Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бразилиялық футболшы (1929–2013)
Brazilian footballer (1929–2013)
Джалма Перейра Диас дос Сантос (; сонымен қатар, Дежалма Сантос деп те жазылады) (27 ақпан 1929 – 23 шілде 2013) – бразилиялық футболшы, төрт әлем чемпионаттарында Бразилия құрамасы үшін ойнаған және 1958 және 1962 жылғы турнирлерде жеңіске жеткен. Сантос – барлық уақыттағы ең үздік оң қорғаушылардың бірі саналады. Ол негізінен қорғаныс шеберлігімен танымал болғанымен, жиі алға шығып, керемет техникалық және шабуылдық қабілеттерін көрсетті. Франц Беккенбауэр және Филипп Ламмен бірге ол үш рет ФИФА әлем чемпионаттарының символдық құрамына енген үш футболшының бірі (1954, 1958 және 1962 жылдары). Ол жиі бірге ойнаған қорғаныс серіктесі Нилтон Сантоспен туыс емес еді. 2004 жылғы наурыз айында Пеле оны ең ұлы 125 футболшының бірі деп атады. Сондай-ақ, ол карьерасында 1000-нан астам ресми ойын өткізген футболшылардың санатында. Дьяльма Сантос өзі ойнаған үш ірі клубтың тарихында маңызды орын алды. Дьяльма Палмейраста құдай сияқты қабылдалды, онда тоғыз жыл бойы 498 ойын өткізіп, бірнеше титул жеңіп алды, "Португеза" клубында кәсіби футболға қадам басқан және 510 ойын өткізген, ал "Атлетико Паранаэнсе" клубында карьерасын аяқтады. Ұғымды ойыншы ретінде танылған ол ешқашан алаңнан қуылған емес.
Djalma Pereira Dias dos Santos known simply as Djalma Santos (; also spelled Dejalma Santos), (27 February 192923 July 2013) was a Brazilian footballer who starred for the Brazil national team in four World Cups and winning the 1958 and 1962 editions. Santos is considered to be one of the greatest right backs of all time. While primarily known for his defensive skills, he often ventured upfield and displayed some impressive technical and attacking skills. Along with Franz Beckenbauer and Philipp Lahm, he is one of only three players to be included into three FIFA World Cup All Star teams (in 1954, 1958 and 1962). He was unrelated to his frequent defensive partner Nilton Santos. He was named by Pelé as one of the top 125 greatest living footballers in March 2004. He is also one of the few footballers to have made over 1,000 professional appearances in his career. Djalma Santos made history in the three big clubs he played for. Djalma was an idol at Palmeiras, where he played 498 games for nine years and won several titles, at Portuguesa, where he emerged in professional football and played 510 games, and at Atlético Paranaense, where he ended his career. Known as an exemplary player, he was never sent off from the field.
1954 жылғы әлем чемпионаты
Сантос әлем чемпионатындағы дебютін Мексикаға қарсы 5:0 есебімен жеңіліс алып, турнир барысында Бразилияның барлық ойынында қатысты. Ол Бразилия құрамасы сапындағы алғашқы голын Венгрияға қарсы өткен 4:2 есебімен жеңіліс тапқан матчта (бұл кездесу "Берн шайқасы" деп те аталады) пенальтиден соқты.
Santos made his World Cup debut in a 5–0 win against Mexico, and played in all of Brazil's matches during the tournament. He scored his first goal for Brazil from the penalty spot in a 4–2 defeat against Hungary (also known as the "Battle of Berne").
1958 жылғы әлем чемпионаты
Сантос Де Сординің артықшылығына ие болғаннан кейін командадағы орнын жоғалтты және Швецияға қарсы финалға дейін алаңға шықпады. Бразилия матчты 5–2 есебімен жеңіп алды, ал Сантос ең керемет ойын көрсеткендердің бірі болды. Осының нәтижесінде, турнирде тек бір ойын ойнағанына қарамастан, ол турнирдің символдық құрамасына енді.
Santos had lost his place in the side after being dropped in favour of De Sordi, and did not play until the final against Sweden. Brazil won the match 5–2, with Santos being one of the outstanding performers. As a result, despite only playing one match in the tournament, he was included in the tournament's All Star Team.
