Кіріспе
Американдық гитарист Майкл Дэвид МакКреди (5 сәуір 1966 жылы туған) – Pearl Jam тобының негізін қалаушы мүшесі және жетекші гитарисі ретінде танымал американдық музыкант. МакКреди Flight to Mars, Temple of the Dog, Mad Season және The Rockfords сияқты қосымша жобалар тобының да мүшесі болды. 2017 жылы ол Pearl Jam тобының құрамында, басқа үш негізін қалаушы мүшесімен (Джефф Амент, Стоун Госсард және Эдди Веддер) және бұрынғы мүшесі Дэйв Крусенмен бірге Rock and Roll Hall of Fame-ге енгізілді.
Michael David McCready (born April 5, 1966) is an American musician known for being a founding member and lead guitarist of Pearl Jam. McCready was also a member of the side project bands Flight to Mars, Temple of the Dog, Mad Season, and The Rockfords. He was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame as a part of Pearl Jam in 2017 alongside the three other founding members (Jeff Ament, Stone Gossard and Eddie Vedder), and former member Dave Krusen.
Ерте өмір
Майк МакКреди Флорида штатының Пенсакола қаласында дүниеге келді, бірақ оның отбасы туылғаннан кейін көп ұзамай Сиэтлге көшіп келді. Бала кезінде ата-анасы Джими Хендрикс пен Сантананың музыкасын ойнап көрсеткен, ал достары Kiss пен Aerosmith тыңдағанда, МакКреди көбінесе бонго барабандарын тартып ойнайтын. Он бір жасында МакКреди алғашқы гитарасын сатып алып, сабақтарға жазылды. Сегізінші сыныпта МакКреди алғашқы тобын – «Warrior» құрды, бірақ оның аты тез арада «Shadow» деп өзгертілді. Бастапқыда Рузвельт орта мектебіндегі бос уақытта кавер-версияларды орындайтын топ, ақырында өзінің түпнұсқа әндерін жазып, демо-таспалар жасауға кірісті. Орта мектепті бітіргеннен кейін МакКреди пицца ресторанында жұмыс істеді, онда ол музыкант Пит Дрогемен дос болып қалды. 1986 жылы «Shadow» Лос-Анджелеске көшіп, жазу шарттасуын жасауға тырысты. Ол шашын қырқып, жергілікті колледжге түсіп, түндерін бейне дүкенде жұмыс істейтін. Госсард МакКредиді орта мектепке дейіннен таныған, екеуі бір-бірімен рок-топтардың суреттерін алмасып тұратын. Бұл МакКредидің алғашқы студиялық тәжірибесі болды және ол жобада маңызды рөл атқарды. МакКреди «Reach Down» әні үшін төрт минуттан астам ғажайып соло орындады. Корнеллдің айтуынша, солоның жазылуының ортасында МакКредидің құлаққаптары ұшып кетіп, ол қалған солоны дыбысты естімей орындады. МакКреди бұл туындысын өзінің ең мақтан тұтатын сәттерінің бірі деп есептейді. «Temple of the Dog» жобасында соңынан әнші Эдди Веддер де қатысты. (Веддер Амент пен Госсардың келесі тобының әншісі болу үшін Сиэтлге сынақтан өтуге келді, ол кейін «Pearl Jam» аталды.) Веддер Корнеллмен «Hunger Strike» әнінде дуэт орындап, бірнеше әннің фонында вокалмен көмектесті. Топтың толыққанды альбомға жететін материалдары бар екенін шешті және 1991 жылдың сәуір айында «Temple of the Dog» A&M Records лейблы арқылы жарық көрді.
