Буши: Герцфордшир қаласының тарихы мен географиясы

Кіріспе

Гертфордширдегі қала, Англия.

Буши – Англияның шығысындағы Гертфордшир графтығының Гертсмир ауданындағы қала. 2011 жылғы халық санауы бойынша халқы 25 328 адамды құрады, ал 2021 жылғы санауда 28 416 адамға жетті, яғни 12,19% өсті. Бұл Бушиді Гертсмирдегі ең көп халқы бар екінші қалаға айналдырады. Буши Хит – Бушидің оңтүстік-шығысында, Лондонның Харроу ауданымен шекаралас жатқан үлкен аудан.

Этимология

Бушэй алғаш рет 1086 жылғы "Domesday Book" кітабында Bissei түрінде тіркелген. Пікірталастар болғанымен, қазіргі заманғы ғылыми зерттеулер бұл атаудың ескі ағылшын тіліндегі *bysc* ("бұта, тоғай") және *hæg* ("қоршау") сөздерінің бірігуінен пайда болғанын көрсетеді. Осылайша, бұл атаудың бастапқы мағынасы – "бұталардан жасалған қоршау" болған.

Тарих

Бушей туралы алғашқы жазба 1086 жылғы «Domesday Book» кітабында кездеседі, онда «Bissei» деп аталатын шағын ауыл шаруашылығымен айналысатын елді мекен сипатталған (кейіннен ол «Biss(h)e» және 12-шы ғасырда «Bisheye» атауларын алды). Дегенмен, тас дәуірінен қалған құралдардың археологиялық жағдайларда табылуы, бұл аймақта палеолит дәуірінен бері адамдар қоныстанғанын көрсетеді. Қаланың басты жолы римдік кезеңге дейін сақталған, бұл римдіктердің Британияны жаулап алуымен байланысты. Аймақта римдік виллалардың іздері табылды. Буши-Хиттің тарихы Наполеон соғыстары кезінде туындаған азық-түлік тапшылығымен байланысты. Бұл мәселені шешу үшін үкімет Бушейдің шығысындағы бос жатқан жерді Бушей жер иелеріне шаруашылық жүргізу үшін берді; бұл жер көбінесе Бушей Коммоны деп аталды. Бастапқы мақсаты азық-түлік өндіру болғанымен, темір жолға жақын орналасқандығы және теңіз деңгейінен 500 футқа дейін биіктікте орналасқандықтан, әдемі көріністерімен аймақ тұрғын үй салушылар үшін тартымды болды. 19-шы және 20-шы ғасырлар Бушейдегі ең маңызды өзгерістердің кезеңі болды, әсіресе 1860 және 1960 жылдар аралығында. 1801 жылы 856 адамды құраған халық саны қазіргі кезде 24 000-ға жуық адамға жетті. Бұл өсімнің көптеген себептері болды, олардың бірі – 20-шы ғасырдың басында темір жолдың дамуына байланысты өнеркәсіптегі өркендеу. Осының нәтижесінде Уотфорд және оның айналасында көптеген жаңа жұмыс орындары құрылды, ал 1920-шы жылдардың басында Бушидегі алғашқы кеңес үйлері салынды. Кейіннен Станмор мен Нортвудтағы қорғаныс ұйымдарында жұмыс істейтін әскери отбасылар үшін қосымша тұрғын үйлер салынды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Бушейдің және оның айналасындағы жерлердің көп бөлігі Метрополитендік жасыл белдеуге (Metropolitan Green Belt) енгізілді, нәтижесінде кеңейу тоқтап қалды. Осы жасыл белдеу заңнамасы Солтүстік желісінің (Northern line) Солтүстік биіктіктері бағдарламасының аясындағы Эджвардан Буши-Хитке дейінгі соғысқа дейінгі кеңейту жобасының тоқтатылуына да себепкер болды. Метрополитендік жасыл белдеу жаңа құрылысқа қатаң шектеулер қойды, және жоспар жаңа темір жолды жаңа бағыттың бойында жаңа тұрғын үйлерді салуға ынталандыру үшін пайдалану болған. Жаңа тұрғын үйлер болмағандықтан, бұл бағыттың пайдалы емес екеніне келісім берілді. Алайда, соғыс басталған кезде жұмыс ілгерілегендіктен, депо бомба жасау үшін аяқталды, ал Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан және жасыл белдеу күшіне енгеннен кейін ол Альденхэм автобус депосына (Клифф Ричардтың «Жазғы демалыс» фильмімен танымал) айналдырылды, ол 1985 жылға дейін қызмет етті, содан кейін құлап қалды. 1996 жылы ол қайта жаңартылып, қазір Centennial Park Industrial Estate болып табылады. Буши-Хит станциясы Эльстри Роуд пен Норт-Уэстерн даңғылының қиылысында орналасуы тиіс еді. 1903 жылғы Парламент актісінде Эджвардан Уотфордқа дейінгі темір жолдың тұжырымдамалық жоспарлары қарастырылған, бұл темір жол Бушей ауылынан өтіп, Уотфорд базарына дейін созылуы тиіс еді, бірақ бұл жобаның іске аспағаны алдыңғы, жартылай аяқталған Эджвардан Буши-Хитке дейінгі учаскеден де аз болды. 1830 жылдары Лондон мен Бирмингем темір жолы Лондон мен Уотфорд арасындағы аумақты кесіп өтті, бірақ бастапқыда Бушейге қызмет көрсетпеді. Темір жол қаланың солтүстік-батысынан өтіп, 1837 жылдан бері сақталған Бушей Арч виадугы арқылы өтеді. Тарихи Миддлсекс графтығының ең биік нүктесі Буши-Хитте, Гертфордшир мен Миддлсекс арасындағы шекарада, A4140 және A409 жолдарының қиылысында орналасқан. Теңіз деңгейінен жоғары орналасқан бұл жердің координаттары TQ 152937.

