1994 жылғы STS-64 ғарыш сапары

Кіріспе

1994 жылғы американдық экипажды ғарыш сапары

STS-64 – «Discovery» ғарыш кемесінің бірнеше эксперименттік жиынтықтарды орындауға бағытталған миссиясы болды. STS-64 1994 жылдың 9 қыркүйегінде Флорида штатындағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылып, 1994 жылдың 20 қыркүйегінде Эдвардс әуе базасына қонды.

Миссияның басты оқиғалары

STS 64 – Lidar технологиясын ғарышқа алғаш рет ұшырған миссия (LITE) және 10 жыл ішінде АҚШ-тың ғарыштан тыс алғашқы әрекеті (EVA) болды. LITE жүк бөлімі жер атмосферасын зерттеу үшін лазерлік импульстерді қолданатын оптикалық радар түрі – lidar-ды пайдаланады, ол жарықты анықтау және қашықтықты өлшеу дегенді білдіреді. Лидардың алғашқы ғарышқа ұшуы технологияны сәтті сынап көрсететін жаңалық болды. LITE құралы 53 сағат жұмыс істеді, нәтижесінде 43 сағаттан астам жоғары жылдамдықты деректер алынды. Бұрын-соңды көрілмеген бұлт құрылымдары, дауыл жүйелері, шаң бұлттары, ластаушы заттар, орман өрттері және жер бетінің шағылысуы туралы мәліметтер тіркелді. Зерттелген аймақтарға Солтүстік Еуропа, Индонезия және Тынық мұхитының оңтүстігіндегі атмосфера, Ресей және Африка кірді. 20 елден 65 топ LITE деректерін тексеру үшін жердегі және ұшақтардағы құралдармен салыстыру өлшеулерін жүргізді. LITE ғылыми бағдарламасы NASA-ның Жер планетасына бағытталған миссиясының бір бөлігі болды. Миссия мамандары Ли және Мид 16 қыркүйекте ғарыш шаттлының 28-ші EVA-сын аяқтады. Алты сағат 15 минутқа созылған EVA кезінде олар ғарыштан тыс жұмыс істеу кезінде экипаж мүшесі байланбаған жағдайда қолдануға арналған EVA құтқаруға арналған оңайлатылған көмек (SAFER) деп аталатын жаңа рюкзақты сынады. SAFER операциялары 1984 жылғы STS 51 A миссиясынан бері алғашқы байланбаған EVA болды, сонымен қатар бағдарламаның соңғы EVA-сы да осы миссияда орындалды. SAFER халықаралық ғарыш станциясын құрастыру кезінде және одан кейін де ғарышқа бірлесіп шығудың маңызды құралына айналды. Миссияның бесінші күні Шаттлдың Астрономия 201 автономды зерттеу құралы (SPARTAN 201) алынғаннан кейін, алысқа жіберілді. Шаттлда екінші рет ұшқан SPARTAN 201 күннің желінің жылдамдығы мен бағытын анықтау және Күннің коронасының кейбір аспектілерін өлшеу үшін жасалған. Деректер Жерге оралғаннан кейін қайта ойнату үшін жазылды. SPARTAN 201 екі күннің деректерін жинағаннан кейін қайта табылды. Басқа жүктер: Шаттлдың сырғанақ әсеріне қатысты ұшу эксперименті (SPIFEX) – 33 фут (10 метр) ұзындығындағы, құралдармен жабдықталған Шаттлдың робот қолдарына арналған қосымша құрылғы. SPIFEX орбиталық реакциялық басқару жүйесінің (RCS) қозғалтқыштары туралы деректерді жинауға арналған, бұл қозғалтқыш түтікшелерінің үлкен ғарыш құрылымдарына, мысалы, Мир ғарыш станциясы немесе жоспарланған халықаралық ғарыш станциясы сияқты ықтимал әсерлерін түсінуге көмектеседі. Роботпен басқарылатын өңдеу жүйесі (ROMPS) – ғарышта жұмыс істейтін алғашқы АҚШ робот жүйесі, ол жүк бөлімі қабырғасына бекітілген екі Get Away Special (GAS) контейнеріне орнатылған. Жүк бөліміндегі GAS көпірінің құрамында 12 контейнер болды, оның 10-ы өздігінен жүргізілетін эксперименттерді ұстады. Ортаңғы бөлімдегі эксперименттер: ғарышқа ұшудың өсімдік үлгілеріне тигізетін әсерін зерттеуге арналған Биологиялық зерттеулер (BRIC) эксперименті; Кеме жолдарының әскери қолданылуы (MAST) кеме жолдарының жоғары сапалы суреттерін алу және соққының пайда болуын және таралуын талдау; Қатты беттегі жану эксперименті (SSCE) ғарыштағы отынның жану таралуы туралы ақпарат беру; Иондаушы сәулеленуді өлшеу үшін Радиациялық бақылау жабдығы III (RME III); Шаттлдың әуесқой радио эксперименті II (SAREX II) орбиталық және жердегі әуесқой радио операторлары арасындағы қысқа толқындық радио байланысының мүмкіндігін көрсету; және Әуе күштері Мауи оптикалық станциясының (AMOS) сынағы, оған қосымша аппараттық жабдық қажет болмады. STS 64 – жаңа толық қысымды Advanced Crew Escape Suit-ті пайдалануды көрген алғашқы миссия болды, ол ақырында жартылай қысымды Launch Entry Suit-ті алмастырды.

