Кіріспе

Венесуэладағы көл Валенсия көлі (lang es), бұрынғы Такаригуа көлі – Венесуэланың солтүстігіндегі Карабобо және Арагуа штаттарында орналасқан көл.

География

Валенсия көлі – Венесуэладағы Маракайбо көлі мен Гури су қоймасынан кейінгі үшінші ірі көл. Көл Арагуа аңғарларының бірінде, Венесуэланың Жерсерік таулары жүйесінің Cordillera de la Costa Central бөлігінде орналасқан. Жабық (эндорхей) көлінің табиғи су төгілу деңгейі теңіз деңгейінен 427 метр биіктікте; су деңгейі осы биіктіктен шамамен 250 жыл бұрын төмендеген. Қазіргі уақытта көлдің беткі деңгейі теңіз деңгейінен 410 метрді құрайды, ұзындығы шамамен 30 шақырым, ал ауданы 350 шаршы километр. Көлдің ең терең жері 39 метр, орташа тереңдігі 18 метр. Көлде көптеген кішкентай аралдар бар, олардың кейбіреулерінде адамдар тұрады. Су жиналатын алабы (су бассейнінің ауданы) 2646 шаршы километрді құрайды. Көлге құятын ең ірі өзен – Арагуа өзені. Басқа өзендерге Эль-Лимон, Гуакара, Гуигуэ, Мариара және Турмеро өзендері жатады, олар Эль-Лимон, Гуакара, Гуигуэ, Мариара және Турмеро қалаларынан өтіп немесе олардың жанынан ағып өтеді.

Тарих

Көл шамамен 2-3 миллион жыл бұрын Кабриалес өзенінің жарылуынан және одан кейін бөгет құру арқылы пайда болған. Көлдің геологиялық тарихының бірнеше кезеңінде толығымен құрғап қалған. 1800 жылы Александр фон Гумбольдт осы көлді зерттеді. Ол айналасындағы елді мекендердің жерді өңдеуінің экожүйеге тигізген теріс әсерін жазбаға алды. Орманды кесу және суарға пайдалану үшін суды бұру Валенсия көлінің құрғауына алып келді, нәтижесінде су деңгейі күрт төмендеді. Валенсия көлі – Гумбольдт антропогендік климаттың өзгеруі туралы түсінігін қалыптастырған орын. Кейін ол былай деп жазды: «Еуропалық плантаторлар Америкадағы ормандарды ойсыз кесіп тастағанда, бұлақтар толығымен құрғап немесе азайып кетеді. Жылдың бір бөлігінде құрғап жататын өзендердің арналары, жаңбыр жауғанда ағын суға айналады. Тау беткейлеріндегі шөп және мүк жабындары жойылғандықтан, жаңбыр сулары өз бағытында тоқтамайды: өзендердің деңгейін біртіндеп көтерудің орнына, қатты жаңбыр кезінде төбелердің беткейлерін ойып, топырақты шайып, елді жерлерді қирататын кенеттен су тасқынына себеп болады». 1976 жылдан бері Валенсия көлінің су деңгейі көршілес су алаптарынан суды бұрып алу арқасында көтерілді. Қазір ол Маракай және Валенсия сияқты айналасындағы қалалық орталықтар үшін су қоймасы ретінде қызмет етеді.

Экология

Көлде су өсімдіктерінің гүлдәуі байқалады, себебі оған қоршаған қалалық, ауыл шаруашылығы және өнеркәсіптік жерлерден тазартылмаған сарқынды сулар үнемі құйып келіп тұрады. Бұл көлдің эвтрофикациясына, ластануына және тұздануына себеп болады. Солтүстікке қарай Кордильера де ла Коста және оңтүстікке қарай Серрания дель Интерьер арасында әдемі орналасқанмен, Валенсия көлінің нашар су сапасы туризм және демалыс мүмкіндіктерін шектейді. Ластану және адамның басқа да әрекеттері салдарынан 1960 және 1990 жылдар аралығында көлдегі жергілікті балық түрлерінің шамамен 60% жоғалып кетті. Көлде алмаз тетрасы сияқты аквариумдарда жиі ұсталатын балықтар бар, сондай-ақ Литогенес валенсия және Пимелоделла тапатапе есімді екі түр көл алабында ғана кездесетін эндемиктер болып табылады. 1991-2002 жылдар аралығында орнатылған сарқынды суды жинау және тазарту инфрақұрылымы, ластану деңгейі және суды қайта пайдалану мүмкіндіктері туралы ақпаратпен бірге ИДБ қаржысымен жүзеге асырылған көлді тазалау жобасы сипатталды.