USS Buchanan (DDG 14) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің 1962-1991 жылдардағы басқарылатын зымырандық эсминеці. Тарихы, құрылысы және қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Ф. Адамс класының эсминшісі. USS Buchanan (DDG 14) – 1962 жылдан 1991 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен басқарылатын зымырандық эсминші. 2000 жылы нысана ретінде батырылды.
Charles F. Adams class destroyer
USS Buchanan (DDG 14) was a guided missile destroyer in service with the United States Navy from 1962 to 1991. She was sunk as a target in 2000.
Тарих
Бьюкенен адмирал Франклин Бьюкененнің құрметіне аталды. Ол 1959 жылдың 23 сәуірінде Вашингтон штатының Сиэтл қаласындағы "Todd Pacific Shipbuilding" кеме құрылыс компаниясында жатқызылды, 1960 жылдың 11 мамырында суға түсірілді және 1962 жылдың 7 ақпанында қолданысқа берілді. Оны 13-ші әскери-теңіз округінің бастығы, контр-адмирал Джордж К. Тауннер тапсырыс берді.
Buchanan was named for Admiral Franklin Buchanan and was laid down by Todd Pacific Shipbuilding at Seattle, Washington on 23 April 1959, launched on 11 May 1960, and commissioned on 7 February 1962. She was commissioned by the Commandant, Thirteenth Naval District, Rear Admiral George C. Towner.
1962-1965 жылдар
Бремертон қаласындағы соңғы жабдықтау жұмыстары аяқталғаннан кейін, "Буканен" 1962 жылдың 25 наурызында Калифорниядағы Лонг-Бич кеме құрылыс орнына бағыт алды. 5 сәуірде Сан-Диего портына жетіп тоқтады. 1962 жылдың 25 мамырында эсминец Перл-Харборға (Гавайи) жолға шықты. Ол 30 мамырда Перл-Харборға келді және USS Arizona Memorial-дің ашылуына қатысты. 6 маусымда Сан-Диегоға оралып, 17 қыркүйекте Пуджет-Саундқа қарай жүзуді жалғастырды. "Буканен" 1962 жылдың 5 қарашасында Сан-Диегоға оралды, онда ол флоттың толыққанды қолданысына берілді. "Буканен" 1963 жылы Оңтүстік Калифорния аймағында жұмыс істей бастады. Ол 4 сәуірде "Сомерс" эсмингісімен бірге Перл-Харборға аттанды. Перл-Харборға жеткен соң, ол бірнеше күнге (9-14 сәуір) құрғақ докқа қойылды. Кеме 18 сәуірде "Сомерспен" бірге теңізге қайта оралды және Коралл теңізі шайқасының 21-ші жылдығына арналған шабуылдық авианосегі "Коралл Си", радарлық күзет эсмингілері "Сазерленд" және "Хансон" құрамындағы 77.3.1 жедел тобымен жұмыс істеді. Сиднейге жақындаған кезде "Буканен" 27 сәуірде Австралияның Мельбурн қаласына қарай жеке жүзіп кетті. Сиднейдегі мерекелік шаралар аяқталғаннан кейін ол 13 мамырда Гуамға бет алған "Коралл Си" және жаңа құрылған 77.6 жедел тобымен кездесті. Келесі екі айда "Буканен" TF 77.6 тобымен бірге Гуамға (22-26 мамыр), Субик шығанағына (27 мамыр-1 маусым) және Филиппиннің Маниласына (25-29 маусым), Гонконгқа (13-20 маусым), Йокосукаға (9-15 шілде) және Сасебоға (Жапония) (22-29 шілде 1963) барды. 5 тамызда Окинава ракеталық полигонында "Тартар" зымыранын сынап, Окинава (9-12 тамыз), Беппу (22-26 тамыз) және Ивакуни (Жапония) (26-26 тамыз) аралдарына кірді. Содан кейін ол Йокосукаға (7-21 қыркүйек) жөндеу жұмыстары үшін оралды. "Буканен" 2 қазан мен 3 қазан аралығында Сасебоға, ал 9 қазан мен 16 қазан аралығында Йокосукаға қайта оралды, содан кейін 21 қазанда Филиппиннің Субик шығанағына кірді. Ол Субик шығанағынан 29 қазанда Гонконгқа портқа кіру үшін кетті. Гонконгта болған кезде, шаршаған эсминецке берілген тынығу кенеттен үзіліп қалды. 1963 жылдың 1 қарашасында Вьетнам Республикасының әскерилері президент Нго Динь Диемнің үкіметіне қарсы төңкеріс жасады. Осыған жауап ретінде АҚШ Әскери-теңіз күштері американдық азаматтар мен әскери қызметшілерді эвакуациялау үшін Меконг өзенінің аузына флотилия жіберді. Осы операцияның бір бөлігі ретінде "Буканен" 2 қарашада Гонконгтан "Саузерленд" және "Лайман К. Свенсон" эсмингілерімен бірге "Хэнкок" авианосегін сүйемелдеп шықты. Төңкеріс Диемнің, оның інісі Нго Динь Нхудың және Вьетнамдық теңіз күштерінің қолбасшысы полковник Хо Тэн Куанның өлімімен аяқталды. Генерал Дыонг Ван Миннің жаңа басшылығы тәртіп орнатылғанын және одақтар өзгермегенін растағаннан кейін, Әскери-теңіз күштері Оңтүстік Вьетнам жанындағы күштерін азайтты. "Буканен" 5 қарашада Субик шығанағына бағыт алды. 1963 жылдың 15 қарашасында Субик шығанағынан Сан-Диегоға кетіп, 27 қарашада жетті. Мерекелік демалыстан кейін "Буканен" Сан-Диегодан шығып, АҚШ-тың Сан-Францискодағы Хантерс-Пойнт кеме құрылыс орнына күрделі жөндеуге (7 мамыр – 22 қыркүйек) көшті. Жөндеуден шыққаннан кейін бірнеше күн өткен соң, ол 15-ші эсминец эскадрильясына қосылып, "Юнион Сквер" флоттық жаттығуына қатысты (1964 жылдың 28 қыркүйегі мен 1 қазаны аралығында).
After completing her final outfitting at Puget Sound Naval Shipyard, Bremerton, Washington, Buchanan got underway for Long Beach Naval Shipyard, California, on 25 March 1962. She moored at her new homeport of San Diego, on 5 April. The destroyer reported for duty and was assigned to serve as the flagship of Destroyer Squadron 15, Cruiser Destroyer Flotilla 7, United States First Fleet. On 25 May 1962 the destroyer put to sea for Pearl Harbor, Hawaii, for her shakedown cruise. She arrived at Pearl Harbor on 30 May and participated in the dedication of the USS Arizona Memorial. She returned to San Diego on 6 June to continue her shakedown before proceeding to Puget Sound on 17 September 1962. Buchanan returned to San Diego on 5 November 1962, where she was placed on unrestricted availability with the fleet. Buchanan began operating in 1963 in the area off Southern California before departing for her first deployment to the western Pacific. She put out for Pearl Harbor with the destroyer Somers on 4 April. Once at Pearl Harbor, she was placed in drydock for a few days (9–14 April). The ship returned to sea in company with Somers on 18 April and operated with Task Force 77.3.1, consisting of attack aircraft carrier Coral Sea, radar picket destroyers Southerland and Hanson, for the 21st commemoration of the Battle of the Coral Sea at Sydney, Australia. As the task force neared Sydney, Buchanan detached on 27 April and steamed independently for Melbourne, Australia. After the festivities in Sydney concluded, she rendezvoused with Coral Sea and the newly formed Task Group 77.6 en route to Guam on 13 May. Over the next two months, Buchanan accompanied TF 77.6 to Guam (22–26 May), Naval Station Subic Bay (27 May–1 June) and Manila, Philippines (25–29 June), Hong Kong (13–20 June), and Yokosuka (9–15 July) and Sasebo, Japan (22–29 July 1963). On 5 August, she tested her Tartar missiles in the Okinawa Missile Range before putting into Okinawa (9–12 August), Beppu (22–26), and Iwakuni, Japan (26–26 August). Afterward she returned to Yokosuka (7–21 September) for upkeep, giving her crew well deserved time for rest and recreation. Buchanan returned to Sasebo (2–3 October) and Yokosuka (9–16 October) before putting into Subic Bay in the Philippines on 21 October. She departed Subic Bay to make a port call at Hong Kong on 29 October. While at Hong Kong, the weary destroyer's rest was abruptly cut short. On 1 November 1963, members of the Republic of Vietnam military staged a coup against the regime of President Ngo Dinh Diem. In response, the U. S. Navy deployed a flotilla off the mouth of the Mekong River for the potential evacuation of American citizens and service members. As part of this operation, Buchanan departed Hong Kong escorting the aircraft carrier Hancock with Southerland and Lyman K. Swenson on 2 November. The coup had ended with assassination of Diệm, his brother Ngȏ Ðình Nhu, and Col. Hồ Tần Quyền, the commander of the Vietnamese navy. With reassurance from the new leadership under General Dương Văn Minh that order had been restored and alliances unchanged, the Navy reduced its presence off of South Vietnam. Buchanan departed the area on 5 November for Subic Bay. On 15 November 1963 she left Subic Bay for San Diego arriving on 27 November. After the holidays, Buchanan operated out of San Diego before moving to the San Francisco Naval Shipyard at Hunters Point, California (USA), for overhaul (7 May–22 September). Several days after emerging from overhaul, she rejoined Destroyer Squadron 15 to participate in fleet exercise "Union Square" (28 September – 1 October 1964).
