Кіріспе

Оңтүстік Корея футболшысы және жаттықтырушысы

Азия ойындары
Қола медаль – 1990 жылғы Азия ойындары 1990 Пекин]]
АФК Азия кубогы
Қола медаль – 2000 жылғы АФК Азия кубогы 2000 Ливан]]

Олимпиада ойындары
Қола медаль – 2012 жылғы Жазғы Олимпиада 2012 Лондон]]
Азия ойындары
Қола медаль – 2010 жылғы Азия ойындары 2010 Гуанчжоу]]
[[EAFF E 1 Футбол чемпионаты
Қола медаль – 2013 EAFF Шығыс Азия кубогы 2013 Оңтүстік Корея]]

Хонг Мён Бо (, Ханча: 洪明甫; 1969 жылдың 12 ақпанында туған) – Оңтүстік Корея футбол жаттықтырушысы және бұрынғы футболшы, қорғаушы ретінде ойнаған. Қазіргі уақытта «Ульсан ХД» клубының бас жаттықтырушысы. Хонг тарихтағы ең ұлы азиялық футболшылардың бірі саналады. Хонг Оңтүстік Корея ұлттық құрамасының құрамында төрт рет ФИФА Әлем чемпионатына қатысқан және төрт Әлем чемпионатына қатарынан қатысқан алғашқы азиялық футболшы болды. Ол сондай-ақ Әлем чемпионатында «Қола допты» алған алғашқы азиялық футболшы. Бұған қоса, ол әлемдегі ең үздік 125 футболшыны қамтитын Пеленің таңдауы – FIFA 100-ге де іліккен. Турнирдегі ең жас Оңтүстік Кореялық ойыншы Хонг топтық кезеңдегі үш матчтың барлығында ойнады және барлық топтық матчтарда жеңіліске ұшырағанына қарамастан, Оңтүстік Кореяда ең көп мақтауға ие болды.

1994 жылғы әлем чемпионаты

Хонг 1991 жылы Оңтүстік Кореяның Универсиада құрамасына мүше болып таңдалды. 120 минут бойы гол соқпай, финалда Нидерландымен тең ойнаған Оңтүстік Корея үшін ол пенальти сериясындағы алғашқы голды соқты. Хонг пен Оңтүстік Корея пенальтилер бойынша Нидерландыны жеңіп, алтын медальді жеңіп алды. Хонгтың таланты 1994 жылғы ФИФА Әлем чемпионатынан бастап толыққанды назарға іліне бастады. Оңтүстік Корея Испаниядан 2:0 есебімен қалып қойғанда, ойынды теңестіруге бес минуты ғана қалғанда, ол пенальти алаңынан тыс жерден Оңтүстік Кореяның алғашқы голын соқты және бірден кейін Seo Jung-вонға теңестіру голын беруге көмектесті. Оңтүстік Корея бірінші таймда Германиядан үш голға жеңіліп бара жатқанда, Хонг екінші таймда алыс қашықтықтан соққан голымен Оңтүстік Кореяның екі голының бірін енгізді.

1998 жылғы әлем чемпионаты

Хонг 1994 жылы әлем чемпионатына қатысқаннан кейін Азия ойындарына қатысты, бірақ Жапонияға қарсы ширек финалда тізесіне жарақат алды. Оңтүстік Корея жартылай финалда Өзбекстанға жеңіліп, ол турнирден шыққаннан кейін бұл оқиға болды. Парк Жонг Хван Оңтүстік Корея құрамасын басқарған кезде, Хонг Паркпен, мінезді қатал адаммен қақтығысқа түсті және командада өз топтамасын құрғаны үшін сынға ұшырады. 1996 жылғы Азия кубогының ширек финалында Оңтүстік Корея Иранға 6:2 есебімен жеңілгеннен кейін, оның ойынды салғырт ойнағанына күмән туды. Келесі бас тренер Чха Бум кун басшылығымен Оңтүстік Корея бір теңдік және екі жеңіліске ұшырады, оның ішінде 1998 жылғы ФИФА әлем чемпионатының топтық кезеңінде Нидерландыға 5:0 есебімен жеңілді. Хонг сондай-ақ Оңтүстік Кореяның топтық кезеңнен шығуына кедергі келтіре алмады.

