Кіріспе
Американдық дәрігер Альберт Абрамс (8 желтоқсан 1863 – 13 қаңтар 1924) – алаяқ американдық дәрігер, өмірінде «Оциллокласт» және «Радиокласт» сияқты аппараттарды ойлап тапқанымен танымал болды. Ол бұл аппараттардың көмегімен дерлік кез келген ауруды диагностикалай және емдей аламын деп жалған мәлімдеме жасады. Оның бұл талаптары бастапқыда-ақ күмәндан тудырды. Өмірінің соңында және қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай оның көптеген аппараттары мен қорытындылары қасақана түрде адас тұрғызылған немесе жалған екені көрсетілді.
Albert Abrams (December 8, 1863 – January 13, 1924) was a fraudulent American physician, well known during his life for inventing machines, such as the "Oscilloclast" and the "Radioclast", which he falsely claimed could diagnose and cure almost any disease. These claims were challenged from the outset. Towards the end of his life, and again shortly after his death, many of his machines and conclusions were demonstrated to be intentionally deceptive or false.
Өмірбаян
Альберт Абрамс 1863 жылғы 8 желтоқсанда Сан-Францискода Маркус Абрамс пен Рейчел Ливи отбасында дүниеге келді, алайда басқа да даталар да хабарланған. 1878 жылғы 8 қазанда Тынық мұхиты медицина колледжіне қабылданды, профессор Дуглас пен профессор Хиршфельдердің ассистенты болып жұмыс істеді және 1881 жылғы 30 қазанда медициналық диплом алды. Содан кейін ол Германияның Гейдельберг қаласына барып, 1882 жылғы қарашада Лондон, Берлин, Вена және Париж қалаларында оқуын жалғастырды. Уилсонның мәліметінше, Абрамс 1883 жылы Купер колледжінен медицина докторы (M. D.) дәрежесін алды. Ол колледж оқытушыларының құрамында барлығы он төрт жыл қызмет етті: бес жыл (1885–1889) патология демонстраторы; төрт жыл (1890–1893) клиникалық медицина кафедрасының ассистенты және патология демонстраторы; және бес жыл (1894–1898) патология профессоры. Ол бір еврей газетінде «біздің дарынды жас профессорымыз» деп сипатталды. Абрамс 1891 жылдан 1923 жылға дейін көптеген кітаптар жариялады. 1924 жылғы 13 қаңтарда Сан-Францискода бронх пневмониясынан қайтыс болды.
before undertaking further studies in London, Berlin, Vienna, and Paris. According to Wilson, Abrams was awarded an M. D. by the Cooper College in 1883. He served on the teaching staff of the College for a total of fourteen years: five years (1885–1889) as Demonstrator of Pathology; four years (1890–1893) as Adjunct to the Chair of Clinical Medicine and Demonstrator of Pathology; and five years (1894–1898) as Professor of Pathology. He was described by one Jewish newspaper as “our talented young professor.”
Abrams published numerous books from 1891 to 1923. He died January 13, 1924, from a broncho pneumonia in San Francisco.
Гейдельберг докторлық дәрежесі
Абрамс Хайдельберг университетінің медициналық біліктілігін алаяқтықпен иеленгені үшін айыпталды; алайда Хайдельберг университетінің мұрағатындағы құжаттар Альберт Абрамстың 1882 жылғы 21 қарашада медициналық диплом алғанын растайды. Абрамстың пікірінше, американдық медицина неміс дәрігерлері мен зерттеушілеріне шамадан тыс құрмет көрсеткен дәрігерлердің ықпалында болды. Ол бұрынғы жазбаларында дәрігерлерді "Доктор Аид" немесе "Төмен дәрежелі доктор" деп атап, оларды қорлаған. Олардың сыртқы түрін тиф және басқа да микробалармен салыстырып, сол кездегі медициналық қауым "ғылыми" деп есептейтін түрлі түсініксіз емдеулерді әжуалайтын. Мысалы, оның ауа шармен емдеу туралы өлеңінде дәрігерлер науқастарын көкке көтереді, бірақ шарды қалай түсіру керектігін білмейді. Өлең мына жолдармен аяқталады: "Бірақ олар ешқашан қайтып оралмады. Сондықтан біз / Аэронавтикалық терапия сәтті емес екенін мойындаймыз".