Вьетнам соғысы
1965 жылғы 5 қаңтарда «Бьюкенен» эсминесі «Шевалье», «Роуэн» және «Блэк» эсминдерімен бірге Перл-Харборға аттанды. 13 қаңтарда «Англия», «Дейл», «Хамнер», «Уилтси» және «Шевалье» эсминдерімен бірге Субик шығанағына бағыт алды, 26 қаңтарда мақсатына жетті. 1 ақпанда «Бьюкенен» Оңтүстік Қытай теңізінде патрульдеуге кірісіп, эскорттау және ұшақтарды күзету міндетін атқарды. Оңтүстік-Шығыс Азиядағы жағдай нашарлаған сайын, президент Линдон Б. Джонсон Оңтүстік Вьетнамдағы американдық әскерлердің санын арттыра бастады. 1965 жылғы 8 наурызда 9-шы теңіз экспедициялық бригадасы Данангқа қонды. Операциялар арасында «Бьюкенен» Йокосукаға (28 сәуір – 7 мамыр, 18–26 маусым және 23–26 шілде), Гонконгқа (9–13 маусым және 16–19 шілде), Субик шығанағына (14 маусым) және Окинаваға (28 маусым) сапарлады. 1965 жылғы 27 шілдеде «Бьюкенен» үйге қайту бағытын ұстады. 2–3 тамызда Перл-Харборда бірнеше күн тоқтағаннан кейін, 9 тамызда Сан-Диегоға жетті. Қыркүйек айының ортасында эсминец Лонг-Бичке күрделі жөндеуге (16 қыркүйек – 11 қараша) кірісті, содан кейін жылдың қалған бөлігін жергілікті операцияларды жүргізуге жұмсады. Оңтүстік Қытай теңізіндегі қызметі үшін «Бьюкенен» Вьетнамдағы әуе шабуылдарын қолдағаны үшін Қарулы күштердің экспедициялық күштерінің медалімен марапатталды. 1966 жылдың басында «Бьюкенен» өзінің базалық портынан шығыс Тынық мұхитында реттік операцияларды жүргізді. Сәуір айында «Грей-Гост» («Сұр жұлдыз») флотының жаттығуына қатысты. Маусым айында «Блэк» және «Саутерленд» эсминдерімен бірге тағы алты айлық міндеттерді орындау үшін батыс Тынық мұхитына аттанды (11 маусым – 21 желтоқсан). 1 шілдеде «Бьюкенен» Меконг дельтасындағы Дикси станциясында, «Интрепид» авианосының ұшақтары Оңтүстік Вьетнамда әуе шабуылын жүргізген кезде, ұшақтарды күзетуші ретінде жұмыс істеді. Содан кейін «Бьюкенен» солтүстікке қарай Дананг және Солтүстік Вьетнам жағалауындағы Янки станциясында (7–21 шілде) операцияларды жүргізу үшін бағыт алды. 1966 жылғы 25–29 шілдеде Бангкок, Таиланд портына сапар жасаған кезде АҚШ-тың жетінші флотының флагманы ретінде қызмет ету үшін ұрыс операцияларынан уақытша шықты. Келесі бірнеше айда «Бьюкенен» Янки және Дикси станциялары арасында операцияларын ауыстырып отырды. Жауынгерлік міндетін аяқтағаннан кейін, ол Окинаваға (28–29 қараша), Йокосукаға (1–4 желтоқсан) және Перл-Харборға (15 желтоқсан) тоқтағаннан кейін Гонконгқа (21–26 қараша) бірнеше күн демалуға барды. 1966 жылғы 21 желтоқсанда Сан-Диегоға келді, онда 1967 жылғы 15 наурыз – 5 тамыз аралығында Лонг-Бич теңіз кеме жасау зауытына жөндеуге жіберілгенге дейін қалды.
On 5 January 1965 Buchanan departed with destroyers Chevalier, Rowan and Black for Pearl Harbor. She left for Subic Bay on 13 January with England, Dale, Hamner, Wiltsie, and Chevalier, putting into their destination on 26 January. On 1 February Buchanan began her tour of duty patrolling, providing escort and plane guard services in the South China Sea. As the situation worsened in Southeast Asia, President Lyndon B. Johnson began increasing the number of American troops in South Vietnam. On 8 March 1965 the 9th Marine Expeditionary Brigade landed at Da Nang. In between operations Buchanan visited Yokosuka (28 April–7 May, 18–26 June, and 23–26 July), Hong Kong (9–13 June and 16–19 July), Subic Bay (14 June), and Okinawa (28 June). On 27 July 1965 Buchanan set course for home. She stopped at Pearl Harbor for a few days (2–3 August) before mooring at San Diego on 9 August. In mid September, the destroyer entered Long Beach for overhaul (16 September–11 November) then spent the rest of the year conducting local operations. For her time in the South China Sea, Buchanan was awarded Armed Services Expeditionary Forces Medal for supporting air strike operations over Vietnam. During the early months of 1966 Buchanan operated out of her homeport conducting routine operations in the eastern Pacific. During April the destroyer participated in the fleet exercise "Gray Ghost" (12–22 April 1966). In June she was steaming for the western Pacific with Black and Southerland for another six month deployment (11 June–21 December). On 1 July, Buchanan operated as a plane guard in Dixie Station, off the Mekong delta, for the aircraft carrier Intrepid as her aircraft executed air strikes in South Vietnam. Buchanan then moved north for operations in Yankee Station off Da Nang and the coast of North Vietnam (7–21 July). She broke from her combat operations to serve as the flagship of the United States Seventh Fleet during a port visit to Bangkok, Thailand, on 25–29 July 1966. Over the next several months, Buchanan alternated her operations between Yankee and Dixie stations. Wrapping up combat duty, she put into Hong Kong for a few days' rest (21–26 November) before working her way home via Okinawa (28–29 November), Yokosuka (1–4 December), and Pearl Harbor (15 December). She put into San Diego on 21 December 1966 where she remained until shifting to Long Beach Naval Shipyard for overhaul (15 March–5 August 1967), returning to San Diego for sea trials, refresher training for her crew, and local operations.
1967 жылғы соқтығысу
1967 жылғы 14 қыркүйек күні Саузерлендпен колоннада жүріп бара жатқанда, Бьюкенен «Холидей» балық аулау кемесімен соқтығысты. Азаматтық кеме соқтығысудың кінәсін жойғыш кемеге жатқызып, осыдан туған залал үшін Әскери-теңіз күштері кінәлі екенін мәлімдеді. Жүргізілген тергеу нәтижесінде Бьюкененнің жолдың біріншісі екені және «Холидей» кемесінің соқтығысудан аулақ болуға міндетті екені анықталды. Жойғыш кемедегі қарауылдар кейін берген сұхбаттарында, соқтығысу кезінде балық аулау кемесінің руль бөлмесінде ешкім болмағанын көрсетті. Теңізшілердің айтуынша, балық аулау кемесінің мұңайтуында жарқын жарықтар болған және экипаж мүшелері палубада жұмыс істеп, мүмкін жем дайындап жатқан. Барлық көрсеткіштер Бьюкененді ақтағанмен, кеме экипажы апатқа себеп болған қателіктер жасады. Палуба офицерінің жағдайды дұрыс басқару үшін жеткілікті тәжірибесі мен дайындығы болмағаны анықталды. Лейтенант Виктор Дж. Монтелеон кемені тәуелсіз түрде басқаруға қабілетті болған, бірақ басқа кемелермен бірге жүруге сертификаты болмаған. Апат болған кезде теңіз тыныш болды және көріну қашықтығы 12 км-ден жоғары деп бағаланды. Жойғыш кеме қараңғы жағдайда, навигациялық жарықтары жанған күйде жүзіп бара жатты. Кемелер жақындасқанда, Бьюкененнің жауынгерлік ақпараттық орталығы «Холидей» кемесінің