Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жылулық сапасы
нақты заттардың көлемдік жылуы
Thermal quality
volumetric heats of particular substances
Материалдың көлемдік жылу сыйымдылығы – бұл заттың үлгісінің жылу сыйымдылығын оның көлеміне бөлу нәтижесінде шығатын шама. Бұл температураны бір бірлікке арттыру үшін материалдың бір көлем бірлігіне жылу түрінде қосылуы тиіс энергия мөлшері. Көлемдік жылу сыйымдылығының СИ бірлігі – бір текше метрге келвин үшін джоуль, J⋅K−1⋅m−3. Көлемдік жылу сыйымдылығын меншікті жылу сыйымдылығы (масса бірлігіне жылу сыйымдылығы, J⋅K−1⋅kg−1) мен заттың тығыздығының (кг/л немесе г/мл) көбейтіндісі ретінде де көрсетуге болады. Бұл шама инженерлік және басқа да техникалық салаларда масса емес, көлем бойынша өлшенетін материалдар үшін тиімді болуы мүмкін. Көлемдік жылу сыйымдылығы температураға байланысты өзгереді және материяның әр күйінде әртүрлі мәнге ие. Зат фазалық өтуге ұшыраған кезде, мысалы, балқу немесе қайнау кезінде, оның көлемдік жылу сыйымдылығы теориялық тұрғыдан шексіз болады, себебі жылу температураны көтерудің орнына оның күйін өзгертуге жұмсалады. Газ сияқты заттың көлемдік жылу сыйымдылығы, оны қыздырғанда кеңейтуге мүмкіндік берілгенде (тұрақты қысымдағы көлемдік жылу сыйымдылығы), кеңейуге рұқсат етілмейтін жабық ыдыста қыздырылған кезде (тұрақты көлемдегі көлемдік жылу сыйымдылығы) қарағанда айтарлықтай жоғары болуы мүмкін. Егер заттың мөлшері үлгідегі мольдер саны ретінде есептелсе (кейде химияда қолданылатындай), молярлық жылу сыйымдылығын (СИ бірлігі – мольге келвин үшін джоуль, J⋅K−1⋅mol−1) алуға болады.
The volumetric heat capacity of a material is the heat capacity of a sample of the substance divided by the volume of the sample. It is the amount of energy that must be added, in the form of heat, to one unit of volume of the material in order to cause an increase of one unit in its temperature. The SI unit of volumetric heat capacity is joule per kelvin per cubic meter, J⋅K−1⋅m−3. The volumetric heat capacity can also be expressed as the specific heat capacity (heat capacity per unit of mass, in J⋅K−1⋅kg−1) times the density of the substance (in kg/L, or g/mL). This quantity may be convenient for materials that are commonly measured by volume rather than mass, as is often the case in engineering and other technical disciplines. The volumetric heat capacity often varies with temperature, and is different for each state of matter. While the substance is undergoing a phase transition, such as melting or boiling, its volumetric heat capacity is technically infinite, because the heat goes into changing its state rather than raising its temperature. The volumetric heat capacity of a substance, especially a gas, may be significantly higher when it is allowed to expand as it is heated (volumetric heat capacity at constant pressure) than when is heated in a closed vessel that prevents expansion (volumetric heat capacity at constant volume). If the amount of substance is taken to be the number of moles in the sample (as is sometimes done in chemistry), one gets the molar heat capacity (whose SI unit is joule per kelvin per mole, J⋅K−1⋅mol−1).
Тарих
Дулон мен Петит 1818 жылы қатты заттардың тығыздығы мен меншікті жылу сыйымдылығының (ρcp) көбейтіндісі барлық қатты заттар үшін тұрақты болатынын болжады. Бұл, қатты денелердің көлемдік жылу сыйымдылығы тұрақты болады деген болжамға тең еді. 1819 жылы олар көлемдік жылу сыйымдылықтарының толық тұрақты емес екенін, бірақ Далтон анықтаған заттың атомдарының шамаланған салмағымен түзетілген қатты денелердің жылу сыйымдылығы ең тұрақты шама екенін анықтады (Дулон-Петти заңы). Бұл шама атомдық салмаққа (немесе молярлық массаға) шаққандағы жылу сыйымдылығымен пропорционалды болды, яғни қатты денелердегі жылу сыйымдылығы атомға шаққанда (көлем бірлігіне емес) тұрақтыға ең жақын екенін көрсетті. Соңында, барлық заттардың барлық күйлеріндегі бөлшектерге шаққандағы жылу сыйымдылықтары, температура криогендік диапазонға жатпаса, екі есеге дейін бірдей екені анықталды.