Перл Джем
Pearl Jam 1990 жылы Амент, Госсард және МакКреди құрды, содан кейін Веддер мен барабаншы Дейв Крузенді шақырды. Алғашқыда топ Mookie Blaylock деген атпен таныстырылды, бірақ 1991 жылы Epic Records компаниясымен келісімге келгенде атауын өзгертуге мәжбүр болды. Ten альбомының жазулары аяқталғаннан кейін Крузен 1991 жылдың мамырында Pearl Jam тобынан кетіп қалды. Оның орнына Чемберлен Дэйв Аббруззеді ұсынды, ол топқа қосылып, Ten альбомын қолдау үшін Pearl Jam-нің қалған концерттерінде ойнады. Ten альбомы топты кең қауымға таныстырды және 1990-шы жылдардың ең көп сатылған альтернативтік альбомдарының біріне айналды. Топ Ситл музыкалық аренасының және гранж жанрының күрт танымалдылығы мен назарының ортасында қалды. МакКреди жиі соло ойнап, музыкаға блюздық үн қосты (Стиви Рэй Воннан әсер алған). "Jeremy" синглі 1993 жылы "Үздік рок әні" және "Үздік хард-рок орындаушысы" номинацияларында Грэмми сыйлығына ие болды. Pearl Jam 1993 жылғы MTV Video Music Awards сыйлығында "Jeremy" музыкалық видеосы үшін төрт жүлде алды, оның ішінде "Жылдың бейнесі" және "Ең жақсы топтық бейнесі". Ten альбомы Rolling Stone журналының барлық уақыттың 500 ең ұлы альбомы тізімінде 207-орында, ал "Jeremy" VH1 журналының 90-шы жылдардың 100 ең ұлы әні тізімінде 11-орында тұрды. Содан кейін топ 1993 жылы шыққан екінші студиялық альбомын, Vs. жариялады. Vs. бір апта ішінде сатылған альбомдардың ең көп саны бойынша рекорд орнатты және Billboard 200 тізімінде бес апта бойы бірінші орында тұрды. Vs. 1995 жылы "Үздік рок-альбом" номинациясы бойынша Грэмми сыйлығына ұсынылды. Vs. альбомынан "Daughter" әні "Дуэт немесе топпен вокалды ең жақсы рок орындауы" номинациясы бойынша, ал "Go" әні "Ең жақсы хард-рок орындауы" номинациясы бойынша Грэмми сыйлығына ұсынылды. Жетістіктің қысымын сезінген топ альбомдарын жарнамалау деңгейін төмендетуге шешім қабылдады, соның ішінде музыкалық бейнелерді шығарудан бас тартты. 1994 жылы топ Ticketmaster компаниясын бойкоттауды бастады, ол үш жылға созылды және топтың АҚШ-та гастрольдік турлар өткізу мүмкіндігін шектеді. Сол жылы топ үшінші студиялық альбомын, Vitalogy-ді шығарды, ол топтың мультиплатиналық мәртебеге жеткен үшінші альбомы болды. Альбом 1996 жылы "Жылдың ең жақсы альбомы" және "Ең жақсы рок-альбом" номинацияларында Грэмми сыйлығына ұсынылды. Vitalogy Rolling Stone журналының барлық уақыттың 500 ең ұлы альбомы тізімінде 492-орында тұрды. 1998 жылы Pearl Jam J. Frank Wilson and the Cavaliers тобының 1960-шы жылдардағы балладасының каверін, "Last Kiss" әнін жазды. Ол 1998 жылы әншілер клубының Рождестволық синглі ретінде шығарылды, бірақ көпшіліктің сұранысы бойынша, кавер 1999 жылы жеке сингл ретінде жарық көрді. "Last Kiss" Billboard чарттарында екінші орынға ие болды және топтың ең жоғары рейтингтегі сингліне айналды. 2000 жылы топ өзінің алтыншы студиялық альбомын, Binaural-ды шығарды және сәтті және үздіксіз ресми бутлегтер сериясын бастады. Топ 2000 және 2001 жылдары осындай жеті концерттік альбомын шығарды және бір уақытта Billboard 200 тізіміне дебют жасаған альбомдардың ең көп саны бойынша рекорд орнатты. "Grievance" (Binaural альбомынан) "Ең жақсы хард-рок орындауы" номинациясы бойынша Грэмми сыйлығына ұсынылды. Топ 2002 жылы Riot Act атты жетінші студиялық альбомын шығарды. 2003 жылы "Big Fish" фильміне Pearl Jam-нің үлесі, "Man of the Hour" әні 2004 жылы "Алтын глобус" сыйлығына ұсынылды. Топтың сегізінші студиялық альбомы, Pearl Jam, 2006 жылы жарық көрді. Содан кейін топ Backspacer (2009), Lightning Bolt (2013) және Gigaton (2020) альбомдарын шығарды.
Рокфордтар
МакКреди The Rockfords деп аталатын тағы бір музыкалық топпен ойнады, бұл топ МакКредидің ең ұнататын телесериалы – The Rockford Files атымен аталған. Топта МакКредидің Shadow мектебінен бұрынғы достарымен қатар Goodness тобының вокалисі Кэрри Акре де бар. Топтың өзімен аттас дебюттік альбомы 2000 жылы Epic Records лейблы арқылы шықты. 2021 жылы топ өздерінің тұңғыш альбомына құқықтарды алып, 2022 жылы оны цифрлық платформаларда жариялады.
