Кіріспе
Құрлықта тіршілік еткен, жойылған етқоректілер туысы – Amphicyonidae, Caniformia қатарына жататын сүтқоректілердің жойылған туысы. Олар алғаш рет Солтүстік Америкада орта эоцен дәуірінде (шамамен 45 миллион жыл бұрын) пайда болды, эоценнің соңында (35 миллион жыл бұрын) Еуропаға тарады, ал ерте миоценде (23 миллион жыл бұрын) Азия мен Африкаға жетті. Миоценнің соңына қарай (5 миллион жыл бұрын) олар дүние жүзінде көбінесе жоғалып кетті, ал Африкадағы миоценнің соңында соңғы түрі тіркелді. Олар дене мөлшері ірі болып дамыған алғашқы етқоректілердің бірі болды. Амфиционидтерді көбінесе "аю-иттер" деп атайды.
the extinct family of mammals
Amphicyonidae is an extinct family of terrestrial carnivorans belonging to the suborder Caniformia. They first appeared in North America in the middle Eocene (around 45 mya), spread to Europe by the late Eocene (35 mya), and further spread to Asia and Africa by the early Miocene (23 mya). They had largely disappeared worldwide by the late Miocene (5 mya), with the latest recorded species at the end of the Miocene in Africa. They were among the first carnivorans to evolve large body size. Amphicyonids are colloquially referred to as "bear dogs".
Таксономия
Отбасы 1866 жылы Хекельмен құрылды (1885 жылы Труэссар да авторлық құқығын алған). Олардың нақты орны ұзақ жылдар бойы даулы болды. Кейбір ерте палеонтологтар оларды қасқабас тұқымдасқа (Canidae) жатқызды, бірақ қазіргі ағымдағы пікір олардың жеке отбасы екенін көрсетеді. Зерттеушілердің кейбіреулері морфологиялық талдау негізінде, құлақ аймағын зерттеу арқылы оларды аюлар (ursids) туысымен бауырлас клада деп санайды.
Сипаттама
Амфиционидтердің мөлшері өте кішкентайдан алыпқа дейін ауысып, қасқыр сияқты дене пішімінен аю сияқты дене пішіміне дейін эволюциялады. Дафенодон сияқты ерте амфиционидтер саусақтарымен басып жүруге бейімделген (цифрлық) дене күйі мен қозғалысқа ие болды, ал кейінгі және ірі түрлердің көпшілігі табанды немесе жартылай табанды басумен жүрді. Амфиционидтер міндетті етқоректілер болды, ал қасқырлар (Canidae) гипер- немесе мезокарниворлар еді. Оларды сыртқы түрі ұқсас (және атаулары да ұқсас) "ит аюларымен" шатастыру жиі кездеседі. Бұл топ кейде жеке отбасы (Hemicyonidae) ретінде жіктеледі, бірақ көбінесе аюлар (Ursids) туысының примитивті қосалқы туысы (Hemicyoninae) деп саналады.
Эволюция
Амфициондардың қайдан пайда болғаны ұзақ уақыт бойы белгісіз болды. Олар Миоцен дәуірінде Еуропадан Солтүстік Америкаға өтіп кеткен болуы мүмкін деп ойлаған, бірақ соңғы зерттеулер олардың Солтүстік Американың Miacis cognitus және M. australis (қазір Gustafsonia және Angelarctocyon тұқымдары деп аталады) миацидтерінен шыққан болуы мүмкін екенін көрсетеді. Бұл миацидтер Солтүстік Америкада таралған және ерте амфициондарға ұқсас болғандықтан, амфициондардың шығу тегі Солтүстік Америкада болуы мүмкін. Жаңа әлемдегі амфициондардың арасында ең көнесі – Даффунус (37–16 млн жыл бұрын). Амфициондар Миоценнің соңында төмендеуге бастады және дәуірдің аяғында жоғалып кетті. Бұған нақты себептері әлі белгісіз. Ең соңғы табылған амфициондардың қалдықтары – 7.4–5.3 млн жыл бұрынғы Солтүстік Пакистанның Дхак-Патхан горизонтынан табылған тістер. Бұл түр классикалық түрде Arctamphicyon lydekkeri деп аталады, ол амфиционның бір түрімен синоним болуы мүмкін. Жастар Agnotherium, Ischyrocyon және Magericyon түрлерінің қазбаларында екі немесе үш жастағы жануарларда функционалды молярлық немесе карнассиалды тістері болмайтын, тек бірнеше сүт премолярлары ғана болатын осал кезең байқалды. Бұл кезең "әлдеқандай қысқа" болған деген болжам бар, бірақ бұл жануарға тамақ өңдеуді қиын еткен. Мұндай тіс алмасуы ұқсас етқоректілерде, мысықтар мен қанатты жануарларда кездеспейді және амфициондардың жоғалып кетуіне себеп болған факторлардың бірі болуы мүмкін.