The first written record of Bushey is its entry in the Domesday Book of 1086, which describes a small agricultural village named 'Bissei' (which later became 'Biss(h)e' and then 'Bisheye' during the 12th century). However, chance archaeological findings of Stone Age tools provide evidence that the area was inhabited as far back as the Palaeolithic period. The town also has links to the Roman occupation of Britain, with the main road running through it being Roman; sites of possible Roman villas being unearthed in the area; and a Roman tessellated pavement was discovered near Chiltern Avenue. Bushey Heath's story begins in the Napoleonic Wars during a large food shortage. To help solve the problem, the government awarded the waste land to the east of Bushey to Bushey landowners to be used as farming; the land was more generally known as Bushey Common. Whilst the original aim was to produce food, being close to a railway and up to 500 ft above sea level with beautiful and broad views made the area attractive for housing developers. The 19th and 20th centuries marked the time of most change in Bushey, especially between 1860 and 1960. The population rose 28 fold within 200 years, from 856 in 1801, to just under 24,000 today. The expansion was for many reasons, one of the main ones being due to the boom in industry caused by the railway in the early 20th century. A result was that many new jobs were created in and around Watford, and in the early 1920s, Bushey's first council houses were built. More housing was later built for the service families working in defence organisations in Stanmore and Northwood. The expansion eventually died down because much of the land in and around Bushey was protected under the Metropolitan Green Belt after the Second World War. This same Green Belt legislation was also partly responsible for the abandonment of the pre war Edgware to Bushey Heath extension as part of the Northern Heights programme of the Northern line underground railway. The Metropolitan Green Belt put great restrictions on new development, and the plan had been to use the new railway to stimulate new housing around the new route; without the new housing the route was deemed no longer viable. However, as work was advanced at the onset of war, the depot was completed for use as bomber manufacture, and following the Second World War and Green Belt coming into force, it was converted into the Aldenham bus depot (of Cliff Richard's Summer Holiday fame), which it remained until 1985, when it became derelict. It was redeveloped in 1996 and is now the Centennial Park Industrial Estate Bushey Heath station would have been located at the intersection of Elstree Road and Northwestern Avenue Conceptual plans existed in the 1903 Act of Parliament for an Edgware to Watford railway that would have seen the railway extended at a later date though Bushey village and on to Watford market, but even less came of that than the partially completed Edgware to Bushey Heath stretch. In the 1830s, the London and Birmingham Railway cut through the area between London and Watford though it did not initially serve Bushey. The railway passes to the north west of the town and crosses Bushey Arches Viaduct, an original feature dating from 1837. The highest point in the historic county of Middlesex was in Bushey Heath on the border between Hertfordshire and Middlesex at the junction of the A4140 and the A409. At above sea level, the grid reference was TQ 152937.

