Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық тележүргізуші және продюсер
American television writer and producer
«Mystery Science Theater 3000» телехикаясының авторы, актері және қуыршақтар ойыншысы
the Mystery Science Theater 3000 writer, actor and puppeteer
Джош Вайнштейн (5 мамыр 1966 жылы туған) – американдық тележүргізуші және продюсер, «Симпсондар» анимациялық комедиялық сериалындағы жұмысымен танымал. Вайнштейн мен Билл Оукли Санкт-Олбанс мектебінде жақын дос болып, бірлесіп сценарий жазуға кірісті; Вайнштейн кейін Стэнфорд университетіне түсіп, «Стэнфорд Чапаррал» газетінің бас редакторы болды. Ол бірнеше қысқа мерзімді медиа жобаларында жұмыс істеді, оның ішінде «Sunday Best» әртүрлі бағдарламасы үшін материал жазды, бірақ содан кейін ұзақ уақыт жұмыссыз қалды. Вайнштейн мен Оукли «Сейнфелд» сериалы үшін пилоттық сценарий жазып, одан кейін «Мардж жұмысқа орналасады» атты «Симпсондар» эпизодын жазды. Содан кейін 1992 жылы олар тұрақты түрде шоуға сценарий жазу үшін шақырылды. «$pringfield (немесе, қалай мен уайымдамай, заңдастырылған құмар ойындарды жақсы көруді үйрендім)», «Барт Австралияға қарсы» және «Кім мистер Бернсті атты?» эпизодтарын жазғаннан кейін, олар шоудың жетінші және сегізінші маусымдарының атқарушы продюсерлері және шоураннерлері болып тағайындалды. Олар Симпсон отбасы туралы бірнеше эмоционалды эпизодтарды, сондай-ақ «Гомердің жауы», «Екі жаман көрші» және «Директор мен жалқы» сияқты жоғары идеялық эпизодтарды енгізуге тырысты, осы жұмысы үшін үш «Primetime Emmy» сыйлығын жеңіп алды. «Симпсондардан» кеткеннен кейін Оукли мен Вайнштейн «Миссия Хилл» сериалын жасады. Олар «Футурама» сериалының консалтингтік продюсерлері болып жұмыс істеді, содан кейін 2003 жылы «The Mullets» сериалын құрды. Олар бірнеше сәтсіз телесериалдардың пилоттық эпизодтарын жазды және 2009 жылы «Sit Down, Shut Up» сериалының шоураннерлері болуға дайын болды. Оукли келісімшарт бойынша туындаған дауға байланысты жобадан бас тартты, бірақ Вайнштейн оны жоба тоқтағанға дейін жалғастырды. Ол «Футурама» сериалының «Comedy Central» арнасында қайта жаңғыруы кезінде қайтадан продюсерлік және сценарийлік жұмыстарды атқарды, 2011 жылы «Эмми» сыйлығын жеңіп алды. 2013 жылдан бастап Вайнштейн CBBC арнасының «Strange Hill High» және 2015 жылы «Danger Mouse» сериалының шоураннері болды. Ол сондай-ақ «Gravity Falls» сериалының екінші маусымының сценарийін жазуға қатысты, маусымның тоғыз эпизодын бірлесіп жазды. 2018 жылы Вайнштейн Мэтт Гроунингпен бірлесіп Netflix анимациялық сериалын – «Disenchantment» сериалын жасады, олар екеуі де шоураннерлер болып қызмет етті. Вайнштейн журналист Лиза Симмонсқа үйленген.
