Британ консервативтік партиясының студенттік ұйымы – FCS (1940-86ж). Мақсаты – студенттер мен партия арасында байланыс. Консервативтік саясат, реформалар талқыланды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық консервативтік партиясының бұрынғы студенттік қанаты
Former British Conservative Party's student wing
Консервативтік студенттер федерациясы (КСФ) 1940 жылдардың соңынан 1986 жылға дейін британдық консервативтік партияның студенттік ұйымы болды. Ол студенттік қозғалыс пен консервативтік партия арасында байланыс құру үшін құрылды. КСФ бірнеше журналдар шығарып, тұрақты Ассамблея отырыстарын өткізді, онда ұсыныстар дауысқа салынатын. Ол түрлі есірткілерді заңдастыру және Trident ядролық зымырандарын жекешелендіру сияқты кейбір даулы шараларды қолдады. Ұйымды қаржыландыратын орталық партия мен, жиі ақшаны дәстүрлі емес саясатты зерттеуге жұмсайтын Федерация арасында үнемі шиеленіс болды. Бұл сол кездегі премьер-министр Маргарет Тэтчерге және лейбористік партияда белсенді болған Militant тобына қатысты. КСФ кейін консервативтік партия төрағасы Норман Теббит тарапынан, ұйымның бір мүшесі бұрынғы премьер-министр Харольд Макмилланды совет одағына казақтарды экстрадициялаудағы соғыс қылмылары үшін айыптағаннан кейін таратылды. КСФ орнына Консервативтік колледж форумы құрылды.
The Federation of Conservative Students (FCS) was the student organisation of the British Conservative Party from the late 1940s to 1986. It was created to act as a bridge between the student movement and the Conservative Party. It produced several magazines, and had regular Assembly meetings in which motions would be voted on. It had supported some controversial actions, such as the legalisation of various drugs, and the privatisation of the Trident nuclear missiles. There was continual tension between central party, which funded the organisation, and the Federation – which often used the funds on exploring unconventional policies. in reference to then Prime Minister Margaret Thatcher and to Militant, an entryist group active in the Labour Party at the time. The FCS was then broken up by the Chairman of the Conservative Party, Norman Tebbit, after one of its members had accused previous former Prime Minister Harold Macmillan of war crimes in extraditing Cossacks to the Soviet Union. The FCS was replaced by the Conservative Collegiate Forum.
Тарих
Ұйым бастапқыда 1930 жылдың қаңтарында Университет консервативтері мен юнионистер қауымдастықтары федерациясы (FUCUA) ретінде құрылған, ал оның бірінші президенті полковник Джон Бучан (кейін лорд Твидсмуир және Канаданың генерал-губернаторы) болды. 1967 жылы FUCUA Консервативті студенттер федерациясы деп өзгертілді. 1980-ші жылдардан бастап ол көбірек дау-дамай тудыратын ұйымға айналды.
The organisation was originally founded as the Federation of University Conservative and Unionists Associations (FUCUA) in January 1930 with Col. John Buchan MP (later Lord Tweedsmuir and Governor General of Canada) as its first President. FUCUA was renamed the Federation of Conservative Students in 1967. From the 1980s onward it became a more controversial group.
Парадигмалық ауысу
Маргарет Тэтчердің саясаты британ саясатына қарама-қайшылық тудырды және студенттік сол жақ оларға жауап ретінде радикализмге бет бұрды. Көптеген студенттік одақтар "Расистер мен фашистерге трибуна берілмесiн" деген қағиданы қабылдады. 1980 жылдардың басынан бастап, ұйым солшыл бағытталған Ұлттық студенттер одағына (NUS) қарсы күресті күшейтті. Көшбасшылар, әсіресе Шотландиядан, "ерікті студенттік одақтарды" жақтады. Олар жеке студенттік одақтарды NUS-тан шығаруға бағытталған науқандар ұйымдастырды, осылайша "блоктық дауыс беруді" әлсірету және NUS түрлі мақсаттарға жұмсаған салық төлеушілердің ақшасын қысқарту мақсатын көздеді. Плакаттар мен басқа да насибдау материалдары одан да өткір және әсерлі болды.