Спондилотерапия
Абрамс хиропрактика және остеопатиялық идеяларға негізделген спондилотерапия деп аталатын медициналық әдісті әзірледі. Негізгі принцип – омыртқа жонынан шығатын нервтерді стимуляциялау, бұл ішкі органдарға рефлекстік әрекеттерді тудыруы мүмкін. Стимуляция плексор/плексиметр комбинациясымен тікелей омыртқа тірекшелеріне соққы беру арқылы, синусоидтық электр тогымен немесе мұз қолдану арқылы жүзеге асырылады. Абрамс 1910 және 1918 жылдар аралығында «Спондилотерапия» кітабын бірнеше басылымда жариялады. Спондилотерапияның жеңілдетілген нұсқасын алғаш рет 1914 жылы Альва Эми Грегори, М.Д. жариялады.
Абрамс-тың электронды реакциялары
Абрамс электрондардың барлық тіршіліктің негізгі элементі деген идеяны ұсынды. Ол осыны Абрамстың электрондық реакциялары (ERA) деп атады және осы принциптерге негізделгенін айтқан бірнеше түрлі машиналарды таныстырды.
Машиналар
Динамизатор радиоға ұқсас болды, ал Абрамс оның бір тамшы қан немесе адамның қолжазбасы арқылы кез келген ауруды диагностикалай алатынын айтты, сондай-ақ жеке тұлғаның ерекшеліктерін анықтай алатынын мәлімдеді. Динамизатор үлкен бизнеске айналды; 1918 жылға қарай спондилотерапия және ERA курстарының құны 200 долларға жетті (2014 жылы 3150 доллардың сатып алу қабілетімен шамалас); жабдық шамамен 200 долларға жалға берілді, содан кейін ай сайын 5 доллар төленді. Жалға алушы құрылғыны ешқашан ашпауға келісетін келісімшартқа қол қоюға міндетті болды. Абрамс мұның олардың нәзік реттелуін бұзатынын түсіндірді, бірақ бұл ереже Абрамс құрылғыларын тексеруден сақтауға да себін тигізді. Кейін ол диагностикаланған ауруларды емдеу туралы мәлімдемелерін кеңейтті. Абрамс «Оциллокласт» және «Радиокласт» сияқты жаңа және одан да әсерлі құрылғыларды ойлап тапты, оларға белгілі бір ауруларға «шабуыл жасауға» арналған жиіліктердің кестелері қоса берілді. Клиенттерге емделу үшін бірнеше рет емделу қажет екені айтылды. Динамизатор операторлары көбінесе қатерлі ісік, қант диабеті және жүйсіз ауру сияқты аурулардың комбинациясын қамтитын алаңдатарлық диагноздар қойды. Абрамс басқа медицина қызметкерлеріне беймәлім «сиыр жүйсіз ауруы» деп аталатын ауруды жиі енгізді. Ол Oscilloclast осы аурулардың көпшілігін жеңе алатынын мәлімдеді. 1921 жылға қарай ERA технологиясын қолданатын 3500 маман болды. Дәстүрлі медицина мамандары күдікпен қарады. Адамдар Абрамстың қораптарын ашқанда, «жай ғана сымдар, бірнеше резисторлар, тек гуілдеп тұратын кішкентай мотор және диагноз қоюға, «хабар таратуға» немесе тіпті радио толқындарын шығаруға қабілетті ештеңе» тапты. 1970 жылдары Hewlett Packard компаниясының өнім дизайнера Боб ДеВрис ескі Oscilloclast-ты (1934 жылғы) жөндеу мүмкіндігіне ие болды. Ол Абрамстың Электрондық медициналық қорының президенті болған және олардың құрылғыларын жетілдірген әйелге тиесілі болды; оның мұндай құрылғылары бірнеше болды және ол өзінің тәжірибесінен электр терапиясының пайдалы екеніне сенді. ДеВрис ескі осциллокласты жұмыс жасайтын күйіне келтіріп қана қоймай, сонымен қатар клиенті үшін транзисторлық нұсқасын жасады, оны «Пулсті осциллятор» деп атады.