1962 жылғы әлем чемпионаты
Сантос тағы да бастапқы құрамда тұрақты ойыншы болды және Бразилияның барлық ойындарында өнер көрсетті. Чехословакияға қарсы финалда ол Бразилия үшін соңғы голды дайындады. Словакиялық қақпашы Вилиам Шройфтың қақпасынан сәл шығып тұрғанын байқаған Сантос, күннің шағылысымен қақпа аузына ұзын, зор, биік доғамен допты жіберді. Шройф допты қате ұстады, ал бразилиялық шабуылшы Вава оны қақпаға соқты.
Santos was once again a regular in the starting lineup, playing in all of Brazil's games. In the final against Czechoslovakia he set up the final goal for Brazil. Noting that the Slovak goalkeeper Viliam Schrojf was somewhat off his line, Santos lofted a long, massive, high arcing ball, into the goalmouth aided by the glare of the afternoon sun. Schrojf mishandled the cross, and Brazilian striker Vavá hammered the ball into goal.
1966 жылғы әлем чемпионаты
37 жасқа келген Сантос төртінші рет қатарынан әлем чемпионатына ілікті. Сантостың құрамаға қосылуы біраз адамды таң қалдырды, оның орнына Карлос Альбертоның шақырылатыны күтілген еді. Сантос алғашқы екі ойында өнер көрсетті, бірақ Венгрияға 3:1 есебімен жеңілгеннен кейін құрамнан шығарылды. Бразилия келесі ойында Португалияға қарсы өткен матчта турнирден шығып қалды.
Santos, now at the age of 37, was selected for a fourth consecutive World Cup. The inclusion of Santos in the squad was a surprise to some, with Carlos Alberto expected to be selected instead. Santos played the first two games, but was dropped after the 3–1 defeat to Hungary. Brazil were knocked out of the tournament in the next game against Portugal.
Ойын стилі
Орталық шепте карьерасын бастағаннан кейін, Сантос сабырлылығының және осы позициядағы тұрақты, тамаша ойындарының арқасында қорғаушы ретінде үлкен жетістіктерге жетті және барлық уақыттағы ең үздік оң қанат қорғаушыларының бірі саналады; ол орталық қорғаушы ретінде де ойнай алатын. Сантос жылдам және дене қуаты жоғары қорғаушы болды, ол төзімділігімен, қарсыласты бақылауымен және допты тартып алу шеберлігімен танымал болды; сонымен қатар, ол әуеде де тиімді ойын көрсетті. Оң қанат қорғаушы ретіндегі қорғаныс қабілеті үшін, уругвайлық жазушы Эдуардо Галеано оны "Муралаха" (қабырға) деп атады. Сантос тамаша техникасымен және шабуылдау мүмкіндіктерімен де көзге түсті, ол осы рөлдің дамуына үлкен үлес қосты; өте жақсы допты бақылау, әдемі дриблинг, шығармашылық және дәл пас беру қабілеттерінің арқасында, ол қысым астында тікелей қарсыластарымен күресіп, тіпті өз жақсы қорғаныс аймағында да тәуекелді жағдайларда допты өңдеді, сондай-ақ ол алға қарай жылдам шабуылға шығып, қанат бойымен ойнау арқылы командасының шабуылдық әрекеттеріне көмектесетін алғашқы қанат қорғаушылардың бірі болды. Сантос сонымен қатар пенальтилерді және стандарттық жағдайларды орындауда да шебер болды, ал ұзақ тастаулар жасау қабілетімен де танымал еді.
After beginning his career in midfield, Santos found much success as a defender due to his composure, as well as his excellent and consistent displays in this position, and is regarded as one of the greatest right backs of all time; he was also capable of playing as a centre back. Santos was a quick and physically strong defender, who was known for his stamina, marking, and tackling ability; he was also effective in the air. In addition to his defensive ability as a right back, which earned him the nickname Muralha (the wall) from the Uruguayan writer Eduardo Galeano, Santos was also known for his excellent technique and offensive capabilities, which saw him contribute to the development of the role; being gifted with excellent ball control, good dribbling skills, creativity, and accurate distribution, he often took on opponents with the ball when under pressure in one on one situations, even in risky situations inside his own penalty area, and he was also one of the first full backs to venture forward and make overlapping attacking runs down the flank in order to contribute to his teams' offensive plays. Santos was also an accurate penalty kick and set piece taker, and was known for his ability to take long throw ins.