орны, жылдамдығы және бағытын дұрыс және үздіксіз хабарлап отырды. Монтелеон палубаның кіші офицері болды, ал лейтенант Томас С. Баллард (USNR) де «Холидей» кемесін порт қанатынан визуалды түрде бақылап отырды. Екі офицер бағытты өзгертуді талқылады, бірақ ешқандай шара қолданбады. Монтелеон соқтығысу жақын екенін түсінген соң, толық жылдамдықпен оңға бұрылуға бұйрық берді. Әскери-теңіз күштерінің тергеуі жойғыш кеме бірінші болып жүрсе де, Монтелеон бірнеше ауыр қателік жасағанын анықтады. Ең бастысы, ол өзінің командирі, капитан Уильям А. Спенсерді жағдай туралы хабардар етпеді. Спенсердің түнгі бұйрығына сәйкес, кемеден 5 миль (8 км) қашықтықтағы кез келген визуалды немесе радарлық контакт туралы оған хабарлау керек болды. Монтелеон соқтығысуды болдырмау үшін де шара қолданбады. Ол сондай-ақ, кеме жүру ережелеріне сәйкес, қауіп сигналын да бермеді. Заңдық мәселелер шешілген кезде, Бьюкенен өз жоспары бойынша жүріп өтті. 3 қарашада ол 1967 жылдың 20 желтоқсанына дейін жөндеу жұмыстары үшін Хантерс-Пойнтқа кірді. Бьюкенен жылдың қалған бөлігін Сан-Диегода демалыспен және келесі операцияға дайындықпен өткізді. Бьюкенен 1968 жылдың 27 қаңтарында Сан-Диегода Оңтүстік-Шығыс Азияға жол тартты. Операцияға қатысу кезінде ол Солтүстік Вьетнамнан Оңтүстік Вьетнамдағы коммунистік операцияларды қолдау үшін тасымалданатын жабдықтың ағынын тоқтату мақсатындағы «Теңіз айдауышы» операциясына (1966 жылдың 25 қазанынан 1968 жылдың 31 қазанына дейін) қатысты. Сонымен қатар, ол Оңтүстік Вьетнамдағы жердегі әскерлерге теңіздік оқ-дәрімен қолдау көрсетті, әсіресе Тет шабуылының бірінші кезеңінде және Хуэ шайқасында (1968 жылдың 30 қаңтарынан 3 наурызына дейін). Бір рет NGFS-ті қамтамасыз ету кезінде Бьюкенен 29 мамырда жаудың жағалау батареясынан атылды. Кемедегі №1 ASROC ұшыру құрылғысының жылыту және салқындату жүйесіне оқшауланған зақым келді. Оның бірнеше антеннасы мен электр сымдары зақымдалды, бірақ экипаж мүшелеріне ешқандай зиян келтірілмеді. Жауап ретінде Бьюкенен 5 дюймдік зеңбіректерінен 20 рет жаудың позицияларын басып тастады. Бьюкенен өзінің артиллериялық операцияларымен қатар, Тонкин шығанағында «Китти Хок» (5-11 және 14-18 наурыз), «Энтерпрайз» және «Тикондерога» (15-17 мамыр), «Америка» және «Бон Хомм Ричард» (1968 жылдың 20 маусымынан 1 шілдесіне дейін) үшін ұшақ күзетшісі болып қызмет етті. Бьюкенен I Корпустың тактикалық аймағына NGFS-ті қамтамасыз етуден кейін тағы бір турдан кейін Субик шығанағына (9-17 маусым) соғыста болған зақымдануларды жөндеуге кірді (30 мамырдан 7 мамырға дейін). Батыс Тынық мұхитында Бьюкенен Гонконгта (7-11 мамыр, 16-21 шілде) және Йокосукада (Жапония) (26-28 шілде) аздап демалып, үйге оралған соң, 2 тамызда Мидуэй атоллінде және 5 тамызда Перл-Харборда тоқтады. 1968 жылдың 11 тамызында Сан-Диегоға оралғаннан кейін, оның теңізшілеріне төрт аптаға демалыс берілді. 1969 жылдың 18 наурызында Бьюкенен тағы да батыс Тынық мұхитына барады. Бұл сапар кезінде эсминец Тонкин шығанағындағы «Тикондерога» үшін (8-24 мамыр) ұшақ күзетшісі болып қызмет етті және I және II Корпустың тактикалық аймақтарындағы әскерлерге NGFS ұсынды. Оның қарулары Дананг ауданындағы 3-ші теңіз жаяу әскер полкі мен 173-ші әуе десант бригадасын қолдады (1969 жылдың 16 маусымынан 16 шілдесіне дейін). Осы операциялар кезінде Бьюкенен жауға қарсы 5000-нан астам 127 мм снарядтарды атты. Бьюкенен экипажының шаршаған теңізшілері үшін Субик шығанағында (30 сәуірден 8 мамырға дейін, 2-4 қыркүйек), Сасебода (28 мамырдан 8 маусымға дейін, 5-16 тамыз, 25-30 тамыз) және Гонконгта (18-24 шілде) бірнеше портқа кірді, содан кейін 1969 жылдың 4 қыркүйегінде Сан-Диегоға бағытталды. 1969 жылдың 18 қыркүйегінде үй портына оралғаннан кейін, Бьюкененде тексеру және инспекция жұмыстары жүргізілді (24-26 қараша), ал жыл соңында «Сэмюэл Гомперс» жойғыш кемесімен жұмыс істеді. Бьюкенен 1970 жылдың бірінші жартысын Тынық мұхитының шығысында салыстырмалы түрде тыныш жағдайда өткізді. Ол «Сэмюэл Гомперс» (1-3 қаңтар) және «Дикси» (3-6 сәуір) кемелерімен тендерлік қызметін жалғастырды. Жаңа SAMID (Ship's Anti missile Integrated Defense) жүйесін орнату 4 қаңтарда басталды және 1 ақпанға дейін аяқталды, содан кейін ол «Бон Хомм Ричард» үшін ұшақ күзетшісі қызметін атқару үшін теңізге шықты (6-9 ақпан). Бьюкенен 1970 жылдың 13 шілдесіне дейін батыс Тынық мұхитына және Оңтүстік-Шығыс Азияға қайтадан жол тартқан жоқ. Yankee Station-ға келгеннен кейін, ол «Бон Хомм Ричард» үшін ұшақ күзетшісі қызметін жалғастырды. 9-19 тамыз аралығында команда суастына қарсы күреске қолдау көрсетуге арналған «Шангри Ла» әуе тасымалдағыш кемесіне қосылды. Бірнеше айдан кейін (21 қазаннан 5 қарашаға дейін) Бьюкенен тағы да «Шангри Ла» кемесімен бірге жүзіп өтті. Ұшақ күзетшісі және сүйемелдеу міндеттерін орындаумен қатар, Бьюкенен I Корпустың тактикалық аймағындағы АҚШ армиясының «Америкал» дивизиясы, 5-ші механикаландырылған әскер дивизиясының 1-ші бригадасы және 1-ші теңіз жаяу әскер дивизиясы үшін NGFS ұсынды (15 қыркүйектен 6 қазанға дейін). Ол оңтүстікке IV Корпустың аймағына, Меконг өзені дельтасына қарай жылжыды, Оңтүстік Вьетнамның 9-шы және 21-ші дивизияларына артиллериялық қолдау көрсету үшін (19 қарашадан 1 желтоқсанға дейін). Бьюкененнің теңізшілері өздерінің барлық уақытын соғыс аймағында өткізбеді. Олар Субик шығанағына бірнеше рет барып, ең ұзағы 21 тамыздан 1 қыркүйекке дейін, 1-10 қазанға дейін демалыс алды, содан кейін қайтадан соғыс міндеттерін орындады. Экипаж Гонконгта (13-18 қазан) және Сингапурда (9-19 қараша) демалысқа және ойын-сауыққа да мүмкіндік алды. 1970 жылдың 4 желтоқсанында Бьюкенен Субик шығанағынан үй портына бағытталды, 7 желтоқсанда Гуамда, 12 желтоқсанда Мидуэйде және 14-15 желтоқсанда Перл-Харборда тоқтады. 1970 жылдың 20 желтоқсанында Сан-Диегоға келгеннен кейін, оның теңізшілеріне төрт апталық демалыс берілді және 25 қаңтарға дейін жөндеу жұмыстары жүргізілді. 1971 жылы Бьюкенен Тынық мұхитының шығысында қалды. Ол «Мидуэй», флоттың баллистикалық зымырандық суасты кемесі «Джон С. Калхун» және «Хокбилл» суасты кемесімен (25 қаңтардан 9 ақпанға дейін) жұмыс істеді, сондай-ақ Калифорниядағы «Трежер Айленд» теңіз станциясына қысқа сапар жасады (26-28 қаңтар). Ол 1971 жылдың 22 сәуірінен 3 қыркүйегіне дейін Сан-Франциско теңіз кеме жасау зауытында күрделі жөндеуге жіберілді. Бьюкенен үй портына теңіз сынақтары үшін (18-17 қыркүйек), Жаңару оқуы (18 қазаннан 9 желтоқсанға дейін) және 1971 жылдың қалған бөлігінде жергілікті операциялар үшін оралды.
