Бетти Марсден: Британдық комедия актерісінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Британдық актер және комедиан (1919–1998)

Бетти Марсден (24 ақпан 1919 – 18 шілде 1998) – ағылшын комедиялық актрисасы. Ол ең әйгілісі «Beyond Our Ken» және «Round the Horne» радио сериалдарының құрамында болғаны үшін есте қалады. Марсден «Кере бер» фильмінің екі бөлімінде ойнады: «Кере бер» (1961) және «Кере бер кемпингте» (1969).

Ерте өмір

Марсден Ливерпульдің Батыс Дерби қаласында дүниеге келді және Сомерсетте жақын төңіректе кедейлікте өсті. Оның музыка мұғалімі алты жасында оның қабілетін байқап, оның қамқоршысы болды. Ол Италия Конти театр өнер академиясында оқыды және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ENSA мүшесі ретінде әскерлерге ойын-сауық көрсетті.

Мансап

1958 жылдан 1968 жылға дейін Марсден «Beyond Our Ken» және «Round the Horne» радио сериалдарының актер құрамында болды, онда ол көптеген әйел рөлдерін ойнады. Оның ең танымал сөзі, болжам бойынша, «көп, көп, көп рет» еді, оны Шафтсбери даңғылындағы «Кішкентай үй» атты жерде көптеген адамдарға қуаныш сыйлаған қарт актриса Беа Клиссольдтың құрғақ, сырылдаған үнімен жеткізді. Бұл кейіпкер Клиссольдтан ұзақ өмір сүрді және кейінірек сериалдарда бірнеше рет, мүмкін, импровизация ретінде, көрермендердің ризашылығын тудырды. Тағы бір сөзі – «Алло, келімсек!», ол «Баттеркуп Грантфутток» роліндегі Лондондық әдепсіздікпен микрофонға айқайлады. Марсденнің дауыс диапазоны әсерлі болды, сонымен қатар Дафна Уайтхайдың, ультрафеминист (бірақ қайшылықты) Джуди Кулибардың стереотиптік австралиялық акценті және ақылға сыймас Dame Celia Molestrangler ролі де оның репертуарында болды (1930 және 1940 жылдардағы романтикалық және мелодрамалық туындылардағы сөйлеу стилін пародизациялап, мысалы, «Таңғалған жүрек» «Асыққан мұрынға» айналды, Хью Паддикпен «қарт жасөспірім Бинки Хаккабекпен» бірге ойнады, ал оқиғаның соңында махаббаттағылар шындыққа оралады). 1958 жылы Марсден Томми Стил, Кеннет Уильямс, Яна және Джимми Эдвардспен бірге Лондон Колизейінде Роджерс пен Хаммерштейннің «Күлшегір» операсында Фея Ана ролін ойнады. Оның екі «Керек болса» фильмі – «Керек болса, ешқандай қиындық жоқ» (1961) онда ол Мата Хари рөлінде, және «Керек болса, кемпингке барамыз» (1969) онда ол Терри Скотттың әйелі Харриет рөлінде, күлдіретін күлкісімен және жоғарылау мінезімен ойнады. Виолет Мэннинг «Гардеробта» (1983), Принцесса Трубецкая «Анастасия: Аннаның құпиясы» (1986 жылғы телефильмде) және Миссис Барнакл «Кішкентай Доррит» (1987). Оның театрлық рөлдеріне 1975 жылы Корольдік сот театрында «Батлер не көрді?» пьесасындағы Прентис ханым және 1982 жылы Хаммерсмит лирик театрында «Өзіне көнбес» пьесасындағы Хардкасл ханым кірді. Оның Далия тәтесінің рөлі Эндрю Ллойд Вебердің сәтсіз мюзиклі «Дживс» (1975) премьерасына дейін алынып тасталды. Оның теледидардағы кейіпкерлері: «Блейк 7» (4-ші маусым, 1981), «Заң мен тәртіп» (5-ші маусым, 1989) және «Инспектор Морс» (1990).

From 1958 to 1968, Marsden was a cast member of the radio series Beyond Our Ken and Round the Horne, where she played most of the female characters. Perhaps her most famous catchphrase was "many, many, many times", delivered in the dry, reedy tones of Bea Clissold, the ancient actress who was renowned for having given pleasure to many, particularly in "The Little Hut" on Shaftesbury Avenue. This long outlasted the Clissold character and was deployed to much audience appreciation on a few occasions in later series, possibly as an ad lib. Another was " 'allo, cheeky face! ", shouted into the microphone in the less than couth London tones of Buttercup Gruntfuttock. Marsden's vocal range was impressive and also included the husky Daphne Whitethigh, the strident stereotypical Aussie tones of the ultra feminist (but conflicted) Judy Coolibar, and the cut glass received pronunciation of Dame Celia Molestrangler (in a series of loose pastiches of the stilted dialogue in 1930s and 1940s romances and melodramas – for example, The Astonished Heart became The Hasty Nose – partnered with Hugh Paddick's 'ageing juvenile Binkie Huckaback', with the denouement inevitably bringing the lovers crashing back to earth). In 1958, Marsden played the Fairy Godmother, in Rodgers and Hammerstein's Cinderella at the London Coliseum with Tommy Steele, Kenneth Williams, Yana and Jimmy Edwards. Her two Carry On films were Carry On Regardless (1961), as Mata Hari, and Carry On Camping (1969), as Terry Scott's wife Harriet, with a braying laugh and jolly bossiness. Violet Manning in The Dresser (1983), Princess Troubetskaya in Anastasia: The Mystery of Anna (1986 TV movie), and Mrs. Barnacle in Little Dorrit (1987). Her theatre roles included Mrs. Prentice in What the Butler Saw at the Royal Court Theatre in 1975, and Mrs. Hardcastle in She Stoops to Conquer at the Lyric Theatre, Hammersmith, in 1982. Her role of Aunt Dahlia was removed from Andrew Lloyd Webber's flop musical Jeeves (1975) before opening night. Her television appearances included Blake's 7 (Series 4, 1981), The Bill (Series 5, 1989) and Inspector Morse (1990).

Жеке өмір және өлім

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Марсден Эдинбургтен келген армия дәрігері Джимми Уилсон Маггохпен танысып, үйленді. 1963 жылдан бастап өмірінің соңына дейін олар Брентфордтағы «Чилхам» үй қайығында тұрды, ол Темза өзеніндегі жүк тасымалдау кемесінен жасалған. Марсден қайтыс болғанға дейін жүрек ауруымен және пневмониямен ауырған. Оның жазылып келе жатқанына сенгенімен, Лондонның Нортвудтағы актерлерге арналған зейнет үйі «Денвилл Холл» барсында достарымен әңгімелесіп отырғанда күрт қайтыс болды.