Dulong and Petit predicted in 1818 that the product of solid substance density and specific heat capacity (ρcp) would be constant for all solids. This amounted to a prediction that volumetric heat capacity in solids would be constant. In 1819 they found that volumetric heat capacities were not quite constant, but that the most constant quantity was the heat capacity of solids adjusted by the presumed weight of the atoms of the substance, as defined by Dalton (the Dulong–Petit law). This quantity was proportional to the heat capacity per atomic weight (or per molar mass), which suggested that it is the heat capacity per atom (not per unit of volume) which is closest to being a constant in solids. Eventually it became clear that heat capacities per particle for all substances in all states are the same, to within a factor of two, so long as temperatures are not in the cryogenic range.
Үлгілік мәндер
Қатты материалдардың көлемдік жылу сыйымдылығы бөлме температурасында және одан жоғары кең ауқымда өзгереді, шамамен 1,2 МДж⋅К−1⋅м−3 (мысалы, висмут) -тан 3,4 МДж⋅К−1⋅м−3 (мысалы, темір) -ға дейін. Бұл негізінен атомдардың физикалық мөлшеріне байланысты. Атомдар тығыздығы бойынша әртүрлі болады, ең ауырлары көбінесе тығыз болады, сондықтан олар тек массасының болжауына қарағанда қатты денелердегі орта көлемді бірдей алуға жақын. Егер барлық атомдар бірдей өлшемде болса, молярлық және көлемдік жылу сыйымдылығы пропорционалды болар еді және материалдардың атомдық молярлық көлемінің (олардың атомдық тығыздығы) қатынастарын көрсететін жалғыз тұрақтымен ғана ерекшеленер еді. Барлық типтегі нақты жылу сыйымдылықтары (молярлық нақты жылуды қоса алғанда) үшін қосымша фактор әр түрлі температураларда затты құрайтын атомдарға қол жетімді бос дәрежелерді көрсетеді. Көптеген сұйықтықтар үшін көлемдік жылу сыйымдылығы тар, мысалы, октан үшін 1,64 МДж⋅К−1⋅м−3 немесе этанол үшін 1,9. Бұл қатты заттармен салыстырғанда сұйықтықтардағы бөлшектердің бос дәрежелерінің шамалы жоғалуын көрсетеді. Дегенмен, судың өте жоғары көлемдік жылу сыйымдылығы бар – 4,18 МДж⋅К−1⋅м−3, ал аммиактың да жоғары көрсеткіші бар: 3,3 МДж⋅К−1⋅м−3. Бөлме температурасындағы газдар үшін әрбір атомға (молекулаға емес) арналған көлемдік жылу сыйымдылықтарының диапазоны әртүрлі газдар арасында екіден аз фактормен ғана өзгереді, себебі әрбір идеалдық газдың молярлық көлемі бірдей болады. Осылайша, газдың түріне қарамастан, әрбір газ молекуласы барлық идеалдық газдарда бірдей орта көлемді алады (кинетикалық теорияны қараңыз). Бұл факт әрбір газ молекуласына барлық идеалдық газдарда бірдей тиімді "көлем" береді (бірақ бұл көлем/молекула газдарда молекулалардың қатты немесе сұйық заттардағы орташа көлемінен әлдеқайда үлкен). Осылайша, идеалдық газ мінез-құлқының лимитінде (көптеген газдар төмен температурада және/немесе қысымның шектен тыс деңгейінде болғанда ғана) бұл қасиет газдың көлемдік жылу сыйымдылығының айырмашылығын жеке молекулалардың жылу сыйымдылығының қарапайым айырмашылығына дейін төмендетіп, олардың молекулалар ішіндегі бөлшектерге қол жетімді бос дәрежелеріне байланысты фактормен ерекшеленеді.