While underway in a column formation with Southerland on the night of 14 September 1967 Buchanan collided with fishing vessel Holiday. The civilian craft claimed that the destroyer was at fault for the collision and that the Navy was culpable for the resulting damages. An ensuing investigation determined that Buchanan was the vessel with the right of way and that Holiday bore the burden to avoid the collision. Lookouts on the destroyer also indicated in subsequent interviews that there was no one in the fishing boat's wheel house at the time of the collision. The sailors' accounts also reported bright lights on the stern of Holiday and seeing crew members working on deck, perhaps preparing bait. Although all indications exonerated Buchanan, the ship's crew clearly made errors that contributed to the accident. It was revealed that the officer of the deck lacked the experience and training to properly handle the situation. Lt. Victor J. Monteleon was qualified to command the ship while she operated independently but not certified to operate in formation with other ships. At the time of the accident, the sea was calm with visibility estimated to have been better than 12 km. The destroyer was steaming in a darkened condition with her navigation lights burning. As the vessels converged, Buchanans Combat Information Center properly and continually reported Holiday's position, speed and bearing. Monteleon served as the junior officer of the deck, and Lt. Thomas S. Ballard, USNR, were also tracking Holiday visually from the port wing. The two officers discussed changing course but took no action. Once Monteleon realized that a collision was imminent, he ordered the conn to right full rudder with all engines ahead at full speed. The Navy investigation determined that, although the destroyer had the right of way, Monteleon had committed several grievous errors. The most serious was the failure to notify his commanding officer, Capt. William A. Spencer, of the situation. According to Spencer's night orders, he was to be notified of any visual or radar contacts within 5 mile (8 km) of the ship. Additionally, Monteleon failed to take action to avoid the collision. He also did not sound a danger signal, an option provided to him in accordance to the rules of the road. As the legalities were being sorted out, Buchanan went about her schedule. On 3 November she entered Hunters Point for alterations until 20 December 1967. Buchanan spent the rest of the year in San Diego on holiday leave and preparing for another deployment. Buchanan departed San Diego for Southeast Asia on 27 January 1968. During her deployment, she participated in Operation Sea Dragon (25 October 1966 – 31 October 1968) to disrupt the flow of supplies going from North Vietnam to support communist operations in South Vietnam. She also provided naval gunfire support (NGFS) to ground troops fighting in South Vietnam, most notably during the first phase of the Tet Offensive and the Battle of Huế (30 January – 3 March 1968). During one tour providing NGFS, Buchanan came under fire from an enemy shore battery on 29 May. The ship sustained shrapnel damage to the heating and cooling system of the No. 1 cell of her ASROC launcher. Several of her antennae and electrical cables were damaged but no crewmembers were harmed. In response, Buchanan silenced the enemy position with 20 rounds from her 5 inch guns. In addition to her gunnery operations, Buchanan also served as plane guard in Gulf of Tonkin for Kitty Hawk (5–11 and 14–18 March), Enterprise, and Ticonderoga (15–17 May), in addition to America and Bon Homme Richard (20 June–1 July 1968). Buchanan retired to Subic Bay (9–17 June) for battle damage repairs after another tour providing NGFS to the I Corps Tactical Zone (30 May–7 June). During her time in the western Pacific, Buchanan was afforded a little rest and recreation at Hong Kong (7–11 May, 16–21 July) and Yokosuka, Japan (26–28 July) before setting a course home, stopping at Midway Atoll on 2 August and Pearl Harbor on 5 August along the way. Once back in San Diego on 11 August 1968, her sailors were granted post deployment leave for four weeks. On 18 March 1969 Buchanan was once again underway for the western Pacific with Bon Homme Richard, Rowan, Chevalier, and Southerland. During this deployment, the destroyer once again served as a plane guard for Ticonderoga in the Gulf of Tonkin (8–24 May) and provided NGFS for troops in the I and II Corps Tactical Zones. Her guns supported the men of the 3rd Marine Infantry Regiment and the 173rd Airborne Brigade in the area of Da Nang (16 June–16 July 1969). During these operations Buchanan sent more than five thousand 127 mm shells downrange toward the enemy. Buchanan made several port calls for upkeep and rest for her weary crewmen at Subic Bay (30 April–8 May, 2–4 September), Sasebo (28 May–8 June, 5–16 August, 25–30 August) and Hong Kong (18–24 July) before steaming for San Diego on 4 September 1969. Once back at her home port on 18 September, Buchanan underwent a survey and inspection (24–26 November), ending the year working with destroyer tender Samuel Gompers. Buchanan spent the first half of 1970 operating in the relative calm of the eastern Pacific. She continued tender duty with Samuel Gompers (1–3 January) and Dixie (3–6 April). Installation of her new SAMID (Ship's Anti missile Integrated Defense) system began on 4 January and was completed by 1 February after which she put to sea to provide plane guard services for Bon Homme Richard (6–9 February). It was not until 13 July 1970 that Buchanan was once again deployed to the western Pacific and Southeast Asia. Once at Yankee Station, she returned to providing plane guard for Bon Homme Richard. During 9–19 August, the team joined anti submarine warfare support aircraft carrier Shangri La. Several months later (21 October–5 November), Buchanan again steamed with Shangri La. Between plane guard and escort duties, Buchanan provided NGFS for the US Army's Americal Division, 1st Brigade, 5th Infantry Division (Mechanized), and 1st Marine Division in the I Corps Tactical Zone (15 September–6 October). She shifted south to the IV Corps region, off the Mekong River delta, to provide gunnery support to the South Vietnamese 9th and 21st Divisions (19 November–1 December 1970). Buchanans sailors didn't spend their entire deployment in the combat zone. They were given slight respites with several visits to Subic Bay, the longest being for upkeep (21 August–1 September, 1–10 October) before returning to combat duty. The crew also had the opportunity for rest and recreation at Hong Kong (13–18 October) and Singapore (9–19 November). On 4 December 1970, Buchanan set a course for her homeport from Subic Bay, making stops at Guam on 7 December, Midway on 12 December, and Pearl Harbor (14–15 December). She arrived at San Diego on 20 December 1970, giving her crew holiday leave and undergoing upkeep until 25 January 1971. During 1971 Buchanan remained in the eastern Pacific. She operated with Midway, fleet ballistic missile submarine John C. Calhoun, and submarine Hawkbill (25 January–9 February), making a brief visit to Naval Station Treasure Island, California (26–28 January). She put in for an overhaul at San Francisco Naval Shipyard (22 April–3 September 1971). Buchanan returned to her homeport for sea trials (18–17 September), Refresher Training (18 October–9 December) and local operations for the rest of 1971.
1972 жылғы ұрыс
Бьюкенен 1972 жылдың 17 ақпанында «Китти Хок» және «Эверетт Ф. Ларсонмен» бірге Батыс Тынық мұхитына бағытталды. 1972 жылдың 17 наурызында Вьетнам жағалауындағы әскери міндеттерге қайта оралды. 30 наурызда Вьетнам Халық Армиясы (ВХА) «Пасха шабуылына» кірісіп, Оңтүстік Вьетнамның бірнеше аймақтарына күш жіберді. Жауап ретінде АҚШ Солтүстік Вьетнамның оңтүстігіндегі және басқыншы күштердегі нысаналарды жою мақсатында «Азаттық Пойызы» операциясын бастады. 1 сәуірде «Бьюкенен», басқарылатын зымырандық эсминец «Джозеф Штрауспен» бірлесіп, Донг Ха маңындағы Гио Линь базасынан Оңтүстік Вьетнамның 57-ші полкінің шығуын қамтамасыз ету үшін артиллериялық қолдау көрсетті. Бұл позиция жаудың бақылауына өтті және соғыс аяқталғанға дейін олардың қолында қалды. ВХА алға жылжуымен, 2 сәуірде назар Донг Ханы қорғауға ауысты. Жердегі 3-ші Вьетнам теңіз жаяу әскерлері батальонының кеңесшісі, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің капитаны Джон У. Рипли, 1-ші лейтенант Джоэл Эйзентейнмен бірге, Әуе-теңіз атыс байланыс компаниясының 1-2 командирімен бірлесіп, NGFS-ті үйлестірді. Жағалаудағы күштер жау әскерлерінің одақтас күштерді кері итеру үшін пайдаланған екі көпірге бір сағат бойы тұрақты атыс жасады. Ұрыс қызып тұрғанда, капитан Рипли Донг Ханың шығысында Кам Ло өзенінің жағасында қозғалып келе жатқан төрт жаудың жеңіл амфибиялық танкін, советтік PT-76 танктерін байқады. Рипли координаттарды жағалаудағы күштерге берді. «Бьюкенен» және оның серіктері жаңа нысаналарға жылдам атыс жүргізіп, үлкен нәтижелерге қол жеткізді. Риплидің айтуынша, «біз олардың жануын анық көре алдық. Менің әріптестерім, теңіз жаяу әскерлері батальонының командирі және танк батальонының командирі, осы керемет теңіз атысын бақылап отырды. Танктер соққыға ұшырап, өртенгенде, екеуі де теңіз атысының әлеуетін көріп, қуанды. Осы шабуылдан кейін мен Вьетнамдықтардан теңіз атысын қолдану туралы көптеген өтініштер алдым». Рипли 1972 жылдың 8 қыркүйегінде «Бьюкененнің» капитаны Уильям Джеймс Теарлге операция кезінде алынған NGF қолдауы туралы хат жіберді. 1972 жылдың 17 сәуірінде «Бьюкенен» Джордж К. Маккензи және «Хамнермен» бірге Солтүстік Вьетнамдағы Винь қаласының маңындағы маңызды көпірлерді атқылау үшін солтүстікке қарай бағытталды. Түскі уақытта Джордж К. Маккензи өзінің атысын Хон Мат аралында байқалған бақылау мұнарасына ауыстырды. Көп ұзамай, Дуайен аралының маңында Шанхай классының моторлық қайықтары деп саналатын екі жау патрульдік қайығы пайда болды. Джордж К. Маккензи жақындап келе жатқан қайықтарға оқ атып, оларды кері бұрып, шегінуге мәжбүр етті. Он минуттан кейін «Бьюкенен» жағалаудағы батареядан оқ атуды бастады. Жарылыс кеме корпусында екі жарым фут тереңдікте тесік жасады. Кемсаушы Леонард Р. Дэвис қаза тапты. Лейтенант Роберт С. Неммерс, Жабдықтау корпусы, SA Винсент Г. Герреро, SD3 Примицит В. Белтран, EM Фредерик Дж. Шортрид-младший, GM3 Дэнни К. Хаммонд және CS3 Фрэнк С. Музиол жараланды. Шропширдің аяғының біріне келген жара ауыр болғандықтан, оны одан әрі емдеу үшін «Чикаго» зымырандық крейсеріне ауыстыруға тура келді. Кемсаушы Дэвистің денесі де «Чикагоға» жеткізілді. Оңтүстік-Шығыс Азиядағы қалған уақытында «Бьюкенен» «Лайнбеккер» операциясымен байланысты әуе шабуылына көмек көрсету үшін пикет кемесі және ұшақ күзеті қызметін атқарды (2 мамыр – 23 қазан 1972). 29 тамызда эсминец Хонгконгке (28 тамыз – 4 қыркүйек) демалысқа тоқтады, содан кейін үйге қарай ұзақ сапарын бастады. 1972 жылдың 25 қыркүйегінде шайқасқа қатысқан эсминец өз портына оралды, онда ол жаңадан Вьетнамға қайта бағытталғанға дейін жергілікті операцияларды жүргізді (25 шілде 1973). Тонкин шығанағында «Бьюкенен» «Орисканиге» эскорт қызметін көрсетті және әуе шабуылына қарсы пикет кемесі болып қызмет етті (13 қыркүйек – 26 қазан 1973). Сондай-ақ, ол Тайваньның Каосиунг (24 қыркүйек – 1 қазан) және Кенияның Момбаса (22–26 желтоқсан) порттарына кірді. 1974 жылға дейін сапарын жалғастырған «Бьюкенен» Сингапурға (7–11 қаңтар), Гонконгқа (2–7 ақпан), Каосиунгқа (9–10 ақпан) және Йокосукаға (15–19 ақпан) барды. Сапарды аяқтау үшін «Бьюкенен» 1974 жылдың 22 ақпанында Сан-Диегоға бағыт алды. Ауа райының нашарлауы сапарды баяулатқандықтан, ол 8 наурызда ғана келді. Кеме жыл соңына дейін Тынық мұхитының шығысында қалды, Санта-Барбара спорт фестивалі үшін Санта-Барбараға (28 маусым – 1 шілде) және Сан-Францискоға (26–29 қыркүйек) екі рет тоқтады, ал жылды мерекелік демалыспен аяқтады (14–31 желтоқсан 1974).
