Кіріспе

Француз тарихшысы Пол де Рапин (25 наурыз 1661 – 25 сәуір 1725), Тойрастың сиеры (сондықтан де Рапин де Тойра деп аталады), ағылшын қолдауымен жазған гугенот тарихшысы. Оның 1724–1727 жылдары француз тілінде жазылып, алғаш рет жарияланған "Англия тарихы" Англия бұғазының екі жағындағы тарихқа вигтердің көзқарасын ықпалды түрде баяндады.

Ерте өмір және білім

Кастр (Тарн) қаласындағы адвокат Жак де Рапиннің ұлы; анасы Жанна, Людовик XIV-нің ресми тарихшысы Пол Пеллисонның қарындасы болған. Ол Саумр академиясында, протестант академиялық оқу орнында білім алды.

Мансап

1679 жылы адвокат болды, бірақ заңгерлікпен айналыспады. Көп ұзамай әскерге қатарына кірді. Олар 1688 жылы Даңқты революция кезінде III Уильяммен бірге Англияға барды; Коллас Англия патшайымы II Марияның пажасы болды. Де Рапин мен де Бот Атлонның 1-ші графының басшылығымен Ольстерде қосылды. Ирландиядағы Уильям соғысы кезінде де Рапин Каррикфергустың қоршауына, Бойн шайқасына қатысты және 1690 жылы Лимериктің қоршауында жараланды. Рапин әкесі I Портленд графы Уильям Бентинкті, дипломатты, 1697 жылғы Рисвик бейбіт келісімінде бірге алып жүрді, мүмкін келесі жылы Парижге де барған шығар; өте қымбатты сүйемелдемемен. Бентинктің алты айға Парижге елші ретінде жіберілді. Ол Испания монархиясын бөлу үшін XIV Людовикпен келіссөздер жүргізді және Уильямның өкілі ретінде 1698 жылғы Гаага шарты деп белгілі екі бөліс шартына қол қойды. 1701 жылы Бентинктің патшалық үйіндегі барлық лауазымынан кетті. Парламенттік тергеу оны 1698 жылғы Гаага келісімі бойынша құпия келіссөздердегі рөлі үшін мемлекетке опасыздық жасады деп тапты. Өкілдер палатасының күмәнді үкімі Лордтар палатасымен жоққа шығарылды. Алайда, парламенттік комиссияның сынды баяндамасынан кейін ол барлық ирландиялық иеліктерінен айырылды. 1701 және 1703 жылдар аралығында 19 жасар шәкіртімен бірге Гановер, Вена және Тосканаға саяхат жасады, екі тарап та Бентинктің мекенжайына хаттар жіберді. Көптеген хаттар саяхатқа дайындық туралы және жасөспірім мен оның ұстазы арасындағы қиын қарым-қатынас туралы мәлімет береді. Гановерлік София оған риза болды. 1704 жылы Генрих үйленгеннен кейін де Рапин жасырын түрде жаңа жобаны бастады, ол Англияның жаңа, бейтарап тарихын жазу еді. 1705 жылы ол Пруссияның Везель қаласына сапар жасады немесе онда тұрды, оның балаларының бірі сол жерде крещение алды. Везельде үлкен гугенот қауымы болды, 1697 жылы олардың саны мыңға жуық болды. Француз сәулетшісі және инженері Жан де Бодт Вобан стилінде Везель бекінісін қайта жаңартумен айналысты. Голландтардың қаржылық қатысуымен сол кездегі Бранденбург-Пруссиядағы ең ірі бекініс келесі 40 жылда XIV Людовиктің экспансионистік амбицияларына қарсы кедергі ретінде салынды. Рапин, мүмкін, Пруссияның I Фридрихі мен Англия тағының мұрагері София Гановердің қорғауымен сол жерге қоныстанды. Ол екінші штатсыз кезеңмен де келіспеген болуы мүмкін. 1706 жылы оның әйелі көп ақша мен әшекейлер алды; Рапин өзінің қарындасы, бай Генриетта Тестарттың өсиетін орындаушы ретінде қатысты. Рапин де Туарас пен оның әйелі, мүмкін, он бір балаға ие болды, төртеуі Гаагада, ал алтауы Везельде крещение алды; бесеуі жас кезінде қайтыс болды. Ол 1717 жылғы "Вигтер мен торилер туралы диссертация" еңбегінің авторы, ол дереу неміс, голланд, дат және ағылшын тілдеріне аударылды.