Josh Weinstein (born May 5, 1966) is an American television writer and producer, known for his work on the animated comedy series The Simpsons. Weinstein and Bill Oakley became best friends and writing partners at St. Albans School; Weinstein then attended Stanford University and was editor in chief of the Stanford Chaparral. He worked on several short term media projects, including writing for the variety show Sunday Best, but was then unemployed for a long period. Weinstein and Oakley eventually penned a spec script for Seinfeld, after which they wrote "Marge Gets a Job", an episode of The Simpsons. Subsequently, the two were hired to write for the show on a permanent basis in 1992. After they wrote episodes such as "$pringfield (Or, How I Learned to Stop Worrying and Love Legalized Gambling)", "Bart vs. Australia" and "Who Shot Mr. Burns? ", the two were appointed executive producers and showrunners for the seventh and eighth seasons of the show. They attempted to include several emotional episodes focusing on the Simpson family, as well as several high concept episodes such as "Homer's Enemy", "Two Bad Neighbors" and "The Principal and the Pauper", winning three Primetime Emmy Awards for their work. After they left The Simpsons, Oakley and Weinstein created Mission Hill. They worked as consulting producers on Futurama, then created The Mullets in 2003. The two wrote several unsuccessful TV pilots, and were due to serve as showrunners on Sit Down, Shut Up in 2009. Oakley left the project over a contract dispute, but Weinstein remained until it was canceled. He co produced and wrote for Futurama again during its Comedy Central revival, winning an Emmy in 2011. Since 2013, Weinstein has served as showrunner for the CBBC series Strange Hill High, and in 2015, Danger Mouse. He has also served as a writer for season two of Gravity Falls, co writing nine of the season's episodes. In 2018, Weinstein co developed the Netflix animated series Disenchantment with creator Matt Groening, of which he and Groening served as co showrunners. Weinstein is married to journalist Lisa Simmons.
Ерте өмір
Вайнштейн Вашингтон қаласында туып өскен. Оның інісі Джейкоб және әпкесі Теме бар. Вайнштейн Вашингтондағы Сент-Олбанс мектебінде оқыды, онда сегізінші сыныпта Билл Оуклимен танысып, ең жақын досы болды. 1983 жылы екеуі мектептің "The Alban Antic" атты юмор журналын құрды. Вайнштейн Гарвард Лампунының құрметті мүшесі, өйткені ол Оуклимен бірге курстар арасындағы жазда Лампунның пародиялық басылымдарының үстінде жұмыс істеді.
Weinstein was born and raised in Washington, D. C. He has a brother, Jacob, and a sister, Teme. Weinstein attended St. Albans School in Washington, D. C., where he met and became best friends with Bill Oakley in the eighth grade. The two created the school humor magazine The Alban Antic in 1983. Weinstein is an honorary member of the Harvard Lampoon as he worked on some of Lampoon's parody publications with Oakley over the summers between course years.
Мансап
Вайнштейн ірі комедиялық сериалда жұмысқа орналаса алмады, Saturday Night Live және Late Night with David Letterman секілді шоуларға көптеген сценарийлер жазғанына қарамастан; ол Вашингтонға қайтып оралды. Олардың Seinfeld сценарийі мен The Simpsons эпизоды Диана Инглиштің назарын аударды, содан кейін оларға ситкомда жұмыс ұсынылды. Олар бұл жұмысты қабылдамас бұрын, Джей Коген мен Уоллес Володарскийдің "Симпсон" сериалынан кететінін естіді, ал 1992 жылы, шоудың үшінші маусымында, олар тұрақты жазушылар тобына қосылды. Олар оқиға редакторы ретінде бастады. Бастапқыда олар тартыншақты болды және "комедиядағы ең ұлы 10 ойшылмен" бірге отырудан қорқыныш сезінді, бірақ ақырында сеніммен әзілдер айта бастады. Төртінші маусымнан кейін бастапқы құрамның көп бөлігі шоудан кетіп қалды. Дэвид Миркин бесінші маусымда шоураннер болып келгенге дейін Оукли, Вайнштейн, О'Брайен және Дэн Макграт шоудағы жалғыз жазушылар болып қалды және маусымның көптеген эпизодтарын жоспарлауға бір ай жұмсады. "$Прингфилд (немесе, уайымдауды тоқтатып, заңдастырылған құмар ойындарды жақсы көруді қалай үйрендім)", "Лиза Малибу Стейсиге қарсы", шоудың 100-ші эпизоды "Sweet Seymour Skinner's Baadasssss Song" және "Леди Бувье сүйіктісі". Алтыншы маусымда олар "Sideshow Bob Roberts" эпизодын жазды, оның сюжеті Уотергейт саяхатына негізделген, олар осы оқиғаға қызығушылық танытқан, сондай-ақ "Бабай VS. Жыныстық әлсіздік" және "Барт Австралияға қарсы" эпизодтарын жазды. "Барт Австралияға қарсы" эпизоды үшін жазушылар тобы Симпсон отбасының шетелге саяхаттайтын эпизодын жасағысы келді; олар Австралияны таңдады, өйткені олар Австралиядағылардың барлығының жақсы юмор сезімі бар және "әзілдерді түсінетініне" сенді, эпизодты қасақана дәл емес етуді жоспарлады. Эпизод қаншалықты даулы болғанын көрді; кейбір австралиялық жанкүйерлер бұл эпизодты өз елінің пародиязы деп есептеді. Эпизод эфирге шыққаннан кейін, "Симпсон" командасы Австралиядан эпизодтан ренжіген жүзден астам хат алды. Олар "Кім мырза Бернсті атты?" екі бөлімді жазды, бұл идеяны сериалдың авторы Мэтт Гронинг алғаш ұсынған. Кінәлі кім екенін шешкен кезде Оукли мен Вайнштейн Барни Гамблді ұсынды, өйткені ол түрмеге түсіп, шоудың динамикасын өзгерте алатын кейіпкер еді. Миркин Мэггиді ұсынды, өйткені ол оны күлкілірек деп санады және кінәлінің отбасы мүшесі болғанын қалады. Оукли мен Вайнштейн бастапқыда Мэггиді кінәлі деп тағайындауға күмәнданды, содан кейін эпизод Мэггидің көзін ауыстырып, оқиғаның толыққанды жазасыздық емес екенін көрсетумен аяқталуына келісті.