STS 64 marked the first flight of Lidar In space Technology Experiment (LITE) and the first untethered U. S. extravehicular activity (EVA) in 10 years. LITE payload employs lidar, which stands for light detection and ranging, a type of optical radar using laser pulses instead of radio waves to study Earth's atmosphere. The first spaceflight of lidar was a highly successful technology test. The LITE instrument operated for 53 hours, yielding more than 43 hours of high rate data. Unprecedented views were obtained of cloud structures, storm systems, dust clouds, pollutants, forest burning and surface reflectance. Sites studied included atmosphere above northern Europe, Indonesia and the south Pacific, Russia and Africa. Sixty five groups from 20 countries made validation measurements with ground based and aircraft instruments to verify LITE data. The LITE science program was part of NASA's Mission to Planet Earth. Mission Specialists Lee and Meade completed the 28th EVA of the Space Shuttle program on 16 Sept. During the six hour, 15 minute EVA, they tested a new backpack called Simplified Aid for EVA Rescue (SAFER), designed for use in event crew member becomes untethered while conducting an EVA. Operations with SAFER marked the first untethered EVA since STS 51 A in 1984, and also the last such EVA of the program. SAFER went on to become a mainstay of US and joint spacewalks during the assembly of the International Space Station and beyond. On the fifth day of the mission, the Shuttle Pointed Autonomous Research Tool for Astronomy 201 (SPARTAN 201) free flyer was released using the Remote Manipulator System arm. Making its second flight on the Shuttle, SPARTAN 201 was designed to collect data about the acceleration and velocity of the solar wind and to measure aspects of the Sun's corona. Data was recorded for playback after return to Earth. SPARTAN 201 was retrieved after two days of data collection. Other cargo bay payloads: Shuttle Plume Impingement Flight Experiment (SPIFEX), a 33 foot (10 meter) long instrumented extension for Shuttle robot arm. SPIFEX designed to collect data about orbiter Reaction Control System (RCS) thrusters to aid understanding about potential effects of thruster plumes on large space structures, such as Mir space station or the planned international space station. The Robot Operated Processing System (ROMPS) was the first U. S. robotics system operated in space, mounted in two Get Away Special (GAS) canisters attached to the cargo bay wall. A GAS bridge assembly in the cargo bay carried 12 cans, 10 holding self contained experiments. Middeck experiments included: Biological Research in Canister (BRIC) experiment to investigate effects of spaceflight on plant specimens; Military Application of Ship Tracks (MAST) to take high resolution imagery of ship tracks and to analyze wake formation and dissipations; Solid Surface Combustion Experiment (SSCE) to supply information on flame propagation over fuels in space; Radiation Monitoring Equipment III (RME III) to measure ionizing radiation; Shuttle Amateur Radio Experiment II (SAREX II) to demonstrate feasibility of short wave radio contacts between orbiter and ground based amateur radio operators; and Air Force Maui Optical Station (AMOS) test, which required no onboard hardware. STS 64 was the first mission to see the use of the new full pressure Advanced Crew Escape Suit, which eventually replaced the partial pressure Launch Entry Suit.