Кіріспе

Атмосфералық стационарлық тербелістер

Метеорологияда, ли-толқындар атмосфералық стационарлық толқындар болып табылады. Ең көп таралған түрі – тау толқындары, яғни атмосфералық ішкі гравитациялық толқындар. Бұл толқындарды 1933 жылы неміс ұшқыштары Ханс Дойчманн мен Вольф Хирт алып таулардың үстінен байқаған. Олар – вертикальді орын ауыстырудан туындайтын ауа ағынындағы атмосфералық қысымның, температураның және ортометриялық биіктіктің периодтық өзгерістері, мысалы, жел таудың немесе тау тізбегінің үстінен соққан кезде орографиялық көтерілу. Олар жартас немесе үстірттен соққан желдің әсерінен де пайда болуы мүмкін. Әдетте, тау тізбегіне параллель айналу осі бар турбулентті айналым бірінші төмендіктең айналасында қалыптасады; бұл ротор деп аталады. Ең күшті ли-толқындар кедергіден жоғары тұрақты қабат, ал жоғары және төменгі қабаттар тұрақсыз болғанда пайда болады. Үлкен тау жоталарының етегінде тау толқындарының әсерінен күшті желдер (желдің күрделі соққан кезде) туындауы мүмкін. Бұл күшті желдер күтпеген орман өртінің өсуіне және таралуына себеп болуы мүмкін (соның ішінде 2016 жылы Ұлы Смоки тауларындағы орман өрті кезінде Смоки тауларындағы өрттен ұшқан ұшқындар Гатлинбург пен Пиджон Фордж аймақтарына жеткен).

Негізгі теория

Ли толқындары — тұрақты, қабатталған ағын кедергіге соққанда пайда болатын ішкі гравитациялық толқындардың бір түрі. Бұл бұзылу ауа массаларын олардың бейтарап тығыздық деңгейінен жоғары көтереді. Сондықтан, жүзу күшін қалпына келтіру күштері бұзылған ауа массаларының Брунт-Вайзеля жиілігінде тік тербелісін тудырады, атмосфера үшін ол былай өрнектеледі:

, мұнда – потенциалды температураның тік профилі. Бұл ауа массаларының тербелістері бірге, толқын фронттарына (тұрақты фаза сызықтары) параллель болып өтеді. Бұл толқын фронттары бұзылған қысым өрісіндегі шекті мәндерді көрсетеді (яғни ең төменгі және ең жоғары қысым сызықтары), ал толқын фронттары арасындағы аймақтар бұзылған жүзу қабілеті өрісіндегі шекті мәндерді көрсетеді (яғни жүзу қабілетін ең жылдам жоғалтатын немесе ең жылдам иеленетін аймақтар). Энергия толқын фронттары бойымен (ауа массаларының тербелісіне параллель) таралады, бұл толқын тобының жылдамдығының бағыты. Ал толқындардың фазалық таралуы (немесе фазалық жылдамдығы) энергия таралуына (немесе топтық жылдамдыққа) перпендикуляр болады.

Атмосфералық толқындардың басқа түрлері

Ауа райының әртүрлі жағдайында пайда болатын әртүрлі ерекше толқындар бар. Желдің қиылысы да толқындарды тудыруы мүмкін. Бұл атмосфералық инверсия жел бағытының айқын айырмашылығымен екі қабатты бөліп алғанда болады. Егер жел төменнен көтерілетін жылулық ағындардың әсерінен инверсиялық қабаттың бұзылуына тап болса, онда бұзылудың лее жағында маңызды қисайту толқындары пайда болады, оларды жоғары көтерілу үшін қолдануға болады. Гидравликалық секіруден туындаған толқындар – таудың өлшеміне қарағанда тығыз, бірақ жұқа ауаның төменгі қабаты болған кезде пайда болатын толқындардың бір түрі. Таудан ағып өткеннен кейін, ағынның төменгі жағында соққы толқынының бір түрі пайда болады және гидравликалық секіру деп аталатын тік, кенетті үзіліс пайда болады, ол таудан бірнеше есе биік болуы мүмкін. Гидравликалық секіру роторға ұқсас, себебі ол өте турбулентті, бірақ ротор сияқты кеңістікте шектелмеген. Гидравликалық секірудің өзі жоғарыдағы тұрақты ауа қабатына кедергі келтіретін фактор болып табылады, осылайша толқынды тудырады. Гидравликалық секірулерді олардың биік дөңгелек бұлттарынан тануға болады және олар Сьерра-Невада тауларында, сондай-ақ Оңтүстік Калифорниядағы таулардың бас жағында байқалған. Гидростатикалық толқындар – кеңістіктегі үлкен кедергілердің үстінде пайда болатын және тік таралатын толқындар. Гидростатикалық тепе-теңдікте сұйықтықтың қысымы тек биіктікке ғана тәуелді, көлденең орын ауыстыруға емес. Гидростатикалық толқындар гидростатикалық заңдарға сәйкес келеді, яғни қысым амплитудасы көбінесе тік бағытта, көлденең бағытта емес, өзгереді. Кәдімгі, гидростатикалық емес толқындар биіктіктен тәуелсіз көтерілу мен түсудің көлденең толқындарымен сипатталса, гидростатикалық толқындар бір жағдайдағы әртүрлі биіктіктегі көтерілу мен түсу толқындарымен сипатталады. Кельвин-Хелмгольц тұрақсыздығы үздіксіз сұйықтықта жылдамдық қиылысы болғанда немесе екі сұйықтық арасындағы интерфейсте жеткілікті жылдамдық айырмашылығы болғанда пайда болуы мүмкін. Россби толқындары (немесе планеталық толқындар) – атмосферадағы ірі масштабты қозғалыстар, олардың қалпына келтіру күші – ендікке байланысты Кориолис күшінің өзгеруі.