Weinstein did not land a job on a major comedy series, despite writing numerous spec scripts for shows such as Saturday Night Live and Late Night with David Letterman; he moved back home to Washington, D. C. Their Seinfeld script and The Simpsons episode caught the attention of Diane English, and they were offered a job on a sitcom. Before they accepted this job, they were told that Jay Kogen and Wallace Wolodarsky were leaving The Simpsons, and then joined the writing staff on a permanent basis in 1992, in the third season of that show. They began as story editors. They were initially quiet and felt "intimidated", being in the same room as "10 of the greatest minds in comedy", but eventually started pitching jokes with confidence. After season four, most of the original staff left the show. Before David Mirkin arrived to take over as showrunner for season five, Oakley, Weinstein, O'Brien and Dan McGrath were the only writers working on the show and spent a month mapping out most of the season's episodes. "$pringfield (Or, How I Learned to Stop Worrying and Love Legalized Gambling)", "Lisa vs. Malibu Stacy", the show's 100th episode "Sweet Seymour Skinner's Baadasssss Song" and "Lady Bouvier's Lover". For season six they wrote "Sideshow Bob Roberts", basing much of the episode on the Watergate scandal, in which they had a great interest, as well as "Grampa vs. Sexual Inadequacy" and "Bart vs. Australia". For "Bart vs. Australia", the writing staff wanted to produce an episode in which the Simpsons family traveled to a foreign country; they selected Australia because they thought that everyone in Australia had a good sense of humor and "would get the jokes", with the episode being intentionally inaccurate. The episode proved somewhat controversial; some Australian fans said the episode was a mockery of their country. Shortly after it had aired, the Simpsons staff received over a hundred letters from Australians who were insulted by the episode. The pair wrote the two part episode "Who Shot Mr. Burns? ", which was initially proposed by series creator Matt Groening. While deciding who the culprit was, Oakley and Weinstein pitched Barney Gumble because he was a character that could go to jail and it could change the dynamic of the show. Mirkin suggested Maggie because he felt it was funnier and wanted the culprit to be a family member. Oakley and Weinstein were initially unsure about having Maggie as the culprit, and it was decided that the episode would end with Maggie shifting her eyes and making it look like it was not a complete accident.