Buchanan departed for the western Pacific on 17 February 1972 with Kitty Hawk and Everett F. Larson. She returned to combat duty off Vietnam on 17 March 1972. On 30 March, the People's Army of Vietnam (PAVN) launched the Easter Offensive, sending invading forces to attack multiple locations in South Vietnam. In response, the U. S. initiated Operation Freedom Train, to strike targets in southern North Vietnam and the invading forces. On 1 April, Buchanan, in concert with guided missile destroyer Joseph Strauss provided gunnery support to cover the withdrawal of the South Vietnamese 57th Regiment from Firebase Gio Linh, near Ðông Hà. The position fell into the enemy hands where it remained for the duration of the war. As the PAVN advanced, attention shifted to the defense of Ðông Hà on 2 April. On the ground, Captain John W. Ripley, USMC, an advisor with the 3rd Vietnam Marine Corps Battalion, coordinated NGFS along with 1st Lt. Joel Eisentein, USMC, commander of Air Naval Gunfire Liaison Company 1–2. The offshore task force provided one hour of sustained fire on two bridges being used by enemy troops to push back allied forces. In the heat of battle, Capt. Ripley sighted four enemy amphibious light tanks, Soviet made PT 76, moving along the Cam Lo riverbank east of Ðông Hà. Ripley called in the coordinates to the task force. Buchanan and her compatriots quickly shifted their fire on to the new targets with great results. According to Ripley, "we could see them burning clearly. My counterparts, the marine battalion commander and the tank battalion commander, were both observing this superb display of naval gunfire. When the tanks were hit and burning, both were surprised and elated in seeing the potential of naval gunfire. I was to receive many requests for naval gunfire by the Vietnamese after this attack." Ripley sent a letter to the skipper of the Buchanan, CDR William James Thearle, on 8 September 1972 describing the NGF support received during the operation. On 17 April 1972 Buchanan moved north to shell the vital bridges around the city of Vinh in North Vietnam, in company with George K. Mackenzie and Hamner. Around midday, George K. Mackenzie shifted her fire toward an observation tower she had spotted on the island Hon Mat. Shortly afterward, two enemy patrol boats, presumed to be Shanghai class motorboats, appeared in the vicinity around Dao Bien Island. George K. Mackenzie fired on the approaching boats causing them to reverse course and retreat. Just over ten minutes later, Buchanan began taking fire from a shore battery. A shell airburst put a two and half foot hole in the destroyer. SN Leonard R. Davis was killed. Lt. Robert S Nemmers, Supply Corps, SA Vincent G. Guerrero, SD3 Primicitis V. Beltran, EM Frederick J. Shortreed Jr., GM3 Danny K. Hammond, and CS3 Frank S. Musiol were wounded. Shropshire's wound to one of his feet was severe enough for him to be transferred to guided missile cruiser Chicago for further treatment. The body of Seaman Davis was also transferred to Chicago. For her remaining time in Southeast Asia, Buchanan served as a picket ship and plane guard supporting the air strikes associated with Operation Linebacker (2 May–23 October 1972). On 29 August the destroyer put into Hong Kong (28 August–4 September) for some rest before beginning her long voyage home. The battle worn destroyer returned to her home port on 25 September 1972, where she conducted local operations until redeploying to Vietnam on 25 July 1973. In the Gulf of Tonkin, Buchanan provided escort services for Oriskany and served as an antiaircraft picket ship (13 September – 26 October 1973). She also made port calls to Kaohsiung, Taiwan (24 September – 1 October) and Mombasa, Kenya (22–26 December). Continuing her deployment in into 1974, Buchanan visited Singapore (7–11 January), Hong Kong (2–7 February), Kaohsiung (9–10 February), and Yokosuka (15–19 February). Bringing the deployment to a close, Buchanan got underway for San Diego on 22 February 1974. With heavy weather slowing her trip home, she did not arrive until 8 March. The ship remained in the eastern Pacific for the rest of the year making only two port calls to Santa Barbara, California (28 June – 1 July), for the Santa Barbara Sports Festival, and San Francisco (26–29 September), ending the year with holiday leave (14–31 December 1974).
1975-1991 жылдар
1975 жылдың алғашқы алты айында Бьюкенен Лонг-Бич теңіз кеме жасау орнына күрделі жөндеуге көшірілді. Осы кезеңде оның 127 мм-лік зеңбіректерi мен ASROC құрылғылары, сондай-ақ Mark X "Өзімді тану" (Identification Friend or Foe), SAMID және басқа да байланыс жабдықтары алынып тасталды. Бұлардың орнына жаңа Mark III Advanced Information Management System және заманауи байланыс құралдары орнатылды. 1975 жылдың 28 маусымында Бьюкенен теңіз сынақтары мен жаттығуларын өткізді. Командасы мен экипажы жылды демалыспен аяқтады (19–31 желтоқсан 1975). 1976 жылдың 1 қаңтарында Бьюкенен күрделі жөндеу жұмыстарын аяқтау үшін Лонг-Бичке қайта оралды, содан кейін 1976 жыл бойына үйіне жақын жерде әдеттегі операцияларды жүргізіп тұрды. 1977 жылдың 11 сәуірінде Бьюкенен тағы да батыс Тынық мұхитына бағыт алды, Constellation, John S. McCain, сондай-ақ фрегаттар Brooke, Bagley және Roark оған қосылды. Перл-Харборда қысқа тоқтағаннан кейін (19–20 сәуір), ол серіктерімен бірге Субик шығанағына бет бұрды. Сапар барысында Бьюкенен жабдықтау үшін Shasta жабдықтау кемесімен жанында болды. Жабдықтау басталғаннан кейін, Бьюкененнің кор жабдықтарында қуат жоғалды, нәтижесінде кеме шұғыл түрде бөлінуге мәжбүр болды. Кемелер арасындағы сым босатылмады, сондықтан Shasta экипажы оны кесіп тастады. Артта қалған кабель деструктордың сол жақ портының шахтасын айналдырып, арқанды қорғауға зақым келтірді. Шахтаны құлыптап, кабельді алып тастау үшін суға секіргіштер жіберілді. Шахтаны босата алмағандықтан, ол жөндеу үшін Гуам әскери-теңіз базасына қайта бағытталды (1977 жылдың 3–15 мамыры). Бьюкенен Гуамнан 16 мамырда кетіп, Оңтүстік Қытай теңізіндегі "MAULEX 3–77" америкалық-филиппиндік бірлескен десанттық жаттығуына қосыла алды. Бьюкенен