Тергеу
Абрамс пен оның ізбасарлары мен Америка медицина қауымдастығы (АМА) арасындағы дау одан әрі күшейді. Оларды қорғаушылардың ішінде американдық радикал жазушы Аптон Синклер және әйгілі сенімді сэр Артур Конан Дойл, Шерлок Холмс авторы болды. Дауды ғылыми тұрғыдан беделді үшінші тараптың араласуы арқылы шешуге тырысты. "Scientific American" журналы доктор Абрамстың мәлімдемелерін тексеруді шешті. Журнал бұл мәселеге қызығушылық танытты, себебі оқырмандар редакцияға Абрамстың революциялық машиналары ғасырдың ең маңызды өнертабыстарының бірі екенін және олар журнал беттерінде талқылануы керек екенін жазған хаттар жіберіп жатты. "Scientific American" журналы "Доктор Х" деген псевдониммен танымал Абрамстың жақын әріптесімен бірге жұмыс істеген тергеушілер тобын құрды. Тергеушілер бірқатар тесттер жасады және журнал оқырмандарға өздерінің тесттерін ұсынуды сұрады. Тергеушілер Доктор Х-тен белгісіз патогендері бар алты құтыны анықтауды өтінді. Доктор Х өзінің Абрамс машиналарына шын жүректен сенген сияқты көрінді, тіпті "Scientific American" тергеушілеріне өзінің процедурасын бақылауға рұқсат берді. Бірақ Доктор Х барлық алты құтының ішіндегіні мүлдем дұрыс таба алмады. Ол құтыларды қарап, олардың қызыл сиямен белгіленгенін, бұл аспаптарды шатастыратын діріл тудыратынын айтты. Тергеушілер оған тағы да құтыларды, бірақ бұрынғыдан да қарапайым жазулармен берді, бірақ ол қайтадан дұрыс таба алмады. Нәтижелер "Scientific American" журналында жарияланды, ал тергеушілер өз жұмыстарын жалғастырды. Абрамс тергеушілермен "бірлесуге" дайын екенін айтты, бірақ әртүрлі сылтаулармен оны істемеді. Абрамс ешқашан тергеуге қатыспады, ал ERA басылымдарында ол әділетсіз қуғын-сүргінге ұшырағанын мәлімдеді.
Ашылу
AMA мүшесі Абрамс дәрігеріне қан үлгісін жібергенін және науқастың безгегі, қант диабеті, қатерлі ісігі және сифилис анықталғаны туралы диагноз алғанын мәлімдеді. Содан кейін AMA мүшесі қан үлгісінің ішінде Плимут-Рок әтешінен алынған екенін айтты. Бұл мәлімдемені растайтын ешқандай құжат немесе куәгер ұсынбады. Ұқсас үлгілер басқа Абрамс дәрігерлеріне де жіберілді, және олардың кейбіреулері сотта алаяқтық айыптарына тап болды. Арканзас штатының Джонсборо қаласындағы сот ісінде Абрамсты куәгер ретінде шақыруға дайын болған, бірақ 1924 жылғы қаңтарда сот басталмас бұрын 60 жасында пневмониядан қайтыс болды. Оның қайтысынан кейін, Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасының тергеушілері дәрігердің бірнеше қораптарын ашты. Олардың бірі есік қоңырауына ұқсас магниттік өріс тудырса, екіншісі – аз қуатты радио толқындарын таратушы құрылғы еді. Психолог Донован Роуклифф Абрамстың құрылғыларының ғылыми негізі жоқ екенін, бірақ оның ізбасарлары "Америка Құрама Штаттарында көптеген мамандандырылған клиникалар ашқанын және олардың саны соңғы жылдары ешқандай азаймағанын" мәлімдеді.
Таңдалған жарияланымдар
Абрамс, Альберт (1895). «Антисептикалық клубтың мәмілелері». Нью-Йорк: Э. Б. Трит. [Медицина саласының жағдайы туралы ойын-қалжыңдық көркем шығарма]