Кіріспе

Уорикширдегі ауыл, Англия. Булкингтон – Уорикширдің Нунэтон және Бедворт ауданындағы Бедвортқа жақын орналасқан үлкен ауыл және бұрынғы азаматтық округ. 2011 жылғы халық санағы бойынша округтің халқы 6146 адамды құрады, ал 2021 жылғы санақта ол көрсеткіш 6080 адамға азайды. Ауыл Ковентриден шамамен 6 миль (10 км) солтүстік-шығысқа қарай, Нюнетон қаласынан оңтүстікке қарай, Бедворттан шығысқа және Хинклиден 5 миль (8 км) оңтүстік-батысқа қарай орналасқан. Тарихи тұрғыдан Бедвортпен байланысы күшті болғанына қарамастан, Булкингтон Нунэтон қалалық аймағының бір бөлігі болып табылады. Булкингтон «Соңғы сот кітабында» Бочинтон деп тіркелген, бұл «Булка есімді адамға тиесілі меншік» деген мағынаны білдіреді. Алғашқыда округте жеті кішкентай ауыл болған, олардың екеуі 1930 жылдары басталған тұрғын үйлердің салынуына байланысты Булкингтон ауылының құрамына енді. Тарихи тұрғыдан Булкингтонның негізгі кәсібі – лента тоқу болған. Бүгінде Булкингтон Ковентри, Нюнетон, Бедворт, Хинкли және Лестер сияқты ірі жақын қалаларға жұмысқа барып-келіп тұратын адамдардың ауылы болып табылады. Булкингтон жергілікті автор Джордж Элиотпен (Мэри Энн Эванс) байланысты, ол бұл ауылды жақсы білген. Ол өзінің «Силас Марнер» (1861) кітабында оны Равело деп атаған деп саналады. Сент-Джеймс шіркеуінде Джордж Элиоттың інісі мен сіңлісі жерленген.

Орта ғасырлар

Балкингтонның ерте тарихын 1086 жылғы «Домсдей кітабында» табуға болады, онда ол Мелан графының иеліктерінің бірі ретінде, оның қарауындағы Сало бақылауында есімі тілге алынған. Алғашқыда Балкингтон приходы оңтүстіктегі Балкингтон және Барнакл, ал солтүстіктегі Марстон, Уэстон және Брамкоттегі екі бес «жасырын» елді мекеннен тұрған. Осы төрт елді мекеннің төртеуін де Мелан графы иеленген.

Ерте заманауи

Орта ғасырлар кезеңінде және 18 ғасырдың аяғына дейін Балкингтондағы негізгі жұмыспен қамту ауыл шаруашылығы болды: 1086 жылы жайылымдық жерлер тіркелді; сондай-ақ Вестон және Марстон Джаббетт үшін жел диірмендері, ал Брамкотте су диірмені тіркелген. 18 ғасырдың соңы мен 19 ғасырдың басында ауылдың айтарлықтай өсу кезеңі болды, халқы дерлік үш есеге артты. 1841–1861 жылдардағы Балкингтон шіркеу тіркелімінде былай деп жазылған: «1861 жылдың 15 тамызында, бейсенбі күні, Лента саудасының үдемелі құлдырауы салдарынан 27 мүшеден тұратын алты отбасы Квебекке, Канадаға кетіп қалды. Роберт Поттер, пастор». Дегенмен, лента өндірісі 20 ғасырдың ортасына дейін Балкингтонда, үй шаруашылығы емес, шағын фабрикаларда жалғасты. Арден-роудтағы соңғы фабрика 1950 жылдардың басында жабылды. 1968 жылы Мектеп көшесі мен Бедворт көшесін байланыстыратын жаңа шығыс-батыс магистральдық жол ежелгі жаяу жолды алмастырды. Бұл даму шіркеуді Шіркеу көшесінен бөліп тастады; жол құрылысының әрі қарымы тарихи аудандағы көптеген ғимараттардың бұзылуына әкелді, ал 1980 жылдарға қарай Шіркеу көшесі ғана тарихи байланысын сақтап қалды. Қалған тарихи ғимараттардың бұзылу қаупі төнді, нәтижесінде 1985 жылы Балкингтонның ескерткіштерді қорғау аймағы құрылды, ол Шіркеу көшесі мен Сент-Джеймс шіркеуінің айналасын қамтиды. 2008 жылдың қарашасында Сент-Джеймс шіркеуінің солтүстігінде орналасқан Барбридж Клоуз аймағы ескерткіштерді қорғау аймағынан шығарылды. Балкингтонды Ричард Смит (Консервативтік партиясы) және Джон Бомонт (Еңбек партиясы) өкілдік етеді. Нюнетон және Бедворт ауданы – Уорвикшир округі кеңесінің бөлімшесі, қазіргі уақытта Консервативтік партия бақылауында. Балкингтон округтік кеңеске бір кеңесші сайлайды, сондай-ақ Уайтстоун бөлігімен бірге. Қазіргі уақытта оларды Джефф Морган (Консервативтік партиясы) өкілдік етеді. Балкингтон бұрын Парламенттегі Нюнетон сайлау округінің құрамында болды. Алайда, 2007 жылдың 13 маусымында күшіне енген Уорвикшир парламенттік сайлау округінің шекараларына енгізілген өзгерістерден кейін, алғаш рет 2010 жылғы жалпы сайлауда қолданылды, Балкингтон Регби сайлау округіне қосылды.