Шоураннер ретінде
Оукли мен Вайнштейн жетінші және сегізінші маусымдардың атқарушы продюсерлері және шоураннерлері болып тағайындалды. Олар шоудың үшінші маусымынан бері қатысып, оның көптеген қыр-сырын түсінгендіктен таңдалды. Олар Treehouse of Horror эпизодтарын, Sideshow Bob, Itchy & Scratchy туралы эпизодтарды және "Спрингфилд туралы 22 қысқа фильм" сияқты бірнеше "форматын өзгертетін" эпизодтарды шығаруды қалады, ол үшін Вайнштейн Comic Book Guy және Milhouse Van Houten қатысқан көріністі жазды. Олар "бір маусымға кем дегенде екі эпизодты" жасап, "эпизодтың қандай болуы мүмкін екенін" кеңейтуді көздеді. Олардың қонақ жұлдыздары ерекше және қызықты дауыстарымен ерекшеленді, соның ішінде Р. Ли Эрми, Дональд Сазерленд, Кирк Дуглас және Лоуренс Тирни сияқты "ерекше дауыстары бар қарт ерлер" болды. Оукли үшінші маусымды теледидардың ең керемет комедиялық маусымы деп санады және осы сезімді екі маусымға қайтаруға тырысты, шынайы эмоциялар мен жағдайларға, сондай-ақ ерекше эпизодтарға назар аударды. Эпизодтың соңында Граймс, "нағыз американдық батыр" – қажырлы және табанды адам, қарсыластың рөліне түсіп қалады; көрермен Гомердің жеңіске жеткеніне қуанады. Оукли эпизодтың "гиперметафоралық" екенін және "бізге ұнамайтын Гомерді пародизациялауға" бағытталғанын айтады. Бұл эпизодтың бір бөлігі – "Гомердің қателігі". Дегенмен, "Гомердің жауы" эпизодында ол тіпті ақымақтыққа немесе жасөсперлікке де бой алмайды. Эпизод алғаш эфирге шыққанда көптеген жанкүйерлер оны тым қараңғы, күлкісіз деп санады және Гомердің мінезі нашар бейнеленгенін айтты. DVD түсіндірмесінде Вайнштейн бұл эпизодты өзі басқарған маусымдардың ең даулы эпизодтарының бірі деп санайды, себебі оның өткір байқаушылық әзіл-қалжыңын көптеген жанкүйерлер "түсінбеді". Вайнштейн бұл эпизодтың көбінесе қате түсінілгенін айтты. Көптеген көрермендер саяси сатира күткен, ал сценаристтер пародияны саяси емес етуге ерекше күш салды. Ол "бұл саяси шабуыл емес, жеке шабуыл!" дейді, Бушты оның саясаты үшін сынамай, оның "қапшаңдығын" пародизациялайды. Оукли бұл эпизодты "Гомердің жауы" эпизодымен салыстырады, себебі кейіпкер Гомермен қатар қойылып, онымен жақсы тіл табыспайды. Олар шоуда жұмыс істеуді басқа шоулардағыдай Fox желісінің басшыларының араласуының болмауына байланысты "көпіршікте" жұмыс істеуге ұқсас деп санайды. Олар басшының ұсынысын қабылдамай, "The Itchy & Scratchy & Poochie Show" эпизодын жасады, онда Рой атты кейіпкерді кіргізіп, оның кім екені және отбасымен неге бірге тұратыны туралы түсіндірме бермеді. Бұл эпизод, анимациялық сериалдар саны бойынша "Симпсондардың" "Флинтстондардан" басып өтуімен белгіленді, BBC оны шоудың ең есте қаларлық он эпизодының бірі деп атады. Олар "сценаристтер анимация өнеріне құрмет көрсету және желілік араласуға қарсылық білдіру мүмкіндігін пайдаланды" деп атап өтті. Желі цензурасының араласуы шектеулі болды: эпизодтың сценарийі цензураға жіберіліп, кейін ауыстырылуы керек жолдар мен сөздердің тізімімен факспен қайтарылды, көбінесе анимациядан кейін көңілді мақсаттар үшін жолдар өшіріліп немесе өзгертілді. "Гомердің фобиясы" эпизоды цензураның қарсылығын тудырды. Оның сценарийі екі беттік жазбамен қайтарылды. Цензура "гей" сөзін қолдануды немесе гомосексуализм туралы талқылауды ұнатпады және "бұл эпизодтың тақырыбы мен мазмұны хабарлауға жарамсыз" деген абзацпен аяқтады. Цензура проблемалары, соңында, эпизод Оңтүстік Кореяда анимациядан қайтып келген кезде шешілді, онда Fox президенті жұмыстан босатылып, оның орнына басқа біреу келді, цензура да ауыстырылды. Жаңа цензура тек бір ғана жолды жіберді: "эфирге шығаруға жарамды".