The volumetric heat capacity of solid materials at room temperatures and above varies widely, from about 1.2 MJ⋅K−1⋅m−3 (for example bismuth) to 3.4 MJ⋅K−1⋅m−3 (for example iron). This is mostly due to differences in the physical size of atoms. Atoms vary greatly in density, with the heaviest often being more dense, and thus are closer to taking up the same average volume in solids than their mass alone would predict. If all atoms were the same size, molar and volumetric heat capacity would be proportional and differ by only a single constant reflecting ratios of the atomic molar volume of materials (their atomic density). An additional factor for all types of specific heat capacities (including molar specific heats) then further reflects degrees of freedom available to the atoms composing the substance, at various temperatures. For most liquids, the volumetric heat capacity is narrower, for example octane at 1.64 MJ⋅K−1⋅m−3 or ethanol at 1.9. This reflects the modest loss of degrees of freedom for particles in liquids as compared with solids. However, water has a very high volumetric heat capacity, at 4.18 MJ⋅K−1⋅m−3, and ammonia is also fairly high: 3.3 MJ⋅K−1⋅m−3. For gases at room temperature, the range of volumetric heat capacities per atom (not per molecule) only varies between different gases by a small factor less than two, because every ideal gas has the same molar volume. Thus, each gas molecule occupies the same mean volume in all ideal gases, regardless of the type of gas (see kinetic theory). This fact gives each gas molecule the same effective "volume" in all ideal gases (although this volume/molecule in gases is far larger than molecules occupy on average in solids or liquids). Thus, in the limit of ideal gas behavior (which many gases approximate except at low temperatures and/or extremes of pressure) this property reduces differences in gas volumetric heat capacity to simple differences in the heat capacities of individual molecules. As noted, these differ by a factor depending on the degrees of freedom available to particles within the molecules.
Газдардың көлемдік жылу сыйымдылығы
Үлкен күрделі газ молекулалары мольге шаққанда жоғары жылу сыйымдылығына ие болуы мүмкін, бірақ олардың атомдардың мольге шаққандағы жылу сыйымдылығы сұйықтықтар мен қатты денелерге өте ұқсас, айырмашылық атомдардың мольге шаққанда екі еседен аспайды. Бұл екі еселік фактор қатты денелер мен әртүрлі күрделіліктегі газ молекулаларындағы тербеліс еркіндік дәрежесін көрсетеді. Бөлме температурасында және тұрақты көлемдегі моноатомдық газдарда (мысалы, аргон) көлемдік жылу сыйымдылықтары барлығы 0,5 кДж⋅К−1⋅м−3-ке жуық, бұл газ молекулаларының моліне шаққандағы RT-нің теориялық мәнімен (мұнда R – газ тұрақтысы, ал T – температура) тең. Қатыны белгіленгендей, стандартты жағдайлардағы газдардың көлемдік жылу сыйымдылығы қатты денелерге қарағанда әлдеқайда төмендеуі (бірақ мольге шаққанда салыстырмалырақ, төменде қараңыз) негізінен газдардың көлемінің 99,9%-ын құрайтын бос кеңістікке байланысты, ол газдағы атомдардың атомдық көлемдерімен толтырылмайды. Газдардың молярлық көлемі қатты және сұйық заттардың көлемінен шамамен 1000 есе артық болғандықтан, газдардың көлемдік жылу сыйымдылығы сұйық және қатты заттарға қарағанда 1000 еседей төмендейді. Моноатомдық газдың бір атомға (молекулаға емес) шаққандағы жылу сыйымдылығы қатты денелерге қарағанда 2 есеге төмендейді, себебі идеалды қатты денеге қарағанда моноатомдық газда энергияны сақтау үшін әр атомға арналған әлеуеттік еркіндік дәрежесінің жартысы жоғалады. Моноатомдық және полиатомдық газдардың жылу сыйымдылығында айырмашылықтар бар, сондай-ақ полиатомдық газдар үшін газдың жылу сыйымдылығы температураға тәуелді болады; бұл факторлар полиатомдық газдардағы бір атомға шаққандағы жылу сыйымдылығын (көрсетілген 2 еселік факторға дейін) шамалы түрде арттырады. Дегенмен, полиатомдық газдардағы көлемдік жылу сыйымдылықтары кеңінен өзгереді, себебі олар газдағы бір молекулаға шаққандағы атомдардың санына, ал одан әрі газдың көлеміне шаққандағы атомдардың жалпы санына байланысты. Көлемдік жылу сыйымдылығы SI бірліктерінде Дж/(м3⋅К) ретінде анықталады. Оны BTU/(ft3⋅°F) империялық бірліктерінде де сипаттауға болады.
