Кіріспе
Joy Electric – Ронни Мартиннің электропоп/синтпоп өндірістерінің бренд атауы. Мартин 1994 жылы Dance House Children тобы тарағаннан кейін Joy Electric деген атпен музыка жасауды бастады, бұл топта ол өзінің ағасы Джейсон Мартинмен бірге Starflyer 59 тобында ойнаған. Starflyer 59 тобының бас гитарашысы және Velvet Blue Music иесі Джефф Клауд 1996 жылдан 2002 жылға дейін Joy Electric құрамына қосылды. Қазіргі уақытта Joy Electric жеке орындаушы.
Joy Electric is the brand label for a series of electropop/synthpop productions by Ronnie Martin. Martin began producing music under the Joy Electric name in 1994, after the demise of Dance House Children, a band Ronnie was in with his brother Jason Martin of Starflyer 59. Starflyer 59 bass player and Velvet Blue Music owner Jeff Cloud joined Joy Electric from 1996 until 2002. Joy Electric is currently a solo act.
Joy Electric-ке дейінгі тарих
Тірі өнермен тәжірибе жасағаннан кейін, мектептен кейінгі көптеген топтар құрды және Рэнди Лэмбпен бірге Morella's Forest атты есіммен ешқашан жарық көрмейтін альбом жазды, Ронни мен оның інісі Джейсон Майкл Кнотттың жаңадан құрылған Blonde Vinyl лейблінде табылды, оларға "Әндер мен әңгімелер" би альбомын жасау тапсырылды. Ескі Akai семплері мен бірнеше синтезаторларды сатып алғаннан кейін, Ронни қазіргі электрондық "клубтық" музыканың өзіндік түрін жасауға кірісті. Інісі Джейсонмен бірлесіп жұмыс істеген Роннидің жаңа тобы Dance House Children суық, гипнотикалық электрониканы ескі, сәнді лирикамен үйлестірді. "Jesus, Dance House Children" альбомын шығарғаннан кейін Джейсон жеке музыкалық жолын іздеу үшін Starflyer 59 жобасына көшті. Бірнеше достарының көмегімен Ронни клубтық бағыттан ауысып, әуенді, оркестрлік дыбысқа бет бұрды. Оның үшінші альбомында тимпан, Moog синтезаторлары және ол бұрын жасағандардан гөрі әлдеқайда экзотикалық аспаптар пайдаланылды. Мартиннің синтезаторларды бағдарламалаудағы шеберлігі артып, алдын ала бағдарламаланған пернетақта дыбыстарынан асып түскені анық болды. Оның үшінші альбомының аты – "Rainbow Rider: Әдемі, жарқыраған музыка" №1, Мартиннің "техно" стиліндегі ерте кезеңдері мен оның жұмбақ Joy Electric туындысы арасындағы байланыс құрды. Rainbow Rider – Роннидің үшінші альбомының атының бір бөлігі болды, Dance House Children тобының атын өзгертпеді.
Мелодия және сәтсіздік үшін бес жұлдыз
Төртінші альбомын жазу процесінде, бастапқыда «Beautiful Dazzling Music No. 2» деп аталған, кейін «Fairy Tale Melodies» (кейбір «Tooth and Nail» жарнамалық материалдары осы атпен шықты), ал соңында жай ғана «Melody» деп аталатын жобасының дыбысы күрт өзгерді. Әрине, «Beautiful Dazzling Music» кезінде де өзгерістер байқалды, бірақ бұл төртінші альбом оны шектен шығарды. Аналогты синтезаторлар студиядағы кеңістіктің көп бөлігін иеленді. Сонымен қатар, Мартин айналмалы түрде әртүрлі дыбыстар мен шулармен толы ерекше сағат тәрізді музыкалық техниканы жетілдіре бастады. Төртінші альбомның нәтижесінде бірнеше жаңалық пайда болды: жаңа топ аты (Joy Electric), жаңа лейблмен (Tooth & Nail Records) келісім және Мартиннің бүгінге дейін сақтап келе жатқан ерекше дыбысының қалыптасуы.