барлау тобын орналастыру үшін имитациялық артиллериялық қолдау көрсетті. Бірнеше күннен кейін ол Қытай Республикасының Әскери-теңіз күштерімен бірлескен су астына қарсы жаттығуға қатысты (30 мамыр – 3 маусым), ал "MULTIPLEX 5–77" (18–25 маусым) кезінде совет зымырандық крейсері рөлін сомдады. Сол айда деструктор "Тартар" зымырандық жүйесін көрсетіп, екі дронды атып түсірді, олардың бірін тікелей соққы ретінде тіркеді (26–28 маусым). Бьюкенен тағы бір көпұлттық жаттығуға, "SEA SIAM VI" (19–21 шілде) қатысып, кейін техникалық қызмет көрсету және жөндеу үшін Субик шығанағына (29 шілде – 21 тамыз 1977) тоқтады. Ұзақ үзілістен кейін ол арқандарды тастап, теңізге қайта оралды және Гонконгқа портқа кірді (1977 жылдың 24–28 тамызы). Қызметке оралғаннан кейін Бьюкенен "MULTIPLEX 7–77" (26–29 қыркүйек) және "ASWEX J1 78" (28 қазан – 1 қараша) жаттығуларына қатысты. Сондай-ақ, ол Constellation үшін (6–26 қыркүйек) қорғау кемесі ретінде қызмет етті және Шығыс Қытай теңізінде (30 қыркүйек – 2 қазан) және Жапония теңізінің солтүстігінде (25–27 қазан) сүйемелдеу қызметін көрсетті. Көп жұмыстарына қарамастан, Бьюкененге Каосиунгке (27–28 мамыр), Таиландтың Паттайя жағасына (14–18 шілде), Жапонияның Фукуокасына (1977 жылдың 3–6 қазаны) бару үшін бірнеше демалыс берілді. Фукуокада кеме палубасын жұртшылыққа ашты, ал экипаж мүшелері жергілікті жетімдер үйіне ізгі ниетпен барды. Йокосукадағы соңғы портқа кіргеннен кейін (2–5 қараша) Бьюкенен үйге қайтып оралды, 21 қарашада келді және 1977 жылдың қалған бөлігінде портта қалды. Келесі жыл Бьюкенен үшін салыстырмалы түрде тыныш болды, өйткені ол 1978 жылдың көбірек бөлігін Сан-Диего портында болмаған кезде Калифорния жағалауында өткізді. 20 мамырда экипаж мүшелері кемеге қарап, оның әрекетін бақылады. Солтүстікке қарай сапар шегіп, ол Сиэтлге қысқа уақытқа тоқтады (27–29 мамыр). Қарашаның басында Бьюкенен Америка суларынан Мексиканың Мазатлан қаласына (1978 жылдың 3–5 қарашасы) барды. Мексикадағы порт қаласындағы соңғы күні (5 қараша) суға 500-ге жуық пахта балла жанып кетті. Бьюкененнің теңізшілері дереу әрекет етіп, өртті сөндіруге көмектесті. Мексикадағы жергілікті АҚШ консулы мен қорғаныс атташесі команданы жергілікті қоғамдастыққа қызмет еткені үшін мақтады. Бьюкенен АҚШ-қа оралып, жылды демалыспен аяқтады (1978 жылдың 16–31 желтоқсаны). 1979 жылдың 20 ақпанында Бьюкенен тағы да батыс Тынық мұхитына қарай жолға шықты. Перл-Харборға (2–4 наурыз) бара жатқанда, серіктес бағытталатын фрегат Бруктың негізгі бу конденсаторы бұзылып кетті. Бьюкенен екі жарым күн бойы фрегатты сүйреп, жөндеу жұмыстарын жүргізді. Перл-Харборда тоқтағаннан кейін Бьюкенен және оның серіктері Гуамға (19–28 наурыз) көшті. 29 наурызда ол баллистикалық зымыранды сынақтан өткізу үшін бақылаушы ретінде қызмет етті. Келесі бірнеше айда Бьюкенен Корея түбегінде (7–10 мамыр), Окинава (16–23 шілде) және Тасман теңізінде (18–23 тамыз 1979) бірнеше жаттығуларға қатысты. Ол сондай-ақ бірнеше портқа тоқтады, Гонконгқа (19–24 мамыр), Чайна (5–6 маусым) және Кореяның Пусан қаласына (10–15 маусым) барды, содан кейін техникалық қызмет көрсету және жөндеу үшін Йокосукаға (18 маусым – 5 шілде 1979) тоқтады. Тамыздың басында Бьюкенен Порт-Вилль, Жаңа Гебридтерде, Вануатуда (6–9 тамыз) палубасын жұртшылыққа ашты. Үш күн ішінде деструктор 500-ден астам келушіні қабылдады. Содан кейін ол Оклендке, Жаңа Зеландияға (13–17 тамыз) тоқтады, содан кейін 28 тамызда Американ Самоасының Паго-Паго қаласына тоқтады. Келесі күні Бьюкенен Перл-Харборға (28 тамыз – 3 қыркүйек) жолға шықты, онда ол Сан-Диегоға қайта оралу үшін отбасы мүшелерін мінгізді (3–9 қыркүйек 1979). 8 қарашада ол Сан-Диегода күрделі жөндеудің бірінші кезегін бастады. Күрделі жөндеуді жалғастыру үшін Бьюкенен 1980 жылдың 1 қаңтарында Лонг-Бичке көшті. Осы кезеңде (1 қаңтар – 26 қараша) деструктордың зеңбіректерi мен зымыран шақыру құрылғылары қайта жаңартылды. Harpoon кемеге қарсы зымыран және Super Rapid Offboard Countermeasures (SRBOC) жүйелері орнатылды. Бьюкененге SRBOC-тың қосылуы оған зымыран шабуылдарынан қорғану үшін заманауи шаф және инфрақызыл қарсы шараларды ұсынды. Күрделі жөндеуден кейін ол жергілікті суларда әдеттегі операцияларды, жаттығуларды және теңіз сынақтарын жүргізіп, қалды. 1981 жылдың 19 қыркүйегінде деструктор жабдықтау кемесі Mars, оқ-дәрі кемесі Haleakala, фрегат Harold E. Holt және деструктор O'Brienмен бірге батыс Тынық мұхитына бағыт алды. Топ 1981 жылдың 17 қазанында Субик шығанағына жетті. Бьюкенен Сиам теңізінде (3–6 қараша), Жапония теңізінде (9–22 желтоқсан) және Филиппиннің Табонес аралында (16–19 қараша) жаттығу операцияларына қатысты. Міндеттері арасында Бьюкенен Саттахипке (2 қараша) және Таиландтың Паттайя қаласына (7–10 қараша) сапар шекті. Пусан портында (5–8 желтоқсан) Бьюкенен мен Holt кемелерінен келген теңізшілер "Handclasp" операциясы аясында жергілікті жетімдер үйіне азық-түлік және киім-кешек сыйлады. Бьюкенен сондай-ақ Сасебоға (15–19 және 22–26 желтоқсан) барды, содан кейін Жаңа жылды тойлау үшін Гонконгқа тоқтады (1981 жылдың 31 желтоқсаны). Бьюкенен 1982 жылды Табонес аралында артиллериялық жаттығулармен (11 қаңтар) бастады. Ол қысқа демалыс үшін Сингапурге (20–24 қаңтар) кірді, содан кейін 11 наурызға дейін теңіздегі жаттығуларды жалғастырды, содан кейін үйге бет бұрды. Бьюкенен 1982 жылдың 23 наурызында Сан-Диегоға келді. Ол 1983 жылдың 2 сәуірінде Азияға қайта оралды, онда ол Қытай және Филиппин теңіздерінде (2 сәуір – 31 шілде) жұмыс істеді. 1 тамызда ол Перл-Харборға бағытталған New Jersey линкормен бірге жолға шықты. Гавайиден деструктор және оның қуатты серігі Панамадағы Родман теңіз базасына (1983 жылдың 17 тамызы – 1 қыркүйегі) келді. Бьюкенен Гондурасқа бағытталған АҚШ армиясының десанттық кемелеріне сүйемелдеу қызметін көрсетті (2–8 қыркүйек). Жорығын аяқтағаннан кейін ол Сан-Диегоға (9–17 қыркүйек) қайтып келді, онда ол дереу техникалық қызмет көрсету кезеңіне кірді және экипажына отбасымен бірге болуға рұхсат берді. Теңіздегі бірнеше кезеңнен кейін Бьюкенен 1983 жылдың 23 қарашасында шектеулі қолжетімділікке қойылды. 1984 жылдың алғашқы бес айын Сан-Диегодан жұмыс істеуге жұмсағаннан кейін, B...
