Джеймс А. Джонсон: Американдық саясаткер және кәсіпкердің өмірбаяны

Кіріспе

Американдық бизнесмен және саяси қайраткер (1943–2020)

Джеймс А. Джонсон (24 желтоқсан 1943 – 18 қазан 2020) – американдық бизнесмен, Демократиялық партияның саяси қайраткері және Fannie Mae компаниясының төрағасы және бас атқарушы директоры. Ол Уолтер Мондейлдің 1984 жылғы президенттік сайлау кампаниясының төрағасы болды және Джон Керридің президенттік кампаниясы үшін вице-президенттік таңдау комитетін басқарды. 2008 жылы Демократиялық партиядан президенттікке кандидат болған сенатор Барак Обаманың вице-президенттікке үміткерді іріктеу процесін қысқа мерзімге басқарды. Fannie Mae-де жұмыс істемес бұрын Джонсон дипломат Ричард Холбрукпен бірлесіп Public Strategies жеке кеңес беру фирмасын құрды. Олар 1985 жылы компанияны Shearson Lehman Brothers-ке сатты, содан кейін Джонсон Lehman Brothers компаниясында басқарушы директор болып жұмыс істеді. 1991-1998 жылдары Fannie Mae-ге жетекшілік еткеннен кейін Джонсон Goldman Sachs инвестициялық банкінің, сондай-ақ Target Corporation және UnitedHealth Group сияқты бірнеше компаниялардың директорлар кеңесіне кірді. Ол Кеннеди өнер орталығының және Брукингс институтының төрағасы да болды.

Ерте өмір және білім

Джонсон 1943 жылғы 24 желтоқсанда Миннесота штатының Бенсон қаласында дүниеге келген. Ол мектеп мұғалімі Аделинаның және 1941 жылдан 1958 жылға дейін Миннесота штатының Өкілдер палатасының мүшесі болған, сондай-ақ 1955 және 1957 жылдары палата спикері қызметін атқарған Альфред И. Джонсонның ұлы болды. Миннесота университетінде Джонсон студенттік ұйымның президенті болды және 1966 жылы саясаттану мамандығы бойынша бакалавр, ал 1968 жылы Принстон университетінің Қоғамдық және халықаралық істер мектебінен қоғамдық істер магистрі дәрежесін алды. Кейіннен Принстон университетінде оқытушы болып жұмыс істеді. 1972 жылғы Демократиялық партияның президенттік праймеризінде Джонсон сенатор Эдмунд Маскидің ұлттық науқан координаторы ретінде бастады, оның алғашқы науқаны Айова және Иллинойс штаттарындағы алғашқы жеңістеріне қарамастан аяқталды. 1973 жылдан 1976 жылға дейін Джонсон Дейтон Хадсон корпорациясында (қазіргі Target Corporation) қоғамдық істер жөніндегі директор болып қызмет етті. Осы кезеңде Джонсон сенатор Джордж Макговерн үшін де жұмыс істеді. 1974 жылы Мондейл 1976 жылғы президенттік праймеризіге қатысу мүмкіндігін қарастырды, ал Джонсон осы зерттеу комитетін құруға көмектесті. 1976 жылы ол Мондейлдің вице-президенттік науқанының директорының орынбасары болды. 1981 жылы Джонсон дипломат Ричард Холбрукпен бірлесіп жеке кеңес беру фирмасы Public Strategies-ті құрды. Сол кезде ол Уолтер Мондейлдің 1984 жылғы президенттік науқанының жетекшісі болды. Джонсон 1985 жылдан 1990 жылға дейін Lehman Brothers компаниясының басқарушы директоры болды. 1990 жылы Джонсон Fannie Mae, немесе Federal National Mortgage Association компаниясының вице-президенті болды, 1991 жылы ол Fannie Mae-нің төрағасы және бас атқарушы директоры болып тағайындалды, ал 1996 жылы "Американы жаңа үйге қайтару" атты кітабын жариялады. 2004 жылдың қыркүйегіндегі мәліметтерге сәйкес, Джонсонның бас директорлық қызметі кезінде Fannie Mae 200 миллион долларлық шығындарды дұрыс емес жолмен кейінге шегерген. Бұл Джонсон және оның ізбасары Франклин Рейнс сияқты жоғары лауазымды басшыларға 1998 жылы айтарлықтай бонус алуға мүмкіндік берді. 2006 жылғы OFHEO есебінде Fannie Mae Джонсонның еңбекақысын едәуір төмендеткені анықталды. Бастапқыда 6-7 миллион доллар деп хабарланған, Джонсон шын мәнінде шамамен 21 миллион доллар алған. 2011 жылы жарық көрген "Reckless Endangerment: How Outsized Ambition, Greed and Corruption Led to Economic Armageddon" кітабында авторлар Гречен Моргенсон мен Джошуа Роснер Джонсонды 2000 жылдардың соңындағы қаржы дағдарысына жауапты басты тұлғалардың бірі деп көрсетті. Моргенсон оны NPR сұхбатында "корпоративтік Американың реттеуді манипуляциялаудың негізін қалаушы әкесі" деп сипаттады. Эндрю Росс Соркин 2012 жылы "Нью-Йорк Таймс" газетінде: "Джонсонға әділдік таныту үшін, Fannie компаниясының көптеген шығындары оның кеткеннен кейін сатып алынған несиелердің нәтижесі болды" деп жазды. Ол сондай-ақ Forestar Group, Gannett Company, Inc. компанияларының директорлар кеңесіне кірді. Алайда, Джонсон АҚШ-тың субстандартты ипотекалық дағдарысына қатысы бар компания Countrywide Financial компаниясының бас директоры Анджело Мозилодан тікелей 7 миллион долларлық ипотекалық несие алғаны туралы хабарлар тарағаннан кейін дауға ұшырады. Джонсон 2008 жылдың 11 маусымында вице-президенттік іздеу комитетінен кетіп, өзінің ешқандай бұзақылық жасағанын жоққа шығарды, бірақ Обаманың "тарихи күш-жігерінен" назарды аударғысы келмеді. Ол бұрынғы Хиллари Клинтонның қолдаушыларын Обаманың сайлау науқанына тартуға көмектесуді жалғастырды. 2008 жылдың 19 қыркүйегінде Джон Маккейннің сайлау штабы Обаманың Джонсонмен байланысы және оны вице-президенттік іздеу комитетіне тағайындағаны туралы сынға алған жарнаманы жариялады.