Біз - музыка жасаушылар және қарт әйелдер туралы аңыздар
Осы уақытқа дейін Мартин музыканың "тазалық" (пуризм) идеясына қызығуын арттырды. 70-ші жылдардағы қарапайым аналогты синтезаторлармен ғана бүкіл дыбыстық коллаж құрастыруға мәжбүр болған "таза" электронды топтардан шабыт алып, Мартин студиясын дерлік толығымен шкафқа көшірді және бір ғана синтезатордың дыбысынан кірпіштей кірпішпен альбом құруға бел буды. Осы шектеуге бағынып, ол жаңа альбом үшін барлық дыбыстарды Roland JD 990-да жобалау, бағдарламалау және сақтау жұмыстарын жүргізді. Барлық үмітін бір синтезаторға тікелегендіктен (немесе бір себетке жұмыртқа сақтағандай), Мартин синтезаторының жад жинағы жойылып қалған ежелгі мәселеге осал болды. Бұл қалай болғаны белгісіз, бірақ жаңа альбомның жартысына жеткенде Мартин барлық жұмысының жоғалып кеткенін анықтады. Мартинге бастапқыдан бастауға тура келді. Осы мүмкіндікті пайдаланып, ол өзінің көзқарасын қайта қарастырып, бұрынғыдан да таза бағытқа бет бұруға шешім қабылдады, ортағасырлық, Толкин әлеміне тән сезіммен біріктірілген тұжырымдамалық синтезаторлық альбом жасауға ниеттенді. Барлық альбомдарының ішінде Мартин осы альбомын ең ұнатпайтынын жиі айтады. (Альбомға салған еңбегінен шаршағандықтан бөлек, ол кейіннен альбомның эксперименталдық дыбысы әндердің ілгегі мен мелодиясы жағынан нашар топтамасын жасырғанын сезінді). және 2005 жылдың қазанында Republic of Texas Recordings және Somewherecold Records лейблынан түсті 12 дюймдік винилде жарық көрді. The Otherly Opus 2007 жылдың 20 наурызында "Moog Dynasty Years Volume 2" деген атаумен Legacy сериясының бесінші және соңғы томы ретінде шықты. Альбомға Joy Electric альбомындағы ең күрделі вокалдық жұмыстар енді. Тақырыптық тұрғыдан альбом екі бөлікке бөлінген. Бірінші бөлігі "The Otherly Opus" деп аталады, ал екінші бөлігі "The Memory of Alpha" – Күн тоқымына дейінгі заман туралы шағын тұжырымдамалық альбом. Альбомға қоса шыққан Their Variables EP-сінде The Otherly Opus альбомындағы барлық әндердің ремикстері және екі жаңа ән бар. Ол 2007 жылдың 18 қыркүйегінде жарық көрді.
Мог әулеті
Алдыңғы екі альбомның Муг дәстүрін жалғастыра отырып, Joy Electric тобының My Grandfather, The Cubist альбомы 2008 жылдың 27 мамырында жарық көрді. Келесі жылы екі EP шықты: Early Cubism – My Grandfather, The Cubist альбомынан үш тректің демоларын қамтитын цифрлық жүктеме, ал Curiosities and Such – алты жаңа әннен тұрады. 2009 жылы Joy Electric "Favorites at Play" альбомын шығарды, ол Coldplay, The Killers, Blink 182 және тағы да басқа әртістердің әндерін қайта орындаудан (каверлерден) құралған.
Қаңқа тау әліпбиі
2012 жылдың 20 наурызында Joy Electric жаңа альбомның тәуелсіз түрде шығарылатынын хабарлады. Жобаны қаржыландыру үшін Kickstarter платформасында 6000 доллар жинауға бағытталған кампания іске қосылды. Мақсат тоғыз сағаттың ішінде орындалды. Dwarf Mountain Alphabet альбомы туралы алғаш рет 2011 жылдың күзінде Ронни Мартинмен болған сұхбатта айтылған болатын. Альбом 2012 жылдың 4 желтоқсанында жарық көрді.