Фритигерн: готтардың басшысы, 376-382 жж. Готика соғысында Адрианополь шайқасында жеңіске жетіп, римдіктермен бейбіт келісімге қол жеткізді. Тарихы мен есімі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Готика королі (өркендеген шағы 370-ші жылдар)
Gothic king (fl. 370s)
Фритигерн (өркендеген шағы 370-ші жылдар) – Тервингиялық готтардың басшысы, Готика соғысы (376–382) кезінде Адрианополь шайқасындағы шешуші жеңісі 382 жылы Грациан мен Теодосий I-мен жасалған бейбіт келісімде готтар үшін артықшылықты жағдайларға алып келді.
Fritigern (fl. 370s) was a Thervingian Gothic chieftain whose decisive victory at Adrianople during the Gothic War (376–382) led to favourable terms for the Goths when peace was made with Gratian and Theodosius I in 382.
Атауы
Fritigern латыншада Fritigernus түрінде кездеседі. Готикалық есімі *Frithugairns "бейбітшілік тілеу" деп жазылған. Фритигерн Вальхалла ғибадатханасында (1842) құрметке ие болған германдық аты – Фридигер.
Fritigern appears in the Latinized form Fritigernus. The Gothic name is reconstructed as *Frithugairns "desiring peace". The Germanized name under which Fritigern is honored in the Walhalla temple (1842) is Friediger.
Дунайдан өту
376 жылы тервингтер гунндардың күшейіп бара жатқан қысымына тап болды, олар бұған дейін олардың туыстары гретунгтерді жаулап алған еді. Фритигерн Валенттен тервингтерге солтүстік римдік шекарадан өтіп, Моэзия немесе Фракияға қоныстануға рұқсат беруді сұрады. Дунай өзені мен римдік шекаралық бекіністер оларды гунндардан қорғайтын еді. Валенс Фритигерннің ізбасарларына империяға кіруге рұқсат берді. Қарсылығында, олар әскери қызметке бағынышты болар еді, бірақ басқа римдіктермен бірдей қаралатын болар еді. Бірақ, ешқайсысы да орындалмады. Осы уақытта Афанарик және оның көптеген ізбасарлары Кавкаландқа ("Жоғарғы жерлер", болжам бойынша Шығыс Карпаттар мен Трансильванияға) шегінді. 376 жылдың күзінде римдіктер Алавивус пен Фритигерннің халқына Дунайдан өтіп, Моэзия провинциясына қоныстануға көмектесті. 376/377 жылдардың қысында тервингтер қоныстанған аймақтарда ашаршылық болды және олардың көмек сұраған тілектері жауапсыз қалды. Аймақтың римдік басшылары Лупицин мен Максим оларға жаман қарым-қатынас жасады. Олар оларға азық-түлікті тым қымбат бағамен сатты, бұл көптеген готтарды өз балаларын құл ретінде сатуға мәжбүр етті. Олар бірнеше тервинг басшыларын тойға шақырып, кейбіреулерін өлтіріп, ал қалғандарын тұтқынға алды. Алавивус тұтқын болып қалған болуы мүмкін, бірақ Фритигерн қашып құтылып, тервингтердің басшысы болды. Ұзақ өтпей ол Рим империясына соғыс жариялады.
In 376, the Thervings came under increasing pressure from the Huns, who had already conquered their kinsmen, the Greuthungi. Fritigern asked Valens to allow the Thervingi to cross the northern Roman border and settle in Moesia or Thracia, with the Danube River and Roman frontier forts protecting them from the Huns. Valens agreed to permit Fritigern's followers to enter the empire. In return, they would be subject to military service, but would be treated the same as other Roman subjects. As it turned out, neither happened. Meanwhile, Athanaric and many of his followers retreated to Caucaland ("the Highlands", presumably the Eastern Carpathians and Transylvania). During the autumn of 376, the Romans helped Alavivus and Fritigern's people cross the Danube and settle in the province of Moesia. In the winter of 376/7, a famine hit the areas settled by the Thervingi and their appeals for help went unanswered. The Roman governors of the area, Lupicinus and Maximus, treated them badly. They sold them food only at extremely high prices, which forced many Goths to sell their children as slaves. They invited several Thervingi leaders to a feast, in which they killed some and took others hostage. Alavivus most likely remained a hostage, but Fritigern was able to escape and he became leader of the Thervingi. Soon he declared war on the Roman Empire.