Large complex gas molecules may have high heat capacities per mole (of molecules), but their heat capacities per mole of atoms are very similar to those of liquids and solids, again differing by less than a factor of two per mole of atoms. This factor of two represents vibrational degrees of freedom available in solids vs. gas molecules of various complexities. In monatomic gases (like argon) at room temperature and constant volume, volumetric heat capacities are all very close to 0.5 kJ⋅K−1⋅m−3, which is the same as the theoretical value of RT per kelvin per mole of gas molecules (where R is the gas constant and T is temperature). As noted, the much lower values for gas heat capacity in terms of volume as compared with solids (although more comparable per mole, see below) results mostly from the fact that gases under standard conditions consist of mostly empty space (about 99.9% of volume), which is not filled by the atomic volumes of the atoms in the gas. Since the molar volume of gases is very roughly 1000 times that of solids and liquids, this results in a factor of about 1000 loss in volumetric heat capacity for gases, as compared with liquids and solids. Monatomic gas heat capacities per atom (not per molecule) are decreased by a factor of 2 with regard to solids, due to loss of half of the potential degrees of freedom per atom for storing energy in a monatomic gas, as compared with regard to an ideal solid. There is some difference in the heat capacity of monatomic vs. polyatomic gasses, and also gas heat capacity is temperature dependent in many ranges for polyatomic gases; these factors act to modestly (up to the discussed factor of 2) increase heat capacity per atom in polyatomic gases, as compared with monatomic gases. Volumetric heat capacities in polyatomic gases vary widely, however, since they are dependent largely on the number of atoms per molecule in the gas, which in turn determines the total number of atoms per volume in the gas. The volumetric heat capacity is defined as having SI units of J/(m3⋅K). It can also be described in Imperial units of BTU/(ft3⋅°F).
Қатты заттардың көлемдік жылу сыйымдылығы
Қатты химиялық элементтің массалық тығыздығы оның молярлық массасына тығыз байланысты болғандықтан (жоғарыда айтылғандай, әдетте мольге шамамен 3R), қатты денелердің тығыздығы мен массалық негіздегі нақты жылу сыйымдылығы арасында көзге көрінетін кері корреляция бар. Бұл, көптеген элементтердің атомдарының тығыздығы мен атомдық салмағы айтарлықтай өзгеше болғанына қарамастан, шамамен бірдей өлшемде болуына байланысты. Бұл екі фактор (атомдық көлемнің тұрақтылығы және мольдік жылу сыйымдылығының тұрақтылығы) кез келген қатты химиялық элементтің көлемі мен оның жалпы жылу сыйымдылығы арасындағы жақсы корреляцияны қамтамасыз етеді. Мұны былай да айтуға болады: қатты элементтердің көлемдік жылу сыйымдылығы (көлемдік жылу сыйымдылығы) шамамен тұрақты. Қатты элементтердің молярлық көлемі өте шамамен тұрақты, және (одан да сенімдірек) қатты заттардың молярлық жылу сыйымдылығы да солай. Бұл екі фактор көлемдік жылу сыйымдылығын анықтайды, ол көлемдік қасиет ретінде тұрақтылығымен көзге түсе алады. Мысалы, уран элементі литийден шамамен 36 есе тығыз металл, бірақ уранның көлемдік жылу сыйымдылығы литийдікінен шамамен 20% ғана жоғары. Дюлон-Петтидің нақты жылу сыйымдылығы қатынасының көлемдік салдары барлық элементтердің атомдарының қатты денеде (орташа есеппен) бірдей көлемді алуын талап етеді, сондықтан одан көптеген ауытқулар бар, олардың көпшілігі атомдық өлшемнің өзгеруіне байланысты. Мысалы, антимоннан тек 14,5% аз тығыздығы бар мышьяк, массалық негізде шамамен 59% жоғары жылу сыйымдылығына ие. Басқаша айтқанда, бірдей массадағы мышьяк құймасы антимон құймасынан шамамен 17% ғана үлкен болса да, температураның бірдей көтерілуі үшін шамамен 59% көбірек жылу сіңіреді. Екі заттың жылу сыйымдылығы арақатынасы олардың молярлық көлемдерінің арақатынасына (әр заттың бірдей көлеміндегі атомдар санының арақатынасына) жақын. Осы жағдайда қарапайым көлемдермен корреляциядан ауытқу себебі, антимон атомдарына қарағанда мышьяк атомдарының әлдеқайда тығыз жинақталғаны, олардың мөлшері бірдей болмауы. Басқаша айтқанда, бірдей өлшемді атомдар мышьяк молінің антимон молінен 63% үлкен болуына себеп болар еді, сәйкесінше тығыздығы төмендеп, оның көлемі жылу сыйымдылығының мінез-құлқына жақын болар еді.