Johnson was born on December 24, 1943, in Benson, Minnesota. He was the son of Adeline, a schoolteacher, and Alfred I. Johnson, who was a member of the Minnesota House of Representatives from 1941 to 1958, and served as speaker of the house in 1955 and 1957. At the University of Minnesota, Johnson was student body president and graduated with a B. A. in political science in 1966, and a Master of Public Affairs degree from the School of Public and International Affairs at Princeton University in 1968. He was later a faculty member at Princeton University. In the 1972 Democratic Party presidential primaries, Johnson started as the national campaign coordinator for Senator Edmund Muskie, whose primary campaign came to an end despite early victories in Iowa and Illinois. From 1973 to 1976, Johnson served as director of public affairs at the Dayton Hudson Corporation (now Target Corporation). During this period, Johnson also worked for Senators George McGovern In 1974, Mondale considered a run in the 1976 presidential primaries with an exploratory committee which Johnson helped create. In 1976, he was deputy director of Mondale's vice presidential campaign

In 1981, Johnson co founded Public Strategies, a private consulting firm, with diplomat Richard Holbrooke. During that time, he was the campaign manager for Walter Mondale's unsuccessful 1984 presidential bid. Johnson was a managing director at Lehman Brothers from 1985 to 1990. In 1990, Johnson became vice chairman of Fannie Mae, or the Federal National Mortgage Association, In 1991, he was appointed chairman and chief executive officer of Fannie Mae, In 1996 Johnson published a book, Showing America a New Way Home. from September 2004 found that, during Johnson's tenure as CEO, Fannie Mae had improperly deferred $200 million in expenses. This enabled top executives, including Johnson and his successor, Franklin Raines, to receive substantial bonuses in 1998. A 2006 OFHEO report found that Fannie Mae had substantially under reported Johnson's compensation. Originally reported as $6–7 million, Johnson actually received approximately $21 million. In the 2011 book Reckless Endangerment: How Outsized Ambition, Greed and Corruption Led to Economic Armageddon, authors Gretchen Morgenson and Joshua Rosner wrote that Johnson was one of the key figures responsible for the late 2000s financial crisis. Morgenson described him in an NPR interview as "corporate America's founding father of regulation manipulation". Andrew Ross Sorkin wrote in The New York Times in 2012, "In fairness to Mr. Johnson, the vast majority of losses racked up by Fannie were the results of loans bought after he departed." He also served on the board of Forestar Group, Gannett Company, Inc., However, Johnson soon became a source of controversy when it was reported that he had received $7 million in cut rate mortgage loans directly from Angelo Mozilo, the CEO of Countrywide Financial, a company implicated in the U. S. subprime mortgage crisis. Johnson resigned from the vice presidential search committee on June 11, 2008, stating that he had done nothing wrong but did not want to distract attention from Obama's "historical effort". He continued to assist in efforts to recruit former Hillary Clinton supporters to the Obama campaign. On September 19, 2008, the John McCain campaign released an ad critical of Obama for his connections to Johnson and for appointing him to the vice presidential search committee.

Басқа мүшеліктер

Джонсон 1996–2004 жылдары Кеннеди өнер орталығының төрағасы болды, онда ол орталықтың Мыңжылдық сахнасын құрып, қаржыландырды. Ол сондай-ақ 1994–2003 жылдары Брукингс институтының төрағасы болды және одан кейін Брукингс институтының Гамильтон жобасының кеңесші кеңесінде қызметін жалғастырды. 2011 жылдан бері ол Стэнфорд университетінің Ұзақ өмір сүру орталығы кеңесінің төрағасы. Джонсон Америка өнер және ғылым академиясының, Билдербергтің американдық достастарының, Сыртқы қатынастар кеңесінің және Үшжақты комиссияның мүшесі болды. Джонсон сонымен қатар Билдерберг тобының басқару комитетінің мүшесі болды және 1998 жылдан бастап, 1999 және 2004 жылдардан басқа, олардың барлық конференцияларына қатысты.

Құрмет белгілері мен марапаттар

1994 жылы Джонсон Fannie Mae компаниясында қызмет еткен кезінде АҚШ құрылыс мұрасына қосқан үлесі үшін Ұлттық құрылыс мұражайының Құрмет сыйлығымен марапатталды. 1998 жылы "Вашингтон" журналы оны "Жыл адамы" деп таныды. Джонсон 1997 жылы Колби колледжінен құрметті заң ғылымдарының докторы, 1999 жылы Говард университетінен құрметті гуманитарлық ғылымдар докторы және 2002 жылы Скидмор колледжінен заң ғылымдарының докторы дәрежесін алды. Олардың бір ұлы (Альфред) болды, кейін ажырасып кетті. Бұрын Обама әкімшілігінде Рахм Эммануэльдің көмекшісі болып жұмыс істеген. Джонсон 2020 жылдың 18 қазанында Вашингтондағы үйінде 76 жасында қайтыс болды. Өліміне дейін ол неврологиялық аурудан зардап шекті.