Кіріспе

Чикаго қаласындағы қоғамдық аймақ

19-ғасырдың ортасы мен соңында көптеген ирланд және неміс теміржол жұмысшылары мен ет өңдеушілер Вашингтон паркін мекен еткен. Гарфилд бульвары/55-ші көшенің оңтүстігіндегі жұмысшы табының ауданында афроамерикалықтар аз ғана санымен кездесетін. Америкада туған еуропалық американдықтар солтүстік-оңтүстікке қарай кең даңғылдарға қоныстанды, олар солтүстікке қарай 11 шақырым (7 миль) қашықтықтағы Loop-қа тікелей жол берді. Кабельдік трамвайлар, Чикагоның "L" және кең бульварлар 19-ғасырдың соңындағы өркендеуге үлкен үлес қосты. Кең даңғылдар, әсіресе Гранд бульвар (қазіргі атауы – доктор Мартин Лютер Кинг атындағы Ескерткіштік көшесі) Чикагоның бай адамдары салған сарайлар мен сәнді пәтерлер үшін танымал орындар болды. 1920 жылдары Чикаго университеті қалалық бөлінудің қоғамдық аймақ жүйесін қалыптастырды, қазіргі атаулары бүгінгі күнге дейін қолданылып келеді. Қоғамдық аймақтар, АҚШ Халық санағы бюросы ресми түрде қабылдамаса да, халық санағы учаскелерінің шекараларымен үлкен дәрежеде сәйкес келеді. Вашингтон Парк ауданы мен оның халық санағы учаскелері өзгеріссіз қалды.

Демографиялық өзгерістер

XX ғасырдың басындағы тұрғын үй құрылысының өркендеуі және Ұлы көші-қон кезінде орта батыстағы афроамерикалықтардың санының артуы салдарынан, кірісі төмен және басым көпшілігі афроамерикалық Чикаголықтар оңтүстікке қарай көшті. Көп ұзамай, еуропалық америкалықтар көбінесе осы аймақты тастап кетті, бұл құбылыс көбінесе "ақтардың қашуы" деп аталады. Бұл өте жылдам өтті және 1919 жылғы нәсілдік қақтығыс сияқты келеңсіздіктермен белгіленді. 1920 жылдары аймақ еуропалық америкалықтардан афроамерикалықтарға тез арада өзгерді. 1930 жылы халықтың 7,8% ғана ақтарды құрады. 1960 жылы халықтың 0,5% ғана ақтардан тұрды. 1950 жылдан 2000 жылға дейін ауданның жалпы халқы 57 000-нан 14 146-ға дейін азайды. Жерді тазарту комиссиясының қызметіне жарқын мысал – Вашингтон паркіне солтүстік жағынан орналасқан Лейк Медоус паркі. Қоғамдағы өнеркәсіп пен сауданың дамуының сәтсіздігі, жоғарыда айтылған ақтардың қашуы және тұрғын емес мақсатта жерді қайта жаңартудың салдары халық санының азаюына алып келді.

Дін

Дін мен құдайға табыну Оңтүстік жақтағы қауымдардың тірегі болып табылады. Жақын орналасқан Бронзвиллдің 47-ші көшесі мен доктор Мартин Лютер Кинг, кіші атындағы даңғылы (Кинг Драйв деп белгілі, бұрынғы Гранд Бульвар) – мәдени ерекшелікті қалыптастырған ауданның мәдени орталығы болды. Жүзге байланысты өзгерістерге сәйкес, мәдени және діни мекемелер, оның ішінде ирландтық католиктер, грек православиесі және яһуди діні, афроамерикандық мекемелерге айналды. Солтүстікке қарай бір блок қашықтықта Вашингтон Парк Корт ауданы Чикагоның тарихи ескерткішіне айналды.

Әдебиет пен мәдениетте

Вашингтон парк аймағы танымал әдебиеттерде суреттелген. Джеймс Т. Фарреллдің "Стадс Лониган" трилогиясы Вашингтон паркінде өтеді. Бұған қоса, жоғарыда айтылған, Вашингтон паркіне жақын маңыздағы аудан да көрнекті әдебиеттерде талқыланған. Осы ауданның жағдайы Сент-Клэр Дрейк пен Хорас Роско Кейтонның "Қара мегаполис" кітабының бір бөлімінде сипатталған. "Күн астындағы өрік" пьесасы Лорейн Хансберридің әкесі шектеулі шарттарды жоюға қол жеткізгеннен кейін осы ауданда өткізген уақытынан шабыттанды. 1937 жылы сатып алынған, 6140 S. Родс даңғылындағы үш қабатты қызыл кірпіштен салынған Хансберри үйі Чикаго қалалық кеңесінің Тарихи ескерткіштерді сақтау комитетінде ескерткіш мәртебесін алу мәселесі қаралып жатыр.