Oakley and Weinstein were appointed executive producers and showrunners of the seventh and eighth seasons. They were chosen partly because they had been with the show since the third season and understood many of its dynamics. They wanted to produce Treehouse of Horror episodes, episodes about Sideshow Bob, Itchy & Scratchy and several "format bending" episodes such as "22 Short Films About Springfield", for which Weinstein wrote the scene featuring Comic Book Guy and Milhouse Van Houten. They aimed for "at least two episodes per season that 'pushed the envelope', [and] expanded the definition of what an episode could be". Their preferred choice of guest stars were those with unique and interesting voices, and several of their guest stars were "old grizzled men with distinctive voices" such as R. Lee Ermey, Donald Sutherland, Kirk Douglas and Lawrence Tierney. Oakley considered season three to be the single greatest comedic season of television ever produced and so attempted to recreate the feel of that season for the two he ran, focusing on stories with real emotions and situations, as well as some off the wall episodes. By the close of the episode, Grimes, a hard working and persevering "real American hero," is relegated to the role of antagonist; the viewer is intended to be pleased that Homer has emerged victorious. Oakley says the episode was "hyper meta" and focused on "parodying to some degree the Homer we don't like. That's one of the things that episode is supposed to illustrate — "Homer gone wrong". Although, I would argue that in "Homer's Enemy" he's not even really even all that excessively stupid or immature, actually." When the episode was first broadcast, many fans felt it was too dark, unfunny and that Homer was portrayed as overly bad mannered. On the DVD commentary, Weinstein considers this episode one of the most controversial of the seasons he ran, as it involves sharp observational humor which many fans "didn't get". Weinstein said that the episode is often misunderstood. Many audiences expected a political satire, while the writers made special effort to keep the parody apolitical. Oakley stresses that "it's not a political attack, it's a personal attack! ", and instead of criticizing Bush for his policies, the episode instead pokes fun at his "crotchetiness". Oakley described the episode as a companion piece to "Homer's Enemy", in that a character is juxtaposed alongside Homer and does not get along with him. They considered working on the show to be similar to working in a bubble due to the lack of interference from the Fox network's executives, as is commonplace on other shows. the staff rejected the idea and instead created the episode "The Itchy & Scratchy & Poochie Show", inserting the one time character Roy, with no explanation as to who he was, or why he was living with the family, as a reference to the executive's proposal. The episode, which marked the point at which The Simpsons surpassed The Flintstones for the number of episodes produced for an animated series, was named by the BBC as one of the ten most memorable episodes of the show. They noted "the writers used the opportunity to pay tribute to the art of animation and rail against network interference in their show." The intrusion of the network censors was limited: the normal procedure is for an episode's script to be sent to the censor and then faxed back with a list of lines and words that should be substituted, causing limited problems as often the offending lines are removed or changed for comedic purposes after animation. The episode "Homer's Phobia" drew the censor's objections. Its script came back with two pages of notes about almost every single line. The censors stated that they did not like the use of the word "gay", or the discussion of homosexuality at all, and closed with a paragraph which stated that "the topic and substance of this episode are unacceptable for broadcast". The censor problems ultimately came to nothing when the episode came back from animation in South Korea, the then Fox president had just been fired and replaced, with the censors being replaced as well. The new censors sent back merely one line: "acceptable for broadcast".
Шоудан кету
Оукли мен Вайнштейн сегізінші маусымнан кейін шоу-рунерлер қызметінен бас тартты, себебі олар "шоуды бұзғысы келмеді". Оукли былай деді: "Біз бұрын айтқан әзілді қайталаймыз деп ешқашан ойлаған емеспіз". "Мұғалім мен кедей" және "Лиза Симпсон". "Мұғалім мен кедей" эпизоды ұзақ жылдар бойы басты кейіпкер Сеймур Скиннердің шын мәнінде жалған екенінің күрт ашыққа шығуынан кейін жағымсыз қабылданып, сынға ұшырады. Мысалы, Крис Тернер өзінің "Planet Simpson" кітабында "Мұғалім мен кедей" эпизодын "Симпсондардың "Алтын ғасырының" күрт құлдырауын" көрсететін эпизод деп сипаттады, ол, оның айтуынша, шоудың үшінші маусымының ортасында басталған. Ол бұл эпизодты "Симпсондар тарихындағы ең нашар эпизодтардың бірі" деп атайды. Сондықтан олар осы эпизодты атқарушы продюсерлер ретіндегі қызметтеріндегі ең даулы эпизод деп санайды. Олар және Оукли көрермендерге "Мұғалім мен кедейді" "эксперимент" ретінде қарастыруға кеңес береді. Олардың пікірінше, жағымсыз реакцияның себебі көрермендерге бұл эпизодтың ерекше екені бірден түсініксіз болды (мысалы, "Симпсонның спин-офф шоу-кассасынан" айырмашылығы). Эпизодтың соңы – бұл сабақтастықты қалпына келтіруге және жанкүйерлерге эпизодты жеке қарастыруға мүмкіндік беруге жасалған әрекет деп сипаттайды. "Лиза Симпсон" олардың шоумен байланыстағы соңғы жұмысы болды. Екеуі де жақсы нотамен аяқтағысы келді – Вайнштейн эпизодтың "Симпсондардың юморын, тереңдігін және эмоцияларын көрсете білуге арналған" екенін айтты және олар нәтижеге қанағаттанды.
