Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1994 жылғы американдық экипажды ғарышқа ұшуы
1994 American crewed spaceflight
STS-65 – 1994 жылдың 8 шілдесінде Флорида штатындағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылған «Колумбия» ғарыш шаттлы бағдарламасының миссиясы. Ұшуға 7 адамнан тұратын экипаж қатысты, оның командирі Роберт Д. Кабана болды, ол кейін Кеннеди ғарыш орталығына жетекшілік етті. STS-65 – 15 күндік миссияда Халықаралық микрогравитациялық зертхананы (IML 2) алып жүрген халықаралық ғылыми миссия. «Колумбия» 1994 жылдың 23 шілдесінде Кеннеди ғарыш орталығына қайтып оралды.
STS 65 was a Space Shuttle program mission of Columbia launched from Kennedy Space Center, Florida, 8 July 1994. The flight carried a crew of 7 and was commanded by Robert D. Cabana who would go on later to lead the Kennedy Space Center. STS 65 was an international science mission that carried the International Microgravity Laboratory (IML 2) on an 15 day mission. Columbia returned to the Kennedy Space Center on 23 July 1994.
Миссияның басты оқиғалары
Халықаралық микрогравитациялық зертхана (IML 2) – микрогравитациялық ортада зерттеулер жүргізуге арналған Spacelab (SL) ұшуларының сериясының екіншісі. IML тұжырымдамасы ғалымға бір миссияның нәтижелерін келесі миссияда қолдануға және миссиялар арасында зерттеулердің ауқымын және әртүрлілігін кеңейтуге мүмкіндік берді. IML миссияларынан алынған деректер ғарыш станциясының ғылыми базасын дамытуға үлкен үлес қосты. IML 2 – халықаралық миссия болды. Еуропалық ғарыш агенттігінің (ESA), Канада, Франция, Германия және Жапония ғалымдары IML 2 миссиясында NASA-мен бірлесіп жұмыс істеді, осы арқылы әлемдік ғылыми қауымдастыққа әртүрлі қосымша құралдар мен тәжірибелер ұсынды. Бұл құралдар мен тәжірибелер IML 2 модуліндегі 19 дюймдік жиырма сөреге орнатылды. IML 2 зерттеулері микрогравитация және тіршілік ғылымдарына бағытталған. Микрогравитация ғылымы материалдардың мінез-құлқына қатысты негізгі физиканы түсінуден бастап, осы әсерлерді пайдаланып Жердің гравитациялық ортасында жасау мүмкін емес материалдарды өндіруге дейін кең ауқымды қызметтерді қамтиды. Тіршілік ғылымдарының зерттеулерінде гравитация әсерін азайту жасушалар мен организмдердің белгілі бір ерекшеліктерін оқшауланып зерттеуге мүмкіндік береді. Бұл төмендеген гравитациялық әсерлер ғарыш экипаждары үшін кеңістікте бейімделу синдромынан бастап, ұзақ мерзімді гормональдық өзгерістерге дейін әртүрлі денсаулық мәселелерін тудырады. IML 2-де микрогравитация және тіршілік ғылымдары эксперименттері SL ресурстарын пайдалануда бір-бірін толықтырады. Микрогравитация ғылымы ғарыш кемесінің қуатына көп көңіл бөледі, ал тіршілік ғылымдары экипаж жұмысына ең көп талап қояды. IML 2-дегі тіршілік ғылымдары эксперименттері мен құралдары: 3-ші сөредегі Су жануарлары бойынша тәжірибелік бөлім (AAEU), 5-ші сөредегі Биораке (BR), 9-шы сөредегі Биостак (BSK), орталық аралдағы Ұзақ мерзімді орбиталық медициналық бағдарлама (EDOMP) және Микрогравитациядағы омыртқа өзгерістері (SCM), Төменгі денедегі теріс қысым құрылғысы (LBNPD), Микробтық ауа үлгісі (MAS), ортаңғы сөредегі Өнімділікті бағалау жұмыс станциясы (PAWS), 7-ші сөредегі Баяу айналатын центрифуга микроскопы (NIZEMI), Нақты уақыттағы сәулеленуді бақылау құрылғысы (RRMD) және Термоэлектрлік инкубатор (TEI). IML 2-дегі микрогравитациялық эксперименттер мен құралдары: 6-шы сөредегі Ажырату әдістерін зерттеу (RAMSES), 8-ші сөредегі Көпіршік, тамшы және бөлшектер бөлімі (BDPU), 9-шы сөредегі Критикалық нүктелік қондырғы (CPF), 10-шы сөредегі Электромагниттік контейнерсіз өңдеу қондырғысы (TEMPUS), 3-ші сөредегі Ерақы ағынды электрофорез бөлімі (FFEU), 7-ші сөредегі Ірі изотермиялық пеш (LIF), 3-ші сөредегі Жартылай тұрақты үдеуді өлшеу (QSAM), орталық аралдағы Ғарыш үдеуін өлшеу жүйесі (SAMS) және 3-ші сөредегі Дірілді оқшаулау эксперимент жүйесі (VIBES). Бұл миссияның басқа да жүктемелері: Advanced Protein Crystallization Facility (APCF), Commercial Protein Crystal Growth (CPCG), Air Force Maui Optical Site (AMOS) калибрлеу сынағы, Орбиталық үдеуді зерттеу эксперименті (OARE), Кеме жолдарының әскери қолданылуы (MAST), Шаттл әуесқойлық радио эксперименті II (SAREX II). «Колумбия» ұшағы Extended Duration Orbiter (ED0) паллетімен ұшты және оған RMS манипуляторы орнатылмады. Бұл сонымен қатар «Колумбияда» жүк бөлімінің есігін бұру қорабының модификациясының және жаңа OI 6 негізгі қозғалтқыштың бағдарламалық жасақтамасының алғашқы ұшуы болды.
