USS Stark Фрегаты: Трагедия Персидского Шығанағында

Кіріспе

Оливер Хазард Перри класының фрегаты

USS Stark (FFG 31) – басқарылатын зымырандық фрегаттар класындағы 23-ші кеме және адмирал Гарольд Рейнсфорд Старк (1880–1972) құрметіне аталған. 1978 жылдың 23 қаңтарында Вашингтон штатының Сиэтл қаласындағы Тодд Пасифик кеме жасау кешенінен тапсырыс алған Stark кемесі 1979 жылдың 24 тамызында суға түсіріліп, 1980 жылдың 30 мамырында қолданысқа енгізілді. 1987 жылы ирактық әуе шабуылында Старкке екі зымыран атылып, оның бортындағы 37 АҚШ теңізшісі қаза тапты. 1999 жылдың 7 мамырында қызметтен босатылған Stark 2006 жылы жаратылды.

Зымырандық шабуыл

"Старк" кемесі 1984 және 1987 жылдары Таяу Шығыс күштеріне жөнелтілді. Капитан Гленн Р. Бриндел 1987 жылғы миссияда командир болды. Кеме 1987 жылдың 17 мамырында Иран-Ирак соғысы кезінде екі Exocet кемеге қарсы зымыранының шабуылына ұшырады. Зымырандар ресми түрде Dassault Mirage F1 истребителі деп танылған ирак ұшағынан атылды. Рейган әкімшілігі Иранды негізгі қақтығыстағы соғысқұмарлығы үшін кінәлі деп есептеді. Ұшақ 20:00-де Ирактағы Шайбадан ұшып, Парсы шығанағына қарай бағыт алды. Ұшқыш бірінші Exocet зымырасын , ал екіншісі Старк радио арқылы стандартты ескерту берген сәтте , қашықтықтан атты. Фрегат зымырандарды радармен анықтамады; зымырандар соққы бергенге дейін бірнеше секунд бұрын қарауылшы ғана ескертті. Mark 36 SRBOC қарсы шаралары зымыран соққанға дейін бірнеше секунд бұрын ғана қосылды. Шабуылдаған Exocet зымырандары мен Mirage ұшағы STIR атыс бақылау директорының (жеке бақылау және жарықтандыру радары, Mk 92 басқарылатын зымырандардың атыс бақылау жүйесінің бөлігі) және Oto Melara Mk 75 76 мм/62 калибрлі теңіздік зеңбірегінің "көре алмау" аймағында болды, бірақ MK 92 CAS (бірлескен антенна жүйесі, Mk 92 басқарылатын зымырандардың атыс бақылау жүйесінің негізгі іздеу және бақылау радары) және Mk 13 Mod 4 бір қолды ұңғымасы үшін көрінетін болды. Кеме бірінші зымыран соққанша Mk 75 зеңбірегін қолдануға маневр жасай алмады. Кеме өзінің күшімен Naval Station Mayport әскери-теңіз портына оралды. Кеме ақырында Миссисипидегі Ingalls Shipbuilding кеме құрылыс зауытында 142 миллион долларға жөнделді. Ирак басшыларының шабуылға рұқсат бергені белгісіз. Ирак үкіметі Старк Иран-Ирак соғыс аймағында болғанын мәлімдеді, бірақ бұл мәлімдеме жалған екені дәлелденді. Ұшқыштың ниеттері мен бұйрықтары әлі де жауапсыз қалды. Американдық шенеуніктер оның өлім жазасына кесілгенін мәлімдеді, бірақ бұрынғы ирактық әуе күштерінің командирі кейін Старкқа шабуыл жасаған ұшқыш жазаланбағанын және тірі қалғанын айтты. "Бағдадтың батырлары" T1 (JPO 2017 басылымы) авторы Жан Луи Бернардтың сөзіне сүйенсек, ұшқыш Абдул Раман жазаланбағаннан басқа, "ирак-американдық бірлескен тергеу комиссиясының" шешімімен ерлік медалімен марапатталатын болған. Оның кейіннен қашқандығы туралы бұл кітапта ештеңе айтылмаған. Жан Луи Бернард осы оқиғада Falcon 50 ұшағының қолданылғанын растады. Оқу талаптарындағы кемшіліктер мен салғырт процедураларды атап өткен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің тергеу кеңесі капитан Бринделді командирлік қызметінен босатып, оны тактикалық іс-қимыл офицері лейтенант Базил Э. Монкрифпен бірге әскери сотқа беруді ұсынды. Бірақ Бриндел мен Монкриф адмирал Франк Б. Келсо II-ден сотқа жатпайтын жазаны және сөгіс хаттарын алды. Бриндел ерте зейнетке шықты, ал Монкриф сегіз жыл қызмет еткеннен кейін отставкаға кетті. Бас офицер, лейтенант-командир Раймонд Гейжан-младший, қызметінен босатылып, ескерту хаты алды.