Oakley and Weinstein stood down as showrunners after season eight because they "didn't want to break [the show]". Oakley said: "We always said we'd never do a joke that we'd done before." "The Principal and the Pauper" and "Lisa the Simpson". "The Principal and the Pauper" was negatively received due to the sudden revelation that long time character Seymour Skinner was actually an imposter. For example, in his book Planet Simpson, Chris Turner describes "The Principal and the Pauper" as the "broadcast that marked [the] abrupt plunge" from The Simpsons' "Golden Age", which he says began in the middle of the show's third season. He calls the episode "[one of] the weakest episodes in Simpsons history". As such, they consider it the most controversial episode from their tenure as executive producers. He and Oakley advise viewers to treat "The Principal and the Pauper" as an "experiment". They surmise that the negative reception was partly due to the fact that it was not immediately apparent to viewers that this was such an episode (as opposed to, for example, "The Simpsons Spin Off Showcase"). They describe the ending of the episode as an attempt to reset the continuity and allow fans to consider the episode on its own. "Lisa the Simpson" was their final involvement with the show. The duo wanted to end on a good note—Weinstein stated that the episode "was meant to embody the humor, depth, and emotions of The Simpsons,"—and they were pleased with the result.
Сыйлықтар мен сын-пікірлер
Вайнштейн "Симпсондар" сериалындағы жұмысы үшін үш "Эмми" сыйлығын жеңіп алды және оларды басқа продюсерлермен бөлісті. Алдыңғы жылы "Трихаус оф хоррор VI" сыйлыққа ұсынылған болатын. Топтың мүшелері "Гомер³" 3D анимациялық эпизодының оған артықшылық беретініне сенді. Эпизод соңында "Пинки мен Ми" жеңіске жетті. Кейін Оукли "Мама Симпсон" сияқты эмоционалды сюжеті бар эпизодты ұсынбағаны үшін өкініш білдірді. 1996 жылы жетінші маусымда шоу "Пибоди" сыйлығын алды. Вайнштейн 1995 және 1998 жылдары "Лизаның үйлену тойы" және "Титандардың қоқысы" үшін сыйлықтарды бөлісті. Оукли мен Вайнштейн, сондай-ақ шоу композиторы Альф Клаузен "Кім мистер Бернсті атып өлтірді? (Екінші бөлім)" үшін "Эмми" сыйлығына үміткер болды. IGN-нің Роберт Кэннингі сегізінші маусымдағы "Сіз тек екі рет қозғаласыз" эпизодын "барлық уақыттағы ең ұлы "Симпсондар" эпизоды болуы мүмкін. Мен үшін ол кемінде "Мардж бен монорельс" эпизодымен тең" деді. А.О. Скотт олардың дәуірін "Спрингфилд туралы 22 қысқа фильм" және "Симпсонның шоу-кассасы" арқылы "мағынасыз өзін-өзі көрсетудің шыңына жеткен" деп сипаттады. Вайнштейн "Treehouse of Horror VII" эпизодындағы "Boy's Town үшін тым ақымақ, Crazy Town үшін тым көп бала" деген фразаны шоуға өзінің сүйікті әзіл үлесі деп санайды. Олар 1998 жылы шоуды "жас ересектерге арналған, "Симпсондар" стиліндегі күрделі анимациялық сериал ретінде" ұсынды. Олар "Симпсондар" үшін тым жетілген жас адамдарға әсер ететін нақты мәселелерді қамтыған шоу жасауды мақсат етті. Телеарна таңғалып, бастапқыда 13 эпизодты тапсырыс берді, ал біріншісі аяқталғаннан кейін тағы бес эпизодты тапсырыс берді. 