The policies of Margaret Thatcher had a polarising effect on British politics and the student left moved towards radicalism in their response to them. Many students' unions would pass motions instituting a policy of "No Platform for Racists or Fascists". Starting in the early 1980s, the organisation adopted a more confrontational approach toward the left leaning National Union of Students. Leaders, most notably from Scotland, started advocating "voluntary students' unions". They organised campaigns aimed at disaffiliating individual students' unions from the NUS to weaken the so called block vote, and deprive it of taxpayers' money which the NUS used for various causes. Posters and other publicity material became much more provocative and hard hitting.
Авторитаристер
Авторитарлық фракция студенттік Дүйсенбі клубы төңірегінде біріккен, және оның Либертариандық фракцияға қарағанда танымалдылығы айтарлықтай төмен болды. Ол дәстүрлі британдық ұлтшылдықпен, шетелдік істерде оқшаулану саясатымен, иммиграцияға қарсылықпен (Энох Пауэлл жақтағандай), либералды экономикаға күдікпен және Одаққа адал қолдаумен байланысты болды.
The authoritarian faction centred on the student Monday Club, and was not particularly well known compared to the much larger Libertarian faction. It was linked with traditional British nationalism, an isolationist posture in relation to foreign affairs, opposition (as espoused by Enoch Powell) to immigration, scepticism about liberal economics, and staunch support for the Union.
Либертариандар
Либертариандық фракция ("Либертариандықтар") Крис Тейм басқаратын Либертариандық Альянспен және Мадсен Пири басқаратын Адам Смит институтымен тығыз байланысты болды. 1984 жылы төраға болып сайланған Гленденинг басшылығымен FCS бұрынғыдан да көп дау тудырды, себебі ол экономикалық либертариандыққа қолдау көрсетумен қатар, әлеуметтік либерализмді де қабылдады; есірткілерді заңдастыруды қолдау сияқты мәселелер енді тақырыпқа тыйым салынбады. Роби Гибб және Дуглас "Дуги" Смит. Джон Беркоу мен Эндрю Розинделл де бір кезде авторитарлық фракцияның мүшелері болған, бірақ олар сонымен қатар оның құрамында болды.
The Libertarian faction (the "Libs") was closely linked to the Libertarian Alliance run by Chris Tame, and the Adam Smith Institute, run by Madsen Pirie. Under Glendening, elected Chairman in 1984, the FCS became more controversial than ever as it embraced social liberalism in addition to the already established endorsement of economic libertarianism; issues such as supporting the legalisation of drugs were no longer taboo. Robbie Gibb, and Douglas "Dougie" Smith. John Bercow and Andrew Rosindell were once also members, although they had also been part of the authoritarian faction.
Орташа
1980 жылға дейін ФКШ-ны Модераттық фракция бақылап келді. Олардың бір бөлігі Тори реформалық тобының (ТРГ) мүшелері болған. 1981 жылы орташа фракцияның сегіз көрнекті өкілі, оның ішінде бірнеше бұрынғы төрағалары СДП-ға қосылды.
The Moderate faction had controlled the FCS until 1980. Some of them were members of the Tory Reform Group (TRG). Eight prominent members of the moderate faction including several former chairmen joined the SDP in 1981.
Саяси ұстанымы
1980 жылдары ФКШ негізгі партиядан гөрі радикалдырақ, ал Тэтчерден де Тэтчершілдікке көбірек ұмтылды. Конференцияларда сөз сөйлеуге шақырылған министрлердің жеткіліксіздігіне жиі сын айтылды. Федерация "Никарагуа босатылуы керек" деген жазуы бар төсбелгілер жасады. Кейбір еңбек студенттері олардың шығу тегі мен мақсатын білмей, оларды кие бастады.
In the 1980s, the FCS was noted for being more radical than the main party, more Thatcherite than Thatcher – ministers invited to speak at conferences were routinely chastised for not going far enough. The Federation made badges with the words "Nicaragua Must be Free". Some Labour students began wearing them without realising their origin and intended meaning.