USS Stark was deployed to the Middle East Force in 1984 and 1987. Captain Glenn R. Brindel was the commanding officer during the 1987 deployment. The ship was struck on 17 May 1987 by two Exocet anti ship missiles during the Iran–Iraq War fired from an Iraqi aircraft officially identified as a Dassault Mirage F1 fighter, The Reagan administration attributed the blame to Iran for its alleged belligerence in the underlying conflict. The plane had taken off from Shaibah, Iraq at 20:00 and had flown south into the Persian Gulf. The pilot fired the first Exocet missile from a range of , and the second from , just about the time Stark issued a standard warning by radio. The frigate did not detect the missiles with radar; warning was given by the lookout only moments before the missiles struck. Mark 36 SRBOC countermeasures were not armed until seconds before the missile hit. The attacking Exocet missiles and Mirage aircraft were in a blindspot of the STIR fire control director (Separate tracking and illumination Radar, part of the Mk 92 Guided Missile Fire Control System), and the Oto Melara Mk 75 76 mm/62 caliber naval gun, but in the clear for the MK 92 CAS (Combined Antenna System, primary search and tracking radar of the Mk 92 Guided Missile Fire Control System) and the Mk 13 Mod 4 single arm launcher. The ship failed to maneuver to bring its Mk 75 to bear before the first missile hit. she returned to her home port of Naval Station Mayport, under her own power. The ship was eventually repaired at Ingalls Shipbuilding in Mississippi for $142 million. It is unknown whether Iraqi leaders authorized the attack. Initial claims by the Iraqi government that Stark was inside the Iran–Iraq War zone were shown to be false. The motives and orders of the pilot remain unanswered. American officials have claimed he was executed, but an ex Iraqi Air Force commander later said that the pilot who attacked Stark was not punished, and remained alive. According to Jean Louis Bernard, author of "Heroes of Bagdad" T1 (Editions JPO 2017), the pilot, Abdul Rhaman, not only was not punished, but would have received the medal of bravery at the end of 'a joint Iraqi American commission of inquiry. His subsequent defection is not mentioned in this book. Jean Louis Bernard also confirms the use of a Falcon 50 during this action. Citing lapses in training requirements and lax procedures, the U. S. Navy's board of inquiry relieved Captain Brindel of command and recommended him for court martial, along with tactical action officer Lieutenant Basil E. Moncrief. Instead, Brindel and Moncrief received non judicial punishment from Admiral Frank B. Kelso II and letters of reprimand. Brindel opted for early retirement while Moncrief resigned his commission after only eight years of service. The executive officer, Lieutenant Commander Raymond Gajan Jr., was detached for cause and received a letter of admonition.

1990 жылдар

Старк 1990 жылы Атлантика флотының тұрақты әскери-теңіз күштерінің құрамында болды, ал 1991 жылы Таяу Шығыс күштеріне қайта оралды. 1993 жылы Старк UNITAS құрамына қосылды және 1994 жылы "Демократияны қорғау" және "Абель Вигиль" операцияларына қатысты. 1995 жылы Старк Таяу Шығыс күштеріне қайта оралды, содан кейін 1997 және 1998 жылдары Атлантикадағы тұрақты әскери-теңіз күштеріне (STANAVFORLANT) қызмет етті. Старк 1999 жылдың 7 мамырында қызметтен босатылды. 2005 жылдың 7 қазанында Филадельфия, Пенсильвания штатындағы Metro Machine Corp. компаниясына кеменің бөлшектеу келісімшарты тапсырылды. Кеме 2006 жылдың 21 маусымында бөлшектелген деп хабарланды. Оның кормалық бөлігі сақталды және Майпорт әскери-теңіз базасына сыйға берілді.