Кіріспе

АҚШ-тағы бауырластық өзара көмек қоғамы.
"Құрметті рыцарлар" (K. of H.) компьютерлік ойыны – 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында АҚШ-та құрылған бауырлас және құпия қоғам. "Құрметті рыцарлар" сол кездегі ең табысты бауырластық өзара көмек қоғамдарының бірі болды.

Тарих

Орденнің бастауы 1870-ші жылдардың басында Кентукки штатында Біріккен Америка механикасы орденінің және Кентуккидегі Біріккен жұмысшылардың ежелгі орденінің мүшелері арасындағы дау-жанжалдарға тікелей байланысты. Доктор Дариус Уилсон Луисвилл қаласындағы дәрігер және белсенді бауырластық қозғалысының жақтаушысы болған. Ол фримасон және Oddfellow болып табылды, сонымен қатар 1872 жылы Кентуккидегі OUAM Мемлекеттік кеңесінің хатшысы болып сайланды. Өзінің айтуынша, OUAM-ды басқару жұмысы оны осы штаттың арасында кеңінен танымал еткен, нәтижесінде AOUW басшылығы олардың ордені үшін де ложаларды ұйымдастыруға көмектесу үшін оған жүгінген. 1873 жылы Ұлы шебер Жұмысшы Хэнди және Кентуккидің Ұлы Ложасы оны қабылдағаннан кейін, доктор Уилсон Луисвиллдің ең белгілі азаматтарының жиырма төртіншісін мүше ретінде және өзінің шебер жұмысшы ретінде Луисвиллдің алтыншы ложасы #6 Луисвилл ложасын сәтті ұйымдастырды. Доктор Уилсон AOUW рәсімін зерттеген кезде, OUAM ұлттық басшылығы өзінің жастар филиалының жаңа кеңесіне, Біріккен Америка механикасының кішігірім орденіне жарғы беруден бас тартқанын білді, себебі олар «Роберт Э. Ли» деген атауды қабылдады. Осы «сабырсыздыққа» көз жеткізгеннен кейін доктор Уилсон Кентукки Кеңесінің хатшысы лауазымынан кетіп, орденнен шықты. JOUAM-ның жергілікті бөлімшесі де жоғары тұрған тәртіптің әрекеттеріне наразылық білдіріп, өз жарғысын тапсырды. Бұл мәселе тудырды, өйткені кішігірім орденнің мүшелері тек он сегізден жиырма бір жасқа дейін болды және оларды бірнеше қайырымдылық қоғамдарынан басқа, ешбір бауырластық орден қабылдамады. Кеңес төрағасы Дж. А. Демаридің өтініші бойынша доктор Уилсон конституцияны жасады және Кеңеске 1870 жылдың 30 маусымында өткен жиналыста Алтын ложа №1, Құрметтілер ордені ретінде қайта ұйымдастырылуға көмектесті. Доктор Уилсон Құрметтілер орденінің қосымша ложаларын құруды жоспарламады және өзінің уақытын AOUW-ның қосымша ложаларын ұйымдастыруға арнаған, бірақ оның соңғы комиссиясы 1873 жылдың 24 қазанында күшін жойды. Сол түні Ұлы шебер Жұмысшы Хэнди Луисвиллдің №6 ложасына барып, оған қарсы жаңа бауырластық орден құрғандығы және AOUW конституциясын көшіргендігі үшін айыптамалар жазды. Бұл айыптамаларды тексеру үшін комиссия құрылды. Уилсонның айтуынша, бұл комитеттің мүшелері, өзі сияқты, сондай-ақ масондар мен Oddfellows болды және AOUW конституциясы Огайодағы Oddfellows Grand Lodge конституциясының көшірмесі екенін, ал ол масондық Grand Lodge конституциясының көшірмесі екенін көре алды. Ұлы шебер Жұмысшы Харди AOUW-дан комиссияны ұстап тұрып, бәсекелес орден құру доктор Уилсонның сенімін бұзу екенін мәлімдеді. Басқалар конституциялар мен заңдар негізінен Oddfellows немесе масондарға тиесілі ме деп күмән келтірді. Кез келген жағдайда доктор Уилсон Хардидің қарсылығына мән бермей, дәрігерлік практикасын тастап, өз күш-жігерін Құрметтілер орденін ұйымдастыруға арнады. Ол AOUW-ның №8 ложасын ұйымдастыру үшін шақырған жиналыста Луисвиллдің №2 ложасын құрды. Өзінің айтуынша, ол барлық мүшелерді қамтамасыз етіп, алғашқы 81 ложаның 80-ін ұйымдастырды. Ол топқа сыныпталған бағалау формуласын енгізуге де тырысты. Алайда, оның серіктестері келіспеді, адамдар бір доллардан артық ақы төлейтін және мүшелік үшін жас шегін 44-ке белгілеуді қалаған орденге қосылғысы келмейді деп ойлады. 44 жасқа дейінгі барлық мүшелер 2 доллар мөлшерінде және 44 жастан 45 жасқа дейінгілер үшін сыныпталған бағалау төлеуі бойынша келісімге қол жеткізілді. Аурудан пайда болған жағдайда жәрдемақыны жергілікті ложалар төлейтін, ал қайтыс болған жағдайда берілетін жәрдемақыны Жоғарғы ложа басқаратын. Мүшелер 500, 1000 немесе 2000 долларлық сертификаттарды сатып ала алады. Құрметтілер ордені AOUW сияқты басқа ордендерден қайтыс болған жағдайда берілетін жәрдемақылар бойынша сыныпталған бағалау жоспарын қолдану арқылы ерекшеленді. 45 пен 55 жас аралығындағы мүшелер 21 мен 45 жас аралығындағы мүшелерге қарағанда көбірек төлейді. Көп ұзамай қоғам 18 мен 21 жас аралығындағы ер адамдарды қабылдады және 45 жасқа дейінгі барлық жаңа мүшелерге сыныпталған бағалау жоспарын кеңейтті. 1890 жылдардың ортасына қарай, қоғамға мүшелікке кірген күніне байланысты жыл сайын белгіленген бағалау төлеу жүйесі ақырында «жетім» болып табылатыны анық болды. Ұзақ уақыт бойы жүргізілген зерттеулерден кейін Жоғарғы кеңес әр жасқа 18-61 жас аралығындағы әртүрлі мөлшерлемені төлейтін жаңа сақтандыру жүйесін қабылдады, нәтижесінде әрбір мүше кез келген бір жылда басқа мүшелерге оның жасындағы өлім-жітім кестелеріне негізделген жәрдемақы төлейді. Өкінішке орай, 1895 жылы рыцарлар ордені қаржылық тұрғыдан жақсырақ негізделгенге көшкен кезде мүшелік азайды, себебі сақтандыруға төлеуге болатын ақша көбейді. Топ 1916 жылы таратылды.