Since the bulk density of a solid chemical element is strongly related to its molar mass (usually about 3R per mole, as noted above), there exists noticeable inverse correlation between a solid's density and its specific heat capacity on a per mass basis. This is due to a very approximate tendency of atoms of most elements to be about the same size, despite much wider variations in density and atomic weight. These two factors (constancy of atomic volume and constancy of mole specific heat capacity) result in a good correlation between the volume of any given solid chemical element and its total heat capacity. Another way of stating this, is that the volume specific heat capacity (volumetric heat capacity) of solid elements is roughly a constant. The molar volume of solid elements is very roughly constant, and (even more reliably) so also is the molar heat capacity for most solid substances. These two factors determine the volumetric heat capacity, which as a bulk property may be striking in consistency. For example, the element uranium is a metal which has a density almost 36 times that of the metal lithium, but uranium's volumetric heat capacity is only about 20% larger than lithium's. Since the volume specific corollary of the Dulong–Petit specific heat capacity relationship requires that atoms of all elements take up (on average) the same volume in solids, there are many departures from it, with most of these due to variations in atomic size. For instance, arsenic, which is only 14.5% less dense than antimony, has nearly 59% more specific heat capacity on a mass basis. In other words; even though an ingot of arsenic is only about 17% larger than an antimony one of the same mass, it absorbs about 59% more heat for a given temperature rise. The heat capacity ratios of the two substances closely follows the ratios of their molar volumes (the ratios of numbers of atoms in the same volume of each substance); the departure from the correlation to simple volumes in this case is due to lighter arsenic atoms being significantly more closely packed than antimony atoms, instead of similar size. In other words, similar sized atoms would cause a mole of arsenic to be 63% larger than a mole of antimony, with a correspondingly lower density, allowing its volume to more closely mirror its heat capacity behavior.
Сұйықтықтардың көлемдік жылу сыйымдылығы
Сұйықтардың көлемдік жылу сыйымдылығын жылу өткізгіштігі мен жылу диффузиясы арасындағы байланыс арқылы өлшеуге болады. Жылу өткізгіштігін талдау кезінде, транзиенттік жазық көз әдісі сияқты техникаларды қолданатын жылу өткізгіштігі анализаторларын пайдаланып, сұйықтардың көлемдік жылу сыйымдылығын тікелей алуға болады.
The volumetric heat capacity of liquids could be measured from the thermal conductivity and thermal diffusivity correlation. The volumetric heat capacity of liquids could be directly obtained during thermal conductivity analysis using thermal conductivity analyzers that use techniques like the transient plane source method.