The first six months of 1975, Buchanan moved to Long Beach Naval Shipyard for an overhaul. During this period, her 127 mm guns and ASROC launchers were removed along with her aging Mark X Identification Friend or Foe, SAMID, and other communications equipment. The latter were replaced with a new Mark III Advanced Information Management System and up to date communications gear. On 28 June 1975, Buchanan underwent sea trials, tests and training to ensure she was quickly back up to fighting condition. The destroyer and her crew went on holiday leave to close out the year (19–31 December 1975). On the first day of 1976, Buchanan moved back to Long Beach for some final touches to her overhaul then remained close to home conducting routine operations for the entirety of 1976. On 11 April 1977 Buchanan once again set a course for the western Pacific with Constellation, and John S. McCain, along with frigates Brooke, Bagley, and Roark. After a brief stop at Pearl Harbor (19–20 April), she steamed with her companions for Subic Bay. While en route, Buchanan came alongside ammunition ship Shasta for replenishment. After the resupply began, Buchanan lost power in her aft engineering plant causing the ship to execute an emergency breakaway. A span wire between the vessels did not release so Shastas deck crew cut it away. The trailing cable wound around the destroyer's port shaft damaging the rope guard. The shaft was locked and divers were deployed to remove the cable. Unable to free the shaft, she was rerouted to Naval Base Guam for repairs (3–15 May 1977). Buchanan departed Guam on 16 May and was able to rejoin her task force in the South China Sea for "MAULEX 3–77", a joint American Philippine amphibious exercise. Buchanan supplied simulated gunfire support for the insertion of reconnaissance teams. A few days later, she joined in a joint anti submarine warfare exercise with the Republic of China Navy (30 May–3 June) and then posed as a Soviet missile cruiser during "MULTIPLEX 5–77" (18–25 June). That same month, the destroyer got to show off her Tartar missiles system by shooting down two drones, one of which she recorded as a direct hit (26–28 June). Buchanan took part in one last multinational exercise, "SEA SIAM VI" (19–21 July) before tying up at Subic Bay for maintenance and repairs (29 July–21 August 1977). After the long break, she threw lines and headed back to sea to make a port call to Hong Kong (24–28 August 1977). Returning to duty, Buchanan participated in exercises "MULTIPLEX 7–77" (26–29 September) and "ASWEX J1 78" (28 October–1 November). She also served as a screen ship for Constellation (6–26 September) and provided escort service in the East China Sea (30 September–2 October) and in the northern Sea of Japan (25–27 October). Despite her busy schedule, Buchanan was afforded some breaks to visit Kaohsiung (27–28 May), Pattaya Beach, Thailand (14–18 July), Fukuoka, Japan (3–6 October 1977). While in Fukuoka, the ship opened her decks to the public and members of the crew paid a goodwill visit to a local orphanage. After one last port call at Yokosuka (2–5 November), Buchanan steamed for home, arriving on 21 November and staying in port for the rest of 1977. The following year was comparatively quiet for Buchanan as she spent nearly the entirety of 1978 operating along the California coast when not in port at San Diego. On 20 May her crew's dependents observed the destroyer in action while underway for a Family Cruise day. Venturing north, she made a brief port call to Seattle (27–29 May). In early November, Buchanan steamed out of American waters to visit Mazatlán, Mexico (3–5 November 1978). On her final day at the Mexican port town (5 November), an estimated 500 bales of cotton caught fire on the waterfront. Buchanans sailors leapt into action and helped extinguish the blaze. The local U. S. Consul and Defense Attaché Office in Mexico City commended the crew for their service to the local community. Buchanan returned to the U. S. to end the year with holiday leave (16–31 December 1978). On 20 February 1979 Buchanan was underway once again for the western Pacific. While en route to Pearl Harbor (2–4 March), a companion guided missile frigate Brooke, suffered a failure to her main steam condenser. Buchanan came to the aid of the disabled frigate by towing her for two and a half days while she was repaired. After a stop at Pearl Harbor, Buchanan and her companions moved to Guam (19–28 March). On 29 March, she was underway to serve as an observer for the test launch of three UGM 27 Polaris submarine launched ballistic missiles. Over the next several months, Buchanan participated in multiple exercises off the Korean Peninsula (7–10 May), Okinawa (16–23 July) and in the Tasman Sea (18–23 August 1979). She also made several port visits putting into Hong Kong (19–24 May), Chinae (5–6 June) and Busan, Korea (10–15 June), before mooring at Yokosuka for upkeep and maintenance ( 18 June–5 July 1979). In early August, Buchanan opened her decks to the public while at Port Ville, New Hebrides, Vanuatu (6–9 August). In three days the destroyer received of over 500 visitors. Afterward she stopped at Auckland, New Zealand (13–17 August) before tying up at Pago Pago, American Samoa, on 28 August. The following day, Buchanan was underway for Pearl Harbor (28 August–3 September) where she embarked family members for a Tiger Cruise back to San Diego (3–9 September 1979). On 8 November, she began the first phase of an overhaul at San Diego. To continue her overhaul, Buchanan moved to Long Beach on 1 January 1980. During this period (1 January–26 November), the destroyers guns and missile launchers were reworked. Harpoon anti ship missile and Super Rapid Offboard Countermeasures (SRBOC) systems were installed. The addition of SRBOC to Buchanan provided her with state of the art chaff and infrared countermeasures for defense against missile attacks. Following her overhaul, she remained in local waters conducting routine operations, training, and sea trials. On 19 September 1981, the destroyer set a course for the western Pacific with supply ship Mars, ammunition ship Haleakala, frigate Harold E. Holt and destroyer O'Brien. The formation arrived at Subic Bay on 17 October 1981. Buchanan took part in training operations in the Sea of Siam (3–6 November), Sea of Japan (9–22 December) and gunnery exercises at Tabones Island, Philippines (16–19 November). In between duty, she visited Sattahip (2 November) and Pattaya, Thailand (7–10 November). When she was in port at Pusan (5–8 December), sailors from Buchanan and Holt delivered food and clothing to a local orphanage as part of Operation Handclasp. Buchanan also visited Sasebo (15–19 and 22–26 December) before mooring at Hong Kong to celebrate the New Year on 31 December 1981. Buchanan began 1982 with gunnery training at Tabones Island on 11 January. She put into Singapore for a brief rest (20–24 January) before returning to sea for more exercises until 11 March when she steamed toward home. Buchanan arrived at San Diego on 23 March 1982. She returned to Asia again on 2 April 1983 where she operated in the China and Philippine seas (2 April–31 July). On 1 August she was underway with battleship New Jersey for Pearl Harbor. From Hawaii, the destroyer and her mighty companion steamed to Rodman Naval Station, Panama (17 August–1 September 1983). Buchanan provided escort services to U. S. Army landing craft underway to Honduras (2–8 September). Wrapping up her deployment, she made her way home to San Diego (9–17 September) where she immediately entered a period of upkeep and giving her crew leave to be with their families. After only a few periods at sea, Buchanan was placed on restricted availability for the rest of the year on 23 November 1983. After spending the first five months of 1984 operating out of San Diego, Buchanan moved to Hawaiian waters to take part in Rim of the Pacific (RIMPAC) '84, anti submarine warfare exercises and missile tests. (30 May–15 August). She returned to San Diego and began preparing for deployment on 18 October. In December, Buchanan was steaming in the Sea of Japan. She put into Hong Kong (5–7 December) and spent the holidays at Subic Bay (18 December 1984 – 12 January 1985). In February Buchanan found herself in the middle of a diplomatic confrontation between New Zealand and the United States.
1985 Жаңа Зеландиямен дау
1985 жылдың ақпан айында Жаңа Зеландия АҚШ-тың «Букенен» кемесінің портқа кіруіне қатысты өтінішін қабылдамады, себебі «Букенен» ядролық тереңдік бомбаларымен жабдықталған ASROC зымыраларын іске қосуға қабілетті болды. 1984 жылы сайлауда Дэвид Ланге басқаратын Жаңа Зеландия Еңбек партиясының жеңісінен кейін, Жаңа Зеландия Парламенті ядролық қуатпен немесе ядролық қарумен жабдықталған кемелердің Жаңа Зеландия порттарын пайдалануына тыйым салатын заң қабылдады, ядролық қарудың қауіптілігі мен Оңтүстік Тынық мұхитында ядролық сынақтардың жалғасуын негіздеді. АҚШ Әскери-теңіз күштері кемелерде ядролық қарудың бар-жоғын растаудан не жоққа шығарудан бас тартқандықтан, бұл заңдар АҚШ Әскери-теңіз күштерінің барлық кемелеріне Жаңа Зеландия порттарына кіруге тиым салды. Австралиямен кеңескеннен кейін және Жаңа Зеландиямен келіссөздер сәтсіз аяқталғаннан кейін, АҚШ АҚШ Әскери-теңіз кемелері Жаңа Зеландия порттарына қайта жіберілгенге дейін Жаңа Зеландияға қатысты ANZUS шарты бойынша міндеттемелерін тоқтататынын мәлімдеді, сонымен қатар Жаңа Зеландия «дос, бірақ одақтас емес» екенін айтты. Осы қиындықтарға қарамастан, «Букенен» өзінің қарбалас кестесін бұрынғысынша жалғастырды. Ол Оңтүстік Қытай теңізі мен Сиам теңізінде бірнеше аймақтық оқу-жаттығуларға қатысты. Сиднейден шығар алдында ол тағы да ядролық қаруға қарсы дауға қатысты. «Букенен» 13 басқа кемемен бірге порттан шығып бара жатқанда, бір жеңіл ұшақ оған «бояу бомбасын» тастауға тырысты. Ол нысананы өткізіп алды және кейіннен австралиялық билік органдары оны ұстады. «Букенен» өзінің жұмысын Австралияның Брисбен қаласына (14-17 наурыз), 22 наурызда Папуа-Жаңа Гвинеяның Рабаул қаласына, Субик шығанағына (2-21 сәуір) және Филиппиннің Манила қаласына (27-28 сәуір) портқа бару арқылы аяқтады. 30 сәуірде Субик шығанағына жөндеуге оралды. «Букенен» 25 мамырда Сан-Диегоға келді және 1985 жылдың 5 тамызында тағы бір күрделі жөндеуді бастау үшін Лонг-Бичке көшкенге дейін жергілікті операцияларды жүргізді. 