"Жолы бар Ж Jeff Чандлер: Американ боксшысының өмірі мен мансабы"

Кіріспе

Американдық боксшы "Жолтин" Джефф Чандлер (3 қыркүйек 1956 жылы, Филадельфия, Пенсильвания штатында туған) – бұрынғы боксшы. Чандлер 1980 жылдың қарашасынан 1984 жылдың сәуіріне дейін Lineal және WBA әлем чемпионы атанды.

Кәсіби бокс карьерасы

5'7" (67 дюйм, 1,70 метр) бойы бар Филадельфиялық боксшы кәсіби мансабын 1976 жылы төрт раундтық тең түскен жекпе-жекпен бастады, бұл оның әуесқой сапындағы екінші жекпе-жегі болды. Чандлер содан кейін төрт жыл бойы жеңістер тізбегін жасады, нәтижесінде Джулиан Солиспен әлемнің ресми және WBA 118 фунт салмақ дәрежесі бойынша чемпиондық атағы үшін күресті. 1980 жылдың 14 қарашасында Чандлер Маямиде өткен жекпе-жекте 14-ші раундта нокаутпен жеңіске жетіп, 30 жылдан астам уақыттан бері батамвейт белбеуін иеленген алғашқы американдық боксшы болды. Чандлердің алғашқы қорғанысы бұрынғы чемпион Хорхе Лужанға қарсы өтті, ол 15 раундтан кейін ұпаймен жеңіске жетті. Содан кейін ол Азия чемпионы Элджиро Муратамен күш сынасу үшін Жапонияға сапарлады. Алғашқы раундтарда қиын жағдайға түскенімен, Чандлер тең түскен жекпе-жек арқылы титулын сақтап қалды. Көптеген жақыннан бақылағандар Чандлердің айқын ұпаймен жеңіске лайық екенін айтты. Бокс әлеміндегі беделі артып, Чандлер Солисті жеті раундта қайтадан жеңіп алды. 1981 жылы Чандлер Муратаға қарсы 13-ші раундта нокаутпен жеңіске жетіп, реванш алды. 1982 жылдың наурыз айында Чандлер әуесқой сапында оны жеңген жалғыз қарсыласы, сондай-ақ Филадельфиялық Джонни Картермен кездесті. Ол бұл жолы ұлттық телеарнада алтыншы раундта нокаутпен жеңіске жетті. Бірақ көп ұзамай Чандлер көшеде болған төбелес кезінде жарақат алғандықтан жарыс жолынан шықты. Филадельфиядағы жол апаттық жағдайында оң иығына сынған шыны бөтелкемен шабуыл жасалды, нәтижесінде ерекше дөңгелек пішіндес із қалды, бірақ бұл зақым тұрақты болған жоқ. Чандлер 1982 жылы Мигель Ириартеді жеңіп, титулын қорғады. 1983 жылы Чандлер супер-батамвейт салмақ дәрежесіне көтеріліп, Гектор Кортеске қарсы өткен жекпе-жекте 10 раундтан кейін шешіммен жеңіске жетті. Содан кейін ол тағы бір титулсыз жекпе-жекте Анжелино Оскар Мунизге қарсы күш сынасты. Муниз Чандлерге қарсы күресті жеңіп, 10 раундтан кейін аз ғана ұпаймен жеңіске жетті, бұл Чандлердің кәсіби сапындағы алғашқы жеңілісі болды. Ол Муратаға қарсы тағы бір қорғаныс жекпе-жегін өткізді (10-шы раундта тағы бір нокаут), содан кейін тағы да Мунизге қарсы шықты, бұл жолы титул салмағында. Мунизге жасалған қатты жарақаттың нәтижесінде 7-ші раундта жекпе-жек тоқтатылды, бұл Чандлерге 7-ші раундта техникалық нокаутпен белбеуін сақтап қалуға мүмкіндік берді. 1984 жылдың 7 сәуірінде Чандлер жеңіліссіз қарсыласы Ричи Сандовалмен кездесті. Бұл жолы оның шеберлігі жас қарсыласын тоқтатуға жеткіліксіз болды. Сандовал 15-ші раундта нокаутпен жеңіске жетті. Бұл Чандлер үшін соңғы жекпе-жек болды. Ол бір жыл бұрын диагноз қойылған катарактаны операция жасауды жөн көрді. Көзін соқыр ету қаупінен қорқудың орнына, Чандлер бокстан кетіп қалды. Ол мансабын 33 жеңіс, 2 жеңіліс және 2 тең түскен жекпе-жекпен аяқтады. Джефф Чандлер бокс жанкүйерлеріне көптеген есте қаларлық сәттер сыйлады. 2000 жылы ол Нью-Йорктегі Канастотадағы Халықаралық бокс даңқы залына енгізілді.

