Ryan Adams-тың "Rock n Roll" альбомы туралы: шығу тарихы, "So Alive" хиті, Parker Posey, Billie Joe Armstrong сияқты қонақ әртістер. Жаңалықтар мен шолулар!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Rock n Roll — Райан Адамстың 2003 жылғы 4 қарашада жарық көрген төртінші студиялық альбомы. Альбомда "So Alive" хиті және сол кездегі Райан Адамстың әйелі, актриса Паркер Пози, Hole және Smashing Pumpkins тобының бұрынғы бас гитарисі Мелисса Ауф дер Маур, сондай-ақ Green Day тобының Билли Джо Армстронгі сынды қонақ әртістер қатысқан. Адамс бұл альбомды «мен жасаған ең рок әуені» деп сипаттайды және альбомға қарама-қарсы пікірлер айтылса да, оны жазу «өте қызықты болды» дейді. Альбом екі апта ішінде Lost Highway компаниясы Love Is Hell альбомын шығарудан бас тартқаннан кейін жазылды. Адамсқа сәйкес, туындаған дау «өте дипломатиялық» түрде шешілді. Rock n Roll басты өнім болды, ал Love Is Hell екі жеке EP ретінде жай-жақсы жарияланды және кейіннен бір альбомға біріктірілді. Альбом гитарист Джеймс Иханың Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданындағы Челсидегі Stratosphere Sound студиясында жазылған.
Rock n Roll is the fourth studio album by Ryan Adams, released on November 4, 2003. The album features the hit single "So Alive", and includes guest appearances by Adams's then girlfriend, actress Parker Posey, former Hole and Smashing Pumpkins bass player Melissa Auf der Maur, and Green Day's Billie Joe Armstrong. Adams describes the album as "the most rock thing I have ever done," and notes that in spite of the album's mixed reception, recording it was "fun as fuck." The album was recorded in two weeks, in response to Lost Highway's refusal to release Love Is Hell. The ensuing standoff was resolved "by being very diplomatic," according to Adams. Rock n Roll became the primary product, while Love Is Hell was released quietly as two separate EPs, and eventually combined into a single release. The album was recorded at Stratosphere Sound, guitarist James Iha's studio in Chelsea, Manhattan, New York.
Қабылдау
Албұмға Metacritic сайтындағы "жалпы алғанда жағымды пікірлерге" негізделген 100 баллдан 66 балл қойылған. Spin журналы 10 баллдан 7 балл беріп, "Гитаралар қайда тартылса, аяқ киімдер де сонда әсерлі" деді. Alternative Press 5 баллдан 3,5 жұлдыз беріп, "Кейде стилистикалық өзгешеліктер RNR-ді CD тыңдаудың орнына радионы сканерлеудей сезіндіреді" деді. Кейбір пікірлер орташа, аралас немесе теріс: Yahoo! Music UK 10 баллдан 6 жұлдыз беріп, "Адамс мұндай классикалық рок әндерін құлағын жауып жаза алады, нәтижесінде мұндағы 15 тректің шын жүрегі жоқ" деді. No Ripcord та 10 баллдан 6 жұлдыз беріп, "Бұл жазба қаншалықты клишелі және болжамды болса да, шыдамдылық таусылмас бұрын сізді қайта тартуға әрқашан күшті әуендер жетеді" деді. Playlouder 5 баллдан 3 жұлдыз беріп, "Көптеген әуендер мен идеялар бар, кейбір топтар осылар үшін жазаланады, бірақ ол өзінің сүйікті топтарының көшірмесін жасауға шешім қабылдады, 'Рок-н-ролл'дан' гөрі прогрессивтірек нәрсені сынап көрмеді" деді. Chicago Tribune аралас пікір беріп, "Адамс өзін толығымен рокқа берді. Проблема оның мәтіні мен вокалының рок аренасында тұрақты түрде ерекше немесе сенімді болмауында. Кейбір тректерде ол Курт Кобейн мен Пол Вестерберг сияқты қарқынды болуға тырысса, енді бірінде Джон Бон Джови сияқты әншілік етеді. Адамс меланхолиялық "Wish You Were Here" әнінде ғана темпті баяулатып, өзінің ертедегі жеке жұмыстарына тән жақындықты жеткізеді, олардың көпшілігі төрт жұлдызға лайық болған" деді. The Guardian 5 баллдан 2 жұлдыз беріп, "Адамс эмоцияға жақындауға тырысқанда көзін жұмып, күлімсіреп, мақтанышпен келеді" деді.
The album so far has a score of 66 out of 100 from Metacritic based on "generally favorable reviews". Spin gave it a score of seven out of ten and said, "Everywhere the guitars are cranked, the sneakers set on stun." Alternative Press gave it a score of three and a half stars out of five and said, "The jarring stylistic shifts sometimes make listening to RNR feel more like scanning the radio dial than listening to a CD." Some reviews are average, mixed or negative: Yahoo! Music UK gave it a score of six stars out of ten and said, "Adams can undoubtedly pen this classic rawk stuff with his ears closed and, as a result, the 15 tracks here lack heart." No Ripcord also gave it a score of six stars out of ten and said, "No matter how clichéd and predictable this record gets, there are always some undeniable hooks to lure you back in before your patience wears thin." Playlouder gave it a score of three stars out of five and said, "There are tunes galore, and ideas that some groups would do someone in for, it’s just a shame he decided to do an approximation of all his favourite bands, and didn’t try something a bit more progressive than 'Rock‘n’Roll'." Chicago Tribune gave it a mixed review and said that "Adams devotes himself almost entirely to his rock impulses. The problem is that his writing and vocals aren't as consistently distinctive or convincing in the rock arena. He aims for the intensity of Kurt Cobain and Paul Westerberg on some tracks and croons like Jon Bon Jovi on another. It's not until the melancholy "Wish You Were Here" that Adams slows the tempo and delivers the intimacy that characterized his earlier solo work, most of which was four star quality." The Guardian gave it a score of two stars out of five and said that "Adams is too busy winking, smirking and showing off to convey anything approaching an emotion."