13 аяқталған эпизод кейіннен Cartoon Network-тің ересектерге арналған бағдарламалар блогында көрсетілді және шоу бүкіл әлемде культтық жанкүйерлерге ие болды. Оукли мен Вайнштейннің ықпалымен WB сериалды DVD-де шығарды. Оукли мен Вайнштейн бірнеше телешоу пилоттарын жазды және өндірді. Олардың ішінде CBS-тің "22 Birthdays" драмалық комедиясы, екі саяхатшы сатушы туралы NBC комедиясы, Frank Oz режиссерлік еткен және Fox үшін "The Ruling Class" комедиясы бар, онда орта мектеп сыныбының оқушылары әлеуметтік тобына қарамастан, барлығы жақсы қарым-қатынаста болды. Олар екі толық метражды фильмнің сценарийін жазды: New Line Cinema үшін "The Optimist", онда Шон Уильям Скотт бақытсыздық гені жоқ адам рөлінде ойнауға жоспарланған, және Disney үшін Санта Клаусқа байланысты "Рупрехт" комедиясы. Вайнштейн 2009 жылы Митчелл Хурвиц жасаған Fox анимациялық телехикаясы "Отыр, үндеме" сериалдарының атқарушы продюсері ретінде Оуклимен бірге жұмыс істеуге тиіс еді. Австралиялық бағдарламаға негізделген бұл шоуда мультфильм кейіпкерлері тірі көріністерде көрсетілді. Алайда, Оукли персонал мен Sony Pictures арасындағы келісімшарт дауынан кейін шоумен өзінің қатысуын тоқтатты. Sony Америка Жазушылар Гильдиясының толық шарттарына сәйкес келісімшарт ұсынудан бас тартты. Вайнштейн 13 эпизодтан кейін тоқтатылғанға дейін шоуда жұмыс істеуді жалғастырды. Вайнштейн 2010 жылы Comedy Central телеарнасында қайта жанданғаннан кейін "Futurama" сериалына оралды және алтыншы және жетінші маусымдарда жазушы және атқарушы продюсер ретінде жұмыс істеді. Ол "Осы қарақшы Кац!", "Заң мен оракул", "Барлық президенттердің бас сүреті", "Қоралға қоштасу", "Жанды Марс Вегас" және "Т.: Жердегі" эпизодтарын жазды. Вайнштейн 2011 жылы "The Late Philip J. Fry" "Futurama" эпизоды үшін "Үздік анимациялық бағдарлама" номинациясында "Эмми" сыйлығын бөлісті, келесі жылы "Зойдбергтің ұшы" үшін тағы да ұсынылды, ал 2013 жылы "Қоралға қоштасу" романы үшін Америка Жазушылар Гильдиясының үздік анимация сыйлығына үміткер болды. 2013 жылы Вайнштейн британдық CBBC балалар арнасы үшін анимациялық комедиялық құпия сериал "Strange Hill High" құрастырды, өндірді және жазды. Сериал үшін Вайнштейн американдық телешоуларда, мысалы "Симпсондар" сериалдарында жиі қолданылатын, бірақ британдық теледидарда сирек кездесетін шоураннер және жазушылар бөлмесінің рөлін импорттады. Шоуда гипервиннорама анимациялық техникасы қолданылды, ол қуыршақ театры мен CGI араластырады. Вайнштейн Оуклимен бірге "22 Birthdays" сериалын жазуға және өндіруге қатысады, бұл олар CBS-ке ұсынған сәтсіз пилот, Bravo үшін пилот ретінде. Сондай-ақ, Дуг Лиман мен Дейв Бартис де атқарушы продюсерлер болады. 2021 жылдың 17 қыркүйегінде Вайнштейн YouTube веб-сериалындағы "Кукольник тарихында" қатысушы ретінде қонақ болды. 2022 жылдың тамызында Вайнштейн "Rate My Takeaway" эпизодында пайда болды, онда ол үй иесі Дэнни Малинмен сөйлескенде бургер мен картоптан дәм татты. Вайнштейн Youtube арнасының ұзақ уақыт бойы жанкүйері болды және Малин АҚШ-қа гастрольге шыққан кезде олар кездесуді ұйымдастырды.
