Карлос Алберто Торрес: Футбол жұлдызының өмірі мен мансабы
Carlos Alberto Torres
Карлос Альберто Торрес – Бразилия футболшысы, 1970 ЖС чемпионы, "O Capitão do Tri" атымен танылған. Әлемнің үздік қорғаушыларының бірі, көшбасшылық қасиеттерімен ерекшеленген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бразилиялық футболшы және жаттықтырушы (1944–2016)
Brazilian footballer and manager (1944–2016)
Карлос Альберто "Капита" Торрес (17 шілде 1944 – 25 қазан 2016), сондай-ақ "О Капитао до Три" деп белгілі, бразилиялық футболшы және жаттықтырушы, шабуылдаушы оң қанат қорғаушысы немесе қанат қорғаушысы ретінде ойнаған. Техникалық тұрғыдан дағдылы, жақсы допты меңгеруге және қорғанысқа қабілетті қорғаушы, ол барлық уақыттағы ең үздік қорғаушылардың бірі деп есептеледі. Ол сонымен қатар көшбасшылық қабілетімен де ерекшеленді және таптырмас пенальти оқушысы болды. "Капитан" лақабымен танылған ол 1970 жылғы әлем чемпионатында Бразилия құрамасын жеңіске жеткізді, финалда төртінші голды соқты, ол турнир тарихындағы ең ұлы голдардың бірі саналады. Карлос Альберто 20 ғасырдың әлемдік құрамасының құрамына кірді, ал 2004 жылы Пеле оны ФИФА-ның "Ғасырдың 100 ең үздік футболшысы" тізіміне енгізді. Ол Бразилия футбол музейінің Даңқ залына енгізілді және АҚШ Ұлттық футбол Даңқ залының мүшесі болды. 2013 жылдың қаңтар айында Карлос Альберто Бразилияда өткен 2014 жылғы ФИФА әлем чемпионатының алты елшісінің бірі болып тағайындалды, ал қалғандары Роналду, Бебето, Марио Загалло, Амарильдо және Марта болды.
Carlos Alberto "Capita" Torres (17 July 1944 – 25 October 2016), also known as "O Capitão do Tri", was a Brazilian football player and manager who played as an attacking right sided full back or wing back. A technically gifted defender with good ball skills and defensive capabilities, he is widely regarded as one of the best defenders of all time. He also stood out for his leadership, and was an excellent penalty taker. Nicknamed O Capitão, he captained the Brazil national team to victory in the 1970 World Cup, scoring the fourth goal in the final, considered one of the greatest goals in the history of the tournament. Carlos Alberto was a member of the World Team of the 20th Century, and in 2004 was named by Pelé in the FIFA 100 list of the world's greatest living players. He was an inductee to the Brazilian Football Museum Hall of Fame, and was a member of the U. S. National Soccer Hall of Fame. In January 2013, Carlos Alberto was named one of the six Ambassadors of 2014 FIFA World Cup in Brazil, others being Ronaldo, Bebeto, Mário Zagallo, Amarildo and Marta.
Жеке өмір
Карлос Альберто 1944 жылы Рио-де-Жанейро қаласында дүниеге келген. Оның Карлос Роберто есімді егіз бауыры болған, ол 2016 жылы одан бір ай бұрын қайтыс болды. Оның ұлы – Карлос Александре Торрес, ал қызы – Андреа Торрес.
Carlos Alberto was born in Rio de Janeiro in 1944. He had a twin brother, Carlos Roberto, who died one month before him in 2016. His son is fellow player Carlos Alexandre Torres and his daughter Andrea Torres.
Бразилия
Карлос Альберто 19 жасында «Флуминенсе» командасына қосылды. Ол өзінің алғашқы маусымында керемет тәсілмен допты тартып алуымен және ойынды дұрыс түсінуімен ғана емес, сонымен қатар оның тамаша допты бақылауы, дриблинг және ойынды ұйымдастыру қабілеттерімен көзге түсті, ол кезде қорғаушы үшін мұндай қабілеттер сирек кездесетін. 1966 жылы ол «Сантосқа» ауысып, Пелемен бір командада ойнады. 1974 жылы «Флуминенсеге» қайтып оралып, команданың екі рет қатарынан Кариока чемпионатын жеңуіне көмектесті. 1977 жылы «Флуминенсе» командасының басты қарсыласы «Фламенгоға» ауысты.
Carlos Alberto joined Fluminense at the age of 19. He made a name for himself in his first season, not only because of his great tackling and reading of the game, but also for his outstanding ball control, dribbling and playmaking abilities, which were quite rare at the time for a defender. In 1966, he moved to Santos, where he became Pelé's teammate. In 1974, he returned to Fluminense and helped the team capture two consecutive Campeonato Carioca championships. In 1977, he moved to Fluminense's arch rivals Flamengo.
NASL
1977 жылы Бразилиядағы жетістіктеріне қарамастан, Карлос Альберто Торрес «Нью-Йорк Космос» клубына көшуді шешті. Ол Нью-Йорк қаласындағы қараңғылық күні келді, онда ол досы және ойын серігі Пелемен қайта кездесті және «Космос» клубының 1977 және 1978 жылдары екі рет NASL титулын жеңіп алуына көмектесті. Бір жыл «Калифорния Сурф» клубында ойнағаннан кейін, ол 1982 жылы «Космосқа» қайта оралды, онда үшінші NASL титулын жеңіп алды. 1982 жылдың 28 қыркүйегінде «Космос» және оның бұрынғы клубы «Фламенго» арасындағы көрсету матчында ол өзінің соңғы ойынын өткізді. 119 рет тұрақты маусымдық ойындарда және 26 плей-офф ойындарында Карлос барлығы 8 гол соқты және бес рет NASL All Star атанды.
