of Frank McKenna and was acquitted on the grounds of self defence. The trial received massive and sustained publicity and McKenna eventually went into politics and was elected premier of the province of New Brunswick. Retired in his native village, a small museum with souvenirs of his twenty year boxing career was built attached to his home where he and his wife of more than fifty years greeted fans who still showed up to see the New Brunswick boxer. In an article for ESPN. com about the most memorable matches in boxing history, current day referee Mills Lane said: "I don't think you'll ever see a fight like Durelle Moore again That fight transcended what great fights are." Durelle incurred a stroke on December 25, 2006, and died at age 77 on January 6, 2007, at the Moncton Hospital in Moncton, New Brunswick. He also had Parkinson's disease prior to this. His funeral was held on January 11, 2007, from Ste Anne Roman Catholic Church in Baie Ste Anne, New Brunswick.