17 маусымда күрделі жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін, «Букенен» 1986 жыл бойына шығыс Тынық мұхитында сынақтан өтті. 18 маусым мен 31 шілде аралығында бірнеше тексерулерден өтті және оқу-жаттығуларға қатысты. 26 шілдеде эсминец Британдық Колумбиядағы Наноуз полигонында қару-жарағын сынақтан өткізді. «Букененге» Канаданың Ванкувер (16-20 шілде) және Эскимальт қалаларына (30 шілде) сапарларында үй портынан алыстағанда бірнеше демалыс жасауға рұқсат берілді. Осы сапарлар арасында ол Бангорда (Вашингтон) (26-28 шілде) күтіп-жөндеу үшін тоқтады, содан кейін 1986 жылдың 31 шілдесінде Сан-Диегоға қайтып оралды, онда ол жылдың соңына дейін қалды. «Букенен» Сан-Диегода болғанда (1987 жылдың 1 қаңтарынан 13 шілдесіне дейін) 6 ақпанда 25 жылдығын тойлады. Осы уақыт аралығында ол тағы да батыс Тынық мұхитына жіберуге дайындалды, бірақ бұл жолы басқа бағытқа. Әдеттегідей, кеме Арабия теңізіне қарай бет алды. Иран-Ирак соғысы жалғасып жатқанда, Иран Персия шығанағы мен Ормуз бұғазындағы Кувейт мұнай танкерлеріне қауіп төндірді. Осы қауіпке жауап ретінде АҚШ танкерлерді қорғау және коммерциялық кеме қатынасының ашық болуын қамтамасыз ету үшін «Ерлік ерік» операциясын жүзеге асырды. «Букенен» 1987 жылдың 14 шілдесінде Рейнджермен бірге Battle Force Echo құрамында Сан-Диегодан шықты. Ұрыс күштері Субик шығанағына (10-12 тамыз) және Сингапурға (16-19 тамыз) 25 тамызда Солтүстік Араб теңізіне келді. Бұл аймақта болған кезінде «Букенен» Диего Гарсияға (Британдық Үнді мұхиты территориясы, 8-16 қыркүйек), Могадишуға (Сомали, 20-21 қазан) және Викторияға (Сейшель аралдары, 25-29 қазан 1987) барды. 14 қарашада эсминец Таиландтың Пхукет қаласында (18-23 қараша), Малайзияның Пенанг қаласында (24-26 қараша), Гонконгта (2-6 желтоқсан) және Субик шығанағында (9-11 желтоқсан) тоқтап, Тынық мұхитының шығысына қайта оралды. Ол 1987 жылдың 30 желтоқсанында Сан-Диегоға Жаңа жылды қарсы алуға келді. Келесі 13 айды шығыс Тынық мұхиты мен Оңтүстік Калифорния операциялар аймағында өткізгеннен кейін (1988 жылдың 1 қаңтары - 1989 жылдың 24 ақпаны), «Букенен» батыс Тынық мұхитына соңғы рет жіберілді. 1989 жылдың 3 маусымында «Эрнст Уилл» операциясына қосылу үшін Солтүстік Араб теңізіне қайта оралды. «Букенен» бұл аймақта бірнеше күн ғана болды, 14 маусымда үйіне оралды. 1989 жылдың 24 тамызында ол Сан-Диегоға оралды. «Букенен» жылдың қалған бөлігін Калифорния жағалауында өткізді және 7-11 қазанда Сан-Францискодағы флоттық аптаға қатысты. Карьерасы аяқталып, құрметті эсминец Тынық мұхитының шығысында қалды. 26 ақпанда ол 371 жобасының торпеда сынағы үшін Наноуз полигонында болды (26 ақпан - 1 және 7-8 наурыз). 1990 жылдың көктемі мен жазында «Букенен» АҚШ-тың батыс жағалауында есірткі тасымалдауға қарсы патрульдеуге қатысты. Ол Вашингтон штатының Такома қаласына 75-ші жылдық Даффодил фестиваліне (6-10 сәуір) барды және Орегон штатының Портленд қаласында (11-13 мамыр 1990) «Есірткіге жоқ де» ұлттық науқанының өкілі болды. Үй портында болғанда «Букенен» HMS Ariadne (F72) кемесін қабылдады, британдық фрегаты Сан-Диегоға келгенде (29 мамыр - 4 маусым). 4 тамызда ол Рейнджермен бірге тәуелділер круизіне шықты, операцияларды көрсету үшін, содан кейін ол 1990 жылдың соңына дейін портта қалды. «Букенен» өзінің күшімен теңізге шыққан емес. 1991 жылдың 1 қаңтарынан 1 қазанға дейін ол SEAL Team One және SEAL Team Five командалары үшін жаттығу кемесі ретінде қызмет етті, кемелерге шабуыл жасау тәжірибесін өткізді, сонымен қатар оны тоқтатуға дайындалды. 1 қазан күні «Букенен» Линд Маккормик және Робисон кемелерімен бірге қызметтен шығарылды. 15 қазан күні ол Гавайиге буксирленді және 1992 жылдың 20 қарашасында Теңіз кеме тізілімінен алынды.
In February, 1985 a port visit request by the United States for Buchanan was refused by New Zealand, as Buchanan was capable of launching nuclear depth bomb equipped ASROCs. Following the victory of the New Zealand Labour Party led by David Lange at elections in 1984, the Parliament of New Zealand enacted a law which barred nuclear powered or nuclear armed ships from using New Zealand ports, citing the dangers of nuclear weapons and continued nuclear testing in the South Pacific. Given that the United States Navy refused to confirm or deny the presence of nuclear weapons aboard ships, these laws in effect refused access to New Zealand ports for all ships of the United States Navy. After consultations with Australia and after negotiations with New Zealand broke down, the United States announced that it was suspending its ANZUS treaty obligations to New Zealand until United States Navy ships were readmitted to New Zealand ports, citing that New Zealand was "a friend, but not an ally". Despite these troubles, Buchanan continued her busy schedule unabated. She participated in multiple regional exercises in the South China Sea and the Sea of Siam (21 January–26 April 1985). While departing Sydney, she was once again involved in an anti nuclear controversy. As Buchanan was steaming out of the port in a column formation with 13 other vessels, an ultralight aircraft dove on her to drop a "paint bomb." The assailant missed the target and was later taken into custody by Australian authorities. Buchanan rounded out her deployment with port calls to Brisbane, Australia (14–17 March), Rabaul, Papua New Guinea, on 22 March, Subic Bay (2–21 April), and Manila, Philippines (27–28). She returned to Subic Bay on 30 April for upkeep before departing for Pearl Harbor on 12 May. Buchanan arrived at San Diego on 25 May and conducted local operations until shifting to Long Beach to begin another overhaul on 5 August 1985. With her overhaul completed on 17 June, Buchanan was put through her paces in the eastern Pacific for all of 1986. During 18 June–31 July, she underwent several inspections and took part in training exercises. On 26 July, the destroyer tested her weapons at the Nanoose Range, British Columbia. Buchanan was allowed a few breaks while away from her homeport during visits at the Canadian cities Vancouver (16–20 July) and Esquimalt on 30 July. In between these visits, she stopped at Bangor, Washington (26–28 July) for upkeep before steaming back to San Diego on 31 July 1986, where she remained for the rest of the year. While Buchanan lay at San Diego (1 January–13 July 1987) she celebrated her 25th birthday on 6 February. During this time she also prepared to be deployed the western Pacific once again but this time with a different destination. Instead of her usual stomping grounds, the destroyer was headed to the Arabian Sea. As the Iran–Iraq War raged on, Iran had become a threat to Kuwaiti oil tankers in the Persian Gulf and the Strait of Hormuz. In response to threat, the U. S. executed Operation Earnest Will to provide protection to the tankers and ensure that commercial shipping lanes remained open. Buchanan departed San Diego on 14 July 1987 as a member of Battle Force Echo with Ranger. The battle force put into Subic Bay (10–12 August) and Singapore (16–19 August) before arriving on station in the North Arabian Sea on 25 August. During her time in the region, Buchanan visited Diego Garcia, British Indian Ocean Territory (8–16 September), Mogadishu, Somalia (20–21 October) and Victoria, Seychelles (25–29 October 1987). On 14 November, the destroyer began work her way back to the eastern Pacific stopping at Phuket, Thailand (18–23 November), Penang, Malaysia (24–26 November), Hong Kong (2–6 December), and Subic Bay (9–11 December). She arrived in San Diego just in time to celebrate the New Year on 30 December 1987. After spending the next 13 months in the eastern Pacific and the Southern California Operations area (1 January 1988 – 24 February 1989), Buchanan departed for what would be her last deployment to the western Pacific. She returned to the North Arabian Sea to rejoin Earnest Will on 3 June 1989. Buchanan spent only few days in the area, departing on 14 June to return home. By 24 August 1989, she was back at San Diego. Buchanan spent the rest of the year operating off the Californian coast and took part in Fleet Week at San Francisco on 7–11 October. With her career winding down, the venerable destroyer remained in the eastern Pacific. On 26 February, she was at the Nanoose Range for Project 371 torpedo test (26 February–1 and 7–8 March). During the spring and summer of 1990, Buchanan took part in drug interdiction patrols along the U. S. western seaboard. She put into Tacoma, Washington, for the 75th Annual Daffodil Festival (6–10 April) and represented the national "Just Say No To Drugs" campaign at Portland, Oregon (11–13 May 1990). While back in her homeport, Buchanan hosted HMS Ariadne (F72), when the British frigate visited San Diego (29 May–4 June). On 4 August, she got underway for a dependents cruise with Ranger to exhibit operations after which she remained in port for the rest of 1990. Buchanan never returned to sea under her own power. From 1 January until 1 October 1991, she served as a training ship for SEAL Team One and SEAL Team Five to practice boarding operations while she underwent preparations to be decommissioned. On 1 October, Buchanan was decommissioned alongside Lynde McCormick and Robison. She was towed to Hawaii on 15 October and was stricken from the Naval Vessel Register on 20 November 1992.
Пайдаланудан шығару және тағдыры
Буканан 1991 жылы 1 қазанда қызметтен босатылды және 1992 жылы 20 қарашада Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды. 2000 жылы 13 маусымда ол RIMPAC 2000 жаттығуының SINKEX операциясы аясында нысана ретінде батыру үшін белгіленді. Ол Гавайи аралдарының жанындағы Тынық мұхитында үш AGM 114 Hellfire әуе-жер зымыраны, үш Harpoon кемеге қарсы зымыраны және лазерлік басқарылатын бомбамен соққыға ұшқаннан кейін су бетінде қалды. Соңында, 2000 жылы 14 маусымда оның бортына орнатылған жарылғыш заттарды жару арқылы батырылды. Ол Гавайи жанында белгілі бір тереңдікте жатыр.
Buchanan was decommissioned on 1 October 1991 and stricken from the Naval Vessel Register on 20 November 1992. On 13 June 2000 she was allocated to be sunk as a target during RIMPAC 2000 as part of Operation SINKEX. She remained afloat after being hit by three AGM 114 Hellfire air to surface missiles, three Harpoon anti ship missiles, and a laser guided bomb in the Pacific Ocean off Hawaii. She finally was scuttled on 14 June 2000 by the detonation of of explosives that had been placed aboard her. She lay off Hawaii in a depth of .