In 1977, despite his success in Brazil, Carlos Alberto Torres decided to move to the New York Cosmos. He arrived on the day of the New York City blackout where he was reunited with his friend and partner Pelé and helped the Cosmos capture two consecutive NASL titles in 1977 and 1978. After spending one year with the California Surf, he returned to the Cosmos in 1982 where he won his third NASL title. He played his farewell game on 28 September 1982 in an exhibition match between the Cosmos and his former club Flamengo. In 119 regular season games and 26 playoff games, Carlos scored a total of 8 goals and was an NASL All Star five times.
Халықаралық мансап
1964-1977 жылдар аралығында Карлос Альберто 53 рет құрама сапына шақырылып, 8 гол соқты. Ол 1966 жылғы ФИФА әлем чемпионатының 44 ойыншыдан тұратын жаттығу құрамына енді, бірақ соңғы 22-ге ілікпеді. Бразилия Англиядағы турнирде топтық кезеңде жеңіліске ұшырады. Ал Жоао Салданхаға құрамаға қайтадан мақтан мен құштарлықты қайтару міндеті тапсырылғанда, ол Карлос Альбертоның «Сантос» клубында үнемі көрсеткен көшбасшылық қабілетін мойындап, оны ұлттық құраманың капитаны етіп тағайындады. Сөйтіп, Карлос Альберто 1970 жылы Мексика қаласында өткен ФИФА әлем чемпионатының финалында Италияны қатты жеңіп, Бразилияға Жюль Римет кубогын мәңгілікке қалдырған сәтте, осы кубокты жоғары көтеріп тұрғаны баршаға есте қалды. Бұл құрамда Клодоалдо, Герсон, Жаирзиньо, Ривеллино, Тостао және Пеле де болды. Карлос Альбертоның Италия қақпасына соққан голы турнир тарихындағы ең әдемі голдардың бірі саналады. 1970 жыл оның осындай деңгейде ойнаған жалғыз мүмкіндігі болды. Ол 1974 жылғы әлем чемпионатына тізе жарақатының салдарынан қатыса алмады. Жарақатын емдеп, қайтадан жаттығуларға қатысқанда, бұрынғы жылдамдығын жоғалтты. Алайда, ойынды дұрыс оқу және жағдайды сезу қабілеті оның жылдамдық жоғалтуын өтеді. Орталық қорғаушыға ауысқаннан кейін, ол ұлттық құрамаға қайта шақыруға лайық формаға келді. 1977 жылы Клаудио Коутиньо оны 1978 жылғы әлем чемпионатының іріктеу кезеңінің алғашқы үш матчында ұлттық құраманың капитаны етіп тағайындады. Алты жылға жуық уақыттан кейін өткен бұл ресми матчтарда ол өзін жақсы көрсетті. Ол 33 жасқа толып, «Нью-Йорк Космос» (NASL) клубына қосылар алдында халықаралық футболдан кетуге шешім қабылдады. Бүгінде ол Бразилияның ең ұлы футболшыларының бірі саналады. Ол күйзелістен туған жүрек ұстамасынан көз жұмды. Ол бразилиялық «SporTV» телеарнасында спорт комментаторы болып жұмыс істеді және қайтыс болған күнінен екі күн бұрын студияда тікелей эфирде болған. Оның егіз інісі осыдан бір ай бұрын қайтыс болған еді.
From 1964 to 1977, Carlos Alberto was capped 53 times and scored 8 goals. He was included in the 44 man training squad for the 1966 FIFA World Cup but did not make the final 22. As it turned out, Brazil were knocked out at the Group stage in England, and when João Saldanha was tasked with restoring pride and passion to the seleção, he recognised the leadership ability that Carlos Alberto was consistently demonstrating at Santos, and made him national captain. Thus, Carlos Alberto is remembered holding aloft the Jules Rimet trophy after Brazil secured the cup for good after an impressive victory over Italy in the 1970 FIFA World Cup Final in Mexico City. That squad also included Clodoaldo, Gérson, Jairzinho, Rivellino, Tostão and Pelé. Carlos Alberto's goal against Italy in the final is considered one of the best goals ever scored in the tournament. 1970 would prove to be the only time he would play at that level. He was unable to participate in the 1974 World Cup due to a persistent knee injury. When he eventually regained match fitness, his speed had been compromised. However, his ability to read the game compensated for his loss of pace and when he moved to centre back, he found the form to warrant a recall to the national team. In 1977, he was selected by Claudio Coutinho to captain the national team for the first three qualifiers for the 1978 World Cup. He acquitted himself well despite those being the first competitive internationals he had played for almost seven years. He was approaching 33 years of age and retired from international football, immediately prior to joining New York Cosmos in the NASL. Today he is widely considered one of the finest Brazilian men's footballers of all time. due to a sudden heart attack. He was a sports commentator at a Brazilian channel SporTV, having appeared live on studio only two days before his death, which occurred exactly one month after his twin died.