2002 жылғы әлем чемпионаты

Хонг 2000 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына Оңтүстік Кореяның 23 жасқа дейінгі құрамасына жасы үлкен ойыншы ретінде шақырылуға дайын еді, бірақ турнир басталар алдында жарақат алды. 2000 жылғы Азия кубогында Хонг символдық құрамаға (All Star Team) ілікті, алайда Оңтүстік Корея Сауд Арабиясына жартылай финалда есе жіберіп, титулға қол жеткізе алмады. Хонг 2002 жылғы ФИФА әлем чемпионатында Оңтүстік Корея құрамасын капитан ретінде тарихи төртінші орынға жеткізді. Испаниямен өткен ширек финалда гол соқпағаннан кейін, ол 5:3 есебімен жеңіске жеткен пенальти сериясінде шешуші соққыны орындады. Техникалық комиссия Хонгты турнирдің үшінші үздік ойыншысы деп танып, «Бронза доп» сыйлығымен марапаттады. Ол әлем чемпионаттарының үздік үш ойыншысы қатарына енген алғашқы азиялық футболшы болды. Сол жылы Хонг Оңтүстік Корея құрамасының барлық кездесулердегі рекордсмені ретінде әлем чемпиондары бразилиялықтармен өткізген жолдастық матчтан кейін халықаралық карьерасын аяқтады.

Ойын стилі

Хонг жылдамдыққа, шексіз төзімділікке немесе жеке қорғаныстағы ерекше қабілетке ие болмаса да, ол кең көрініс пен қорғаныс әріптестерін үйлестіруге қабілетті ұлы көшбасшылық дағдыларына ие болды. Ол шабуылдық либеро ретінде, ұзақ қашыққа дәл пас беру шеберлігімен көзге түсті, бұл Оңтүстік Кореяның шабуылына зор үлес қосты. Оңтүстік Кореялық БАҚ оны "Мәңгілік Либеро" деп атады және ол өз кезеңінде Оңтүстік Корея футболының ең танымал символына айналды.

Басқарушылық мансап

2005 жылғы 26 қыркүйекте ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Хонг ұлттық құрамаға көмекші жаттықтырушы ретінде қайта оралды. Дик Адвокатқа көмектесіп, ол 2006 жылғы ФИФА әлем чемпионатына қатысты және 2007 жылғы Азия кубогында Пим Вербекпен бірге жұмыс істеді. Вербек отставкаға кеткеннен кейін ол бас жаттықтырушы лауазымына үміткерлердің бірі болды. Корея Футбол Федерациясы 2009 жылғы 19 ақпанда оны Оңтүстік Кореяның 20 жасқа дейінгі құрамасына тағайындағанын хабарлады. Оның жетекшілігімен команда 2009 жылғы ФИФА U-20 әлем чемпионатының ширек финалына өтті, бірақ болашақ чемпион Ганаға 3:2 есебімен жеңіліп, турнирден шығарылды. Хонг Пак Сун Хва басшылығымен Оңтүстік Кореяның 23 жасқа дейінгі құрамасының көмекші жаттықтырушысы қызметін де атқарды. 2009 жылғы қазан айында ол 23 жасқа дейінгі құраманы жаттықтыруды өз міндетіне алды. Ол командасын 2010 жылғы Азия ойындарында үшінші орынға жеткізді. 2012 жылғы 10 тамызда Хонг Мён Бо ерлер Олимпиада құрамасын 2012 жылғы Жазғы Олимпиадада Жапонияға қарсы 2:0 есебімен жеңіске жеткізіп, қола медальді жеңіп алды. Бұл Оңтүстік Кореяның Олимпиадалық футболдан алғашқы медалі болды және 44 жылдан кейін Азия командасының осы турнирде медаль жеңіп алуының тұңғыш жағдайы еді. 2012 жылғы тамызда ол Гус Хиддинктың «Анжи Махачкала» клубындағы көмекшісі болып тағайындалды. Оңтүстік Кореяның бұрынғы бас жаттықтырушысы Чой Кан Хи 2014 жылғы ФИФА әлем чемпионатына іріктеу кезеңіндегі команданың нәтижесіз өнер көрсетуі үшін жауапкершілікті өз мойнына алып, қызметінен кеткеннен кейін, Хонг Мён Бо 2013 жылғы 24 маусымда команданы 2014 жылғы ФИФА әлем чемпионатына дайындау үшін жаңа бас жаттықтырушы болып тағайындалды. Жеңіссіз әлем чемпионатын өткізгеннен кейін Хонг 2014 жылғы 10 шілдеде қызметінен кетті. 2020 жылғы 24 желтоқсанда Хонг «Ульсан Хюндай» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды.

Жеке өмір

1997 жылы Хонг өзінен бес жас кіші Чо Су Миге үйленді. Оның Хонг Сонг Мин және Хонг Чжон Мин есімді екі ұлы бар. Олардың біреуі қазір Корея халықаралық мектебінде оқиды. Хонгтың екі кіші туысы бар. Хонг өте жайлы мінезімен және сүйкімділігімен танымал.