Ұйым

Рыцарьдар сол дәуірдегі көптеген бауырластық ұйымдар сияқты үш деңгейлі құрылым бойынша ұйымдастырылды. Жергілікті топтар "Бағынышты ложалар", штаттық немесе аймақтық топтар "Ұлы ложалар" және ұлттық басшылық орган "Жоғарғы ложа" деп аталды. 1896 жылы Рыцарьдардың отыз алты Ұлы ложасы және 2600 Бағынышты ложасы болды, олардың әрқайсысында шамамен елу мүшеден тұрды. Алайда, 1910 жылға қарай Бағынышты ложалардың саны 1234-ке дейін азайды. Ұйымның бас кеңсесі Миссури штатының Сент-Луис қаласында орналасқан.

Мүшелік

Қауымға барлық талапқа сай келетін, жақсы мінез-құлықты, Құдайға сенетін, дені сау және өзін-өзі және отбасын асырай алатын ақ нәсілді еркектер қабылданатын. 1875 жылы Жоғарғы Ложа, рыцарьлардың жұбайлары, аналары, қарындастары және үйленбеген қыздарымен қатар, қауым мүшелері бар еркектерге де ашық «Қорғаныс дәрежесі» деп аталатын әйелдерге арналған қосымша ұйым құрды. Алайда, кейінгі жылдары осы дәрежедегі небары бірнеше Ложа құрылды және 1877 жылы Жоғарғы Ложа бұл дәрежеді жойды. Содан кейін, дәреже өкілдері Луисвиллде бас қосып, рыцарьлар мен әйелдердің өзара қорғанысы ордені, кейіннен рыцарьлар мен әйелдер ордені деп аталатын жаңа қоғамды құрды. Рыцарьлар 1873 жылы 17 адамнан тұратын бастапқы топпен құрылды және жыл соңына қарай 99-ға дейін өсті. 1874 жылдың соңына қарай мүшелер саны 999-ға жетті. 1875-1878 жылдардағы сары қызылша эпидемиясы бұл топқа ауыр соққы берді. 193 мүшесінің қазасына байланысты орден 1878 жылы ғана 385 000 доллар төледі. Бұл қарамастан, рыцарьлар орден мүшелері емес, сары қызылшадан зардап шеккендерге де ірі сомада қаржылай көмек көрсетті. Келесі 18 жыл ішінде орден мүшелерінің саны тұрақты түрде өсіп, 1895 жылы 126 000-ға жетті. Сол жылы, айтылғандай, топ сыныпталған бағалау жүйесінен актуариаттық тұрғыдан негізделген жүйеге көшті, бұл шығындардың өсуіне және мүшеліктің азаюына әкелді. 1897 жылы 96 000 мүше болды, ал 1898 жылы – 90 335 мүше.

Әдет-ғұрып

Өз заманындағы көптеген бауырластық ұйымдардан өзгеше, Құрмет Жоғарғылары үміткер мүшелерден кірісу рәсімінде ант қабылдауды талап етпеді, тек орден ережелерін сақтауға және "қиындық пен азапта бауырласты қорғауға" уәде беруді ғана талап етті. Ұйымның құпиялылығы тек "бөгетсіз кіріп келгендер мен лайықсыз адамдарды" пайдаға ие болудан алшақтату үшін ғана қажет деп жарияланды.