Жеке әнші
2009 жылы Сан-Диего радиостанциясы KBZT берген сұхбатында МакКреди жеке альбом үстінде жұмыс істеп жатқанын мәлімдеді.
Жүру қағаздары
МакКрейд Walking Papers тобында гитарада ойнады, оған бұрынғы Guns N' Roses бас гитарисі Дафф МакКаган, Screaming Trees/Mad Season барабаншысы Баррет Мартин және әнші Джефф Ангел кірді. Топ 2013 жылдың тамызында альбом шығарды.
Левилік жүргіншілер
2016 жылы МакКредидің Дафф МакКаган, Барретт Мартин және Джаз Коулман қатысқан жаңа жобасы "The Levee Walkers" деген атпен МакКредидің HockeyTalkter Records лейблінде екі ән шығарды. 2017 жылы топ әнші Айрон Джонстың қатысуымен "All Things Fade Away" әнін жариялады.
Музыкалық стиль және әсерлері
МакКреди техникалық тұрғыдан емес, "құлақпен" ойнауды артық көреді. Ол: "Мен осы техникалық нәрселерден мүлдем хабарсызмын" деді. Pearl Jam хиттерін жазу процесінің қыр-сырын түсіндіруді сұрағанда, МакКреди: "Мен оны әрқашан құлақпен істеймін" дейді. "Шындығында, мен қарапайым сұхбаттарды артық жақсы көремін. Гитарадан гөрі кез келген нәрсе туралы әңгімелесу қызықтырақ. Мен техникаға құмар адам болғым келмейді". МакКредидің гитара стилі көбінесе агрессивті, блюздік сипатқа ие, ал Allmusic-тен Грег Прато оны "сезімге бағытталған" және "rootsy" деп сипаттады. МакКреди Джими Хендрикс, Стиви Рэй Вон, Дэвид Гилмор, Кит Ричардс, Пит Тауншенд және Эдди Ван Халенді өзінің ең үлкен музыкалық ықпалы деп атады. МакКреди сонымен қатар Rolling Stones-тың жанкүйері және осы топты өзінің барлық уақыттағы сүйіктісі деп есептейді. МакКреди Fender Stratocaster, Gibson Les Paul және Gibson Les Paul Junior гитараларын пайдаланады. Топ құрылған кезде Госсард пен МакКреди ырғақ және жетекші гитаристер ретінде нақты белгіленді. Vitalogy дәуірінде Веддер көбірек ырғақ гитара ойнай бастағанда жағдай өзгерді. МакКреди 2006 жылы: "Үш гитара болғанымен, қазір көбірек орын бар деп ойлаймын. Стоун екі ноталық партия орындайды, ал Эд күшті аккордтарды тартады, мен осылардың бәріне үйлесе аламын" деді. Тікелей өнер көрсетулері туралы МакКреди: "Ойнап жатқанда мен бір түйсікке келіп, медитациялық күйге ене аламын, мұны басқаша алу мүмкін емес. Менің көздеріммен аспанға қарап тұрғанымды көруіңіз мүмкін, бұл жалған емес, жай ғана болып жатыр" деді. Уақыт өте келе МакКреди Pearl Jam-нің ән жазу процесіне көбірек үлес қосты. МакКредидің Pearl Jam үшін алғашқы жазған үлесі – "Yellow Ledbetter" (Jeremy" синглінен) B-жағының музыкасын жазу болды, ол Pearl Jam-нің тікелей концерттерінде әдеттегі жабылу әніне айналды. Vs. үшін материалды және No Code альбомындағы "Present Tense" әнінің музыкасын жазғаннан кейін, ол 1998 жылғы Yield альбомындағы үш тректің музыкасын жазды, оның ішінде топтың ең үлкен хиті "Given to Fly" де бар. МакКредидің Pearl Jam үшін жазған жеке композицияларының барлығы, біреуін ("Force of Nature", Backspacer) қоспағанда, "Faithfull" (Yield) үшін ашық G, "Given to Fly" үшін ашық D-ның вариациясы және "Marker in the Sand" (Pearl Jam) үшін ашық G-ның вариациясы сияқты баламалы құралымдарды қолданады. МакКреди топтың 2006 жылғы аттас альбомын жабатын "Inside Job" трекімен алғаш рет лирикалық үлес қосты.