The 5'7" (67 inches 1.70 metres) tall Philadelphian began his professional career with a four round draw in 1976 after only two amateur bouts. Chandler then began a four year string of victories culminating in a challenge for the world's lineal and WBA 118 pound championship held by Julian Solís. On November 14, 1980, Chandler won the title by a fourteenth round knockout in Miami, becoming the first American fighter to hold the bantamweight crown in over 30 years. Chandler's first defence was against former champion Jorge Luján, winning on points in fifteen rounds. He then travelled to Japan to face Asian champion Eljiro Murata, and although he was almost floored in the early rounds, Chandler came back to hold his title with a draw. Many ringside observers felt Chandler deserved a clear points victory. With his status in the boxing world rising, Chandler followed this up with a repeat victory over Solis, this time in seven rounds. Chandler finished 1981 against Murata, earning a thirteenth round knockout rematch win. In March 1982, Chandler faced the only opponent who ever defeated him as an amateur, fellow Philadelphian Johnny Carter. The tables were turned this time as he scored a sixth round knockout on national television. Soon after, Chandler was sidelined by an injury sustained in a street fight. During a traffic altercation in Philadelphia, he was stabbed on the right shoulder with a broken bottle, leaving a distinctive circular scar, but doing no permanent damage. Chandler went on to defend his title by beating Miguel Iriarte before finishing 1982. In 1983, Chandler ventured into the Super bantamweight ranks, winning a ten round decision over Hector Cortez. He then faced tough Angelino Oscar Muniz in another non title bout. Muniz took the fight to Chandler, winning narrowly on points over ten rounds, Chandler's first defeat in the professional ranks. He defended once more against Murata (another knockout, in the tenth round), then faced Muniz again, this time with the title on the line. A severe cut over Muniz's eye brought a stoppage in the seventh round, enabling Chandler to retain his belt by a seventh round technical knockout. On April 7, 1984, Chandler faced the undefeated contender Richie Sandoval. This time his skills were not enough to stop an eager young foe. Sandoval took the title with a fifteenth round knockout. This turned out to be Chandler's last fight. He elected to have surgery on cataracts that had been diagnosed the year before. Rather than risk blindness, Chandler retired from boxing. He finished his career with a record of 33 wins, 2 losses and 2 draws. Jeff Chandler provided boxing fans with many memorable performances. In 2000, he was elected to the International Boxing Hall of Fame at Canastota, New York.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ. (No) НәтижеRecordOpponentTypeРаунд, уақытКүніОрныЕскертулер37Жаңылды33–2–2Ричи СандовалTKO15 (15)Сәуірдің 7, 198436Жеңіс33–1–2Оскар МуньицTKO7 (15)Желтоқсанның 17, 198335Жеңіс32–1–2Эйдзиро МуратаTKO10 (15)Қыркүйектің 11, 198334Жаңылды31–1–2Оскар МуньицSD10Шілдедің 23, 198333Жеңіс31–0–2Гектор КортезUD10Майдың 22, 198332Жеңіс30–0–2Габи КанисалесUD15Наурыздың 13, 198331Жеңіс29–0–2Мигель ИриартTKO9 (15)Қазанның 27, 198230Жеңіс28–0–2Джонни КартерTKO6 (15)Наурыздың 27, 198229Жеңіс27–0–2Эйдзиро МуратаTKO13 (15)Желтоқсанның 10, 198128Жеңіс26–0–2Жулиан СолисKO7 (15)Шілдедің 25, 198127Тең25–0–2Эйдзиро МуратаSD15Сәуірдің 5, 198126Жеңіс25–0–1Хорхе ЛуханUD15Қаңтардың 31, 198125Жеңіс24–0–1Жулиан СолисTKO14 (15)Қарашаның 14, 198024Жеңіс23–0–1Густаво МартинесKO8 (10)Шілдедің 31, 198023Жеңіс22–0–1Гильберто ВиллаканаRTD4 (10)Шілдедің 12, 198022Жеңіс21–0–1Андрес ЭрнандесUD12Наурыздың 29, 198021Жеңіс20–0–1Хавьер ФлоресTKO10 (12)Ақпанның 1, 198020Жеңіс19–0–1Франсиско АльварадоKO7 (10)Желтоқсанның 4, 197919Жеңіс18–0–1Бэби Кид ШоколадTKO9 (12)Қыркүйектің 26, 197918Жеңіс17–0–1Альберто КрусTKO3 (10)Шілдедің 31, 197917Жеңіс16–0–1Хусто ГарсияUD10Майдың 14, 197916Жеңіс15–0–1Дейви ВаскесUD10Сәуірдің 3, 197915Жеңіс14–0–1Рафаэль ГандарильяTKO9 (10)Желтоқсанның 5, 197814Жеңіс13–0–1Андре ТорресUD10Қазанның 24, 197813Жеңіс12–0–1Серхио РейесUD8Тамыздың 24, 197812Жеңіс11–0–1Роке МореноTKO5 (8)Маусымның 19, 197811Жеңіс10–0–1Хосе Луис ГарсияKO5 (6)Майдың 24, 197810Жеңіс9–0–1Тони ЭрнандесKO2 (6)Наурыздың 14, 19789Жеңіс8–0–1Тони РидUD8Қазанның 25, 19778Жеңіс7–0–1Джон ГловерPTS6Маусымның 15, 19777Жеңіс6–0–1Фернандо СанчесPTS6Ақпанның 21, 19776Жеңіс5–0–1Тони СтокcPTS4Қарашаның 30, 19765Жеңіс4–0–1Ларри ХаффинTKO3 (4)Қазанның 14, 19764Жеңіс3–0–1Джон ГловерPTS4Тамыздың 6, 19763Жеңіс2–0–1Майкл ФрейзерPTS4Маусымның 8, 19762Жеңіс1–0–1Чико ВивасPTS4Сәуірдің 13, 19761Тең0–0–1Майк ДоулингPTS4Ақпанның 25, 1976