Weinstein won three Emmys for his work on The Simpsons, and shared them with the other producers. The previous year, "Treehouse of Horror VI" was submitted for the award. The staff felt the 3D animation sequence "Homer³" would have given it the edge. The episode eventually lost to Pinky and the Brain. Oakley later expressed regret about not submitting an episode with a more emotionally driven plot, such as "Mother Simpson". In 1996, during season seven, the show received a Peabody Award. Weinstein shared the awards for "Lisa's Wedding" and "Trash of the Titans" in 1995 and 1998 respectively. Oakley and Weinstein themselves were nominated, along with the show's composer Alf Clausen, for the Emmy for Outstanding Individual Achievement in Music and Lyrics for writing "Señor Burns" from "Who Shot Mr. Burns? (Part Two)". Robert Canning of IGN said the episode "You Only Move Twice" from season eight "may well be the greatest Simpsons episode of all time. In my book, it's at least tied," with "Marge vs. the Monorail". A. O. Scott described their era as "reach[ing] a pinnacle of zany self reference with "22 Short Films About Springfield" and "Simpsons Spin off Showcase"." Weinstein considers the line "Too crazy for Boy's Town, too much of a boy for Crazy Town", from the episode "Treehouse of Horror VII" to be his favorite joke contribution to the show. The two are popular amongst the show's fans, They pitched the show in 1998 "as an animated series for young adults with a sophisticated, 'Simpsons' style sensibility." They aimed to make the show about realistic issues affecting young adults, which were too mature for The Simpsons. The network was impressed and initially ordered 13 episodes; they ordered five more once the first was completed. The 13 completed episodes were later aired on Cartoon Network's adult swim block and the show garnered a worldwide cult following. After lobbying from Oakley and Weinstein, the WB eventually released the series on DVD. Oakley and Weinstein have written and produced several television pilots. These include a CBS dramedy entitled 22 Birthdays, Business Class, a comedy for NBC about two traveling salesmen, The Funkhousers, an off the wall comedy for ABC about a close knit family which was directed by Frank Oz and The Ruling Class for Fox, about a high school class who all got along, regardless of their social group. They have written two feature film screenplays: The Optimist for New Line Cinema, in which Seann William Scott was slated to star as a man born with no unhappiness gene, and Ruprecht, a Santa Claus related comedy for Disney. Weinstein was due to serve with Oakley as an executive producer on the Fox animated television series Sit Down, Shut Up in 2009, which was created by Mitchell Hurwitz. The show, which was based on an Australian program, featured cartoon characters on live action backgrounds. However, Oakley ended his involvement with the show due to a contract dispute between the staff and Sony Pictures. Sony refused to offer a contract which operated under the complete terms of the Writers Guild of America. Weinstein continued working on the show, before it was canceled after 13 episodes. Weinstein returned to Futurama, following its revival on Comedy Central in 2010, and served as a writer and co executive producer on its sixth and seventh seasons. He wrote the episodes "That Darn Katz! ", "Law and Oracle", "All the Presidents' Heads", "A Farewell to Arms", "Viva Mars Vegas" and T.: The Terrestrial. Weinstein shared another Emmy for Outstanding Animated Program for the Futurama episode "The Late Philip J. Fry" in 2011, being nominated again the following year for "The Tip of the Zoidberg". and a Writers Guild of America Award nomination for Outstanding Animation for writing "A Farewell to Arms" in 2013. In 2013, Weinstein co created, produced and wrote the animated comedy mystery series Strange Hill High for British children's channel CBBC. For the series, Weinstein imported the role of the showrunner and the writer's room, used routinely on American television shows like The Simpsons, but uncommon on British television. The show uses the animation technique hypervynorama, a mix of puppetry and CGI. Weinstein will also team up with Oakley again to co write and co executive produce 22 Birthdays, the failed pilot they originally produced for CBS, as a pilot for Bravo. Doug Liman and Dave Bartis will also be co executive producers. On September 17, 2021, Weinstein guest starred as a contestant on the YouTube web series, Puppet History. In August 2022, Weinstein appeared in an episode of Rate My Takeaway where he enjoyed a burger and fries over a chat with the host Danny Malin. Weinstein was a long time fan of the Youtube channel and when Malin was on a tour of the US they arranged the meet up.
Жеке өмір
1995 жылы Вайнштейн еврей дініндегі тойда "Космополитан" журналының Батыс жағалауындағы редакторы Лиза Симмонсқа үйленді.
Weinstein married Lisa Simmons, a West Coast editor of Cosmopolitan, in a Jewish ceremony in 1995.