Аңыздар, аңыздар және фольклор

Буши-Хитте шаруашылықтың дамымауы салдарынан 18-ғасырға дейін қалың орманды аймақ болды; мұны көшелерде жарықтандырудың және полицияның жоқтығымен қоссақ, Буши-Хит тарихы ұрылар, қарақшылар және тіпті кісі өлтіру туралы әңгімелерге толы. Грант Лонгманның «Буши-Хиттегі қарақшылықтар» кітабында айтылғандай, Буши-Хиттен Станморға дейінгі жол – қарақшыларның күнделікті Буши-Хит арқылы өтетін он шақты керуенге шабуылдауға дайын күтіп отырған жері еді, бұл керуендер Лондон саудасынан ақша тасыды. Бұл жолдан өтуге кіріспес бұрын, саяхатшылар мен саудагерлер Edgware-дегі Boot Inn және Буши-Хиттегі Three Crowns таверналарында топтасып, жалғыз жолға шығудан сақтанатын. Шабуылдарға жауапты қарақшылардың бірі – әйгілі Дик Турпин болғаны туралы әңгімелер бар, бірақ дәлелдер оның негізінен Эссекс аймағында белсенді болғанын көрсетеді.

Қазіргі заман

Лондонға жақын орналасқан және Уотфордтың қасында болғанына қарамастан, Буши кішкентай қаланың атмосферасын сақтайды. Бұл Буши фестивалі және әр шілде айында өткізілетін жартылай марафон, сондай-ақ Бақшашылар қоғамының гүл және өнімдер көрмесі сияқты шаралармен нығайтылады. Эльстри және Борехамвудтағы бірнеше киностудияларға жақын орналасқан Буши және Буши Хит жиі көптеген фильмдер мен телешоулардың түсірілім алаңы ретінде пайда болады. Ең танымал мысал – "Кэнон және Балл" фильміндегі автобус көрінісі және 1957 жылғы "Сәтті Джим" фильмі. Бушидегі бірнеше тарихи ғимараттар, әсіресе Авенюде орналасқан ескі Корольдік масондық ұлдар мектебі, кейін Халықаралық университет болған, "Монахтар қашқанда", "Шекарадан тыс", "Адам балалары" және "Гарри Поттер" фильмдері сияқты көптеген фильмдерде пайдаланылды. Бұл орын сондай-ақ "Монти Пайтонның Ұшқыш циркі" және "Кішкентай Британия" сияқты бірнеше телекомедиялық сериалдардың түсірілім алаңы болды. Қазіргі уақытта бұл жер тұрғын үйлер салу үшін қайта құрылып жатыр, ал 1960 жылдары салынған қосымша ғимараттар бұзылды. "The Avengers" эпизодтарының көп бөлігі Буши ауданында түсірілген, ал "Жүргізуші нұсқаушының жасырын сырлары" фильмінің соңғы жартысы Элстри мен Буши арасындағы жолдарда түсіріліп, "Буши Брейкерс" автокөлік полигонында аяқталады. Буши Холл және Буши Мидс мектептерінің оқушылары "Менің әкем премьер-министр" сияқты туындыларда эпизодтық рөлдерде ойнады. Буши Хитте орналасқан Уоррен көлі – бұл қаздық көл, ол 1992 жылы тоқыраудан кейін қайта жаңартылды.

Дін

2021 жылы Буши-Хит округінде еврейлер халықтың ең көп бөлігін құрады. «Басқа» санатындағы адамдардың көпшілігі (342-нің 192-сі) джайндар еді. АймақБарлық адамдарХристиан (%)Буддист (%)Хинду (%)Еврей (%)Мұсылман (%)Сикх (%)Басқа (%)Дінсіз (%)Жауабы берілмеген (%)Англия және Уэльс56,490,04846.30.51.80.56.70.90.636.76.0Буши28,41637.440.557.6919.684.250.391.2022.436.36

Мектептер

Ауданда бастауыш мектептер мен біріктірілген кішкентай және орта мектептер бар (Бушейдегі мектептерге қараңыз). Мемлекеттік орта мектептер қатарында Куинс мектебі, Буши Мидс мектебі және Гранж академиясы бар. Олардың бірінші екеуі, әдетте, округтегі басқа мектептермен салыстырғанда жақсы нәтижелер көрсетеді. Бушейде сондай-ақ көптеген табысты музыканттарды тәрбиелегенімен танымал жас музыканттарға арналған Пурселл мектебі орналасқан. Бұл мектеп бұрын Корольдік Каледония мектебі болған. Аймақта екі жеке қыздар мектебі де бар: Сент-Хильда және Сент-Маргарет.