Жылу инерциясы
Жылу инерциясы – жылу беру кезінде дене температурасының өзгеруіне қатысты байқалатын кешігуді сипаттау үшін жиі қолданылатын термин. Бұл құбылыс денедегі жылуды сақтау және қоршаған ортаға қатысты жылуды тасымалдау қабілетінің нәтижесінде туындайды. Жүйе компоненттерінің құрастырылуы және жылу беру механизмдерінің (мысалы, жылу өткізгіштік, конвекция, сәулелену, фазалық өзгеріс) араласуы жағдайлар арасында айтарлықтай өзгеретіндіктен, жылу инерциясы үшін жалпыға қолданылатын математикалық анықтама жоқ. Бұл құбылыс материалдың немесе жылу тасымалдау ортасының жылу беру қасиеттерімен байланысты. Жоғары жылу сақтау сыйымдылығы әдетте температураның өзгеруіне жауап беруді баяулатады. Бір немесе бірнеше үлкен көлемдік жылу сыйымдылығына ие компоненттерден тұратын жүйе, жүйе мінез-құлқының модельделуі кезінде динамикалық немесе уақытша әсерлерді ескеру қажеттігін көрсетеді. Тұрақты күйдегі есептеулер, олардың көпшілігі жылу инерциясын ескермей, тепе-теңдіктегі жылу ағыны мен температураның дұрыс бағалауын береді, бірақ тепе-теңдік күйлері арасындағы өзгерістердің жылдамдығы туралы ақпаратты қамтамайды. Күрделі жүйелердің жауап беру уақытын егжей-тегжейлі сандық симуляция арқылы немесе жиынтық жүйелік талдаудан алынған жылулық уақыт тұрақтысымен бағалауға болады. Көлемдік жылу сыйымдылығының жоғары мәні жүйенің тепе-теңдікке жетуі үшін көбірек уақыт қажеттігін білдіреді. Жылу инерциясының инженерлік және физиканың басқа салаларындағы инерциялық мінез-құлыққа ұқсастықтары кейде сақтықпен қолданылуы мүмкін. Құрылыс дизайнында жылу инерциясы «жылулық серпімділік» эффектісі деп те аталады, ал жылу массасы күндізгі жылу ағыны мен температура арасындағы кешігуді тудыруы мүмкін, бұл AC тізбегіндегі RC тізбегіндегі ток пен кернеу арасындағы кешігуге ұқсас. Жылу инерциясы механикада қолданылатын масса және жылдамдық терминімен тікелей салыстыруға келмейді, онда инерция дененің үдеуін шектейді. Сол сияқты, жылу инерциясы – жылу массасының және материалдың беткі температурасын басқаратын жылу толқынының жылдамдығының өлшемі.
Thermal inertia is a term commonly used to describe the observed delays in a body's temperature response during heat transfers. The phenomenon exists because of a body's ability to both store and transport heat relative to its environment. Since the configuration of system components and mix of heat transfer mechanisms (e. g. conduction, convection, radiation, phase change) varies substantially between instances, there is no generally applicable mathematical definition for thermal inertia. The phenomenon occurs in conjunction with a material's or a transport medium's heat transfer properties. A larger thermal storage capacity typically yields a more sluggish temperature response. A system containing one or more components with large volumetric heat capacity indicates that dynamic, or transient, effects must be considered when modelling system behavior. Steady state calculations, many of which produce valid estimates of equilibrium heat flows and temperatures without an accounting for thermal inertia, nevertheless yield no information on the pace of changes between equilibrium states. Response times for complex systems can be evaluated with detailed numerical simulation, or a thermal time constant estimated from a lumped system analysis. A higher value of volumetric heat capacity generally means a longer time for the system to reach equilibrium. Analogies of thermal inertia to the inertial behaviors observed in other disciplines of engineering and physics can sometimes be used with caution. In building design, thermal inertia is also known as the thermal flywheel effect, and a thermal mass can produce a delay between diurnal heat flow and temperature which is similar to the delay between current and voltage in an AC driven RC circuit. Thermal inertia is less directly comparable to the mass and velocity term used in mechanics, where inertia restricts the acceleration of an object. In a similar way, thermal inertia is a measure of the thermal mass and the velocity of the thermal wave which controls the surface temperature of a material.
Тұрақты көлем және тұрақты қысым
Газдар үшін тұрақты көлемдегі көлемдік жылу сыйымдылығы мен тұрақты қысымдағы көлемдік жылу сыйымдылығын ажырату қажет. Тұрақты қысымда газды қыздырғанда көлемнің өсуінен жұмыс жасалатындықтан, тұрақты қысымдағы көлемдік жылу сыйымдылығы әрқашан жоғары болады (яғни, жылу жұмысқа айналатындықтан, осы жылу сіңіріледі). Тұрақты көлемді және тұрақты қысымды жылу сыйымдылықтары арасындағы айырмашылықтар сонымен қатар нақты жылу сыйымдылығының түрлерінде де қарастырылады (соңғысы массалық немесе мольдік жылу сыйымдылығын білдіреді).
For gases it is necessary to distinguish between volumetric heat capacity at constant volume and volumetric heat capacity at constant pressure, which is always larger due to the pressure–volume work done as a gas expands during heating at constant pressure (thus absorbing heat which is converted to work). The distinctions between constant volume and constant pressure heat capacities are also made in various types of specific heat capacity (the latter meaning either mass specific or mole specific heat capacity).