Азаматтық тарих

1850 жылдың шілдесінде 1848 жылғы Халық денсаулығы туралы заңға сәйкес Балкингтон жергілікті денсаулық сақтау кеңесі құрылды, ал 1894 жылы ол қалалық округтік кеңеске айналдырылды. 1894 жылдан 1932 жылға дейін Балкингтон тәуелсіз қалалық округ ретінде қызмет етті; алайда, 1932 жылы Уорвикширді қайта қарау туралы жарлық бойынша ауыл тәуелсіздігін жоғалтты және Регби ауылдық округінің құрамына кірді. 1938 жылдан бастап Балкингтон әкімшілік мақсаттар үшін Бедворттың бөлігі ретінде қарастырылды. 1938 жылғы жарлықта Балкингтонды Бедворт қалалық округіне біріктіру кезіндегі әкімшілік қателік салдарынан Балкингтон азаматтық приходы 1954 жылға дейін формалды түрде қалалық приход ретінде сақталды, бірақ оның жеке приходтық кеңесі болған жоқ, оны Бедворт қалалық округтік кеңесі басқарды. 1954 жылы Бедворт және Балкингтонның екі азаматтық приходы Бедворт қалалық округінің барлық аумағын қамтитын, Бедворт деп аталатын бір приходты құру үшін біріктірілді. 1951 жылы приходтың халқы 3240 адамды құрады. 1974 жылы Бедворт қалалық округі Нюнетон және Бедворт ауданының құрамына кірді. Ауылда төрт шіркеу қызмет көрсетеді: Англикандық Сент-Джеймс шіркеуі, Қасиетті Жүрек Анамыздың католик шіркеуі, Ритон методистік шіркеуі және Балкингтон қауымдық шіркеуі.

Сент-Джеймс шіркеуі

Сент-Джеймс – Булкингтонның ең көне шіркеуі, ол 12 ғасырға дейін салынған. 1143 жылы құрылғаннан кейін шіркеу Лестер аббаттығына берілді. Монастырлар таратылғаннан кейін, 1554 жылға дейін шіркеу Корольдік билікте болды, содан кейін 1662 жылға дейін бірнеше рет иесі ауысып, сатылды, бірақ ол қайтадан Корольдік билікке қайтарылды. Ол содан бері Корольдік билігінде қалып отыр. Шомылдыру және жерлеу туралы жазбалар 1606 жылдан басталады, ал неке туралы жазбалар 1683 жылдан басталады. Бүгінгі күні шіркеу "солтүстік жағында сакральмен бірге ғибадатханадан, тек оңтүстік жағында ашық қабаттары бар нефтен, солтүстік және оңтүстік қанаттардан, оңтүстік кіреберісінен және батыс мұнарасынан тұрады". Ол 13 ғасырдан 20 ғасырға дейінгі сәулеттік дамудың бірнеше кезеңдерін көрсетеді, бірақ шіркеудегі ең көне материал 12 ғасырға жатады, ол 1907 жылы табылған және оңтүстік кіреберісіне орнатылған бір voussoir және қоңырау капиталымен бейнеленген. Мұнара 15 ғасырдың ортасында салынған және 1907 жылы қайта жаңартылған. Бұл оны ауылдағы екінші ескі шіркеу ғимараты етеді. Сонымен қатар, 1812-1836 жылдар аралығындағы туғандар мен шомылдыру туралы жазбалар Уорвикшир округінің архивінде сақталады. Шіркеу – балконы бар төртбұрышты, екі қабатты кірпіштен салынған ғимарат. Кейінірек, ғимараттың оңтүстігіне салынған бір қабатты үйі шіркеу залы ретінде пайдаланылады. Шіркеу үйі шіркеудің оңтүстігінде орналасқан. Біраз уақыт бойы бос тұрғаннан кейін, ол қайта жөнделіп, 2008 жылдың жазында осы аймаққа көшіп келген жаңа пастор мен оның әйелі пайдалануға кірді.

Ритон методистік шіркеуі

Бастапқыда Булкингтон приходында екі методистік шіркеу болды: Булкингтон методистік шіркеуі және Райтон методистік шіркеуі. Райтон методистік шіркеуі алғашқыда Лонг-стритте орналасқан, бірақ 1911 жылы Регби-жолына көшірілді. 1848 жылғы анықтамалықта приходта «Уэслиандар» үшін ғибадат орыны болғандығы туралы хабарлама бар.

Католик шіркеуінің Қасиетті Жүрегінің Әулие анасы

Болкингтондағы (Реформациядан кейінгі) католик шіркеуінің тарихы 1842 жылы Уэстон Холлдың иесі Ричард Броме де Бари католиктік дінге өтуімен басталады. Ол өз үйінде Вифлеемдік Анамызға арналған миссияны құрды. Шіркеу Болкингтоннан өзге, жақын орналасқан Вулви ауылына да қызмет көрсетеді. Бұл приход Бірмингем архиепископтығының құрамына кіреді. 1869 жылы салынған, готикалық стильдегі кірпіштен тұрғызылған шіркеу 150 адамға арналған. Жақында жасалған архитектуралық өзгерістерге сакристияның кеңейтілуі, приход үйінің салынуы және Құдай анаға арналған үңгірдің орнатылуы кіреді. Арден орманындағы балалар мектебі 1996 жылы Уорвикширде мектептерді қайта ұйымдастыру және Болкингтон бастауыш мектебі мен Уэстон-ин-Арден бастауыш мектебінің бірігуі нәтижесінде құрылды.