Геркомердің өнер мектебі

Хьюберт Херкомер – Бавариядан келген кедей иммигрант, ол Саутгемптон қаласында өсіп, 1874 жылы Бушиге көшкенге дейін Лондонда сурет өнерін оқыды. Оның суреттері мен портреттері оған даңқ пен байлық әкелді, ол 1914 жылы сэр Хьюберт фон Геркомер RA CVO атағымен қайтыс болды. Геркомер 1873 жылы Бушиде тұратын досына қонаққа барып, Мельбурн жолының жанында екі коттедж мен студияны жалға алды. 1883 жылы ол Бушиде Геркомердің өнер мектебін ашты, ол 21 жыл бойы аймаққа 500-ге жуық студентті тартты, олардың ішінде миниатюра шебері Элси Хиггинс те болды. Кейбір студенттер өз студияларын ашқаннан кейін де Бушиде қалды. Олардың суреттері Буши мұражайында көрсетіледі. Оның құрметіне арнап Геркомер жолы деп аталған көше бар. Шамамен 1888 жылы ол екінші әйелі Лулу Гриффитс есімімен аталған «Бавария сарайы» – Лулулаундты салдырды. Бірақ ол тұрмысқа тұрғаннан кейін бір жыл өткен соң қайтыс болды. Лулулаунд 1939 жылға дейін Бушинің көкжиегінде көрінді, содан кейін ол жартылай қиратылды; ғимараттың көп бөлігі Бовингдон әуежайының негізі ретінде пайдаланылды, ал сарайдан қалған ағаш өрнектері мен ою-өрнектері өртеліп кетті. 2014 жылы Лулулаундтың қалған бөлігі сәнді пәтерлерге айналдырылды. Сэр Хьюберт бүгінде көбінесе суретші ретінде еске алынады, бірақ өз заманында ол көп салалы ғалым болды, Еуропадағы алғашқы фильмдердің түсіріліміне қатысып, Германияда автомобильдер үшін жарыстар мен уақыт сынақтарын ұйымдастырды. 1904 жылы Геркомер мектебін жабып, ғимаратты сатты. 1905 жылы суретші Люси Кемп Уэлч мектепті Буши сурет мектебі ретінде сол жерде қайта ашты. 1912 жылы Геркомер мектеп ғимаратын қайта сатып алып, бұзып жіберді. Оның орнына Т. Х. Моусонның жобасы бойынша гүлбақша жасалды. Бұл гүлбақша Парктер мен бақтар тізілімінде ІІ санатқа енгізілген. Ауылдық шіркеудің жанында Кемп Уэлчтің есімімен аталған галерея бар. Қазіргі кезде ол көбінесе ауылдық үй ретінде пайдаланылады, бірақ кейде көрмелер де ұйымдастырылады, мысалы, 2006 жылдың қыркүйегінде Челси өнер колледжінің студенттері көрме өткізді.

Киностудиялар

Мельбурн жолындағы Bushey киностудиясы алғашқыда Хьюберт Херкомер салып, 1913 жылдан 1985 жылға дейін жұмыс істеген. Студияның көп жылдар бойғы қызметінің басым бөлігінде төмен бюджетті туындыларға баса назар берілді.

Яһудилер зираты

Еврейлердің екі зираты бар, Ескі және Жаңа зираттар, екеуі де қолданыста, Солтүстік-Батыс Лондондағы еврей қауымдастықтарына қызмет етеді. 2018 жылы тағы 50 жылға жерлеу орындарын кеңейту үшін жаңадан құрылыс салынды, оған жаңа көгалдандыру, намаз оқитын залдар, кеңселер және жанау үйі кірді.

Туған қала

Бушэй тарихи байланысы үшін Бавариядағы (Оңтүстік Германия) Ландсберг-ам-Лех қаласымен қалаластық байланыс орнатқан. Ландсбергке жоғарыда сипатталған суретші Геркомердің туған ауылы Ваал кіреді. Қалалар әкімшілік істер және мектеп оқушыларының алмасу сапарлары бойынша байланыстарын сақтап келеді.