The International Microgravity Laboratory (IML 2) was the second in a series of Spacelab (SL) flights designed to conduct research in a microgravity environment. The IML concept enabled a scientist to apply results from one mission to the next and to broaden the scope and variety of investigations between missions. Data from the IML missions contributed to the research base for the space station. As the name implies, IML 2 was an international mission. Scientists from the European Space Agency (ESA), Canada, France, Germany and Japan collaborated with NASA on the IML 2 mission to provide the worldwide science community with a variety of complementary facilities and experiments. These facilities and experiments were mounted in twenty 19" racks in the IML 2 Module. Research on IML 2 was dedicated to microgravity and life sciences. Microgravity science covers a broad range of activities from understanding the fundamental physics involved in material behavior to using those effects to generate materials that cannot otherwise be made in the gravitational environment of the Earth. In life sciences research, a reduction of gravitation's effect allows certain characteristics of cells and organisms to be studied in isolation. These reduced gravitational effects also pose poorly understood occupational health problems for space crews ranging from space adaptation syndrome to long term hormonal changes. On IML 2, the microgravity science and life sciences experiments were complementary in their use of SL resources. Microgravity science tends to draw heavily on spacecraft power while life sciences places the greatest demand on crew time. Life Sciences Experiments and facilities on IML 2 included: Aquatic Animal Experiment Unit (AAEU) in Rack 3, Biorack (BR) in Rack 5, Biostack (BSK) in Rack 9, Extended Duration Orbiter Medical Program (EDOMP) and Spinal Changes in Microgravity (SCM) in the Center Isle, Lower Body Negative Pressure Device (LBNPD), Microbial Air Sampler (MAS), Performance Assessment Workstation (PAWS) in the middeck, Slow Rotating Centrifuge Microscope (NIZEMI) in Rack 7, Real Time Radiation Monitoring Device (RRMD) and the Thermoelectric Incubator (TEI) both in Rack 3. Microgravity experiments and facilities on IML 2 included: Applied Research on Separation Methods (RAMSES) in Rack 6, Bubble, Drop and Particle Unit (BDPU) in Rack 8, Critical Point Facility (CPF) in Rack 9, Electromagnetic Containerless Processing Facility (TEMPUS) in Rack 10, Free Flow Electrophoresis Unit (FFEU) in Rack 3, Large Isothermal Furnace (LIF) in Rack 7, Quasi Steady Acceleration Measurement (QSAM) in Rack 3, Space Acceleration Measurement System (SAMS) in the Center Isle, and Vibration Isolation Box Experiment System (VIBES) in Rack 3. Other payloads on this mission were: Advanced Protein Crystallization Facility (APCF), Commercial Protein Crystal Growth (CPCG), Air Force Maui Optical Site (AMOS) Calibration Test, Orbital Acceleration Research Experiment (OARE), Military Application of Ship Tracks (MAST), Shuttle Amateur Radio Experiment II (SAREX II). Columbia flew with an Extended Duration Orbiter (ED0) pallet and no RMS Arm was installed. This was also the 1st flight of the payload bay door torque box modification on Columbia and the 1st flight of new OI 6 main engine software.